2 Samuel 3
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs VC
1 Malaga kìla mɔ jɛŋgɛ Sawuli go woolo poro naa Davidi go woolo pe sɔgɔwɔ. Ɛɛn fɔ Davidi wo la pye na fanŋga taa na kee yɛgɛ, a Sawuli go woolo poro fanŋga ko nɛɛ koo na paan.
1 Prolongou-se por muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a de Davi. Mas, à medida que o poder de Davi ia-se fortificando, a casa de Saul ia-se enfraquecendo cada vez mais.
2 Davidi wìla pinambiile se wa Eburɔn ca. Wi pinambyɔ koŋgbanŋa pàa pye naa yinri Aminɔ. Wi jɔ Ahinowamu ŋa wìla yiri wa Zhizireyɛli ca wo pinambyɔ lawi.
2 Nasceram filhos a Davi em Hebron. Seu primogênito foi Amnon, de Aquinoã de Jezrael;
3 Wi pinambyɔ shyɛn woo pàa pye naa yinri Kileyabu. Nabali ŋa wìla ku wi jɔ Abigayili ŋa wìla yiri wa Karimɛli ca wo pinambyɔ lawi. Wi pinambyɔ taanri woo pàa pye naa yinri Abisalɔmu. Wi jɔ Maaka ŋa wìla pye Geshuri ca wunlunaŋa Talimayi wi sumborombyɔ wo pinambyɔ lawi.
3 Queleab, o segundo, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita; Absalão, o terceiro, filho de Maaca, filha de Tolmai, rei de Gessur;
4 Wi pinambyɔ tijɛrɛ woo pàa pye naa yinri Adoniya. Wi jɔ Hagiti wo pinambyɔ lawi. Wi pinambyɔ kaŋgurugo woo pàa pye naa yinri Shefatiya. Wi jɔ Abitali wo pinambyɔ lawi.
4 o quarto, Adonias, filho de Hagit; Safatia, o quinto, filho de Abital,
5 Wi pinambyɔ kɔgɔlɔni woo pàa pye naa yinri Yitireyamu. Davidi wì jɔ Egila wo pinambyɔ lawi. Pinambiile mbele Davidi wìla se maa ta wa Eburɔn ca poro la wɛlɛ yɛɛn.
5 e o sexto Jetraão, filho de Egla, mulher de Davi. Estes foram os filhos que nasceram a Davi em Hebron.
6 Ma malaga ki ta Sawuli go woolo poro naa Davidi go woolo pe sɔgɔwɔ, Abinɛri wìla fanŋga ta wa Sawuli go woolo pe sɔgɔwɔ fɔ jɛŋgɛ.
6 Enquanto durou a guerra entre a casa de Saul e a de Davi, Abner teve autoridade na casa de Saul.
7 Ma si yala Sawuli wìla jɛlɛ wa lɛ maa tɛgɛ, pàa pye naa yinri Irizipa. Wi nɔ pàa pye naa yinri Aya. Pilige ka, a Ishiboshɛti wì si Abinɛri wi pye fɔ: «Yiŋgi na, a mà si saa sinlɛ na to wi cɛnfɔ wi ni?»
7 Ora, Saul tinha uma concubina chamada Resfa, filha de Aia. Isboset disse a Abner: Por que te aproximaste da concubina de meu pai?
8 A Abinɛri wì si nawa ŋgban fɔ jɛŋgɛ Ishiboshɛti wi sɛnrɛ ti kala na, mɛɛ wi pye fɔ: «Ma yɛn naga jate mi yɛn pyɔn mbe saa tunŋgo piin Zhuda cɛnlɛ woolo pe kan wi le? Mì kajɛŋgɛ pye ma to Sawuli wi go woolo pe kan, naa wi nɔsepiile konaa wi wɛnnɛ pe kan. Mi sila ma le Davidi wi kɛɛ. Kooŋga nala ma yɛn nala jɛrɛgi ki jɛlɛ ŋa wi wogo na.
8 Abner indignou-se com estas palavras de Isboset e disse: Sou porventura uma cabeça de cão a serviço de Judá? Enquanto neste momento trabalho pela casa de Saul, teu pai, pelos seus irmãos e seus amigos, não os deixando cair nas mãos de Davi, vens tu acusar-me de pecado com esta mulher?
9 Yawe Yɛnŋɛlɛ lì yɔn fɔlɔ na lɛ Davidi wi yeri, na mii ki kala li pye mbeli yɔn fili wi kan, pa li jɔlɔgɔ gbɔgɔ wa na na, li ka taga ko na naa bere.
9 Deus me trate com o maior rigor, se eu não procurar para Davi tudo o que o Senhor lhe prometeu,
10 Làa yo fɔ li yaa wunluwɔ pi shɔ Sawuli go woolo pe yeri, mbe Davidi wi tɛgɛ wunluwɔ Izirayɛli woolo naa Zhuda cɛnlɛ woolo pe go na, mbege lɛ wa Dan ca ki na fɔ sa gbɔn wa Bɛrisheba ca ki na.»
10 a saber, tirar a realeza da casa de Saul e firmar o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Bersabéia!
11 Kì pye ma, Ishiboshɛti wi sila ya mbe sɛnpyɔ nuŋgba wo yo Abinɛri wi ni, katugu wìla pye na fyɛ wi yɛgɛ.
11 Isboset não soube o que responder a Abner, porque o temia.
12 A Abinɛri wì si leele tun wa Davidi wi yeri ma yo pe saa pye fɔ: «Tara ti yɛn ambɔ woro na mboro ma? Yɔn finliwɛ le na ni, pa mi yaa ma saga mbe Izirayɛli woolo pe ni fuun pe pye pe taga ma na.»
12 Abner enviou então mensageiros a Davi, para dizer-lhe: De quem é a terra? Faze aliança comigo e eu te darei mão forte para reunir em torno de ti todo o Israel.
13 A Davidi wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ki yɛn ma yɔn. Mi yaa yɔn finliwɛ le ma ni. Ɛɛn fɔ mi yɛn na kala nuŋgba yɛnri ma yeri, lo yɛn fɔ maga ka pan laga na yɛgɛ sɔgɔwɔ, na mɛɛ pan Sawuli wi sumborombyɔ Mikali wi ni.»
13 Davi respondeu: Está bem; farei aliança contigo, mas com uma condição: não te apresentarás diante de mim sem trazer contigo Micol, a filha de Saul, quando vieres ver-me.
14 Kona, a Davidi wì si leele tun wa Sawuli wi pinambyɔ Ishiboshɛti wi yeri, pe saa pye fɔ: «Na jɔ Mikali wi kan na yeri, wo ŋa mìla Filisiti tara fɛnnɛ nambala cɛnmɛ gbo ma pe nama sɛɛrɛ ti tɛgɛ maa pɔri we.»
14 Davi enviou mensageiros a Isboset, filho de Saul, para dizer-lhe: Devolve a minha mulher Micol, que desposei ao preço de cem prepúcios de filisteus.
15 A Ishiboshɛti wì si ti a pè saa wi lɛ wa wi pɔlɔ Palitiyɛli wi yeri. Palitiyɛli wìla pye Layishi wi pinambyɔ.
15 Isboset ordenou que a tirassem de seu marido, Faltiel, filho de Lais,
16 A wi pɔlɔ wì si taga wi na, na gbele fɔ ma saa gbɔn wa Bahurimu ca. Kona, a Abinɛri wì suu pye fɔ: «Sɔngɔrɔ maa kee.» A wì si sɔngɔrɔ ma kari.
16 que a acompanhou chorando até Bahurim. Ali, Abner disse-lhe: Volta para a tua casa. E ele voltou.
17 A Abinɛri wì si Izirayɛli tara lelɛɛlɛ pe yeri ma pe pye fɔ: «Maga lɛ wa, yàa pye na jaa Davidi wi pye ye wunlunaŋa,
17 Abner pôs-se em contato com os anciãos de Israel e disse-lhes: Já faz tempo que desejais ter Davi por rei.
18 koni yoo tɛgɛ ye wunluwɔ, katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ làa para wi wogo na ma yo fɔ: ‹Na tunmbyee Davidi wo mi yaa tɛgɛ mbe Izirayɛli, na woolo pe shɔ Filisiti tara fɛnnɛ pe kɛɛ konaa pe juguye pe ni fuun pe kɛɛ.› »
18 Fazei-o, pois, agora, porque o Senhor disse de Davi: por meio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo de Israel da mão dos filisteus e de todos os seus inimigos.
19 A Abinɛri wì si saa ki sɛnrɛ nuŋgba ti yo Bɛnzhamɛ cɛnlɛ woolo pe kan. Ko puŋgo na, a wì si kari wa Eburɔn ca, ŋga Izirayɛli woolo pàa yo ma yere ki na konaa Bɛnzhamɛ cɛnlɛ wolo pe ni, ma saa ki yɛgɛ yo Davidi wi kan.
19 Abner, que havia dito a mesma coisa aos benjaminitas, foi a Hebron para informar Davi de tudo o que fora aceito por Israel e por toda a casa de Benjamim.
20 Abinɛri wìla saa gbɔn wa Eburɔn ca wa Davidi wi na, wo naa nambala nafa ni. A Davidi wì si sɔgɔlɔ gbɔlɔ sɔgɔ Abinɛri naa wi pinlɛyɛɛnlɛ pe kan.
20 E apresentou-se a Davi, em Hebron, acompanhado de vinte homens. Davi deu um banquete a Abner e seus companheiros.
21 Kona, a Abinɛri wì si Davidi wi pye fɔ: «Mi yaa yiri mbe sa Izirayɛli woolo pe ni fuun pe gbogolo wunlunaŋa, na tafɔ ma kan, jaŋgo pe yɔn finliwɛ le ma ni, ma yaa pye Izirayɛli woolo pe ni fuun pe go na paa yɛgɛ ŋga na kɔ̀ɔn ndanla we.» A Davidi wì si Abinɛri wi yaga, a wì sɔngɔrɔ ma kari yɛyinŋge na.
21 Disse então Abner a Davi: Irei para reunir ao redor de meu senhor, o rei, todos os israelitas; farão aliança contigo e reinarás sobre toda a terra que quiseres. Davi despediu Abner, que partiu tranqüilamente.
22 Sanni jɛnri, Davidi wi lenambala poro naa Zhowabu wi ni, pè si yiri malaga ka na ma yarijɛndɛ lɛgɛrɛ koli ma pan ti ni. Ɛɛn fɔ, Abinɛri wi sila pye wa Eburɔn ca wa Davidi wi yeri, katugu Davidi wìla wi yaga, a wì kari yɛyinŋge na.
22 Entretanto, os homens de Davi voltavam com Joab de uma expedição, trazendo uma grande presa. {Abner não estava mais com Davi em Hebron, porque Davi o tinha despedido e ele partira em paz.}
23 Naa Zhowabu naa wi lenambala pe ni fuun pe ni pàa kaa pan, a pè sigi sɛnrɛ ti yo wi kan fɔ: «Nɛri pinambyɔ Abinɛri wì pan laga wunlunaŋa wi yeri, a wùu yaga wì kari yɛyinŋge na.»
23 E, voltando Joab com toda a sua tropa, disseram-lhe que Abner, filho de Ner, viera ter com o rei, e este o deixara ir em paz.
24 Kona, a Zhowabu wì si kari wa wunlunaŋa wi yeri, ma suu pye fɔ: «Yiŋgi kala ma pye yɛɛn? Wele, Abinɛri wì pan laga ma yeri, yiŋgi na, a mà suu yaga, wì sɔngɔrɔ ma kari yinŋge?
24 Joab foi ter com o rei e disse-lhe: Que fizeste? Abner, filho de Ner, veio a ti; por que o deixaste partir?
25 Nɛri pinambyɔ Abinɛri ŋa maa jɛn gbari? Wì pan mbɔɔn kanŋgalɔmɔ pi jɛn konaa mbɔɔn kapyegele ke ni fuun ke jɛn.»
25 Tu o conheces; {bem sabes que} é para enganar-te, para espiar tuas idas e vindas e sondar tudo o que fazes.
26 A Zhowabu wì si yiri wa Davidi wi yeri, mɛɛ saa leele tun, a pè taga Abinɛri wi na ma saa wi yigi konɔ, wa Sira tɔnmɔ titɛgɛ ki tanla, mɛɛ wi pye ma yo wi sɔngɔrɔ wi pan. Ɛɛn fɔ Davidi wi sila ki kala jɛn.
26 Deixando Davi, Joab mandou emissários atrás de Abner, que o fizeram voltar do poço de Sira, sem que Davi o soubesse.
27 Naa Abinɛri wìla kaa sɔngɔrɔ ma pan wa Eburɔn ca, a Zhowabu wì si yiri wi ni kanŋgaga na, ma ye wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki ni ndɛɛ wi yaa sɛnrɛ yo wi kan larawa. A Zhowabu wì suu sun wa wi lara ti na maa gbo, ma ta ma wi nɔsepyɔ Azayɛli wi kunwɔ pi kayaŋga wɔ.
27 Quando Abner chegou a Hebron, Joab, tomou-o à parte, para dentro da porta, como para falar-lhe em particular, e feriu-o ali mortalmente no ventre, vingando o sangue de seu irmão Asael.
28 Ko puŋgo na, a Davidi wì sigi logo, mɛɛ yo fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ lìgi jɛn ma yo mi naa na wunluwɔ pi ni we yɛn jɛrɛgisaga fu Nɛri pinambyɔ Abinɛri wi gbokala li wogo na.
28 Quando Davi soube do acontecido, exclamou: Sou inocente, eu e o meu reino, diante do Senhor, do sangue de Abner, filho de Ner!
29 Yɛnŋɛlɛ sa ti Abinɛri wi kunwɔ pi go kala li to Zhowabu naa wi go woolo pe ni fuun pe na. Fyomiŋge fɔ, nakoma yayɛnwɛ fɔ, nakoma ŋa wi ma gbɔw na tanri kanŋgala na, nakoma ŋa pe ma gbo tokobi ni, nakoma ŋa wila yaakara ta, wa ka ka la wa wi go ki ni fɔ sanga pyew.»
29 Que ele caia sobre a cabeça de Joab e de toda a sua família! Não faltem jamais em sua casa homens atacados de sarna ou lepra, que trabalhem no fuso, caiam pela espada, definhem de fome!
30 Pa Zhowabu naa wi nɔsepyɔ Abishayi wi ni, pàa Abinɛri wi gbo yɛɛn, katugu wìla pe nɔsepyɔ Azayɛli wi gbo wa malaga ŋga pàa gbɔn wa Gabawɔn ca ki ni.
30 Joab e seu irmão Abisaí tinham assassinado Abner por ter este matado seu irmão Asael depois da batalha de Gabaon.
31 Kona, a Davidi wì si Zhowabu wo naa leele mbele fuun pàa pye wi ni pe pye fɔ: «Ye ye yaripɔrɔ ti walagi, ye jatere piriwɛn yaripɔrɔ le, ye Abinɛri wi kunwɔ pi gbele. Ye keli gboo wi yɛgɛ.» A wunlunaŋa Davidi wo nɛɛ tanri gboo kɛsu wi puŋgo na.
31 Davi disse a Joab e a toda a sua tropa: Rasgai vossas vestes, cobri-vos de sacos e pranteai Abner! E o rei seguiu atrás do féretro.
32 Pàa Abinɛri wi le wa Eburɔn ca. A wunlunaŋa Davidi wi nɛɛ gbele ŋgbanga wa Abinɛri wi fanga ki na. A leele pe ni fuun pe nɛɛ gbele fun.
32 Sepultaram Abner em Hebron. O rei pôs-se a chorar em alta voz sobre seu túmulo, e todo o povo chorou.
33 A wunlunaŋa wì sigi kunwɔ yurugo ŋga ki kɔ Abinɛri wi kan ma yo fɔ:
33 E Davi cantou a seguinte lamentação, chorando Abner: Devia Abner morrer como morrem os insensatos?!
34 Pe sila ma kɛyɛn yi pɔ.
34 Tuas mãos não estavam algemadas, nem acorrentados os teus pés. Caíste como se cai diante de celerados.
35 Ko puŋgo na, a leele pe ni fuun pè si fulo wa Davidi wi tanla maa ŋgbanga ma yo wi ka sanni yɔnlɔ ki sa to. Ɛɛn fɔ, a Davidi wì si wugu ma yo fɔ: «Na mi ka yaakaga le wa na yɔn, nakoma mbe yaraga ka yɛgɛ ka, na yɔnlɔ ki fa to, pa Yɛnŋɛlɛ li jɔlɔgɔ gbɔgɔ wa na na.»
35 E o povo chorou sobre ele. Depois, como todo mundo viesse a Davi insistindo em que ele tomasse algum alimento antes de acabar o dia, ele fez este juramento: Que o Senhor me trate com todo o seu rigor, se eu comer pão ou qualquer outra coisa, antes do pôr-do-sol.
36 Ŋga Davidi wìla pye, leele pe ni fuun pàa ki logo mɛɛ yɛnlɛ ki na. Wunlunaŋa wi kapyege ki ni fuun kìla leele pe ndanla.
36 Todo o povo o soube e o aprovou, como aliás lhe parecia sempre bom tudo o que o rei fazia.
37 Ki pilige ki ni, a leele pe ni fuun, naa Izirayɛli woolo pe ni fuun pè sigi jɛn ma yo wunlunaŋa wo ma wìla konɔ kan, a pè Nɛri pinambyɔ Abinɛri wi gbo.
37 Todo o exército e todo o Israel reconheceu naquele dia que o rei não tivera parte alguma no assassínio de Abner, filho de Ner.
38 A wunlunaŋa wì suu tunmbyeele pe pye fɔ: «Ye sigi jɛn mbe yo fɔ fanŋga fɔ naa togbɔɔ wa to nala laga Izirayɛli tara wi le?
38 O rei disse aos seus servos: Não sabeis que um chefe, um grande chefe caiu hoje em Israel?
39 Mi wo na, ali mbege ta pè sinmɛ kpoyi wo na na mala tɛgɛ wunluwɔ, na fanŋga kì kologo nala. Ki leele mbele yɛɛn, Zeruya pinambiile wele, pè wɛli ma wɛ na na, mi se ya pe kala li ni. Yawe Yɛnŋɛlɛ li lepee wi sara mbe yala wi tipewe pi ni.»
39 Quanto a mim, sou ainda fraco, embora tenha recebido a unção real. Esses homens, filhos de Sarvia, são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua àqueles que fizeram o mal segundo os seus próprios atos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.