Êxodo 9

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye fɔ: «Kari wa Farawɔn wi yeri, ma saa pye fɔ: ‹Yawe Yɛnŋɛlɛ, Eburuye Yɛnŋɛlɛ le, pa lì yo yɛɛn fɔ: Na woolo pe yaga pe kari pe sanla gbɔgɔ.
1 Depois o SENHOR disse a Moisés: Vai a Faraó, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Na maga je mbe yo paga ka kari, mbe ti pe koro laga,
2 Porque se recusares deixá-los ir, e ainda por força os detiveres,
3 wele, ma yaayoro ŋgbeleye yan yila nii wa wasege ki ni, Yawe Yɛnŋɛlɛ li fanŋga ki yaa yiri yi kɔrɔgɔ; yambewe yaa to ma shɔnye, naa ma sofilele, naa ma yɔngɔmɛye, naa ma nɛrɛ, naa ma simbaala konaa sikaala pe na.
3 Eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois, e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Ɛɛn fɔ, Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa ka Izirayɛli woolo pe yaayoro ŋgbeleye yi jɛn mbe yi wɔ yi yɛ Ezhipiti tara fɛnnɛ pe woyo yi ni, Izirayɛli woolo pe yaayoro ka nuŋgba se ka ku.› »
4 E o Senhor fará separação entre o gado dos israelitas e o gado dos egípcios, para que nada morra de tudo o que for dos filhos de Israel.
5 «Yawe Yɛnŋɛlɛ lìgi pyewagati wi kɔn maa tɛgɛ, ma yo fɔ: Goto, mi yaa ki kala li pye laga tara ti ni.»
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor esta coisa na terra.
6 Ki goto, ŋga Yawe Yɛnŋɛlɛ làa yo, a lì sigi pye maga yɔn fili. Ezhipiti tara fɛnnɛ pe yaayoro ŋgbeleye yi ni fuun yìla ku. Ɛɛn fɔ, Izirayɛli woolo pe yaayogo ka nuŋgba sila ku.
6 E o Senhor fez isso no dia seguinte, e todo o gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 A Farawɔn wì si lere tun ma yo pe sa yewe na kaa pye Izirayɛli woolo pe yaayogo ka si ku. Ɛɛn fɔ, a pè sigi yan fɔ ali yaayogo nuŋgba ko sila ku wa Izirayɛli woolo pe yaayoro ŋgbeleye yi ni. Konaa ki ni fuun, Farawɔn wi kotogo kìla ŋgban wi na, wi sila Izirayɛli woolo pe yaga pe kari.
7 E Faraó enviou a ver, e eis que do gado de Israel não morrera nenhum; porém o coração de Faraó se agravou, e não deixou ir o povo.
8 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi naa Arɔn pe pye fɔ: «Ye sa cɔnrɔ ta koli kɛɛ yɛngɛlɛ yira wa ni, Moyisi wiri wa wa naayeri Farawɔn wi yɛgɛ na.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai vossas mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Ki cɔnrɔ ti yaa kanŋga gbanŋgban wa Ezhipiti tara ti ni fuun ti ni. Ki gbanŋgban wi yaa naŋgbanra wa leele poro naa yaayoro ti na, mbe kɔɔnlɔ sagbanra pe na wa Ezhipiti tara ti ni fuun ti ni.»
9 E tornar-se-á em pó miúdo sobre toda a terra do Egito, e se tornará em sarna, que arrebente em úlceras, nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 A Moyisi naa Arɔn pè si yira cɔnrɔ ta koli mɛɛ kari wa Farawɔn wi yeri. A Moyisi wì si cɔnrɔ ti wa wa naayeri. A tì si naŋgbanra wa leele poro naa yaayoro ti na, ma kɔɔnlɔ sagbanra.
10 E eles tomaram a cinza do forno, e puseram-se diante de Faraó, e Moisés a espalhou para o céu; e tornou-se em sarna, que arrebentava em úlceras nos homens e no gado;
11 Ezhipiti tara kajɛnmbɛlɛ pe sila ya kari wa Moyisi wi yeri naŋgbanra ti kala na; katugu naŋgbanra tìla yiri pe na fun paa Ezhipiti tara fɛnnɛ sanmbala pe ni fuun pe yɛn.
11 De maneira que os magos não podiam parar diante de Moisés, por causa da sarna; porque havia sarna nos magos, e em todos os egípcios.
12 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Farawɔn wi kotogo ki ŋgban wi na, wi sila logo Moyisi naa Arɔn pe yeri, paa yɛgɛ ŋga na Yawe Yɛnŋɛlɛ làa ki yo ma Moyisi wi kan we.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye fɔ: «Goto pinliwɛ ni, ma yiri faa ma kari wa Farawɔn wi yeri, ma saa pye fɔ: ‹Pa Yawe Yɛnŋɛlɛ, woro Eburuye we Yɛnŋɛlɛ lì yo yɛɛn fɔ: Na woolo pe yaga pe kari pe sanla gbɔgɔ.
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, e põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 Katugu yɔnlɔ na lo na, mi yaa jɔlɔgɔ cɛnlɛ pyew ka wa mboro naa ma legbɔɔlɔ naa ma tara woolo pe na, jaŋgo maga jɛn ma yo fɔ lere wa si yala na ni laga tara ti na.
14 Porque esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Ndɛɛ ki pye yiŋgɔ mila kɛɛ ki yirige ma kɔrɔgɔ, ma tifɛlɛgɛ yama wa mboro naa ma woolo ye na, anmɛ ye ku ma wɔ laga tara ti na.
15 Porque agora tenho estendido minha mão, para te ferir a ti e ao teu povo com pestilência, e para que sejas destruído da terra;
16 Ɛɛn fɔ, mɔ̀ɔ yaga yinwege na, jaŋgo mbanla yawa pi naga ma na, mbanla mɛgɛ ki pye ki yiri laga tara ti ni fuun ti ni.
16 Mas, deveras, para isto te mantive, para mostrar meu poder em ti, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Ali ma pan ma gbɔn yiŋgɔ, ma yɛn naga ŋgbanga mbanla woolo pe yɛgɛ kɔn paga ka ta mbe kari.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, para não o deixar ir?
18 Wele, goto anmɛ yɛgɛ, mi yaa ti sinndɛɛrɛ tisaga ka mbe pan ŋgbanga laga Ezhipiti tara ti ni, ki cɛnlɛ ka fa pan laga malɛ Ezhipiti tara ti lɛsanga wi na fɔ ma pan ma gbɔn yiŋgɔ.
18 Eis que amanhã por este tempo farei chover saraiva mui grave, qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Koni ki yaga pe pan ca ma yaayoro ŋgbeleye yi ni konaa yaara nda fuun ti yɛn ma yeri wa wasege ki ni ti ni, peri tɛgɛ tɛgɛsaga jɛŋgɛ na. Leele mbele fuun pe yaa ka pye wa wasege konaa yaayoro ti ni fuun ti ni, na pee pan mbe ye wa yinrɛ ti ni, sinndɛɛrɛ tisaga ki yaa pe gbɔn mbe pe gbo mbe pinlɛ yaayoro ti ni.› »
19 Agora, pois, envia, recolhe o teu gado, e tudo o que tens no campo; todo o homem e animal, que for achado no campo, e não for recolhido à casa, a saraiva cairá sobre eles, e morrerão.
20 Farawɔn wi legbɔɔlɔ mbele pàa Yawe Yɛnŋɛlɛ li sɛnrɛ ti yigi kala, poro la ti a pe tunmbyeele pè fyɛɛlɛ ma pan ca, konaa pe yaayoro ŋgbeleye yi ni, mari le wa yinrɛ ti ni.
20 Quem dos servos de Faraó temia a palavra do Senhor, fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Ɛɛn fɔ, Farawɔn wi legbɔɔlɔ mbele pe sila Yawe Yɛnŋɛlɛ li sɛnrɛ ti lɛ, poro la pe tunmbyeele pe yaga wa wasege ki ni konaa pe yaayoro ŋgbeleye yi ni.
21 Mas aquele que não tinha considerado a palavra do Senhor deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye fɔ: «Ma kɛɛ ki yirige wa naayeri, jaŋgo sinndɛɛrɛ tisaga mbe pan wa Ezhipiti tara ti ni fuun ti ni, ki leele pe gbɔn, naa yaayoro ti ni konaa yaraga ŋga fuun kì fi wa Ezhipiti tara ki ni.»
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, e haverá saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre o gado, e sobre toda a erva do campo, na terra do Egito.
23 A Moyisi wì suu kanŋgala li yirige wa naayeri. A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si yɛnŋɛlɛ gbaanra yirige ma sinndɛɛrɛ tisaga wa, a yɛnŋɛlɛ gbanlaga kì to wa tara ti na. Yawe Yɛnŋɛlɛ làa ti, a sinndɛɛrɛ tisaga kì pan wa Ezhipiti tara ti ni.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor deu trovões e saraiva, e fogo corria pela terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Sinndɛɛrɛ tisaga kìla to, a yɛnŋɛlɛ yɛngɛlɛmɛ pì pinlɛ ki ni. Sinndɛɛrɛ tisaga kìla pye na paan ŋgbanga; malɛ Ezhipiti tara tì pye tara, ki cɛnlɛ ka fa pye wa gbɛn.
24 E havia saraiva, e fogo misturado entre a saraiva, tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito desde que veio a ser uma nação.
25 Sinndɛɛrɛ tisaga kìla to wa Ezhipiti tara ti lagapyew, ma yaraga ŋga fuun kìla pye wa wasege ki gbɔn maga gbo, leele o, yaayoro o. Kìla yan ki gbɔn maga fugurɔ, ma tire ti kaari wa wasege ki ni.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, desde os homens até aos animais; também a saraiva feriu toda a erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Kaawɔ Goshɛni tara nda Izirayɛli woolo pàa pye ma cɛn wa ti ni to nuŋgba tìla shɔ.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia saraiva.
27 Kona, a Farawɔn wì si ti a pè Moyisi naa Arɔn pe yeri wi kan, mɛɛ pe pye fɔ: «Yɔnlɔ na lo na, mì kapege pye. Yawe Yɛnŋɛlɛ lo li yɛn ma sin. Mi naa na woolo pe ni, we yɛn kapere pyefɛnnɛ.
27 Então Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo ímpios.
28 Ye Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri na kan, li ti yɛnŋɛlɛ gbaanra to naa sinndɛɛrɛ tisaga ki ni ti yere. Pa kona mi yaa ye yaga yaa kee, we se ti ye koro laga naa.»
28 Orai ao Senhor (pois que basta) para que não haja mais trovões de Deus nem saraiva; e eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 A Moyisi wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Na yiriŋgɔlɔ laga ca ki ni, mi yaa na kɛyɛn yi yirige wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri mbeli yɛnri, pa yɛnŋɛlɛ gbaanra to naa sinndɛɛrɛ tisaga ki ni, ti yaa yere, jaŋgo maga jɛn fɔ tara ti yɛn Yawe Yɛnŋɛlɛ lo woro.
29 Então lhe disse Moisés: Em saindo da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá mais saraiva; para que saibas que a terra é do Senhor.
30 Ɛɛn fɔ, mìgi jɛn ma yo mboro naa ma legbɔɔlɔ pe ni, ye woro na fyɛ Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ bere.»
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Yantiire nda pe yinri lɛn to naa yarilire nda pe yinri ɔrizhi, sinndɛɛrɛ tisaga kìla ti ni fuun ti jɔgɔ mari wɔ wa, katugu ɔrizhi wìla fuuru makɔ, a lɛn wì fyɛnwɛ.
31 E o linho e a cevada foram feridos, porque a cevada já estava na espiga, e o linho na haste.
32 Ɛɛn fɔ, bile wo naa shɔgɔlɔ ke ni, koro sila jɔgɔ, katugu to ma koro puŋgo na.
32 Mas o trigo e o centeio não foram feridos, porque estavam cobertos.
33 A Moyisi wì si yiri wa Farawɔn wi go, ma kari wa ca ki puŋgo na, ma suu kɛyɛn yi yirige wa naayeri, ma Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri. Kona, a yɛnŋɛlɛ gbaanra to naa sinndɛɛrɛ tisaga ki ni tì si yere. A tisaga kì si kɔn.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó, da cidade, e estendeu as suas mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Naa Farawɔn wìla kaa ki yan tisaga kì kɔn, a sinndɛɛrɛ tisaga naa yɛnŋɛlɛ gbaanra tì yere, a wì si kapege cɛnlɛ nuŋgba ki pye ma je paa faa wogo ki yɛn. Wo naa wi legbɔɔlɔ pe ni, a pè si pe kotoro ti ŋgbanŋgban pe yɛɛ na.
34 Vendo Faraó que cessou a chuva, e a saraiva, e os trovões, pecou ainda mais; e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 Farawɔn wìla wi kotogo ki ŋgban wi yɛɛ na ma yala Yawe Yɛnŋɛlɛ làa sɛnrɛ nda yo Moyisi wi kan ti ni, wi sila Izirayɛli woolo pe yaga pe kari.
35 Assim o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.