Atos 28

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Naa wàa kaa shɔ ma kɔ, a wè sigi logo ma yo ki lɔgɔ fugo pege yinri Maliti.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ki tara ti woolo, kajɛŋgɛ ŋga pàa pye ma we kan, ki si tawa si tanla. Pàa kasɔn gbɔgɔ ka gbɛri ma we ni fuun we yeri, a wè pan wa ki tanla, katugu tisaga la pye na paan, a were tila kuun fɔ jɛŋgɛ.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 A Pɔli wì si saa yimbire wulo nari waa wa kasɔn, a mɛrɛgɛ kà si yiri wa ti ni kasɔn tufunwɔ pi na, mɛɛ wi nɔ ma yanra wi kɛɛ ki na.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Naa lɔgɔ fugo tara woolo pàa kaa wɔɔgɔ ki yan kila yɔlɔ Pɔli wi kɛɛ ki na, a pe nɛɛ pe yɛɛ piin fɔ: «Kaselege ko na, ki naŋa ŋa legbolere wi; katugu ali maga ta wì shɔ ma yiri wa kɔgɔje wi ni, Yɛnŋɛlɛ na pe yinri kasinŋge lii yɛnlɛ mboo yaga yinwege na.»
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Ɛɛn fɔ, a Pɔli wì suu kɛɛ ki yangara, a wɔɔgɔ kì si to wa kasɔn, yaraga kpɛ sila Pɔli wi ta.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Ki leele pàa pye na Pɔli wi wele mboo yan wi fɛ, nakoma wi to wi ku le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni. Ɛɛn fɔ, naa pàa kaa ki yan kì mɔ, kapege suu ta, a pè si pe jatere wi kanŋga ma yo fɔ yarisunŋgo kayi.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Naŋa ŋa pàa pye na yinri Pubiliyusi, lɔgɔ fugo tara ti legbɔɔ we, wi kɛɛrɛ tìla pye ma yɔngɔ wa ki laga ki tanla. A wo si we yigi jɛŋgɛ paa wi wɛnnɛ yɛn. A wè piliye taanri pye wa wi go.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Pubiliyusi wi to wìla pye ma sinlɛ, katugu witiwɛrɛwɛ naa tɔgɔtɔgɔni la pye wi na. A Pɔli wì si saa wi yan, ma Yɛnŋɛlɛ yɛnri maa kɛyɛn yi taga wi na, a wì si sagala.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Ko puŋgo na, a lɔgɔ fugo tara yambala sanmbala pè si pan fun, a pè sagala.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 A pè we gbɔgɔ fɔ jɛŋgɛ. We karisaga, yaraga ŋga fuun kala làa pye we na, a pè ki ni fuun ki kan we yeri.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Naa yeŋge taanri la kaa toro, a wè si ye Alɛgizandiri ca tɔnmɔkɔrɔ ka ni mɛɛ kari. Pàa pye naga tɛgɛrɛ ti yinri «Waanla yɛnŋɛlɛ.» Pa kìla were sanga wi pye wa.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 A wè si saa gbɔn wa Sirakusi ca, ma piliye taanri pye lema.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 A wè si kaa yiri lema, nɛɛ tinndi wi tanŋgi na kee ma saa gbɔn wa Eregiyo ca. Ki goto, a tifɛlɛgɛ kà sigi lɛ na gbɔɔn ma yiri wa yɔnlɔparawa kalige kɛɛ yeri. Ki piliye shyɛn wogo ki na, a wè si gbɔn wa Puzɔli ca.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 A wè si saa sefɛnnɛ pele yan wa, a pè we yɛnri ma yo we yapelege nuŋgba pye wa pe ni. Ko puŋgo na, a wè si kari wa Ɔrɔmu.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Tagafɛnnɛ mbele wa Ɔrɔmu, a pè si we tinmɛ ta, mɛɛ pan ma we fili wa Apiyusi janla li ni, konaa wa Nambanmbala Tugugo Taanri ki ni. Naa Pɔli wìla kaa pe yan sanga ŋa ni, a wì si Yɛnŋɛlɛ li shari mɛɛ kotogo ta.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Naa wàa ka saa gbɔn wa Ɔrɔmu, a pè si yɛnlɛ ki na Pɔli wi koro wi yɛ, wo naa sorodashe nuŋgba ni, wo la pye na wele wi na.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Naa piliye taanri la kaa toro, a Pɔli wì si Ɔrɔmu Zhufuye teele pe yeri pe pan wa wi yeri. Naa pàa kaa pe yɛɛ gbogolo, a wì si pe pye fɔ: «Na woolo, ali maga ta mii kapege pye we tara woolo pe na, mii si we teele pe kalɛgɛlɛ fun ke jɔgɔ, pànla yigi wa Zheruzalɛmu, mala le Ɔrɔmu tara fɛnnɛ pe kɛɛ.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 A poro na yewe na jaa mbanla wa, katugu pe sila kapege ka yan mì pye, ŋga ki mbe ti panla gbo.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Ɛɛn fɔ, Zhufuye pe sila yɛnlɛ ko na, ko kìlan jori, a mìgi yɛnri wunlumbolo to wo mbanla kala li gbegele. Ko woro mbe ka yo fɔ mila jaa mbe baga na cɛnlɛ woolo pe na mbe yo pe kapege pye.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Ko kì ti mìgi yɛnri mbe ye yan, mbe para ye ni; katugu Izirayɛli tara woolo pè pe jigi wi taga ŋa na, wo mɛgɛ ki ti pànla pɔ ki jɔrɔgɔ ŋa wi ni.»
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 A pè suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Wee sɛwɛ kpɛ ta ma kanŋgɔlɔ mbe yiri wa Zhude tara. We woolo wa si si yiri wa mbe pan mbɔɔn sɛnrɛ yo laga, nakoma mbe yo ma kapege pye.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Ɛɛn fɔ, we yɛn na jaa mbe ŋga maa sɔnri ki logo, katugu wège jɛn ma yo laga o laga, ki gbogolomɔ mba ma yɛn pi ni yɛɛn, leele pe maa kendige woo pi ni.»
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 A pè si pilige ka tɛgɛ, poro naa Pɔli wi ni. Naa ki pilige kìla kaa gbɔn, lelɛgɛrɛ la pan wa laga ŋga Pɔli wìla pye. Maga lɛ pinliwɛ pi ni fɔ ma saa ki wa yɔnlɔkɔgɔ ki na, sɛnrɛ yɛgɛ Pɔli wìla pye na yuun pe kan: Wìla pye na Yɛnŋɛlɛ li wunluwɔ wogo ki yari pe kan, naga jaa mbe pe jatere wi kanŋga Zhezu wi yeri, na para pe ni na yinrigi wa Moyisi lasiri sɛwɛɛlɛ poro naa Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɛnnɛ pe sɛwɛɛlɛ pe ni.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Pèle la taga nda Pɔli wìla pye na yuun ti na, a pèle je pee taga ti na.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Naa pe sɛnrɛ tìla kaa yiri ti yɛ ti yɛ, a pe nɛɛ kee. Sanni pe sa kari, a Pɔli wì sigi sɛnrɛ nda ti taga wa cɛ, ma yo fɔ: «Sɛnrɛ nda Yinnɛkpoyi làa yo ma ye tɛlɛye pe kan wa Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɔEzayi wi yɔn, ti yɛn kaselege,
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 fɔ:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 katugu ki leele mbele yɛɛn, pe kotoro tì ŋgban pe na.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 A Pɔli wì sho naa fɔ: «Ki kala na, ye daga mbege jɛn fɔ shɔwɔ sɛnrɛ nda tì yiri wa Yɛnŋɛlɛ li yeri, tì torogo mbele pe woro Zhufuye pe kan fun. Poro wo na, pe yaa kari logo.»
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 [Naa Pɔli wìla kaa ki sɛnrɛ ti yo ma, a Zhufuye pe nɛɛ kee na kendige woo pe yɛɛ ni ŋgbanga.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Pɔli wìla yɛgɛlɛ shyɛn poni koro pye wa go ŋga wìla lɛ naga sara ki ni. Mbele fuun pàa pye na paan naa shari, wìla pye na pe yaara woo.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Wìla pye na Yɛnŋɛlɛ li wunluwɔ wogo ki yuun, ma kotogo ta na leele pe nari Zhezu Kirisi wi sɛnrɛ ti ni, lere pyɔ wo sila wi yɛgɛ kɔn.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.