2 Samuel 19

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kona, a wunlunaŋa wi jatere wì si piri wi na, a wi nɛɛ seri. A wì si lugu ma kari wa yumbyɔ naayeri woo wi ni, wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki go na, ma saa gbele wa. Wìla pye na tanri na gbele na yuun fɔ: «E, na pinambyɔ Abisalɔmu, na pinambyɔ! E, na pinambyɔ Abisalɔmu! Ndɛɛ ki pye mi ku ma yɔnlɔ, ko mbe ja mbɔnrɔ. E, Abisalɔmu, na pinambyɔ, na pinambyɔ!»
1 Disseram a Joabe: Eis que o rei está chorando e se lamentando por Absalão.
2 A pè si saa ki yo Zhowabu wi kan ma yo fɔ: «Wele, wunlunaŋa wi wa na gbele na kunwɔ kayaŋga sɛnrɛ yuun Abisalɔmu wi kunwɔ pi kala na.»
2 Então a vitória se tornou naquele dia em tristeza para todo o povo, porque nesse dia o povo ouviu dizer: O rei está muito triste por causa de seu filho.
3 Kì pye ma, yawa mba Izirayɛli woolo pàa ya ki pilige ki ni, pì si kanŋga ma pye kunwɔ kayaŋga pe ni fuun pe yeri, katugu leele pe ni fuun pàa ki logo ki pilige ki ni fɔ wunlunaŋa wi jatere wìla piri wi na fɔ jɛŋgɛ wi pinambyɔ wi kunwɔ pi kala na.
3 E nesse dia o povo entrou furtivamente na cidade, como o faz quando, envergonhado, foge da peleja.
4 Ki pilige ki ni, leele pe ni fuun pàa lara ma ye wa ca ki ni paa yɛgɛ ŋga na leele mbele fe pe maliwiinle yɛgɛ ma pan ma ye wa ca fɛrɛ ni.
4 Estava, pois, o rei com o rosto coberto, e clamava em alta voz: Meu filho Absalão, Absalão meu filho, meu filho!
5 Wunlunaŋa wìla wi yɛgɛ ki tɔn nɛɛ gbele ŋgbanga na yuun fɔ: «E, na pinambyɔ Abisalɔmu! Abisalɔmu, na pinambyɔ, na pinambyɔ!»
5 Então entrou Joabe na casa onde estava o rei, e disse: Hoje envergonhaste todos os teus servos, que livraram neste dia a tua vida, a vida de teus filhos e filhas, e a vida de tuas mulheres e concubinas,
6 Kona, a Zhowabu wì si kari ma saa ye wa go wunlunaŋa wi kɔrɔgɔ, mɛɛ wi pye fɔ: «Mà fɛrɛ wa ma tunmbyeele pe ni fuun pe na nala, poro mbele pè mboro naa ma pinambiile, naa ma sumborombiile, naa ma jɛɛlɛ konaa ma cɛnfɛnnɛ pe ni ye go shɔ we.
6 amando aos que te odeiam, e odiando aos que te amam. Porque hoje dás a entender que nada valem para ti nem chefes nem servos; pois agora entendo que se Absalão vivesse, e todos nós hoje fôssemos mortos, ficarias bem contente.
7 Mbele pe yɛn mɔɔ panra, poro pe yɛn mɔɔ ndanla. Mbele ma yɛn ma ndanla, a poro yɛn nɔɔ mbɛngɛ; katugu màga naga nala fɔ ma maliŋgbɔɔnlɔ teele poro naa ma tunmbyeele pe ni, pe woro yaraga ka ma yɛgɛ na. Koni mìgi jɛn ma yo ndɛɛ ki pye we ni fuun we ku, a Abisalɔmu wo koro yinwege na, ko ki jɛn na tanla ma ni.
7 Levanta-te, pois, agora; sai e fala ao coração de teus servos. Porque pelo Senhor te juro que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e isso te será pior do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Koni yiri ma kari wa funwa na, ma sa para ma tunmbyeele pe ni ma pe kotogo ki sogo pe na. Katugu mì wugu Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛgɛ ki na ma kan, fɔ na mɛɛ yiri sa para pe ni, ali lere nuŋgba wo se koro laga ma ni yembinɛ na li ni. Pa kona kapege ŋga ki yaa ma ta, ki yaa wɛ jɔlɔgɔ ŋga fuun kì gbɔn ma na maga lɛ wa ma punwɛ pi na fɔ ma pan ma gbɔn nala ki na.»
8 Pelo que o rei se levantou, e se sentou à porta; e avisaram a todo o povo, dizendo: Eis que o rei está sentado à porta. Então todo o povo veio apresentar-se diante do rei. Ora, Israel havia fugido, cada um para a sua tenda.
9 Kona, a wunlunaŋa wì si yiri ma saa cɛn wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki na. A pè sigi yo leele pe ni fuun pe kan fɔ: «Ye wele, wunlunaŋa wi yɛn ma cɛn wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki na.» A leele pe ni fuun pè si pan wa wunlunaŋa wi yɛgɛ sɔgɔwɔ.
9 Entrementes todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava altercando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, e nos livrou das mãos dos filisteus; e agora fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Koni wa Izirayɛli cɛngɛlɛ ke ni fuun ke ni, leele pe ni fuun pàa pye na kendige woo pe yɛɛ ni na yuun fɔ: «Wunlunaŋa Davidi wo wì we shɔ we juguye pe kɛɛ. Wo wì we shɔ Filisiti tara fɛnnɛ pe kɛɛ. Kooŋga koni wì fe Abisalɔmu wi yɛgɛ ma wɔ laga tara ti ni.
10 Também Absalão, a quem ungimos sobre nós, morreu na peleja. Agora, pois, porque vos calais, e não fazeis voltar o rei?
11 Ɛɛn fɔ, Abisalɔmu ŋa wàa sinmɛ pi wo wi na maa tɛgɛ we wunluwɔ wì ku wa malaga ki ni. Koni yiŋgi waa singi mbe wunlunaŋa Davidi wi pye wi pan?»
11 Então o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá, dizendo: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para sua casa? Porque a palavra de todo o Israel tem chegado ao rei, até a sua casa.
12 Wunlunaŋa Davidi wo na, wìla tunŋgo torogo wa saraga wɔfɛnnɛ Zadɔki naa Abiyatari pe yeri ma pe pye fɔ: «Ye sa para Zhuda tara lelɛɛlɛ pe ni, ye pe pye fɔ: ‹Yiŋgi na leele pele yɛgɛ yaa si keli ye na mbe sa wunlunaŋa wi pye wi sɔngɔrɔ wa wi go?› » Katugu sɛnrɛ nda Izirayɛli woolo pe ni fuun pàa pye na yuun, tìla gbɔn wa wunlunaŋa wi na.
12 Vós sois meus irmãos; meus ossos e minha carne sois vós; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Wìla yo pege yo pe kan naa fɔ: «Yoro ye yɛn na sefɛnnɛ, ma pye kasanwa nuŋgba na ni. Yiŋgi na leele pele yɛgɛ yaa si keli ye na mbe sa wunlunaŋa wi pye wi sɔngɔrɔ wa wi go?
13 Dizei a Amasa: Porventura não és tu meu osso e minha carne? Assim me faça Deus e outro tanto, se não fores chefe do exercito diante e mim para sempre, em lugar de Joabe.
14 Yege yo fun Amasa wi kan fɔ: ‹Mi naa mboro we woro sege nuŋgba woolo, ma pye kasanwa nuŋgba wi le? Na mi sɔɔn tɛgɛ na maliŋgbɔɔnlɔ pe to Zhowabu wi yɔnlɔ, kona Yɛnŋɛlɛ li jɔlɔgɔ gbɔgɔ wa na na.› »
14 Assim moveu ele o coração de todos os homens de Judá, como se fosse o de um só homem; e enviaram ao rei, dizendo: Volta, com todos os teus servos.
15 Kì pye ma, a Davidi wì si Zhuda tara fɛnnɛ pe ni fuun pe jatere wi kanŋga pe na paa lere nuŋgba yɛn. A pè si tunŋgo torogo ma yo pe saga yo wunlunaŋa wi kan fɔ: «Sɔngɔrɔ ma pan mboro naa ma tunmbyeele pe ni fuun pe ni.»
15 Então o rei voltou, e chegou até o Jordão; e Judá veio a Gilgal, para encontrar-se com o rei, a fim de fazê-lo passar o Jordão.
16 Kona, a wunlunaŋa wì si sɔngɔrɔ, mɛɛ pan ma gbɔn le Zhuridɛn gbaan wi na. A Zhuda tara fɛnnɛ pè si kari wa Giligali ca mbe saa fili mbe Zhuridɛn gbaan wi kɔn wi ni.
16 Ora, apressou-se Simei, filho de Gêra, benjamita, que era de Baurim, e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi;
17 Kona, a Bɛnzhamɛ cɛnlɛ woolo naŋa Gera wi pinambyɔ Shimeyi ŋa wìla yiri wa Bahurimu ca wì si fyɛɛlɛ ma pinlɛ Zhuda cɛnlɛ woolo pe ni mbe sa wunlunaŋa Davidi wi fili.
17 e com ele mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, e seus quinze filhos, e seus vinte servos com ele; desceram apressadamente ao Jordão adiante do rei,
18 Bɛnzhamɛ cɛnlɛ woolo nambala waga kele (1 000) la pinlɛ wi ni ma kari, naa Ziba ŋa wìla pye Sawuli wi go tunmbyee wi ni, ma pinlɛ Ziba wi pinambiile kɛ ma yiri kaŋgurugo pe ni konaa wi tunmbyeele nafa pe ni. Pàa saa gbɔn wa Zhuridɛn gbaan wi na wunlunaŋa wi yɛgɛ.
18 atravessando o vau para trazer a casa do rei e para fazer o que aprouvesse a ele. Quando o rei ia passar o Jordão, Simei, filho de Gêra, se prostrou diante dele,
19 Tɔnmɔkɔrɔ ŋga pàa tɛgɛ wunlunaŋa wo naa wi go woolo pe mɛgɛ ni, kìla gbaan wi kɔn ma gbɔn wa wi kɛɛ ŋga na. Naa wunlunaŋa Davidi wìla kaa gbaan wi kɔn ma yiri sanga ŋa ni, a Gera pinambyɔ Shimeyi wì si pan ma to le tara wunlunaŋa wi yɛgɛ sɔgɔwɔ maa gbɔgɔ,
19 e lhe disse: Não me impute meu senhor à minha culpa, e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei meu senhor saiu de Jerusalém; não conserve o rei isso no coração.
20 mɛɛ wunlunaŋa wi pye fɔ: «Na tafɔ, maga kanla kapege ki jate na go na. Wunlunaŋa, na tafɔ, màa pye na yinrigi wa Zheruzalɛmu ca pilige ŋga ni, mi ŋa ma tunmbyee kapege ŋga mìla pye ma na, maga ka nawa to ki na. Wunlunaŋa maga kaga jate naa.
20 Porque eu, teu servo, deveras confesso que pequei; por isso eis que eu sou o primeiro, de toda a casa de José, a descer ao encontro do rei meu senhor.
21 Katugu mi ŋa ma tunmbyee mìgi jɛn fɔ mì kapege pye. Ko kala na mì pye lere koŋgbanŋa ma yiri wa Zhozɛfu sege woolo pe ni fuun pe ni, mbe pan mbɔɔn fili wunlunaŋa, na tafɔ.»
21 Respondeu Abisai, filho de Zeruia, dizendo: Não há de ser morto Simei por haver amaldiçoado ao ungido do Senhor?
22 Ɛɛn fɔ, a Zeruya pinambyɔ Abishayi wì sho fɔ: «Ŋga Shimeyi wìla pye ki daga poo gbo ki kala na, katugu wìla lere ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ lì sinmɛ kpoyi wo wi na maa wɔ wi daŋga.»
22 Mas Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que hoje me sejais adversários? Será morto alguém hoje em Israel? pois não sei eu que hoje sou rei sobre Israel?
23 Ɛɛn fɔ, a Davidi wì sho fɔ: «Yoro Zeruya pinambiile wele, ye yiŋgi kala li yɛn wa ki wogo ŋga ki ni? Yiŋgi na, a ye nɛɛ ye yɛɛ piin na winfɛnnɛ nala? Yege yan Izirayɛli woolo wa daga poo gbo nala le? Mìgi jɛn nala fɔ muwi mi yɛn Izirayɛli woolo pe wunlunaŋa we.»
23 Então disse o rei a Simei: Não morrerás. E o rei lho jurou.
24 Ko puŋgo na, a wunlunaŋa wì si Shimeyi wi pye fɔ: «Ma se ku», mɛɛ wugu ki na maa kan.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei, e não cuidara dos pés, nem fizera a barba, nem lavara as suas vestes desde o dia em que o rei saíra até o dia em que voltou em paz.
25 Sawuli pishyɛnwoo Mefiboshɛti wìla kari ma saa wunlunaŋa wi fili fun. Maga lɛ wa wunlunaŋa wi yiripilige ki na wa Zheruzalɛmu ca fɔ ma saa gbɔn wi sɔngɔrɔpilige ki na ma pan wa yɛyinŋge na, Mefiboshɛti wi sila wi tɔɔrɔ ti jogo, wi sila wi siyɔ wi kulu, wi sila suu yaripɔrɔ ti jogo.
25 E sucedeu que, vindo ele a Jerusalém a encontrar-se com o rei, este lhe perguntou: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Naa wìla ka saa gbɔn wa wunlunaŋa wi na wa Zheruzalɛmu ca sanga ŋa ni, a wunlunaŋa wì suu yewe ma yo fɔ: «Mefiboshɛti, yiŋgi na ma sila si pinlɛ na ni mbe kari?»
26 Respondeu ele: O rei meu senhor, o meu servo me enganou. Porque o teu servo dizia: Albardarei um jumento, para nele montar e ir com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 A wì si wunlunaŋa wi yɔn sogo ma yo fɔ: «E, wunlunaŋa na tafɔ, na tunmbyee wo wìla na fanla; katugu mi ŋa ma tunmbyee, mìla yo fɔ mi yaa na sofile jɔngɔ ki taga na sofile wi na mbe lugu wi na, jaŋgo mbe pinlɛ wunlunaŋa wi ni mbe kari, ma jɛn mi ŋa ma tunmbyee na tɔɔrɔ tì jɔgɔ na na.
27 E ele acusou falsamente o teu servo diante do rei meu senhor; porém o rei meu senhor é como um anjo de Deus; faze, pois, o que bem te parecer.
28 Kona, a wì si kari ma saa mi ŋa ma tunmbyee na mɛgɛ ki jɔgɔ wunlunaŋa, na tafɔ wa ma yeri. Ɛɛn fɔ wunlunaŋa, na tafɔ ma yɛn paa Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ yɛn; ki kala na ŋga kɔɔn ndanla, ma ko pye na na.
28 Pois toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei meu senhor; contudo, puseste teu servo entre os que comem à tua mesa. E que direito mais tenho eu de clamar ainda ao rei.
29 Katugu na tɛlɛ Sawuli wi go woolo pe ni fuun pe ni, lere wo wa kpɛ sila pye wa, ŋa wi sila daga poo gbo wunlunaŋa, na tafɔ ma yɛgɛ sɔgɔwɔ. Konaa ki ni fuun, mi ŋa ma tunmbyee, mà cɛnsaga kan na yeri wa mbele pe maa nii wa ma lisaga pe ni. Yiŋgi kajɛŋgɛ mila jaa wunlunaŋa ma yeri naa mbe sa wɛ ko ŋga ko na?»
29 Ao que lhe respondeu o rei: Por que falas ainda de teus negócios? Já decidi: Tu e Ziba reparti as terras.
30 A wunlunaŋa wì suu pye fɔ: «Ki sɛnlɛgɛrɛ nda to yo kala? Mìgi yo ma kan ma yo fɔ mboro naa Ziba wi ni, yɔɔn tɛlɛ wi tara laga ki yɛɛlɛ ye yɛɛ na.»
30 Então disse Mefibosete ao rei: Deixe que ele tome tudo, uma vez que o rei meu senhor já voltou em paz à sua casa.
31 Kona, a Mefiboshɛti wì si wunlunaŋa wi pye fɔ: «Ko wogo ŋga ko si ŋgban. Wunlunaŋa, na tafɔ mà kaa sɔngɔrɔ ma pan yɛyinŋge na makɔ, Ziba wi tara laga ki ni fuun ki lɛ.»
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e passou com o rei o Jordão, para acompanhá-lo até a outra banda do rio.
32 Kona, Galaadi tara fɛnnɛ naŋa Barizilayi ŋa wìla yiri wa Orogelimu ca wì si pan mbe Zhuridɛn gbaan wi kɔn fun wunlunaŋa wi ni, mboo yaga wa gbaan wi puŋgo na wila kee.
32 E era Barzilai mui velho, da idade de oitenta anos; e ele tinha provido o rei de víveres enquanto este se demorara em Maanaim, pois era homem muito rico.
33 Barizilayi wìla lɛ fɔ jɛŋgɛ, wìla ta yɛlɛ nafa tijɛrɛ. Ma wunlunaŋa wi ta wa Mahanayimu ca sanga ŋa ni, Barizilayi wìla wi kala li ni fuun li yɔn; katugu penjagbɔrɔ fɔ lawi.
33 Disse, pois, o rei a Barzilai: Passa tu comigo e eu te sustentarei em Jerusalém, em minha companhia.
34 A wunlunaŋa wì si Barizilayi wi pye fɔ: «Pan we gbaan wi kɔn ma pinlɛ na ni we kari, mi yaa sa yere ma kala li ni wa Zheruzalɛmu ca.»
34 Barzilai, porém, respondeu ao rei: Quantos anos viverei ainda, para que suba com o rei a Jerusalém.
35 Ɛɛn fɔ, a Barizilayi wì si wunlunaŋa wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Na yinwege ki koro jori naa, mbee pinlɛ mbe kari wunlunaŋa ma ni wa Zheruzalɛmu?
35 Oitenta anos tenho hoje; poderei eu discernir entre e bom e o mau? poderá o teu servo perceber sabor no que comer e beber? poderei eu mais ouvir a voz dos cantores e das cantoras? e por que será o teu servo ainda pesado ao rei meu senhor?
36 Koni mì lɛ ma ta yɛlɛ nafa tijɛrɛ. Mi se ya mbe yaritanga naa yaripɛngɛ ti jɛn mberi wɔ ti yɛɛ ni. Mi ŋa ma tunmbyee, mi se ya mbe yaakara nda mi yaa la kaa konaa yaara nda mi yaa la woo ti tanwa pi jɛn mboo wɔ pi yɛɛ ni. Mi se ya mbaa yurukɔɔlɔ nambala naa jɛɛlɛ pe magaŋgala ke nuru naa jɛŋgɛ. Wunlunaŋa, na tafɔ, mi ŋa ma tunmbyee, yiŋgi na mbee kari mbe sɔɔn yanra?
36 O teu servo passará com o rei até um pouco além do Jordão. Por que me daria o rei tal recompensa?
37 Wunlunaŋa na tafɔ, mi ŋa ma tunmbyee, mi yaa Zhuridɛn gbaan wo kɔn mbe sɔɔn torogo jɛnri. Yiŋgi na wunlunaŋa ma nɛɛ ki gbɔgɔwɔ mba pi kaan na yeri yɛrɛ?
37 Deixa voltar o teu servo, para que eu morra na minha cidade, junto à sepultura de meu pai e de minha mãe. Mas eis aí o teu servo Quimã; passe ele com o rei meu senhor, e faze-lhe o que for do teu agrado.
38 Ki yaga mi ŋa ma tunmbyee mbe sɔngɔrɔ mbe kari, jaŋgo mbe sa ku wa na ca, panla le wa na to fanga naa na nɔ fanga ki tanla. Wele, ma tunmbyee Kimihamu wi ŋa, na pinambyɔ we. Wi yaa gbaan wi kɔn mbe kari wunlunaŋa na tafɔ ma ni. Ŋga fuun kɔɔn ndanla, ma ko pye wi kan.»
38 Ao que disse o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei o que te parecer bem, e tudo quanto me pedires te farei.
39 A wunlunaŋa wì sho fɔ: «Mì yɛnlɛ ki na; Kimihamu wi pan we kari. Ŋga fuun kɔɔn ndanla ko mi yaa la piin wi kan. Ma kaa ŋga fuun jaa na yeri, mi yaa ki pye ma kan.»
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão, e tendo passado também o rei, beijou o rei a Barzilai, e o abençoou; e este voltou para o seu lugar.
40 A leele pe ni fuun pè si Zhuridɛn gbaan wi kɔn ma yiri; kona, a wunlunaŋa wì si gbaan wi kɔn ma yiri fun, mɛɛ kɛyɛn wa wa Barizilayi wi yɔlɔgɔ maa shari. Ko puŋgo na, a Barizilayi wì si sɔngɔrɔ ma kari wi ca.
40 Dali passou o rei a Gilgal, e Quimã com ele; e todo o povo de Judá, juntamente com a metade do povo de Israel, conduziu o rei.
41 A wunlunaŋa wì si kari wa Giligali ca ki yeri. Kimihamu wìla pinlɛ wi ni.
41 Então todos os homens de Israel vieram ter com o rei, e lhe disseram: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e fizeram passar o Jordão o rei e a sua casa, e todos os seus homens com ele?
42 Kona Izirayɛli woolo pe ni fuun pe nɛɛ paan wunlunaŋa wi kɔrɔgɔ, nɛɛ wi piin fɔ: «Yiŋgi na we sefɛnnɛ Zhuda cɛnlɛ woolo pè si pan mɔɔ yu ma Zhuridɛn gbaan wi kɔn ma ni, mboro naa ma go woolo konaa ma pinlɛyɛɛnlɛ pe ni fuun pe ni?»
42 Responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porquanto o rei é nosso parente: Por que vos irais por isso. Acaso temos comido à custa do rei, ou nos deu ele algum presente?
43 A Zhuda cɛnlɛ woolo pe ni fuun pè si Izirayɛli woolo pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Wè ko pye ma, katugu wì yɔngɔ we ni sege kologo ki ni. Yiŋgi na, a ko si yoro nawa po ŋgban? Ye nawa po ni wunlunaŋa wo wi maa we yɔn suro ti woo wi le? Nakoma yarikanra wila kaan we yeri wi le?»
43 Ao que os homens de Israel responderam aos homens de Judá: Dez partes temos no rei; mais temos nós em Davi do que vós. Por que, pois, fizestes pouca conta de nós. Não foi a nossa palavra a primeira, para tornar a trazer o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais forte do que a palavra dos homens de Israel.
44 Kona, a Izirayɛli woolo pè si Zhuda cɛnlɛ woolo pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Wè wunlunaŋa wi ta tasaga kɛ ma wɛ ye na. Ee, ŋga ki yɛn we wogo Davidi wi kanŋgɔlɔ kì wɛ ye wogo ki na. Yiŋgi na, a yè si we tifaga yɛɛn? Ye sigi jɛn mbe yo woro wàa keli maga yo ma yo fɔ wunlunaŋa wi sɔngɔrɔ wi pan?» Ɛɛn fɔ Zhuda cɛnlɛ woolo pe sɛnyoro tìla ŋgban ma wɛ Izirayɛli woolo pe woro ti na.
44 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.