Atos 22

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «Sefɛnnɛ naa na teele, sɛnrɛ nda mi yaa yo yiŋgɔ mbanla yɛɛ shɔ, yaa ki sɛnrɛ ti nuru!»
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Naa pàa kaa wi yan wila para pe ni Zhufuye sɛnrɛ ni, kona, a pè si pyeri dinw. A Pɔli wì sho fɔ:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 «Mi yɛn Zhufuye woo. Pa pànla se wa Tarisi ca, wa Silisi kinda wi ni. Ɛɛn fɔ, pa mì yiri ma pye lere laga ki Zheruzalɛmu ŋa wi ni. Gamaliyɛli wi yɛn na nagafɔ we, wìlan naga we tɛlɛye pe lasiri wi ni fuun wi ni. Na jatere wi yɛn Yɛnŋɛlɛ wogo ki na paa yɛgɛ ŋga na ye ni fuun ye woo wi yɛn ki na nala we.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Mbele pàa taga we Fɔ wi kologo ki na, mìla pe jɔlɔ fɔ ma pele gbo, ma nambala naa jɛɛlɛ pele pɔ ma pe le kaso.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Saraga wɔfɛnnɛ to wo naa lelɛɛlɛ janwa wi ni, pe mbe ya mbege yo mbege filige fɔ kaselege ko mila yuun. Mìla sɛwɛɛlɛ ta pe yeri mbe sa pe kan we Zhufuye woolo mbele wa Damasi pe yeri. Mìla kari sa tagafɛnnɛ mbele wa pe pɔ, mbe pan pe ni laga Zheruzalɛmu, mbe pe kan pe pe jɔlɔ.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 «Mìla pye wa konɔ na kee, ma ka saa yɔngɔ Damasi ca ki ni, yɔnlɔfugo yɛgɛ ki ni, le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a yanwa gbɔɔ pà si yiri wa yɛnŋɛlɛ na ma yin mala maga.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 A mì si to le tara, mɛɛ magala la logo, laa na piin fɔ: ‹Sɔli, Sɔli, yiŋgi na, a ma nɛɛ na jɔlɔ?›
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 A mì sho fɔ: ‹Ambɔ wi mboro, we Fɔ?› A wì sho fɔ: ‹Muwi, mi Zhezu, Nazarɛti ca fɛnnɛ woo ŋa ma yɛn na jɔlɔ we.›
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Na pinlɛyɛɛnlɛ pàa ki yanwa pi yan, ɛɛn fɔ, pe sila ŋa wìla para na ni wi magala li logo.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Kona, a mì si yewe ma yo fɔ: ‹Yiŋgi mi daga mbe pye we Fɔ?› A wì silan pye fɔ: ‹Yiri ma kari wa Damasi, ŋga Yɛnŋɛlɛ li yɛn na jaa ma pye, ki yaa yo wa mbɔɔn kan.›
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ki yanwa gbɔɔ pìla na pye fyɔɔn. A na pinlɛyɛɛnlɛ pè silan yigi kɛyɛn na ma kari na ni wa Damasi.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 «Naŋa wà la pye wa, pàa pye naa yinri Ananiyasi. Wìla pye na fyɛ Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ fɔ jɛŋgɛ. Wìla pye na tanri na yala lasiri koŋgolo ke ni. Damasi ca fɛnnɛ Zhufuye pe ni fuun pàa pye naa mɛtanga yinri.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 A wo si pan na kɔrɔgɔ, ma yere le na tanla, mɛɛ na pye fɔ: ‹Sefɔ Sɔli, ta yaan naa!› Le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a na yɛngɛlɛ kè si yɛngɛ, a mì si Ananiyasi wi yan.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 A wì sho fɔ: ‹We tɛlɛye Yɛnŋɛlɛ làa ma wɔ faa, jaŋgo ma ta ma li nandanwa kala li jɛn, ma li Woo sinŋɛ nuŋgba wi yan, maa yɔn sɛnyoro ti logo;
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 katugu ŋga mà yan, naa ŋga mà logo, ma daga mbe pye ki sɛrɛfɔ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Yiŋgɔ, yiŋgi maa singi naa? Yiri, ma we Fɔ wi mɛgɛ ki yeri, ma batize, ma kapere ti jogo ti laga ma na.› »
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 «A mì si sɔngɔrɔ wa Zheruzalɛmu. Naa mìla kaa na yɛnri wa shɛrigo gbɔgɔ ki ni, a mì si yariyanga ka yan.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 A mì si we Fɔ wi yan, a wìlan pye fɔ: ‹Fyɛɛlɛ ma yiri laga Zheruzalɛmu fyaw, katugu ca woolo pe se yɛnlɛ sɛrɛya ŋa maa yuun na kanŋgɔlɔ wi na.›
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 A mì suu yɔn sogo ma yo fɔ: ‹We Fɔ, pège jɛn jɛŋgɛ ma yo mìla pye na kee wa shɛriyinrɛ ti ni, na mbele pè taga ma na pe yinri, na pe nii kaso, na pe kaan, a paa pe gbɔɔn.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Pàa ma sɛrɛfɔ Etiyɛni wi gbo sanga ŋa ni, mìla pye wa fun. Mìla yɛnlɛ mbele pàa pye naa kuun pe kapyege ki na, ma pe yaripɔrɔ ti tɛgɛ na yɛɛ tanla nari wele.›
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Kona, a we Fɔ wì silan pye fɔ: ‹Ta kee, katugu mi yaa ma tun lalerege na, wa mbele pe woro Zhufuye pe yeri.› »
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Janwa wìla logo Pɔli wi yeri ma saa gbɔn fɔ ki sɛnrɛ ti na. Kona, a pè si jɔrɔgɔ ŋgbanga ma yo fɔ: «Ki naŋa ŋa yoo wɔ laga dunruya! Yoo gbo! Wii daga mbe koro yinwege na!»
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Pàa pye na jɔrɔgi ŋgbanga, na pe yaripɔrɔ ti woo nari waa, na tara ti kori nari waa wa naayeri naŋgbanwa pi na.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 A Ɔrɔmu tara sorodasheele togbɔɔ wì si konɔ kan ma yo pe ye Pɔli wi ni wa malaga sigego ki ni, poo gbɔn sapige ni, kì pye yɛgɛ ŋga na, a janwa wi nɛɛ jɔrɔgi wi puŋgo na, wi ta wigi go ki jɛn.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Naa paa kaa na Pɔli wi poo mboo gbɔn sanga ŋa ni, a wì si sorodasheele tojɛɛ ŋa wìla pye le wi pye fɔ: «Pege konɔ kan ma yeri ma Ɔrɔmu tara pisee wa gbɔn sapige ni, na pe fa kiti kɔn wi na le?»
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Naa sorodasheele tojɛɛ wìla kaa ki sɛnrɛ ti logo ma, a wì si saa ki yo sorodasheele togbɔɔ wi kan ma yo fɔ: «Yiŋgi maa jaa mbe pye yɛɛn? Ki naŋa ŋa Ɔrɔmu tara pisee wi!»
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 A sorodasheele togbɔɔ wì si pan le Pɔli wi tanla maa yewe, ma yo fɔ: «Ki yo na kan, ma yɛn Ɔrɔmu tara pisee le?»
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Kona, a sorodasheele togbɔɔ wì sho fɔ: «Penjagbɔrɔ mùu wɔ, mɛɛ jɛn ma pye Ɔrɔmu tara pisee.»
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, mbele pe mbaa Pɔli wi gbɔn, pè si laga wi na. Naa sorodasheele togbɔɔ wo jate wìla kaa ki jɛn ma yo Pɔli wi yɛn Ɔrɔmu tara pisee, a wì si fyɛ, katugu wìla wi kan pòo pɔ.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Zhufuye pàa baga Pɔli wi na go ŋga na, sorodasheele togbɔɔ wìla pye na jaa mbege jɛn mbe filige ki na jɛŋgɛ. Ki kala na, ki goto pinliwɛ pi ni, a wì suu sanga, mɛɛ konɔ kan saraga wɔfɛnnɛ teele poro naa kiti kɔnfɛnnɛ ŋgbelege ki ni fuun ki yeri, ma yo pe gbogolo. Ko puŋgo na, a wì si kari Pɔli wi ni, mɛɛ saa wi yerege le pe yɛgɛ sɔgɔwɔ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.