Gênesis 27
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs BKJ
1 Izaki wìla lɛ jɛŋgɛ, a wi yɛngɛlɛ kè te, wii ya mbaa yaan naa. Kì kaa pye ma, a wì suu pinambyɔ koŋgbanŋa Ezawu wi yeri maa pye fɔ: «Na pinambyɔ.» A wì si shɔ ma yo fɔ: «Naw.»
1 E aconteceu que, quando Isaque era velho e seus olhos estavam escuros, de modo que ele não podia ver, ele chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho; e ele lhe disse: Eis que eu estou aqui.
2 A Izaki wì sho fɔ: «Wele, mì lɛ makɔ, mi silan kupilige ki jɛn.
2 E ele disse: Eis que agora eu estou velho, e não sei o dia da minha morte.
3 Koni ma koniyɛɛnrɛ yaara ti lɛ, ko kɔrɔ wo yɛn ma sanŋgbɔ wo naa ma sandiga ki ni, ma kari wa yan ma sa yanri ma kara ta gbo na kan.
3 Agora, portanto, rogo-te, toma as tuas armas, tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e traz-me alguma caça,
4 Kara nda ti yɛn mala ndanla, mari sɔgɔ na kan, ma pan ti ni mberi ka, jaŋgo mi jate mbe duwaw pye ma kan, si jɛn mbe ku.»
4 e faz-me uma carne saborosa, tal como eu gosto, e traze-a para mim, para que eu possa comer, para que a minha alma te abençoe antes que eu morra.
5 Ma si yala Izaki wìla pye na para wi pinambyɔ Ezawu wi ni sanga ŋa ni, Erebeka wìla pye naga sɛnrɛ ti nuru. A Ezawu wì si kari wa yan mbe sa kara ta gbo mbe pan ti ni.
5 E Rebeca ouviu quando Isaque falou com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para caçar alguma caça e trazê-la.
6 Kona, a Erebeka wì suu pinambyɔ Zhakɔbu wi pye fɔ: «Mìgi logo ma to wi yeri wila ma ndɔ Ezawu wi piin fɔ:
6 E Rebeca falou a Jacó, seu filho, dizendo: Eis que eu ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 ‹Kari ma sa kara ta gbo, ma kara nda ti yɛn mala ndanla ti sɔgɔ na kan mberi ka. Mi yaa duwaw pye ma kan Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na, si jɛn mbe ku.›
7 Traz-me uma caça, e faz-me uma carne saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do SENHOR antes da minha morte.
8 Koni na pinambyɔ, ta nuru na yeri, mi ka ŋga yo ma kan, ma ko pye.
8 Agora, portanto, meu filho, obedece à minha voz de acordo com o que eu te ordenar.
9 Kari wa sikaala ŋgbelege ki ni, ma sa sikaala yirifɔnmbɔlɔ tiyɔngɔlɔ shyɛn yigi na kan. Mi yaa kara nda tɔɔn to wi ndanla ti sɔgɔ wi kan,
9 Vai agora ao rebanho e traz-me de lá das cabras dois bons cabritos, e eu farei deles uma carne saborosa para teu pai, tal como ele gosta.
10 mɛɛ ti lɛ ma sari kan ma to wi yeri, wi ta ka jaŋgo wi duwaw pye ma kan, si jɛn mbe ku.»
10 E tu a levarás a teu pai, para que ele coma e para que ele te abençoe antes da sua morte.
11 A Zhakɔbu wì suu nɔ Erebeka wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Kaselege mà yo. Ɛɛn fɔ, na ndɔ Ezawu wi yɛn sire ni, sire si woro mi na.
11 E Jacó disse a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem liso;
12 Kana na to wi yaa na talitali mbe wele (si jɛn mbe duwaw pye na kan), pa kona mi yaa pye wi yɛgɛ na leele fanlafɔ. Kiga pye ma, mi yaa ti wilan daŋga, wi se duwaw pye na kan.»
12 se porventura meu pai me tocar, eu lhe parecerei como um enganador, e eu trarei maldição sobre mim, e não bênção.
13 A wi nɔ wì suu pye fɔ: «Na pinambyɔ, ki daŋga ki mi yigi! Ta nuru na yeri san, ma sa ki sikaala yirifɔnmbɔlɔ pe yigi ma pan pe ni na kan.»
13 E sua mãe lhe disse: Sobre mim esteja a tua maldição, meu filho. Somente obedece à minha voz, e vai, e traze-mos.
14 A Zhakɔbu wì si kari ma saa pe yigi ma pan pe ni, mɛɛ pe gbegele wi nɔ wi kan. A nɔfɔ wì si kara nda tì Zhakɔbu wi to wi ndanla ti sɔgɔ wi kan.
14 E ele foi, e buscou, e os trouxe à sua mãe. E sua mãe fez uma carne saborosa, tal como seu pai gostava.
15 Ko puŋgo na, a Erebeka wì suu pinambyɔ lɛrɛfɔ Ezawu wi yaripɔrɔ, ti ti ni fuun tiyɔnrɔ nda wìla tɛgɛ wa go, ti lɛ mari le wi pinambyɔ shyɛnwoo Zhakɔbu wi kan.
15 E Rebeca tomou os melhores vestidos de Esaú, seu filho mais velho, que estavam com ela na casa, e as colocou sobre Jacó, seu filho mais novo.
16 A wì si sikaala yirifɔnmbɔlɔ pe sɛɛrɛ ti lɛ, ma Zhakɔbu wi kɛyɛn yi fo ti ni, konaa wi yɔlɔgɔ lara nda tìla pye sire fu ti ni.
16 E ela colocou as peles dos cabritos sobre as mãos dele, e sobre a lisura do seu pescoço.
17 A wì si kara tanra to naa yaakara nda wìla sɔgɔ ti le wi pinambyɔ Zhakɔbu wi kɛɛ.
17 E ela deu a carne saborosa e o pão que ela havia preparado na mão de seu filho Jacó.
18 A Zhakɔbu wì si kari ti ni wi to wi kɔrɔgɔ, mɛɛ wi yeri maa pye fɔ: «Na to.» A Izaki wì si shɔ ma yo fɔ: «Naw! Ambɔ wi mboro, na pinambyɔ?»
18 E ele foi a seu pai, e disse: Meu pai. E ele disse: Aqui estou. Quem és tu, meu filho?
19 A Zhakɔbu wì suu pye fɔ: «Muwi, Ezawu, ma pinambyɔ koŋgbanŋa we. Ŋga mà yo mbe pye, mìgi pye. Mila ma yɛnri, yiri ma cɛn mala kara ta ka, jaŋgo mboro jate ma duwaw pye na kan.»
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito. Eu fiz de acordo como tu me ordenaste. Levanta-te, rogo-te, senta-te e come da minha caça, para que tua alma me abençoe.
20 A Izaki wì suu pinambyɔ wi yewe maa pye fɔ: «Mà pye mɛlɛ mɛɛ kara ta ta fyaw na pinambyɔ?»
20 E Isaque disse a seu filho: Como é que tu a achaste tão rapidamente, meu filho? E ele disse: Porque o SENHOR, teu Deus, a trouxe a mim.
21 A Izaki wì si Zhakɔbu wi pye fɔ: «Fulo laga na tanla mbɔɔn talitali mbe wele na pinambyɔ, mbe ta mbege jɛn fɔ na pinambyɔ Ezawu wowi mboro kaselege.»
21 E Isaque disse a Jacó: Aproxima-te, rogo-te, para que eu possa sentir-te, meu filho, se tu és verdadeiramente o meu filho Esaú ou não.
22 A Zhakɔbu wì si fulo wa wi to Izaki wi tanla, a Izaki wì suu talitali ma wele, mɛɛ yo fɔ: «Magala lo yɛn Zhakɔbu magala, kɛyɛn yo yɛn Ezawu kɛyɛn.»
22 E Jacó se aproximou de Isaque, seu pai. E ele o sentiu, e disse: A voz é a voz de Jacó, mas as mãos são as mãos de Esaú.
23 Wi sila Zhakɔbu wi jɛn, katugu wi kɛyɛn yìla pye pa wi ndɔ Ezawu wi woyo yi yɛn. A wì si duwaw pye maa kan.
23 E ele não o discerniu, porque suas mãos eram peludas, como as mãos de seu irmão Esaú, então ele o abençoou.
24 (Sanni Izaki wi sa duwaw pye wi kan), a wì suu yewe naa ma yo fɔ: «Kaselege mboro ma yɛn na pinambyɔ Ezawu we le?» A wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ee, wowi mi we.»
24 E ele disse: És tu verdadeiramente meu filho Esaú? E ele disse: Eu sou.
25 A Izaki wì sho fɔ: «Yaakara ta ko na kan na pinambyɔ, mbe ta mbɔɔn kara ta ka, jaŋgo mi jate mbe duwaw pye ma kan.»
25 E ele disse: Traze-a para perto de mim, e eu comerei da caça de meu filho, para que a minha alma possa te abençoar. E ele a trouxe para perto dele, e ele comeu, e lhe trouxe vinho, e ele bebeu.
26 Kona, a wi to Izaki wì suu pye fɔ: «Fulo laga na tanla ma kɛyɛn wa na yɔlɔgɔ mala shari na pinambyɔ.»
26 E seu pai Isaque lhe disse: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 A Zhakɔbu wì si fulo wa wi tanla mɛɛ kɛyɛn wa wi yɔlɔgɔ maa shari. A Izaki wì suu yaripɔrɔ ti nuwɔ ta, mɛɛ duwaw pye wi kan ma yo fɔ:
27 E ele se aproximou, e o beijou. E ele cheirava o cheiro das suas vestes, e o abençoou, e disse: Vê, o cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o SENHOR abençoou.
28 Yɛnŋɛlɛ sa fɔɔngɔ ŋga ki maa yinrigi wa naayeri na wuun ki kan ma yeri,
28 Por isso, Deus te dê do orvalho do céu, e da gordura da terra, e abundância de trigo e vinho.
29 Tara woolo paa tunŋgo piin ma kan,
29 Que povos te sirvam, e nações se curvem a ti. Sê senhor sobre teus irmãos; e que os filhos de tua mãe se curvem a ti. Maldito seja todo o que te amaldiçoar, e bendito seja o que te abençoar.
30 Naa Izaki wìla kaa kɔ duwaw pyege ki na Zhakɔbu wi kan, a Zhakɔbu wì si yiri. Pa wila yinrigi le wi to wi tanla, a wi ndɔ Ezawu wì si yiri wa yanrisaga ma ye.
30 E aconteceu que, assim que Isaque havia acabado de abençoar Jacó, e Jacó havia acabado de sair da presença de Isaque, seu pai, Esaú, seu irmão, veio de sua caça.
31 A wì si kara tanra ta sɔgɔ fun, mɛɛ pan mari kan wi to wi yeri, ma suu pye fɔ: «Yiri ma cɛn na to, ma kara nda mì pan ma kan ta ka, jaŋgo ma ta ma duwaw pye na kan.»
31 E ele também havia feito uma carne saborosa, e a trouxe para o seu pai, e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai e coma da caça de seu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 A wi to Izaki wì suu yewe maa pye fɔ: «Ambɔ wi mboro?» A wì sho fɔ: «Muwi, Ezawu, ma pinambyɔ we.»
32 E Isaque, seu pai, lhe disse: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, teu primogênito Esaú.
33 A Izaki wi jatere wì si piri wi na, fɔ a wila seri ŋgbanga. A wì si yewe ma yo fɔ: «A Ambɔ si saa kara ta gbo ma pan ti ni na kan, a mì ti ni fuun ti ka, a mà si jɛn ma pan? Ko fɔ wo mì duwaw pye wi kan; ki duwaw wi yaa si yigi.»
33 E Isaque estremeceu excessivamente, e disse: Quem? Onde está aquele que tomou a caça, e a trouxe a mim, e eu comi de tudo antes de tu vires, e o abençoei? Sim, e ele será abençoado.
34 Naa Ezawu wìla kaa wi to wi sɛnyoro ti logo, a wi nawa pì si tanga wi na, a wì si gbele ŋgbanga, mɛɛ wi to wi yɛnri ma yo fɔ: «Duwaw wa pye na kan fun.»
34 E quando Esaú ouviu as palavras de seu pai, ele chorou com grande e amargo clamor, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, ó meu pai!
35 A Izaki wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ma jɔnlɔ wì pan mala fanla, mɔɔ duwaw wi shɔ maa ta.»
35 E ele disse: Teu irmão veio com sutileza, e tomou a tua bênção.
36 A Ezawu wì sho fɔ: «Jaga wi Zhakɔbu mɛgɛ kì yala wi ni, ki kɔrɔ wo yɛn: Lere ŋa wi maa leele fanla, katugu wìlan fanla fanlasaga shyɛn. Wìla keli mala lelɛwɛ tɔnli wi shɔ na yeri, kooŋga wì nuru ma duwaw ŋa wi jɛn na pye na woo wi shɔ na yeri.»
36 E ele disse: Não é o seu nome com razão chamado Jacó? Pois ele me suplantou duas vezes: ele tomou a minha primogenitura, e eis que agora tomou a minha bênção. E ele disse: Tu não reservaste uma bênção para mim?
37 A Izaki wì suu yɔn sogo maa pye fɔ: «Wele, mùu tɛgɛ ma go na. Mùu nɔsepiile pe ni fuun pe le wi kɛɛ, pe pye wi kulolo. Mì bile wo naa duvɛn kan wi yeri. Mi se ya yaraga ka kpɛ pye ma kan naa na pinambyɔ.»
37 E Isaque respondeu a Esaú: Eis que eu fiz dele teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; e com trigo e vinho o sustentei. E o que farei agora a ti, meu filho?
38 A Ezawu wì suu to wi pye fɔ: «Baba, duwaw nuŋgba ŋa wo wi yɛn wa mboro yeri. Baba, duwaw wa pye na kan fun.» A Ezawu wi nɛɛ gbele ŋgbanga.
38 E Esaú disse a seu pai: Tens somente uma bênção, meu pai? Abençoa-me a mim também, ó meu pai! E Esaú levantou sua voz e chorou.
39 A wi to Izaki wì suu yɔn sogo ma yo fɔ:
39 E Isaque, seu pai, respondeu e lhe disse: Eis que a tua habitação será da gordura da terra, e do orvalho de cima do céu.
40 Ma yaa kaa ma yɔn suro ti taa ma tokobi wo fanŋga na.
40 E por tua espada viverás, e servirás ao teu irmão. E acontecerá que, quando tiveres domínio, quebrarás o seu jugo do teu pescoço.
41 A Ezawu wì si Zhakɔbu wi panra duwaw ŋa wi to wìla pye wi kan wi kala na. Ezawu wìla pye naga yuun wa wi nawa fɔ: «Na to wi yaa ku pilige ŋga ni ki yɛn na yɔngɔ. Wi kunwɔ piliye yi puŋgo na, pa mi yaa na jɔnlɔ Zhakɔbu wi gbo.»
41 E Esaú odiou Jacó por causa da bênção com que seu pai o abençoou. E Esaú disse em seu coração: Os dias de luto pelo meu pai estão próximos; então eu matarei o meu irmão Jacó.
42 Erebeka wi pinambyɔ koŋgbanŋa Ezawu wi sɛnrɛ nda wìla yo, pàa ti yo Erebeka wi kan. A wì si ti, a pòo pinambyɔ shyɛnwoo Zhakɔbu wi yeri wi kan. A wì suu pye fɔ: «Wele, ma ndɔ Ezawu wila jaa mboo kayaŋga ki wɔ ma ni mbɔɔn gbo.
42 E estas palavras de Esaú, seu filho mais velho, foram relatadas a Rebeca. E ela enviou e chamou Jacó, seu filho mais novo, e lhe disse: Eis que teu irmão Esaú, no tocante a ti, está se confortando, propondo matar-te.
43 Koni, na pinambyɔ, logo na yeri! Yiri ma fe, ma sa lara wa na ndɔ Laban wi yeri wa Haran ca.
43 Por isso, agora, meu filho, obedece à minha voz e levanta-te; foge para Labão, meu irmão, em Harã,
44 Ma koro wa wi ni sa gbɔn wagati wa ni, fɔ ma ndɔ wi naŋgbanwa pi sa sogo wi na.
44 e fica com ele alguns dias, até que a fúria de teu irmão passe,
45 Na ma ndɔ wi naŋgbanwa piga ka sogo ma kanŋgɔlɔ, a wì fɛgɛ ŋga mà pye wi na ki na, pa kona mi yaa ti ma pan; katugu mi woro na jaa mbe ye shyɛn ye la pilige nuŋgba ki ni.»
45 até que a ira de teu irmão se afaste de ti, e ele esqueça aquilo que tu fizeste a ele. Então enviarei para te buscar de lá. Por que ficaria eu privada de ambos em um só dia?
46 A Erebeka wì si Izaki wi pye fɔ: «Na yinwege kì la kɔ na na, na pijaala, Hɛti cɛnlɛ woolo pe kala na. Na Zhakɔbu wiga Hɛti cɛnlɛ woolo sumborombyɔ wa pɔri, ki tara nda ti sumborombiile wo wa nuŋgba, paa mbele pe yɛn, mbe ku pa ko mbe mbɔnrɔ na yeri.»
46 E Rebeca disse a Isaque: Eu estou cansada da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar uma mulher das filhas de Hete, como estas que são as filhas da terra, que bem a vida me fará?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.