Gênesis 27

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Izaki wìla lɛ jɛŋgɛ, a wi yɛngɛlɛ kè te, wii ya mbaa yaan naa. Kì kaa pye ma, a wì suu pinambyɔ koŋgbanŋa Ezawu wi yeri maa pye fɔ: «Na pinambyɔ.» A wì si shɔ ma yo fɔ: «Naw.»
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 A Izaki wì sho fɔ: «Wele, mì lɛ makɔ, mi silan kupilige ki jɛn.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Koni ma koniyɛɛnrɛ yaara ti lɛ, ko kɔrɔ wo yɛn ma sanŋgbɔ wo naa ma sandiga ki ni, ma kari wa yan ma sa yanri ma kara ta gbo na kan.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Kara nda ti yɛn mala ndanla, mari sɔgɔ na kan, ma pan ti ni mberi ka, jaŋgo mi jate mbe duwaw pye ma kan, si jɛn mbe ku.»
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Ma si yala Izaki wìla pye na para wi pinambyɔ Ezawu wi ni sanga ŋa ni, Erebeka wìla pye naga sɛnrɛ ti nuru. A Ezawu wì si kari wa yan mbe sa kara ta gbo mbe pan ti ni.
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Kona, a Erebeka wì suu pinambyɔ Zhakɔbu wi pye fɔ: «Mìgi logo ma to wi yeri wila ma ndɔ Ezawu wi piin fɔ:
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 ‹Kari ma sa kara ta gbo, ma kara nda ti yɛn mala ndanla ti sɔgɔ na kan mberi ka. Mi yaa duwaw pye ma kan Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na, si jɛn mbe ku.›
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Koni na pinambyɔ, ta nuru na yeri, mi ka ŋga yo ma kan, ma ko pye.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Kari wa sikaala ŋgbelege ki ni, ma sa sikaala yirifɔnmbɔlɔ tiyɔngɔlɔ shyɛn yigi na kan. Mi yaa kara nda tɔɔn to wi ndanla ti sɔgɔ wi kan,
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 mɛɛ ti lɛ ma sari kan ma to wi yeri, wi ta ka jaŋgo wi duwaw pye ma kan, si jɛn mbe ku.»
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 A Zhakɔbu wì suu nɔ Erebeka wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Kaselege mà yo. Ɛɛn fɔ, na ndɔ Ezawu wi yɛn sire ni, sire si woro mi na.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Kana na to wi yaa na talitali mbe wele (si jɛn mbe duwaw pye na kan), pa kona mi yaa pye wi yɛgɛ na leele fanlafɔ. Kiga pye ma, mi yaa ti wilan daŋga, wi se duwaw pye na kan.»
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 A wi nɔ wì suu pye fɔ: «Na pinambyɔ, ki daŋga ki mi yigi! Ta nuru na yeri san, ma sa ki sikaala yirifɔnmbɔlɔ pe yigi ma pan pe ni na kan.»
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 A Zhakɔbu wì si kari ma saa pe yigi ma pan pe ni, mɛɛ pe gbegele wi nɔ wi kan. A nɔfɔ wì si kara nda tì Zhakɔbu wi to wi ndanla ti sɔgɔ wi kan.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Ko puŋgo na, a Erebeka wì suu pinambyɔ lɛrɛfɔ Ezawu wi yaripɔrɔ, ti ti ni fuun tiyɔnrɔ nda wìla tɛgɛ wa go, ti lɛ mari le wi pinambyɔ shyɛnwoo Zhakɔbu wi kan.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 A wì si sikaala yirifɔnmbɔlɔ pe sɛɛrɛ ti lɛ, ma Zhakɔbu wi kɛyɛn yi fo ti ni, konaa wi yɔlɔgɔ lara nda tìla pye sire fu ti ni.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 A wì si kara tanra to naa yaakara nda wìla sɔgɔ ti le wi pinambyɔ Zhakɔbu wi kɛɛ.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 A Zhakɔbu wì si kari ti ni wi to wi kɔrɔgɔ, mɛɛ wi yeri maa pye fɔ: «Na to.» A Izaki wì si shɔ ma yo fɔ: «Naw! Ambɔ wi mboro, na pinambyɔ?»
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 A Zhakɔbu wì suu pye fɔ: «Muwi, Ezawu, ma pinambyɔ koŋgbanŋa we. Ŋga mà yo mbe pye, mìgi pye. Mila ma yɛnri, yiri ma cɛn mala kara ta ka, jaŋgo mboro jate ma duwaw pye na kan.»
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 A Izaki wì suu pinambyɔ wi yewe maa pye fɔ: «Mà pye mɛlɛ mɛɛ kara ta ta fyaw na pinambyɔ?»
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 A Izaki wì si Zhakɔbu wi pye fɔ: «Fulo laga na tanla mbɔɔn talitali mbe wele na pinambyɔ, mbe ta mbege jɛn fɔ na pinambyɔ Ezawu wowi mboro kaselege.»
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 A Zhakɔbu wì si fulo wa wi to Izaki wi tanla, a Izaki wì suu talitali ma wele, mɛɛ yo fɔ: «Magala lo yɛn Zhakɔbu magala, kɛyɛn yo yɛn Ezawu kɛyɛn.»
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Wi sila Zhakɔbu wi jɛn, katugu wi kɛyɛn yìla pye pa wi ndɔ Ezawu wi woyo yi yɛn. A wì si duwaw pye maa kan.
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 (Sanni Izaki wi sa duwaw pye wi kan), a wì suu yewe naa ma yo fɔ: «Kaselege mboro ma yɛn na pinambyɔ Ezawu we le?» A wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ee, wowi mi we.»
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 A Izaki wì sho fɔ: «Yaakara ta ko na kan na pinambyɔ, mbe ta mbɔɔn kara ta ka, jaŋgo mi jate mbe duwaw pye ma kan.»
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Kona, a wi to Izaki wì suu pye fɔ: «Fulo laga na tanla ma kɛyɛn wa na yɔlɔgɔ mala shari na pinambyɔ.»
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 A Zhakɔbu wì si fulo wa wi tanla mɛɛ kɛyɛn wa wi yɔlɔgɔ maa shari. A Izaki wì suu yaripɔrɔ ti nuwɔ ta, mɛɛ duwaw pye wi kan ma yo fɔ:
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Yɛnŋɛlɛ sa fɔɔngɔ ŋga ki maa yinrigi wa naayeri na wuun ki kan ma yeri,
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Tara woolo paa tunŋgo piin ma kan,
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Naa Izaki wìla kaa kɔ duwaw pyege ki na Zhakɔbu wi kan, a Zhakɔbu wì si yiri. Pa wila yinrigi le wi to wi tanla, a wi ndɔ Ezawu wì si yiri wa yanrisaga ma ye.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 A wì si kara tanra ta sɔgɔ fun, mɛɛ pan mari kan wi to wi yeri, ma suu pye fɔ: «Yiri ma cɛn na to, ma kara nda mì pan ma kan ta ka, jaŋgo ma ta ma duwaw pye na kan.»
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 A wi to Izaki wì suu yewe maa pye fɔ: «Ambɔ wi mboro?» A wì sho fɔ: «Muwi, Ezawu, ma pinambyɔ we.»
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 A Izaki wi jatere wì si piri wi na, fɔ a wila seri ŋgbanga. A wì si yewe ma yo fɔ: «A Ambɔ si saa kara ta gbo ma pan ti ni na kan, a mì ti ni fuun ti ka, a mà si jɛn ma pan? Ko fɔ wo mì duwaw pye wi kan; ki duwaw wi yaa si yigi.»
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Naa Ezawu wìla kaa wi to wi sɛnyoro ti logo, a wi nawa pì si tanga wi na, a wì si gbele ŋgbanga, mɛɛ wi to wi yɛnri ma yo fɔ: «Duwaw wa pye na kan fun.»
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 A Izaki wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ma jɔnlɔ wì pan mala fanla, mɔɔ duwaw wi shɔ maa ta.»
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 A Ezawu wì sho fɔ: «Jaga wi Zhakɔbu mɛgɛ kì yala wi ni, ki kɔrɔ wo yɛn: Lere ŋa wi maa leele fanla, katugu wìlan fanla fanlasaga shyɛn. Wìla keli mala lelɛwɛ tɔnli wi shɔ na yeri, kooŋga wì nuru ma duwaw ŋa wi jɛn na pye na woo wi shɔ na yeri.»
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 A Izaki wì suu yɔn sogo maa pye fɔ: «Wele, mùu tɛgɛ ma go na. Mùu nɔsepiile pe ni fuun pe le wi kɛɛ, pe pye wi kulolo. Mì bile wo naa duvɛn kan wi yeri. Mi se ya yaraga ka kpɛ pye ma kan naa na pinambyɔ.»
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 A Ezawu wì suu to wi pye fɔ: «Baba, duwaw nuŋgba ŋa wo wi yɛn wa mboro yeri. Baba, duwaw wa pye na kan fun.» A Ezawu wi nɛɛ gbele ŋgbanga.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 A wi to Izaki wì suu yɔn sogo ma yo fɔ:
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Ma yaa kaa ma yɔn suro ti taa ma tokobi wo fanŋga na.
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 A Ezawu wì si Zhakɔbu wi panra duwaw ŋa wi to wìla pye wi kan wi kala na. Ezawu wìla pye naga yuun wa wi nawa fɔ: «Na to wi yaa ku pilige ŋga ni ki yɛn na yɔngɔ. Wi kunwɔ piliye yi puŋgo na, pa mi yaa na jɔnlɔ Zhakɔbu wi gbo.»
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Erebeka wi pinambyɔ koŋgbanŋa Ezawu wi sɛnrɛ nda wìla yo, pàa ti yo Erebeka wi kan. A wì si ti, a pòo pinambyɔ shyɛnwoo Zhakɔbu wi yeri wi kan. A wì suu pye fɔ: «Wele, ma ndɔ Ezawu wila jaa mboo kayaŋga ki wɔ ma ni mbɔɔn gbo.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Koni, na pinambyɔ, logo na yeri! Yiri ma fe, ma sa lara wa na ndɔ Laban wi yeri wa Haran ca.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Ma koro wa wi ni sa gbɔn wagati wa ni, fɔ ma ndɔ wi naŋgbanwa pi sa sogo wi na.
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 Na ma ndɔ wi naŋgbanwa piga ka sogo ma kanŋgɔlɔ, a wì fɛgɛ ŋga mà pye wi na ki na, pa kona mi yaa ti ma pan; katugu mi woro na jaa mbe ye shyɛn ye la pilige nuŋgba ki ni.»
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 A Erebeka wì si Izaki wi pye fɔ: «Na yinwege kì la kɔ na na, na pijaala, Hɛti cɛnlɛ woolo pe kala na. Na Zhakɔbu wiga Hɛti cɛnlɛ woolo sumborombyɔ wa pɔri, ki tara nda ti sumborombiile wo wa nuŋgba, paa mbele pe yɛn, mbe ku pa ko mbe mbɔnrɔ na yeri.»
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.