2 Samuel 19
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NAA
1 Kona, a wunlunaŋa wi jatere wì si piri wi na, a wi nɛɛ seri. A wì si lugu ma kari wa yumbyɔ naayeri woo wi ni, wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki go na, ma saa gbele wa. Wìla pye na tanri na gbele na yuun fɔ: «E, na pinambyɔ Abisalɔmu, na pinambyɔ! E, na pinambyɔ Abisalɔmu! Ndɛɛ ki pye mi ku ma yɔnlɔ, ko mbe ja mbɔnrɔ. E, Abisalɔmu, na pinambyɔ, na pinambyɔ!»
1 Disseram a Joabe: — Eis que o rei anda chorando e se lamentando por Absalão.
2 A pè si saa ki yo Zhowabu wi kan ma yo fɔ: «Wele, wunlunaŋa wi wa na gbele na kunwɔ kayaŋga sɛnrɛ yuun Abisalɔmu wi kunwɔ pi kala na.»
2 Assim, a vitória se tornou, naquele mesmo dia, em luto para todo o povo, porque, naquele dia, o povo tinha ouvido dizer: “O rei está de luto por causa de seu filho.”
3 Kì pye ma, yawa mba Izirayɛli woolo pàa ya ki pilige ki ni, pì si kanŋga ma pye kunwɔ kayaŋga pe ni fuun pe yeri, katugu leele pe ni fuun pàa ki logo ki pilige ki ni fɔ wunlunaŋa wi jatere wìla piri wi na fɔ jɛŋgɛ wi pinambyɔ wi kunwɔ pi kala na.
3 Naquele mesmo dia, o povo entrou às escondidas na cidade, como o faz quando foge envergonhado da batalha.
4 Ki pilige ki ni, leele pe ni fuun pàa lara ma ye wa ca ki ni paa yɛgɛ ŋga na leele mbele fe pe maliwiinle yɛgɛ ma pan ma ye wa ca fɛrɛ ni.
4 O rei tinha coberto o rosto e exclamava em alta voz: — Meu filho Absalão! Absalão, meu filho! Meu filho!
5 Wunlunaŋa wìla wi yɛgɛ ki tɔn nɛɛ gbele ŋgbanga na yuun fɔ: «E, na pinambyɔ Abisalɔmu! Abisalɔmu, na pinambyɔ, na pinambyɔ!»
5 Então Joabe entrou na casa do rei e lhe disse: — Hoje o rei envergonhou a face de todos os seus servos, que hoje mesmo livraram a sua vida, a vida de seus filhos e de suas filhas e a vida de suas mulheres e de suas concubinas.
6 Kona, a Zhowabu wì si kari ma saa ye wa go wunlunaŋa wi kɔrɔgɔ, mɛɛ wi pye fɔ: «Mà fɛrɛ wa ma tunmbyeele pe ni fuun pe na nala, poro mbele pè mboro naa ma pinambiile, naa ma sumborombiile, naa ma jɛɛlɛ konaa ma cɛnfɛnnɛ pe ni ye go shɔ we.
6 Você ama os que o odeiam e odeia os que o amam. Hoje dá a entender que os seus comandantes e soldados não têm qualquer valor. Porque agora entendo que, se Absalão estivesse vivo e todos nós hoje estivéssemos mortos, então você estaria contente.
7 Mbele pe yɛn mɔɔ panra, poro pe yɛn mɔɔ ndanla. Mbele ma yɛn ma ndanla, a poro yɛn nɔɔ mbɛngɛ; katugu màga naga nala fɔ ma maliŋgbɔɔnlɔ teele poro naa ma tunmbyeele pe ni, pe woro yaraga ka ma yɛgɛ na. Koni mìgi jɛn ma yo ndɛɛ ki pye we ni fuun we ku, a Abisalɔmu wo koro yinwege na, ko ki jɛn na tanla ma ni.
7 Agora, levante-se, saia e diga uma palavra de encorajamento aos seus soldados. Juro pelo Senhor que, se não sair, nem um só homem ficará com você esta noite. E este mal seria maior do que todos que têm vindo sobre você desde a sua mocidade até agora.
8 Koni yiri ma kari wa funwa na, ma sa para ma tunmbyeele pe ni ma pe kotogo ki sogo pe na. Katugu mì wugu Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛgɛ ki na ma kan, fɔ na mɛɛ yiri sa para pe ni, ali lere nuŋgba wo se koro laga ma ni yembinɛ na li ni. Pa kona kapege ŋga ki yaa ma ta, ki yaa wɛ jɔlɔgɔ ŋga fuun kì gbɔn ma na maga lɛ wa ma punwɛ pi na fɔ ma pan ma gbɔn nala ki na.»
8 Então o rei se levantou e sentou junto ao portão da cidade. E anunciaram isso a todo o povo, dizendo: — Eis que o rei está sentado junto ao portão da cidade. E todo o povo veio apresentar-se diante do rei. Ora, Israel havia fugido, cada um para a sua tenda.
9 Kona, a wunlunaŋa wì si yiri ma saa cɛn wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki na. A pè sigi yo leele pe ni fuun pe kan fɔ: «Ye wele, wunlunaŋa wi yɛn ma cɛn wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki na.» A leele pe ni fuun pè si pan wa wunlunaŋa wi yɛgɛ sɔgɔwɔ.
9 Todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava discutindo entre si, dizendo: — O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, livrou-nos das mãos dos filisteus e, agora, fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Koni wa Izirayɛli cɛngɛlɛ ke ni fuun ke ni, leele pe ni fuun pàa pye na kendige woo pe yɛɛ ni na yuun fɔ: «Wunlunaŋa Davidi wo wì we shɔ we juguye pe kɛɛ. Wo wì we shɔ Filisiti tara fɛnnɛ pe kɛɛ. Kooŋga koni wì fe Abisalɔmu wi yɛgɛ ma wɔ laga tara ti ni.
10 Absalão, a quem ungimos sobre nós, morreu na batalha. Agora por que vocês estão calados e não fazem com que o rei volte?
11 Ɛɛn fɔ, Abisalɔmu ŋa wàa sinmɛ pi wo wi na maa tɛgɛ we wunluwɔ wì ku wa malaga ki ni. Koni yiŋgi waa singi mbe wunlunaŋa Davidi wi pye wi pan?»
11 Então o rei Davi mandou dizer aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: — Perguntem aos anciãos de Judá: “Por que vocês seriam os últimos a trazer o rei de volta ao seu palácio, visto que aquilo que todo o Israel dizia já chegou aos ouvidos do rei?
12 Wunlunaŋa Davidi wo na, wìla tunŋgo torogo wa saraga wɔfɛnnɛ Zadɔki naa Abiyatari pe yeri ma pe pye fɔ: «Ye sa para Zhuda tara lelɛɛlɛ pe ni, ye pe pye fɔ: ‹Yiŋgi na leele pele yɛgɛ yaa si keli ye na mbe sa wunlunaŋa wi pye wi sɔngɔrɔ wa wi go?› » Katugu sɛnrɛ nda Izirayɛli woolo pe ni fuun pàa pye na yuun, tìla gbɔn wa wunlunaŋa wi na.
12 Vocês são meus irmãos. São do mesmo povo que eu. Por que, então, seriam os últimos a trazer o rei de volta?”
13 Wìla yo pege yo pe kan naa fɔ: «Yoro ye yɛn na sefɛnnɛ, ma pye kasanwa nuŋgba na ni. Yiŋgi na leele pele yɛgɛ yaa si keli ye na mbe sa wunlunaŋa wi pye wi sɔngɔrɔ wa wi go?
13 Digam a Amasa: “Você não é da mesma família que eu? Que Deus me castigue se você não vier a ser para sempre comandante do meu exército, em lugar de Joabe.”
14 Yege yo fun Amasa wi kan fɔ: ‹Mi naa mboro we woro sege nuŋgba woolo, ma pye kasanwa nuŋgba wi le? Na mi sɔɔn tɛgɛ na maliŋgbɔɔnlɔ pe to Zhowabu wi yɔnlɔ, kona Yɛnŋɛlɛ li jɔlɔgɔ gbɔgɔ wa na na.› »
14 Com isto o rei moveu o coração de todos os homens de Judá, como se fossem um só homem. E mandaram dizer ao rei: — Volte com todos os seus servos.
15 Kì pye ma, a Davidi wì si Zhuda tara fɛnnɛ pe ni fuun pe jatere wi kanŋga pe na paa lere nuŋgba yɛn. A pè si tunŋgo torogo ma yo pe saga yo wunlunaŋa wi kan fɔ: «Sɔngɔrɔ ma pan mboro naa ma tunmbyeele pe ni fuun pe ni.»
15 Então o rei voltou e chegou ao Jordão. E os homens de Judá foram a Gilgal, para encontrar-se com o rei, a fim de fazê-lo passar o Jordão.
16 Kona, a wunlunaŋa wì si sɔngɔrɔ, mɛɛ pan ma gbɔn le Zhuridɛn gbaan wi na. A Zhuda tara fɛnnɛ pè si kari wa Giligali ca mbe saa fili mbe Zhuridɛn gbaan wi kɔn wi ni.
16 Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim, apressou-se e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
17 Kona, a Bɛnzhamɛ cɛnlɛ woolo naŋa Gera wi pinambyɔ Shimeyi ŋa wìla yiri wa Bahurimu ca wì si fyɛɛlɛ ma pinlɛ Zhuda cɛnlɛ woolo pe ni mbe sa wunlunaŋa Davidi wi fili.
17 Com ele estavam mil homens de Benjamim, bem como Ziba, servo da casa de Saul, acompanhado de seus quinze filhos e seus vinte servos. Entraram no Jordão à vista do rei
18 Bɛnzhamɛ cɛnlɛ woolo nambala waga kele (1 000) la pinlɛ wi ni ma kari, naa Ziba ŋa wìla pye Sawuli wi go tunmbyee wi ni, ma pinlɛ Ziba wi pinambiile kɛ ma yiri kaŋgurugo pe ni konaa wi tunmbyeele nafa pe ni. Pàa saa gbɔn wa Zhuridɛn gbaan wi na wunlunaŋa wi yɛgɛ.
18 e o atravessaram, para fazerem passar a casa real e para fazerem o que lhe era agradável. Então Simei, filho de Gera, prostrou-se diante do rei, quando este ia passar o Jordão,
19 Tɔnmɔkɔrɔ ŋga pàa tɛgɛ wunlunaŋa wo naa wi go woolo pe mɛgɛ ni, kìla gbaan wi kɔn ma gbɔn wa wi kɛɛ ŋga na. Naa wunlunaŋa Davidi wìla kaa gbaan wi kɔn ma yiri sanga ŋa ni, a Gera pinambyɔ Shimeyi wì si pan ma to le tara wunlunaŋa wi yɛgɛ sɔgɔwɔ maa gbɔgɔ,
19 e lhe disse: — Que o meu senhor, o rei, não me tenha por culpado nem se lembre do mal que este seu servo cometeu no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém. Que o rei não guarde isso em seu coração.
20 mɛɛ wunlunaŋa wi pye fɔ: «Na tafɔ, maga kanla kapege ki jate na go na. Wunlunaŋa, na tafɔ, màa pye na yinrigi wa Zheruzalɛmu ca pilige ŋga ni, mi ŋa ma tunmbyee kapege ŋga mìla pye ma na, maga ka nawa to ki na. Wunlunaŋa maga kaga jate naa.
20 Porque este seu servo sabe que pecou. Por isso, de toda a casa de José, sou hoje o primeiro que veio encontrar-se com o rei, meu senhor.
21 Katugu mi ŋa ma tunmbyee mìgi jɛn fɔ mì kapege pye. Ko kala na mì pye lere koŋgbanŋa ma yiri wa Zhozɛfu sege woolo pe ni fuun pe ni, mbe pan mbɔɔn fili wunlunaŋa, na tafɔ.»
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: — Será que Simei não deveria morrer pelo que fez? Ele amaldiçoou o ungido do
22 Ɛɛn fɔ, a Zeruya pinambyɔ Abishayi wì sho fɔ: «Ŋga Shimeyi wìla pye ki daga poo gbo ki kala na, katugu wìla lere ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ lì sinmɛ kpoyi wo wi na maa wɔ wi daŋga.»
22 Porém Davi disse: — Que tenho eu a ver com vocês, filhos de Zeruia? Querem agora se tornar meus adversários? Morreria alguém hoje em Israel? Será que eu não sei que hoje novamente sou rei sobre Israel?
23 Ɛɛn fɔ, a Davidi wì sho fɔ: «Yoro Zeruya pinambiile wele, ye yiŋgi kala li yɛn wa ki wogo ŋga ki ni? Yiŋgi na, a ye nɛɛ ye yɛɛ piin na winfɛnnɛ nala? Yege yan Izirayɛli woolo wa daga poo gbo nala le? Mìgi jɛn nala fɔ muwi mi yɛn Izirayɛli woolo pe wunlunaŋa we.»
23 Então o rei disse a Simei: — Você não será morto. E o rei jurou que seria assim.
24 Ko puŋgo na, a wunlunaŋa wì si Shimeyi wi pye fɔ: «Ma se ku», mɛɛ wugu ki na maa kan.
24 Também Mefibosete, neto de Saul, desceu a encontrar-se com o rei. Ele não tinha tratado dos pés, nem aparado a barba, nem lavado as roupas, desde o dia em que o rei tinha saído até o dia em que voltou em paz.
25 Sawuli pishyɛnwoo Mefiboshɛti wìla kari ma saa wunlunaŋa wi fili fun. Maga lɛ wa wunlunaŋa wi yiripilige ki na wa Zheruzalɛmu ca fɔ ma saa gbɔn wi sɔngɔrɔpilige ki na ma pan wa yɛyinŋge na, Mefiboshɛti wi sila wi tɔɔrɔ ti jogo, wi sila wi siyɔ wi kulu, wi sila suu yaripɔrɔ ti jogo.
25 Quando ele chegou de Jerusalém para encontrar-se com o rei, este lhe perguntou: — Por que você não foi comigo, Mefibosete?
26 Naa wìla ka saa gbɔn wa wunlunaŋa wi na wa Zheruzalɛmu ca sanga ŋa ni, a wunlunaŋa wì suu yewe ma yo fɔ: «Mefiboshɛti, yiŋgi na ma sila si pinlɛ na ni mbe kari?»
26 Ele respondeu: — Ó rei, meu senhor, o meu criado me enganou. Porque este seu servo dizia: “Vou mandar preparar um jumento e montarei nele para ir com o rei.” Porque este seu servo é coxo.
27 A wì si wunlunaŋa wi yɔn sogo ma yo fɔ: «E, wunlunaŋa na tafɔ, na tunmbyee wo wìla na fanla; katugu mi ŋa ma tunmbyee, mìla yo fɔ mi yaa na sofile jɔngɔ ki taga na sofile wi na mbe lugu wi na, jaŋgo mbe pinlɛ wunlunaŋa wi ni mbe kari, ma jɛn mi ŋa ma tunmbyee na tɔɔrɔ tì jɔgɔ na na.
27 Além do mais, o meu criado falsamente acusou este seu servo diante do rei, meu senhor. Porém o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; que faça o que achar melhor.
28 Kona, a wì si kari ma saa mi ŋa ma tunmbyee na mɛgɛ ki jɔgɔ wunlunaŋa, na tafɔ wa ma yeri. Ɛɛn fɔ wunlunaŋa, na tafɔ ma yɛn paa Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ yɛn; ki kala na ŋga kɔɔn ndanla, ma ko pye na na.
28 Porque toda a casa de meu pai era digna de morte diante do rei, meu senhor, mas o rei pôs este seu servo entre os que sentam à sua mesa para comer. Que direito ainda tenho? Que mais posso pedir ao rei?
29 Katugu na tɛlɛ Sawuli wi go woolo pe ni fuun pe ni, lere wo wa kpɛ sila pye wa, ŋa wi sila daga poo gbo wunlunaŋa, na tafɔ ma yɛgɛ sɔgɔwɔ. Konaa ki ni fuun, mi ŋa ma tunmbyee, mà cɛnsaga kan na yeri wa mbele pe maa nii wa ma lisaga pe ni. Yiŋgi kajɛŋgɛ mila jaa wunlunaŋa ma yeri naa mbe sa wɛ ko ŋga ko na?»
29 Então o rei disse: — Por que você ainda fala dos seus negócios? Eu decido que você e Ziba repartam as terras.
30 A wunlunaŋa wì suu pye fɔ: «Ki sɛnlɛgɛrɛ nda to yo kala? Mìgi yo ma kan ma yo fɔ mboro naa Ziba wi ni, yɔɔn tɛlɛ wi tara laga ki yɛɛlɛ ye yɛɛ na.»
30 Mas Mefibosete disse ao rei: — Que ele fique com tudo, uma vez que o rei, meu senhor, já voltou em paz à sua casa.
31 Kona, a Mefiboshɛti wì si wunlunaŋa wi pye fɔ: «Ko wogo ŋga ko si ŋgban. Wunlunaŋa, na tafɔ mà kaa sɔngɔrɔ ma pan yɛyinŋge na makɔ, Ziba wi tara laga ki ni fuun ki lɛ.»
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar até o outro lado.
32 Kona, Galaadi tara fɛnnɛ naŋa Barizilayi ŋa wìla yiri wa Orogelimu ca wì si pan mbe Zhuridɛn gbaan wi kɔn fun wunlunaŋa wi ni, mboo yaga wa gbaan wi puŋgo na wila kee.
32 Barzilai era bem velho, da idade de oitenta anos. Ele havia sustentado o rei quando este estava em Maanaim, porque era um homem muito rico.
33 Barizilayi wìla lɛ fɔ jɛŋgɛ, wìla ta yɛlɛ nafa tijɛrɛ. Ma wunlunaŋa wi ta wa Mahanayimu ca sanga ŋa ni, Barizilayi wìla wi kala li ni fuun li yɔn; katugu penjagbɔrɔ fɔ lawi.
33 O rei disse a Barzilai: — Venha comigo, e eu o sustentarei em Jerusalém.
34 A wunlunaŋa wì si Barizilayi wi pye fɔ: «Pan we gbaan wi kɔn ma pinlɛ na ni we kari, mi yaa sa yere ma kala li ni wa Zheruzalɛmu ca.»
34 Mas Barzilai respondeu ao rei: — Quantos serão ainda os dias dos anos da minha vida? Não vale a pena subir com o rei a Jerusalém.
35 Ɛɛn fɔ, a Barizilayi wì si wunlunaŋa wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Na yinwege ki koro jori naa, mbee pinlɛ mbe kari wunlunaŋa ma ni wa Zheruzalɛmu?
35 Hoje tenho oitenta anos. Poderia eu discernir entre o que é bom e o que é mau? Poderia este seu servo perceber o sabor do que come e do que bebe? Poderia eu ainda ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que este seu servo se tornaria ainda um peso ao rei, meu senhor?
36 Koni mì lɛ ma ta yɛlɛ nafa tijɛrɛ. Mi se ya mbe yaritanga naa yaripɛngɛ ti jɛn mberi wɔ ti yɛɛ ni. Mi ŋa ma tunmbyee, mi se ya mbe yaakara nda mi yaa la kaa konaa yaara nda mi yaa la woo ti tanwa pi jɛn mboo wɔ pi yɛɛ ni. Mi se ya mbaa yurukɔɔlɔ nambala naa jɛɛlɛ pe magaŋgala ke nuru naa jɛŋgɛ. Wunlunaŋa, na tafɔ, mi ŋa ma tunmbyee, yiŋgi na mbee kari mbe sɔɔn yanra?
36 Este seu servo irá com o rei só um pouco além do Jordão. Por que o rei iria me retribuir com tal recompensa?
37 Wunlunaŋa na tafɔ, mi ŋa ma tunmbyee, mi yaa Zhuridɛn gbaan wo kɔn mbe sɔɔn torogo jɛnri. Yiŋgi na wunlunaŋa ma nɛɛ ki gbɔgɔwɔ mba pi kaan na yeri yɛrɛ?
37 Deixe que este seu servo volte, e morrerei na minha cidade e serei sepultado junto de meu pai e de minha mãe. Mas aqui está o seu servo Quimã. Deixe que ele passe com o rei, meu senhor. Faça por ele o que achar melhor.
38 Ki yaga mi ŋa ma tunmbyee mbe sɔngɔrɔ mbe kari, jaŋgo mbe sa ku wa na ca, panla le wa na to fanga naa na nɔ fanga ki tanla. Wele, ma tunmbyee Kimihamu wi ŋa, na pinambyɔ we. Wi yaa gbaan wi kɔn mbe kari wunlunaŋa na tafɔ ma ni. Ŋga fuun kɔɔn ndanla, ma ko pye wi kan.»
38 O rei respondeu: — Quimã passará comigo, e eu farei por ele o que você achar melhor. E tudo o que você me pedir, isso farei por você.
39 A wunlunaŋa wì sho fɔ: «Mì yɛnlɛ ki na; Kimihamu wi pan we kari. Ŋga fuun kɔɔn ndanla ko mi yaa la piin wi kan. Ma kaa ŋga fuun jaa na yeri, mi yaa ki pye ma kan.»
39 Todo o povo passou o Jordão, e o rei também passou. E o rei beijou Barzilai e o abençoou. E Barzilai voltou para casa.
40 A leele pe ni fuun pè si Zhuridɛn gbaan wi kɔn ma yiri; kona, a wunlunaŋa wì si gbaan wi kɔn ma yiri fun, mɛɛ kɛyɛn wa wa Barizilayi wi yɔlɔgɔ maa shari. Ko puŋgo na, a Barizilayi wì si sɔngɔrɔ ma kari wi ca.
40 Dali o rei foi para Gilgal, e Quimã foi com ele. Todo o povo de Judá e metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 A wunlunaŋa wì si kari wa Giligali ca ki yeri. Kimihamu wìla pinlɛ wi ni.
41 Eis que todos os homens de Israel vieram falar com o rei e lhe disseram: — Por que os nossos irmãos, os homens de Judá, roubaram o rei e o trouxeram para este lado do Jordão com a casa dele e todos os servos de Davi?
42 Kona Izirayɛli woolo pe ni fuun pe nɛɛ paan wunlunaŋa wi kɔrɔgɔ, nɛɛ wi piin fɔ: «Yiŋgi na we sefɛnnɛ Zhuda cɛnlɛ woolo pè si pan mɔɔ yu ma Zhuridɛn gbaan wi kɔn ma ni, mboro naa ma go woolo konaa ma pinlɛyɛɛnlɛ pe ni fuun pe ni?»
42 Então todos os homens de Judá responderam aos homens de Israel: — Porque o rei é nosso parente. E por que estão irados por causa disso? Será que comemos à custa do rei ou ele nos deu algum presente?
43 A Zhuda cɛnlɛ woolo pe ni fuun pè si Izirayɛli woolo pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Wè ko pye ma, katugu wì yɔngɔ we ni sege kologo ki ni. Yiŋgi na, a ko si yoro nawa po ŋgban? Ye nawa po ni wunlunaŋa wo wi maa we yɔn suro ti woo wi le? Nakoma yarikanra wila kaan we yeri wi le?»
43 E os homens de Israel responderam aos homens de Judá e disseram: — Nós temos dez vezes mais direito sobre o rei do que vocês, e Davi é mais nosso do que de vocês. Por que, então, fizeram pouco caso de nós? Não fomos nós os primeiros a falar em trazer o nosso rei de volta? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais dura do que a palavra dos homens de Israel.
44 Kona, a Izirayɛli woolo pè si Zhuda cɛnlɛ woolo pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Wè wunlunaŋa wi ta tasaga kɛ ma wɛ ye na. Ee, ŋga ki yɛn we wogo Davidi wi kanŋgɔlɔ kì wɛ ye wogo ki na. Yiŋgi na, a yè si we tifaga yɛɛn? Ye sigi jɛn mbe yo woro wàa keli maga yo ma yo fɔ wunlunaŋa wi sɔngɔrɔ wi pan?» Ɛɛn fɔ Zhuda cɛnlɛ woolo pe sɛnyoro tìla ŋgban ma wɛ Izirayɛli woolo pe woro ti na.
44 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.