Atos 22

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 «Sefɛnnɛ naa na teele, sɛnrɛ nda mi yaa yo yiŋgɔ mbanla yɛɛ shɔ, yaa ki sɛnrɛ ti nuru!»
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Naa pàa kaa wi yan wila para pe ni Zhufuye sɛnrɛ ni, kona, a pè si pyeri dinw. A Pɔli wì sho fɔ:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 «Mi yɛn Zhufuye woo. Pa pànla se wa Tarisi ca, wa Silisi kinda wi ni. Ɛɛn fɔ, pa mì yiri ma pye lere laga ki Zheruzalɛmu ŋa wi ni. Gamaliyɛli wi yɛn na nagafɔ we, wìlan naga we tɛlɛye pe lasiri wi ni fuun wi ni. Na jatere wi yɛn Yɛnŋɛlɛ wogo ki na paa yɛgɛ ŋga na ye ni fuun ye woo wi yɛn ki na nala we.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Mbele pàa taga we Fɔ wi kologo ki na, mìla pe jɔlɔ fɔ ma pele gbo, ma nambala naa jɛɛlɛ pele pɔ ma pe le kaso.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Saraga wɔfɛnnɛ to wo naa lelɛɛlɛ janwa wi ni, pe mbe ya mbege yo mbege filige fɔ kaselege ko mila yuun. Mìla sɛwɛɛlɛ ta pe yeri mbe sa pe kan we Zhufuye woolo mbele wa Damasi pe yeri. Mìla kari sa tagafɛnnɛ mbele wa pe pɔ, mbe pan pe ni laga Zheruzalɛmu, mbe pe kan pe pe jɔlɔ.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Mìla pye wa konɔ na kee, ma ka saa yɔngɔ Damasi ca ki ni, yɔnlɔfugo yɛgɛ ki ni, le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a yanwa gbɔɔ pà si yiri wa yɛnŋɛlɛ na ma yin mala maga.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 A mì si to le tara, mɛɛ magala la logo, laa na piin fɔ: ‹Sɔli, Sɔli, yiŋgi na, a ma nɛɛ na jɔlɔ?›
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 A mì sho fɔ: ‹Ambɔ wi mboro, we Fɔ?› A wì sho fɔ: ‹Muwi, mi Zhezu, Nazarɛti ca fɛnnɛ woo ŋa ma yɛn na jɔlɔ we.›
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Na pinlɛyɛɛnlɛ pàa ki yanwa pi yan, ɛɛn fɔ, pe sila ŋa wìla para na ni wi magala li logo.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Kona, a mì si yewe ma yo fɔ: ‹Yiŋgi mi daga mbe pye we Fɔ?› A wì silan pye fɔ: ‹Yiri ma kari wa Damasi, ŋga Yɛnŋɛlɛ li yɛn na jaa ma pye, ki yaa yo wa mbɔɔn kan.›
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ki yanwa gbɔɔ pìla na pye fyɔɔn. A na pinlɛyɛɛnlɛ pè silan yigi kɛyɛn na ma kari na ni wa Damasi.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «Naŋa wà la pye wa, pàa pye naa yinri Ananiyasi. Wìla pye na fyɛ Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ fɔ jɛŋgɛ. Wìla pye na tanri na yala lasiri koŋgolo ke ni. Damasi ca fɛnnɛ Zhufuye pe ni fuun pàa pye naa mɛtanga yinri.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 A wo si pan na kɔrɔgɔ, ma yere le na tanla, mɛɛ na pye fɔ: ‹Sefɔ Sɔli, ta yaan naa!› Le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a na yɛngɛlɛ kè si yɛngɛ, a mì si Ananiyasi wi yan.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 A wì sho fɔ: ‹We tɛlɛye Yɛnŋɛlɛ làa ma wɔ faa, jaŋgo ma ta ma li nandanwa kala li jɛn, ma li Woo sinŋɛ nuŋgba wi yan, maa yɔn sɛnyoro ti logo;
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 katugu ŋga mà yan, naa ŋga mà logo, ma daga mbe pye ki sɛrɛfɔ.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Yiŋgɔ, yiŋgi maa singi naa? Yiri, ma we Fɔ wi mɛgɛ ki yeri, ma batize, ma kapere ti jogo ti laga ma na.› »
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 «A mì si sɔngɔrɔ wa Zheruzalɛmu. Naa mìla kaa na yɛnri wa shɛrigo gbɔgɔ ki ni, a mì si yariyanga ka yan.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 A mì si we Fɔ wi yan, a wìlan pye fɔ: ‹Fyɛɛlɛ ma yiri laga Zheruzalɛmu fyaw, katugu ca woolo pe se yɛnlɛ sɛrɛya ŋa maa yuun na kanŋgɔlɔ wi na.›
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 A mì suu yɔn sogo ma yo fɔ: ‹We Fɔ, pège jɛn jɛŋgɛ ma yo mìla pye na kee wa shɛriyinrɛ ti ni, na mbele pè taga ma na pe yinri, na pe nii kaso, na pe kaan, a paa pe gbɔɔn.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Pàa ma sɛrɛfɔ Etiyɛni wi gbo sanga ŋa ni, mìla pye wa fun. Mìla yɛnlɛ mbele pàa pye naa kuun pe kapyege ki na, ma pe yaripɔrɔ ti tɛgɛ na yɛɛ tanla nari wele.›
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Kona, a we Fɔ wì silan pye fɔ: ‹Ta kee, katugu mi yaa ma tun lalerege na, wa mbele pe woro Zhufuye pe yeri.› »
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Janwa wìla logo Pɔli wi yeri ma saa gbɔn fɔ ki sɛnrɛ ti na. Kona, a pè si jɔrɔgɔ ŋgbanga ma yo fɔ: «Ki naŋa ŋa yoo wɔ laga dunruya! Yoo gbo! Wii daga mbe koro yinwege na!»
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Pàa pye na jɔrɔgi ŋgbanga, na pe yaripɔrɔ ti woo nari waa, na tara ti kori nari waa wa naayeri naŋgbanwa pi na.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 A Ɔrɔmu tara sorodasheele togbɔɔ wì si konɔ kan ma yo pe ye Pɔli wi ni wa malaga sigego ki ni, poo gbɔn sapige ni, kì pye yɛgɛ ŋga na, a janwa wi nɛɛ jɔrɔgi wi puŋgo na, wi ta wigi go ki jɛn.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Naa paa kaa na Pɔli wi poo mboo gbɔn sanga ŋa ni, a wì si sorodasheele tojɛɛ ŋa wìla pye le wi pye fɔ: «Pege konɔ kan ma yeri ma Ɔrɔmu tara pisee wa gbɔn sapige ni, na pe fa kiti kɔn wi na le?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Naa sorodasheele tojɛɛ wìla kaa ki sɛnrɛ ti logo ma, a wì si saa ki yo sorodasheele togbɔɔ wi kan ma yo fɔ: «Yiŋgi maa jaa mbe pye yɛɛn? Ki naŋa ŋa Ɔrɔmu tara pisee wi!»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 A sorodasheele togbɔɔ wì si pan le Pɔli wi tanla maa yewe, ma yo fɔ: «Ki yo na kan, ma yɛn Ɔrɔmu tara pisee le?»
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Kona, a sorodasheele togbɔɔ wì sho fɔ: «Penjagbɔrɔ mùu wɔ, mɛɛ jɛn ma pye Ɔrɔmu tara pisee.»
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, mbele pe mbaa Pɔli wi gbɔn, pè si laga wi na. Naa sorodasheele togbɔɔ wo jate wìla kaa ki jɛn ma yo Pɔli wi yɛn Ɔrɔmu tara pisee, a wì si fyɛ, katugu wìla wi kan pòo pɔ.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Zhufuye pàa baga Pɔli wi na go ŋga na, sorodasheele togbɔɔ wìla pye na jaa mbege jɛn mbe filige ki na jɛŋgɛ. Ki kala na, ki goto pinliwɛ pi ni, a wì suu sanga, mɛɛ konɔ kan saraga wɔfɛnnɛ teele poro naa kiti kɔnfɛnnɛ ŋgbelege ki ni fuun ki yeri, ma yo pe gbogolo. Ko puŋgo na, a wì si kari Pɔli wi ni, mɛɛ saa wi yerege le pe yɛgɛ sɔgɔwɔ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.