Gênesis 19
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH
1 Naa mɛrɛgɛye shyɛn pàa kaa gbɔn wa Sodɔmu ca yɔnlɔkɔgɔ ki ni, kìla yala mbogo ŋga kìla ca ki maga maga fili, Lɔti wìla pye ma cɛn wa ki yeyɔngɔ ki na. Naa Lɔti wìla kaa pe yan sanga ŋa ni, a wì si yiri ma saa pe fili, mɛɛ fɔli ma pe shari ma pe gbɔgɔ.
1 Estava anoitecendo quando os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado perto do portão de entrada da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e foi recebê-los. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
2 Kona, a Lɔti wì si pe pye fɔ: «Na tafɛnnɛ, mila ye yɛnri, yege yaga ye sa tugu mi ŋa ye kulonaŋa wa na go; ye ye tɔɔrɔ ti jogo, ye wɔnlɔ laga. Goto yirifaga na, pa ye yaa la kee.» A pè sho fɔ: «Ayoo, we yaa sa sinlɛ wa katogo.»
2 e disse: — Senhores, estou aqui para servi-los; por favor, aceitem o meu convite e venham se hospedar na minha casa. Os senhores podem lavar os pés e passar a noite ali. Depois se levantarão bem cedo e continuarão a sua viagem. Eles disseram: — Não; nós vamos passar a noite na praça.
3 Ɛɛn fɔ, a Lɔti wì si koro na pe yɛnri ŋgbanga, fɔ a pè saa yɛnlɛ ma saa tugu wa wi go. A wì si ti a pè sɔgɔ ma pe kan, konaa ma leve fu buru fɔ pe kan. A pè si li.
3 Mas Ló insistiu tanto, que eles aceitaram e foram com ele para a sua casa. Ló mandou preparar um bom jantar e assar pães sem fermento. E os visitantes jantaram.
4 Pè sila ta mbe sinlɛ gbɛn, a Sodɔmu ca nambala, maga lɛ ki lefɔnmbɔlɔ pe na, ma saa gbɔn lelɛɛlɛ pe na, pe ni fuun pè si pan ma go ki maga maga fili.
4 Mas, antes que eles fossem dormir, todos os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, cercaram a casa.
5 A pè si Lɔti wi yeri ma suu pye fɔ: «Nambala mbele pè tugu laga ma go yɔnlɔkɔgɔ ŋga ki ni, pe yɛn se? Pe yirige laga we kan, we ta we jɛɛlɛ kala pye pe ni.»
5 Eles chamaram Ló e perguntaram: — Onde estão os homens que entraram na sua casa esta noite? Traga-os aqui fora para nós, pois queremos ter relações com eles.
6 A Lɔti wì si yeyɔngɔ shɔn wi kaanla ma yiri laga funwa na pe kɔrɔgɔ, mɛɛ yeyɔngɔ ki tɔn wa wi puŋgo na;
6 Ló saiu para falar com os homens. Ele fechou bem a porta
7 mɛɛ pe pye fɔ: «Ayoo, na wɛnnɛ, yaga ka ki kapege gbɔgɔ ŋga ki pye.
7 e disse: — Por favor, meus amigos, não cometam esse crime!
8 Sumbonɔ shyɛn yɛn na yeri pe fa naŋa kala jɛn gbɛn, mi yaa pe yirige laga funwa na ye kan. Ŋga ka ye ndanla, ye ko pye pe na. Ɛɛn fɔ, yaga ka kala pye ki nambala mbele pe na, katugu mi na nambanmbala wɛlɛ, mi yɛn pe go sigefɔ.»
8 Prestem atenção! Tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las aqui fora para vocês. Façam com elas o que quiserem. Porém não façam nada com esses homens, pois são meus hóspedes, e eu tenho o dever de protegê-los.
9 A pè suu pye fɔ: «Yiri we yɛgɛ na, mboro nambanŋa, maa jaa mbɔɔn yɛɛ pye we kiti kɔnfɔ. Kapege ŋga we yaa pye mboro na, ko yaa wɛ naa poro wogo ko na.» A pe nɛɛ Lɔti wi wɔnrɔgi ŋgbanga, na kee kɔrɔ ki yeri saga kaw mbe ye wa go.
9 Mas eles responderam: — Saia da nossa frente! E diziam uns aos outros: — Esse homem é estrangeiro e quer mandar em nós! Depois, virando-se para Ló, disseram: — Pois agora vamos fazer com você pior ainda do que íamos fazer com os seus hóspedes. Os homens de Sodoma se atiraram contra Ló e chegaram perto da porta para arrombá-la.
10 Kì kaa pye ma, a mɛrɛgɛye shyɛn pè si Lɔti wi yigi ŋgbanga, maa tile, maa le pe yɛɛ kɔrɔgɔ wa go nawa, mɛɛ kɔrɔ ki tɔn.
10 Mas os visitantes pegaram Ló, e o puxaram para dentro da casa, e fecharam a porta.
11 Nambala mbele pàa pye le yeyɔngɔ yɛgɛ ki na, a mɛrɛgɛye pè si yɛnfyɔnrɔ wa pe na, maga lɛ piile pe na, fɔ ma saa ki wa lelɛɛlɛ pe na. Pe sila yeyɔngɔ ki yan naa.
11 Em seguida eles fizeram que os homens, tanto os moços como os velhos, que estavam do lado de fora, ficassem cegos; e assim não conseguiram encontrar a porta.
12 A ki nambala shyɛn pè si Lɔti wi yewe ma yo fɔ: «Ma go woolo pele yɛn laga mbele poro puŋgo na le? Ma nafɛnnɛ, naa ma pinambiile, naa ma sumborombiile, lere o lere wi yɛn ma woo, ma pe yirige laga ca ki ni.
12 Então os visitantes disseram a Ló: — Tem mais gente sua aqui? Pegue os seus filhos, as suas filhas, os seus genros e outros parentes que você tiver na cidade e tire todos daqui,
13 We yaa ca ki tɔngɔ, katugu pe yɛn na ca ki jɛrɛgi kagala ŋgele wogo na, kè wɛ Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na. Lì we tun we pan we ca ki tɔngɔ.»
13 pois nós vamos destruir este lugar. O Senhor Deus tem ouvido as terríveis acusações que há contra essa gente e por isso nos mandou para destruirmos Sodoma.
14 A Lɔti wì si yiri ma saa para wi nafɛnnɛ pe ni, mbele wìla wi sumborombiile pe kan pe yeri pe pe pɔri pe jɛɛlɛ, mɛɛ pe pye fɔ: «Ye yiri fyaw laga ki laga ŋga ki ni, katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa ca ki tɔngɔ.»
14 Então Ló saiu e foi falar com os homens que iam casar com as suas filhas. Ele disse: — Arrumem-se depressa e saiam daqui porque o Mas eles pensaram que Ló estivesse brincando.
15 Yinndogo ki na, a mɛrɛgɛye pe nɛɛ Lɔti wi fyɛɛlɛ ma yo fɔ: «Yiri maa kee, mboro naa ma jɔ, naa ma sumborombiile shyɛn mbele pe yɛn laga ma ni pe ni, jaŋgo kiti ŋa wi yaa kɔn ca ki na mbege tɔngɔ, ye ni ka ka pye wa wi ni.»
15 De madrugada os anjos insistiram com Ló, dizendo: — Arrume-se depressa, pegue a sua mulher e as suas duas filhas e saia daqui, para que vocês não morram quando a cidade for destruída.
16 Lɔti wìla pye na mɔlɔ, a nambala shyɛn pè suu yigi wi kɛɛ ki na, naa wi jɔ wi ni, konaa wi sumborombiile shyɛn pe ni, mɛɛ pe yirige wa ca ki ni, katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ làa pye na jaa mbe pe shɔ.
16 E, como ele estava demorando, os anjos pegaram pela mão Ló, a sua mulher e as suas filhas e os levaram para fora da cidade, pois o Senhor teve compaixão de Ló.
17 Naa paa kaa na pe yinrigi wa ca ki ni, nambala shyɛn pe ni, a nuŋgba si Lɔti wi pye fɔ: «Ta fee mɔɔ yɛɛ shɔ. Maga ka kanŋga mbe wele puŋgo na, maga si ka yere funwa laga falafala ka kpɛ ni. Ta fee maa kee wa yanwiga ki na, jaŋgo maga ka ku.»
17 Então um dos anjos disse a Ló: — Agora corra e salve a sua vida! Não olhe para trás, nem pare neste vale. Fuja para a montanha; se não, você vai morrer.
18 A Lɔti wì suu pye fɔ: «Ayoo, na tafɔ, mi se ya mbege pye.
18 Mas Ló respondeu: — Senhor, não me obrigue a fazer isso, por favor!
19 Ki yɛn kaselege fɔ na kala lɔ̀ɔn ndanla, a mà kagbaraga pye mala kan, mala go shɔ. Ɛɛn fɔ, mi se ya fe mbe sa gbɔn wa yanwiga ki na, na ki jɔlɔgɔ gbɔgɔ ki fanla ta mbanla gbo.
19 O senhor me fez um grande favor e teve pena de mim, salvando a minha vida. Mas a montanha fica muito longe daqui, e a destruição vai me alcançar e acabar comigo antes que eu chegue lá.
20 Wele, ki ca pige ŋga wamɛ, ki yɛn ma yɔngɔ we ni fɔ jɛŋgɛ. Mbe ya fe mbe kari wama. Ki yaga mbe fe mbe kari sa lara wama, mbanla yɛɛ go shɔ, katugu ki yɛn ma kologo.»
20 Está vendo aquela cidadezinha ali? Ela fica perto. Deixe que eu fuja para lá a fim de salvar a minha vida. Veja que é uma cidade bem pequena.
21 A mɛrɛgɛ wì suu pye fɔ: «Mì yɛnlɛ mbe kagbaraga ŋga mà yɛnri ki pye ma kan naa. Ca ŋga maa piin, mi yaa ki kala yaga, mi sege tɔngɔ.
21 Então o anjo disse: — Está bem; concordo. Eu não destruirei aquela cidade.
22 Fyɛɛlɛ ma sa lara wa ki ni, katugu mi se ya kala la pye gbɛn, na ma fa gbɔn wa.» Ko kala ki ti pe maa ki ca ki yinri «Sowari».
22 Agora vá depressa, pois eu não poderei fazer nada enquanto você não chegar lá. Ló tinha dito que a cidade era bem pequena, e por isso ela recebeu o nome de Zoar .
23 Lɔti wìla ye wa Sowari ca ma yala yɔnlɔ kila yinrigi fɔnŋgɔ.
23 Ló chegou a Zoar depois que o sol já havia saído.
24 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si kiribi kasɔn tirige ma yiri wa yɛnŋɛlɛ na, paa tisaga yɛn Sodɔmu naa Gomɔri cara ti na.
24 De repente, lá do céu, o Senhor Deus fez chover fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 A kì sigi cara ti tɔngɔ, naa funwa lara falafala ti ni fuun ti ni, naa leele pe ni fuun pe ni, konaa yaraga ŋga fuun kì fi wa tara ti na ki ni.
25 Ele destruiu essas duas cidades, e também todo o vale e os seus moradores, e acabou com todas as plantas e árvores daquela região.
26 Ɛɛn fɔ, a Lɔti jɔ wì si kanŋga ma wele wa puŋgo na, mɛɛ kanŋga ma pye paa kɔ tiyala yɛn.
26 E aconteceu que a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Ki goto yirifaga ki na, a Abirahamu wì si yiri ma kari wa laga ŋga wìla pye ma yere Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ sɔgɔwɔ.
27 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e foi até o lugar onde havia falado com Deus, o Senhor .
28 A wì si wele wa Sodɔmu naa Gomɔri cara ti yeri, naa ki kanŋgara na lara ti ni fuun ti yeri, mɛɛ wirige ka yan kila yinrigi wa funwa laga falafala ki ni, paa kasɔn gbɔgɔ wirige yɛn.
28 Abraão olhou na direção de Sodoma, de Gomorra e de todo o vale e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma grande fornalha.
29 Lɔti wìla pye ma cɛn tara nda ni, naa Yɛnŋɛlɛ làa kaa ki cara ti tɔngɔ, làa jatere pye Abirahamu wi na (mbe kala pye wi kan), mɛɛ Lɔti wi shɔ maa wɔ wa ki jɔlɔgɔ ki ni.
29 Foi assim que Deus destruiu as cidades do vale. Mas ele pensou em Abraão e fez com que Ló escapasse da destruição das cidades onde havia morado.
30 Lɔti wìla pye na fyɛ mbe koro wa Sowari ca ki ni. A wì si yiri le wo naa wi sumborombiile shyɛn pe ni, ma saa cɛn wa yanwiga ki na. Wo naa wi sumborombiile shyɛn pe ni pàa pye ma cɛn waliwege ka ni.
30 Ló teve medo de ficar morando em Zoar e por isso foi para as montanhas, junto com as duas filhas. Ali os três viviam numa caverna.
31 Pilige ka, a sumboro lɛrɛfɔ wì si jɔnlɔfɔ wi pye fɔ: «We to wì lɛ makɔ. Naŋa si woro laga ki tara nda ti ni mbe we pɔri paa yɛgɛ ŋga na ki maa piin laga tara ti ni fuun ti ni we.
31 Certo dia a filha mais velha disse à mais nova: — O nosso pai já está ficando velho, e não há nenhum outro homem nesta região. Assim não podemos casar e ter filhos, como é costume em toda parte.
32 Pan we duvɛn kan we to wi yeri wi wɔ wi tin, yembinɛ we sa sinlɛ wi ni, we ta we setirige piile kan wi yeri.»
32 Venha cá, vamos dar vinho a papai até que fique bêbado. Então nós nos deitaremos com ele e assim teremos filhos dele.
33 Ki yembinɛ li ni, a pè si duvɛn kan pe to wi yeri, a wì wɔ ma tin. A sumboro lɛrɛfɔ wì si saa sinlɛ pe to wi ni. Ɛɛn fɔ, wi to wi sila sumboro wi sinlɛsanga naa wi yirisanga jɛn.
33 Naquela mesma noite elas deram vinho ao pai, e a filha mais velha teve relações com ele. Mas ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
34 Ki goto, a sumboro lɛrɛfɔ wì sigi yo jɔnlɔfɔ wi kan fɔ: «Mì sinlɛ wa we to wi ni yembinɛ li ni. Pan we duvɛn wa kan wi yeri naa yɔnlɔkɔgɔ ŋga, wi wɔ wi tin naa, jaŋgo we setirige piile kan wi yeri.»
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à irmã: — Eu dormi ontem à noite com papai. Vamos embebedá-lo de novo hoje à noite, e você vai dormir com ele. Assim, nós duas teremos filhos com ele e conservaremos a sua descendência.
35 Ki yembinɛ li ni, a pè si duvɛn wa kan pe to wi yeri naa, a wì wɔ ma tin. A jɔnlɔfɔ wì si saa sinlɛ wi ni. Wi to wi sila wi sinlɛsanga naa wi yirisanga jɛn.
35 Nessa noite tornaram a dar vinho ao pai, e a filha mais nova teve relações com ele. De novo ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
36 A Lɔti wi sumborombiile shyɛn pè si kugbɔrɔ lɛ pe to wi na.
36 Assim, as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 A sumboro lɛrɛfɔ wì si pinambyɔ se maa mɛgɛ taga naa yinri Mowabu. Wo wi yɛn Mowabu cɛnlɛ woolo pe tɛlɛ we, ali ma pan ma gbɔn nala.
37 A mais velha teve um filho, a quem deu o nome de Moabe . Ele foi o pai dos moabitas de hoje .
38 A jɔnlɔfɔ fun wì si pinambyɔ se maa mɛgɛ taga naa yinri Bɛni Ami. Wo wi yɛn Amɔ cɛnlɛ woolo pe tɛlɛ we, ali ma pan ma gbɔn nala.
38 A mais nova também teve um filho e pôs nele o nome de Ben-Ami . Ele foi o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.