Atos 28
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVI
1 Naa wàa kaa shɔ ma kɔ, a wè sigi logo ma yo ki lɔgɔ fugo pege yinri Maliti.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Ki tara ti woolo, kajɛŋgɛ ŋga pàa pye ma we kan, ki si tawa si tanla. Pàa kasɔn gbɔgɔ ka gbɛri ma we ni fuun we yeri, a wè pan wa ki tanla, katugu tisaga la pye na paan, a were tila kuun fɔ jɛŋgɛ.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 A Pɔli wì si saa yimbire wulo nari waa wa kasɔn, a mɛrɛgɛ kà si yiri wa ti ni kasɔn tufunwɔ pi na, mɛɛ wi nɔ ma yanra wi kɛɛ ki na.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Naa lɔgɔ fugo tara woolo pàa kaa wɔɔgɔ ki yan kila yɔlɔ Pɔli wi kɛɛ ki na, a pe nɛɛ pe yɛɛ piin fɔ: «Kaselege ko na, ki naŋa ŋa legbolere wi; katugu ali maga ta wì shɔ ma yiri wa kɔgɔje wi ni, Yɛnŋɛlɛ na pe yinri kasinŋge lii yɛnlɛ mboo yaga yinwege na.»
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Ɛɛn fɔ, a Pɔli wì suu kɛɛ ki yangara, a wɔɔgɔ kì si to wa kasɔn, yaraga kpɛ sila Pɔli wi ta.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ki leele pàa pye na Pɔli wi wele mboo yan wi fɛ, nakoma wi to wi ku le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni. Ɛɛn fɔ, naa pàa kaa ki yan kì mɔ, kapege suu ta, a pè si pe jatere wi kanŋga ma yo fɔ yarisunŋgo kayi.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Naŋa ŋa pàa pye na yinri Pubiliyusi, lɔgɔ fugo tara ti legbɔɔ we, wi kɛɛrɛ tìla pye ma yɔngɔ wa ki laga ki tanla. A wo si we yigi jɛŋgɛ paa wi wɛnnɛ yɛn. A wè piliye taanri pye wa wi go.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Pubiliyusi wi to wìla pye ma sinlɛ, katugu witiwɛrɛwɛ naa tɔgɔtɔgɔni la pye wi na. A Pɔli wì si saa wi yan, ma Yɛnŋɛlɛ yɛnri maa kɛyɛn yi taga wi na, a wì si sagala.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Ko puŋgo na, a lɔgɔ fugo tara yambala sanmbala pè si pan fun, a pè sagala.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 A pè we gbɔgɔ fɔ jɛŋgɛ. We karisaga, yaraga ŋga fuun kala làa pye we na, a pè ki ni fuun ki kan we yeri.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Naa yeŋge taanri la kaa toro, a wè si ye Alɛgizandiri ca tɔnmɔkɔrɔ ka ni mɛɛ kari. Pàa pye naga tɛgɛrɛ ti yinri «Waanla yɛnŋɛlɛ.» Pa kìla were sanga wi pye wa.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 A wè si saa gbɔn wa Sirakusi ca, ma piliye taanri pye lema.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 A wè si kaa yiri lema, nɛɛ tinndi wi tanŋgi na kee ma saa gbɔn wa Eregiyo ca. Ki goto, a tifɛlɛgɛ kà sigi lɛ na gbɔɔn ma yiri wa yɔnlɔparawa kalige kɛɛ yeri. Ki piliye shyɛn wogo ki na, a wè si gbɔn wa Puzɔli ca.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 A wè si saa sefɛnnɛ pele yan wa, a pè we yɛnri ma yo we yapelege nuŋgba pye wa pe ni. Ko puŋgo na, a wè si kari wa Ɔrɔmu.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Tagafɛnnɛ mbele wa Ɔrɔmu, a pè si we tinmɛ ta, mɛɛ pan ma we fili wa Apiyusi janla li ni, konaa wa Nambanmbala Tugugo Taanri ki ni. Naa Pɔli wìla kaa pe yan sanga ŋa ni, a wì si Yɛnŋɛlɛ li shari mɛɛ kotogo ta.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Naa wàa ka saa gbɔn wa Ɔrɔmu, a pè si yɛnlɛ ki na Pɔli wi koro wi yɛ, wo naa sorodashe nuŋgba ni, wo la pye na wele wi na.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Naa piliye taanri la kaa toro, a Pɔli wì si Ɔrɔmu Zhufuye teele pe yeri pe pan wa wi yeri. Naa pàa kaa pe yɛɛ gbogolo, a wì si pe pye fɔ: «Na woolo, ali maga ta mii kapege pye we tara woolo pe na, mii si we teele pe kalɛgɛlɛ fun ke jɔgɔ, pànla yigi wa Zheruzalɛmu, mala le Ɔrɔmu tara fɛnnɛ pe kɛɛ.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 A poro na yewe na jaa mbanla wa, katugu pe sila kapege ka yan mì pye, ŋga ki mbe ti panla gbo.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Ɛɛn fɔ, Zhufuye pe sila yɛnlɛ ko na, ko kìlan jori, a mìgi yɛnri wunlumbolo to wo mbanla kala li gbegele. Ko woro mbe ka yo fɔ mila jaa mbe baga na cɛnlɛ woolo pe na mbe yo pe kapege pye.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Ko kì ti mìgi yɛnri mbe ye yan, mbe para ye ni; katugu Izirayɛli tara woolo pè pe jigi wi taga ŋa na, wo mɛgɛ ki ti pànla pɔ ki jɔrɔgɔ ŋa wi ni.»
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 A pè suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Wee sɛwɛ kpɛ ta ma kanŋgɔlɔ mbe yiri wa Zhude tara. We woolo wa si si yiri wa mbe pan mbɔɔn sɛnrɛ yo laga, nakoma mbe yo ma kapege pye.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Ɛɛn fɔ, we yɛn na jaa mbe ŋga maa sɔnri ki logo, katugu wège jɛn ma yo laga o laga, ki gbogolomɔ mba ma yɛn pi ni yɛɛn, leele pe maa kendige woo pi ni.»
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 A pè si pilige ka tɛgɛ, poro naa Pɔli wi ni. Naa ki pilige kìla kaa gbɔn, lelɛgɛrɛ la pan wa laga ŋga Pɔli wìla pye. Maga lɛ pinliwɛ pi ni fɔ ma saa ki wa yɔnlɔkɔgɔ ki na, sɛnrɛ yɛgɛ Pɔli wìla pye na yuun pe kan: Wìla pye na Yɛnŋɛlɛ li wunluwɔ wogo ki yari pe kan, naga jaa mbe pe jatere wi kanŋga Zhezu wi yeri, na para pe ni na yinrigi wa Moyisi lasiri sɛwɛɛlɛ poro naa Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɛnnɛ pe sɛwɛɛlɛ pe ni.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Pèle la taga nda Pɔli wìla pye na yuun ti na, a pèle je pee taga ti na.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Naa pe sɛnrɛ tìla kaa yiri ti yɛ ti yɛ, a pe nɛɛ kee. Sanni pe sa kari, a Pɔli wì sigi sɛnrɛ nda ti taga wa cɛ, ma yo fɔ: «Sɛnrɛ nda Yinnɛkpoyi làa yo ma ye tɛlɛye pe kan wa Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɔEzayi wi yɔn, ti yɛn kaselege,
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 fɔ:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 katugu ki leele mbele yɛɛn, pe kotoro tì ŋgban pe na.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 A Pɔli wì sho naa fɔ: «Ki kala na, ye daga mbege jɛn fɔ shɔwɔ sɛnrɛ nda tì yiri wa Yɛnŋɛlɛ li yeri, tì torogo mbele pe woro Zhufuye pe kan fun. Poro wo na, pe yaa kari logo.»
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 [Naa Pɔli wìla kaa ki sɛnrɛ ti yo ma, a Zhufuye pe nɛɛ kee na kendige woo pe yɛɛ ni ŋgbanga.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pɔli wìla yɛgɛlɛ shyɛn poni koro pye wa go ŋga wìla lɛ naga sara ki ni. Mbele fuun pàa pye na paan naa shari, wìla pye na pe yaara woo.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Wìla pye na Yɛnŋɛlɛ li wunluwɔ wogo ki yuun, ma kotogo ta na leele pe nari Zhezu Kirisi wi sɛnrɛ ti ni, lere pyɔ wo sila wi yɛgɛ kɔn.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.