Êxodo 9
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARA
1 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye fɔ: «Kari wa Farawɔn wi yeri, ma saa pye fɔ: ‹Yawe Yɛnŋɛlɛ, Eburuye Yɛnŋɛlɛ le, pa lì yo yɛɛn fɔ: Na woolo pe yaga pe kari pe sanla gbɔgɔ.
1 Disse o Senhor a Moisés: Apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Na maga je mbe yo paga ka kari, mbe ti pe koro laga,
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 wele, ma yaayoro ŋgbeleye yan yila nii wa wasege ki ni, Yawe Yɛnŋɛlɛ li fanŋga ki yaa yiri yi kɔrɔgɔ; yambewe yaa to ma shɔnye, naa ma sofilele, naa ma yɔngɔmɛye, naa ma nɛrɛ, naa ma simbaala konaa sikaala pe na.
3 eis que a mão do Senhor será sobre o teu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Ɛɛn fɔ, Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa ka Izirayɛli woolo pe yaayoro ŋgbeleye yi jɛn mbe yi wɔ yi yɛ Ezhipiti tara fɛnnɛ pe woyo yi ni, Izirayɛli woolo pe yaayoro ka nuŋgba se ka ku.› »
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 «Yawe Yɛnŋɛlɛ lìgi pyewagati wi kɔn maa tɛgɛ, ma yo fɔ: Goto, mi yaa ki kala li pye laga tara ti ni.»
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã, fará o Senhor isto na terra.
6 Ki goto, ŋga Yawe Yɛnŋɛlɛ làa yo, a lì sigi pye maga yɔn fili. Ezhipiti tara fɛnnɛ pe yaayoro ŋgbeleye yi ni fuun yìla ku. Ɛɛn fɔ, Izirayɛli woolo pe yaayogo ka nuŋgba sila ku.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu nem um.
7 A Farawɔn wì si lere tun ma yo pe sa yewe na kaa pye Izirayɛli woolo pe yaayogo ka si ku. Ɛɛn fɔ, a pè sigi yan fɔ ali yaayogo nuŋgba ko sila ku wa Izirayɛli woolo pe yaayoro ŋgbeleye yi ni. Konaa ki ni fuun, Farawɔn wi kotogo kìla ŋgban wi na, wi sila Izirayɛli woolo pe yaga pe kari.
7 Faraó mandou ver, e eis que do rebanho de Israel não morrera nem um sequer; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi naa Arɔn pe pye fɔ: «Ye sa cɔnrɔ ta koli kɛɛ yɛngɛlɛ yira wa ni, Moyisi wiri wa wa naayeri Farawɔn wi yɛgɛ na.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Apanhai mãos cheias de cinza de forno, e Moisés atire-a para o céu diante de Faraó.
9 Ki cɔnrɔ ti yaa kanŋga gbanŋgban wa Ezhipiti tara ti ni fuun ti ni. Ki gbanŋgban wi yaa naŋgbanra wa leele poro naa yaayoro ti na, mbe kɔɔnlɔ sagbanra pe na wa Ezhipiti tara ti ni fuun ti ni.»
9 Ela se tornará em pó miúdo sobre toda a terra do Egito e se tornará em tumores que se arrebentem em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 A Moyisi naa Arɔn pè si yira cɔnrɔ ta koli mɛɛ kari wa Farawɔn wi yeri. A Moyisi wì si cɔnrɔ ti wa wa naayeri. A tì si naŋgbanra wa leele poro naa yaayoro ti na, ma kɔɔnlɔ sagbanra.
10 Eles tomaram cinza de forno e se apresentaram a Faraó; Moisés atirou-a para o céu, e ela se tornou em tumores que se arrebentavam em úlceras nos homens e nos animais,
11 Ezhipiti tara kajɛnmbɛlɛ pe sila ya kari wa Moyisi wi yeri naŋgbanra ti kala na; katugu naŋgbanra tìla yiri pe na fun paa Ezhipiti tara fɛnnɛ sanmbala pe ni fuun pe yɛn.
11 de maneira que os magos não podiam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Farawɔn wi kotogo ki ŋgban wi na, wi sila logo Moyisi naa Arɔn pe yeri, paa yɛgɛ ŋga na Yawe Yɛnŋɛlɛ làa ki yo ma Moyisi wi kan we.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye fɔ: «Goto pinliwɛ ni, ma yiri faa ma kari wa Farawɔn wi yeri, ma saa pye fɔ: ‹Pa Yawe Yɛnŋɛlɛ, woro Eburuye we Yɛnŋɛlɛ lì yo yɛɛn fɔ: Na woolo pe yaga pe kari pe sanla gbɔgɔ.
13 Disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 Katugu yɔnlɔ na lo na, mi yaa jɔlɔgɔ cɛnlɛ pyew ka wa mboro naa ma legbɔɔlɔ naa ma tara woolo pe na, jaŋgo maga jɛn ma yo fɔ lere wa si yala na ni laga tara ti na.
14 Pois esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus oficiais, e sobre o teu povo, para que saibas que não há quem me seja semelhante em toda a terra.
15 Ndɛɛ ki pye yiŋgɔ mila kɛɛ ki yirige ma kɔrɔgɔ, ma tifɛlɛgɛ yama wa mboro naa ma woolo ye na, anmɛ ye ku ma wɔ laga tara ti na.
15 Pois já eu poderia ter estendido a mão para te ferir a ti e o teu povo com pestilência, e terias sido cortado da terra;
16 Ɛɛn fɔ, mɔ̀ɔ yaga yinwege na, jaŋgo mbanla yawa pi naga ma na, mbanla mɛgɛ ki pye ki yiri laga tara ti ni fuun ti ni.
16 mas, deveras, para isso te hei mantido, a fim de mostrar-te o meu poder, e para que seja o meu nome anunciado em toda a terra.
17 Ali ma pan ma gbɔn yiŋgɔ, ma yɛn naga ŋgbanga mbanla woolo pe yɛgɛ kɔn paga ka ta mbe kari.
17 Ainda te levantas contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Wele, goto anmɛ yɛgɛ, mi yaa ti sinndɛɛrɛ tisaga ka mbe pan ŋgbanga laga Ezhipiti tara ti ni, ki cɛnlɛ ka fa pan laga malɛ Ezhipiti tara ti lɛsanga wi na fɔ ma pan ma gbɔn yiŋgɔ.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair mui grave chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 Koni ki yaga pe pan ca ma yaayoro ŋgbeleye yi ni konaa yaara nda fuun ti yɛn ma yeri wa wasege ki ni ti ni, peri tɛgɛ tɛgɛsaga jɛŋgɛ na. Leele mbele fuun pe yaa ka pye wa wasege konaa yaayoro ti ni fuun ti ni, na pee pan mbe ye wa yinrɛ ti ni, sinndɛɛrɛ tisaga ki yaa pe gbɔn mbe pe gbo mbe pinlɛ yaayoro ti ni.› »
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que se acharem no campo e não se recolherem a casa, em caindo sobre eles a chuva de pedras, morrerão.
20 Farawɔn wi legbɔɔlɔ mbele pàa Yawe Yɛnŋɛlɛ li sɛnrɛ ti yigi kala, poro la ti a pe tunmbyeele pè fyɛɛlɛ ma pan ca, konaa pe yaayoro ŋgbeleye yi ni, mari le wa yinrɛ ti ni.
20 Quem dos oficiais de Faraó temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Ɛɛn fɔ, Farawɔn wi legbɔɔlɔ mbele pe sila Yawe Yɛnŋɛlɛ li sɛnrɛ ti lɛ, poro la pe tunmbyeele pe yaga wa wasege ki ni konaa pe yaayoro ŋgbeleye yi ni.
21 aquele, porém, que não se importava com a palavra do Senhor deixou ficar no campo os seus servos e o seu gado.
22 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye fɔ: «Ma kɛɛ ki yirige wa naayeri, jaŋgo sinndɛɛrɛ tisaga mbe pan wa Ezhipiti tara ti ni fuun ti ni, ki leele pe gbɔn, naa yaayoro ti ni konaa yaraga ŋga fuun kì fi wa Ezhipiti tara ki ni.»
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre homens, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 A Moyisi wì suu kanŋgala li yirige wa naayeri. A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si yɛnŋɛlɛ gbaanra yirige ma sinndɛɛrɛ tisaga wa, a yɛnŋɛlɛ gbanlaga kì to wa tara ti na. Yawe Yɛnŋɛlɛ làa ti, a sinndɛɛrɛ tisaga kì pan wa Ezhipiti tara ti ni.
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu; o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra; e fez o Senhor cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 Sinndɛɛrɛ tisaga kìla to, a yɛnŋɛlɛ yɛngɛlɛmɛ pì pinlɛ ki ni. Sinndɛɛrɛ tisaga kìla pye na paan ŋgbanga; malɛ Ezhipiti tara tì pye tara, ki cɛnlɛ ka fa pye wa gbɛn.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Sinndɛɛrɛ tisaga kìla to wa Ezhipiti tara ti lagapyew, ma yaraga ŋga fuun kìla pye wa wasege ki gbɔn maga gbo, leele o, yaayoro o. Kìla yan ki gbɔn maga fugurɔ, ma tire ti kaari wa wasege ki ni.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras feriu tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também a chuva de pedras toda planta do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Kaawɔ Goshɛni tara nda Izirayɛli woolo pàa pye ma cɛn wa ti ni to nuŋgba tìla shɔ.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia chuva de pedras.
27 Kona, a Farawɔn wì si ti a pè Moyisi naa Arɔn pe yeri wi kan, mɛɛ pe pye fɔ: «Yɔnlɔ na lo na, mì kapege pye. Yawe Yɛnŋɛlɛ lo li yɛn ma sin. Mi naa na woolo pe ni, we yɛn kapere pyefɛnnɛ.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Esta vez pequei; o Senhor é justo, porém eu e o meu povo somos ímpios.
28 Ye Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri na kan, li ti yɛnŋɛlɛ gbaanra to naa sinndɛɛrɛ tisaga ki ni ti yere. Pa kona mi yaa ye yaga yaa kee, we se ti ye koro laga naa.»
28 Orai ao Senhor ; pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 A Moyisi wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Na yiriŋgɔlɔ laga ca ki ni, mi yaa na kɛyɛn yi yirige wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri mbeli yɛnri, pa yɛnŋɛlɛ gbaanra to naa sinndɛɛrɛ tisaga ki ni, ti yaa yere, jaŋgo maga jɛn fɔ tara ti yɛn Yawe Yɛnŋɛlɛ lo woro.
29 Respondeu-lhe Moisés: Em saindo eu da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e já não haverá chuva de pedras; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 Ɛɛn fɔ, mìgi jɛn ma yo mboro naa ma legbɔɔlɔ pe ni, ye woro na fyɛ Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ bere.»
30 Quanto a ti, porém, e aos teus oficiais, eu sei que ainda não temeis ao Senhor Deus.
31 Yantiire nda pe yinri lɛn to naa yarilire nda pe yinri ɔrizhi, sinndɛɛrɛ tisaga kìla ti ni fuun ti jɔgɔ mari wɔ wa, katugu ɔrizhi wìla fuuru makɔ, a lɛn wì fyɛnwɛ.
31 (O linho e a cevada foram feridos, pois a cevada já estava na espiga, e o linho, em flor.
32 Ɛɛn fɔ, bile wo naa shɔgɔlɔ ke ni, koro sila jɔgɔ, katugu to ma koro puŋgo na.
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.)
33 A Moyisi wì si yiri wa Farawɔn wi go, ma kari wa ca ki puŋgo na, ma suu kɛyɛn yi yirige wa naayeri, ma Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri. Kona, a yɛnŋɛlɛ gbaanra to naa sinndɛɛrɛ tisaga ki ni tì si yere. A tisaga kì si kɔn.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor ; cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Naa Farawɔn wìla kaa ki yan tisaga kì kɔn, a sinndɛɛrɛ tisaga naa yɛnŋɛlɛ gbaanra tì yere, a wì si kapege cɛnlɛ nuŋgba ki pye ma je paa faa wogo ki yɛn. Wo naa wi legbɔɔlɔ pe ni, a pè si pe kotoro ti ŋgbanŋgban pe yɛɛ na.
34 Tendo visto Faraó que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 Farawɔn wìla wi kotogo ki ŋgban wi yɛɛ na ma yala Yawe Yɛnŋɛlɛ làa sɛnrɛ nda yo Moyisi wi kan ti ni, wi sila Izirayɛli woolo pe yaga pe kari.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.