2 Samuel 18
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH
1 Kona, a Davidi wì si leele mbele pàa pye wi ni pe jiri, mɛɛ maliŋgbɔɔnlɔ teele tɛgɛtɛgɛ leele waga keleŋgele (1 000) go na, ma pele tɛgɛtɛgɛ leele cɛnmɛ cɛnmɛ go na.
1 O rei Davi juntou todos os seus soldados, dividiu-os em grupos de mil e em grupos de cem e colocou oficiais para comandá-los.
2 A Davidi wì si leele pe kɔn, a pè yiri tɛgɛsaga taanri. A wì si tɛgɛsaga nuŋgba kan Zhowabu wi yeri, ma shyɛn wogo ki kan Zeruya pinambyɔ Abishayi wi yeri, Zhowabu wi nɔsepyɔ we, mɛɛ taanri wogo ki kan Gati ca fɛnnɛ naŋa Itayi wi yeri. Kona, a wunlunaŋa wì sho fɔ: «Mi fun mi yaa pinlɛ mbe kari ye ni wa malaga.»
2 Então mandou que saíssem em três grupos, um comandado por Joabe, outro por Abisai, irmão de Joabe (a mãe deles era Zeruia), e outro por Itai, da cidade de Gate. E o rei disse aos seus homens: — Eu também irei com vocês.
3 Ɛɛn fɔ, a maliŋgbɔɔnlɔ pè sho fɔ: «Maga ka kari we ni wa malaga. Katugu na woro ka fe we mbɛnfɛnnɛ pe yɛgɛ, pe se ko jate kala. Ali na paga we walaga gbo, pe se ko jate kala. Ɛɛn fɔ mboro nuŋgba mboro wɛ woro lenambala waga kɛ na (10 000). Ki kala na, ki yɛn ma yɔn ma koro laga ca ki ni, maa leele torogi pe saa we sari.»
3 Eles responderam: — O senhor não deve ir. Se formos obrigados a fugir ou se os inimigos matarem a metade do nosso exército, isso não fará nenhuma diferença para eles. Mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que o senhor fique aqui na cidade e nos mande socorro.
4 A wunlunaŋa wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Ŋga yaa jate ki yɛn ma yɔn, ko mi yaa pye.» Kona, a wunlunaŋa wì si saa yere wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki na, ma yala leele pe ni fuun pàa pye na tooro na yinrigi leele cɛnmɛ cɛnmɛ, konaa leele waga keleŋgele (1 000).
4 — Eu farei o que vocês acharem melhor! — respondeu o rei. Então ficou ao lado do portão enquanto os seus soldados saíam marchando em grupos de mil e de cem.
5 A wunlunaŋa wì sigi sɛnrɛ nda ti yo maga ŋgban Zhowabu, naa Abishayi konaa Itayi pe ni ma yo fɔ: «Mi yɛn na ye yɛnri yege pye mi kala na, yaa lefɔnmbyɔ Abisalɔmu wi kɔrɔsi, yaga ka kapege pye wi na.» Sɛnrɛ nda wunlunaŋa wìla yo ma ŋgban maliŋgbɔɔnlɔ teele pe ni Abisalɔmu wi kanŋgɔlɔ, leele pe ni fuun pàa ti logo.
5 Ele deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: — Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza. E toda a tropa ouviu Davi dar essa ordem a todos os oficiais.
6 A Davidi wi maliŋgbɔɔnlɔ pè si yiri ma kari sa to Izirayɛli woolo pe na. A pè si malaga ki gbɔn wa Efirayimu tara kɔlɔgɔ ki ni.
6 O exército de Davi avançou contra os israelitas no campo e lutou contra eles na floresta de Efraim.
7 Davidi wi maliŋgbɔɔnlɔ pàa ya Izirayɛli woolo pe ni wa ki laga ki ni. Ki pilige ki ni, pàa ya pe ni fɔ jɛŋgɛ, ma lere waga nafa (20 000) wo gbo pe ni.
7 E os soldados de Davi derrotaram os israelitas. Foi uma derrota terrível: vinte mil homens foram mortos naquele dia.
8 Malaga kìla jaraga ma gbɔn tara ti lagapyew ki ni. Leele mbele pàa puŋgo ma ku wa kɔlɔgɔ ki ni pe yɛ, poro la lɛgɛ ma wɛ mbele pàa gbo tokobi ni poro na.
8 A luta se espalhou por toda aquela região, e morreram mais homens na floresta do que no campo de batalha.
9 Malaga gbɔnsanga wi ni, a Abisalɔmu wì si saa fo ma yiri Davidi maliŋgbɔɔnlɔ pe na. Abisalɔmu wìla pye ma lugu sofile woroso na. A sofile woroso wì si fe ma ye tigbɔgɔ ka nɔgɔ, ki njere tìla pye ma migi ti yɛɛ ni. A Abisalɔmu wi go kì si yanra wa terebɛnti tige njere ti ni. A sofile woroso wì si fe ma wɔ wa wi nɔgɔ nɛɛ kee maa yaga wi yɛn ma yanra na yɔlɔ wa naayeri wo naa tara ti sɔgɔwɔ pi ni.
9 De repente, Absalão se encontrou com alguns dos soldados de Davi. Absalão ia montado numa mula, e, ao passar por baixo de um grande carvalho, a sua cabeça ficou presa nos galhos. A mula continuou a correr, e Absalão ficou pendurado.
10 A naŋa wà si saa ki yan ma, mɛɛ pan maga yo Zhowabu wi kan fɔ: «Wele, mi Abisalɔmu wi yan wì yanra na yɔlɔ terebɛnti tige ka ni.»
10 Um dos homens de Davi viu Absalão e disse a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho!
11 A Zhowabu wì si naŋa ŋa wìla pye naga sɛnrɛ ti yuun wi kan wi pye fɔ: «Ma yo mɛlɛ? Mboro wi yan? Yiŋgi na mɛɛ suu gbo le teere? Mi jɛn nɔɔ kan warifuwe pyɔ kɛ ni konaa maliŋgbɔɔnlɔ kurusijara ni.»
11 Joabe disse: — Você viu? Então por que não o matou ali mesmo? Eu teria dado a você dez barras de prata e um cinto.
12 Ɛɛn fɔ, a ki naŋa wì si Zhowabu wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ali na maga na kan warifuwe pyɔ waga kele (1 000) ni, mi se yɛnlɛ mbe kɛɛ taga wunlunaŋa wi pinambyɔ wi na mboo gbo; katugu sɛnrɛ nda wunlunaŋa wìla yo ma ŋgban mboro naa Abishayi konaa Itayi ye ni, wàa ti logo. Wìla yo fɔ: ‹Ye ni fuun nuŋgba nuŋgba yaa lefɔnmbyɔ Abisalɔmu wi kɔrɔsi, yaga ka kapege pye wi na.›
12 Mas o homem respondeu: — Mesmo que o senhor me desse mil barras de prata, eu não levantaria um dedo contra o filho do rei. Nós todos ouvimos o rei ordenar ao senhor, a Abisai e a Itai: “Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza.”
13 Ndɛɛ ki pye mùu gbo larawa, ki mɔnɔ o mɔnɔ, ki kala li se jɛn na lara wunlunaŋa wi na. Mboro jate ma jɛn na yiri na kɔrɔgɔ mbanla le kɛɛ.»
13 Se eu tivesse desobedecido e matado Absalão, o rei saberia disso — ele sabe de tudo —, e o senhor não me defenderia.
14 A Zhowabu wì sho fɔ: «Mi se cɛn mbaa na yɛɛ mɔni na ma tanla.» A wì si saa njanraya taanri lɛ ma saa Abisalɔmu wi yaga wee, mɛɛ wi sun yi ni wa wi kotogo ki na, maga ta wìla pye ma yanra wa terebɛnti tige ki ni.
14 — Não vou perder mais tempo com você! — disse Joabe. Então Joabe pegou três lanças e as enterrou no peito de Absalão enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 Ko puŋgo na, lefɔnmbɔlɔ kɛ mbele pàa pye na Zhowabu wi maliŋgbɔnyaara ti lee, pè si wa ma Abisalɔmu wi maga, mɛɛ wi gbɔn maa gbo.
15 E dez soldados de Joabe cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Kona, a Zhowabu wì si mbanlaga ki win mbe malaga ki yerege. A Davidi maliŋgbɔɔnlɔ pè si Abisalɔmu maliŋgbɔɔnlɔ pe purɔgɔ ki yaga, katugu Zhowabu wìla pe yerege.
16 Aí Joabe tocou a corneta a fim de parar a luta. As suas tropas pararam de perseguir os israelitas e voltaram.
17 A pè si Abisalɔmu gboo wi lɛ ma saa wi wa titɛgbɔgɔ ka ni wa kɔlɔgɔ ki nandogomɔ, mɛɛ sinndɛɛrɛ lɛgɛrɛ ta gbogolo wi na. Kì kaa pye ma, a Izirayɛli woolo pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pè si fe ma kari pe yinrɛ.
17 Eles pegaram o corpo de Absalão e o jogaram numa cova funda na floresta e o cobriram com uma enorme pilha de pedras. Então todos os israelitas fugiram, cada um para a sua casa.
18 Ma Abisalɔmu wi ta yinwege na, wìla sinndɛlɛgɛ titɔnlɔgɔ ka yerege maga pye nandowo yaraga wa wunlunaŋa gbunlundɛgɛ ki ni, katugu wìla wi yɛɛ pye fɔ: «Pinambyɔ woro na yeri mbe kanla mɛgɛ ki taga ki koro laga.» Kì pye ma, a wì suu yɛɛra mɛgɛ ki taga ki sinndɛlɛgɛ titɔnlɔgɔ ki na, a paa ki yinri Abisalɔmu nandowo sinndɛlɛgɛ, ali ma pan ma gbɔn nala.
18 Quando ainda vivia, Absalão construiu um monumento para si mesmo no vale dos Reis porque ele não tinha nenhum filho para manter vivo o seu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento, que até hoje é conhecido como o Monumento de Absalão.
19 Kona, a Zadɔki pinambyɔ Ahimaazi wì si Zhowabu wi pye fɔ: «Ki yaga mbe fe mbe kari saga sɛntanra ti yo wunlunaŋa wi kan mboo pye fɔ: ‹Wunlunaŋa, Yawe Yɛnŋɛlɛ lì tanga kan ma yeri, mɔɔ shɔ ma juguye pe kɛɛ.› »
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 A Zhowabu wì suu pye fɔ: «Ayoo, maga ka kari. Mboro ma ma yaa kari sa sɛntanra ti yo wunlunaŋa wi kan nala, ma yaa ka sari yo pilige ka yɛgɛ ni. Ɛɛn fɔ, nala ma, katugu wunlunaŋa wi pinambyɔ wì ku.»
20 — Não! — respondeu Joabe. — Hoje você não vai levar nenhuma boa notícia. Outro dia você poderá fazer isso, mas hoje não, porque o filho do rei morreu.
21 Kona, a Zhowabu wì si Kushi tara fɛnnɛ naŋa wi pye fɔ: «Kari ma sa ŋga mà yan ki yɛgɛ yo wunlunaŋa wi kan.» A Kushi tara fɛnnɛ naŋa wì si fɔli Zhowabu wi yɛgɛ sɔgɔwɔ maa gbɔgɔ, mɛɛ fe ma kari saga yo.
21 Então disse ao seu escravo etíope: — Vá você e diga ao rei o que viu. O escravo curvou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 A Zadɔki pinambyɔ Ahimaazi wì si Zhowabu wi pye fɔ: «Ki ka sa yiri yinriwɛ o yinriwɛ, mi yɛn ki ni; ki yaga mbe fe mbe taga Kushi tara fɛnnɛ naŋa wi na mbe sa tunŋgo ki yo!»
22 Aimaás insistiu: — Por favor, deixe-me levar as notícias também, não importa o que aconteça. — Por que você quer fazer isso, meu filho? — perguntou Joabe. — Você não receberá nenhuma recompensa por isso.
23 A Ahimaazi wì sho fɔ: «Ki ka sa yiri yinriwɛ o yinriwɛ, koyi. Mila jaa mbe fe mbe kari.» A Zhowabu wì suu pye fɔ: «Ta fee maa kee.» Kì kaa pye ma, a Ahimaazi wì si funwa laga falafala konɔ li lɛ, ma fe ma saa Kushi tara fɛnnɛ naŋa wi toro.
23 — Aconteça o que acontecer, eu quero ir! — repetiu Aimaás. — Então vá! — respondeu Joabe. Aí ele saiu correndo pela estrada do vale do rio Jordão e passou na frente do escravo etíope.
24 Ki wagati wi ni, Davidi wìla pye ma cɛn yeyɔngɔ ŋga wa funwa yeri konaa yeyɔngɔ ŋga wa nawa yeri ti shyɛn sɔgɔwɔ pi ni. A ca ki kɔrɔsifɔ wì si lugu wa yeyɔngɔ ki biri wi gona, wa mbogo ŋga wa ki na, wa ki namunjɔ wi na. Wi mbe ka wele, a wì si naŋa wa yan wi yɛn na fee na paan wa wi nuŋgba.
24 Davi estava sentado entre o portão que dá para fora da cidade e o que dá para dentro. O vigia subiu para o alto da muralha e ficou no terraço do portão. Ele olhou para fora e viu um homem correndo sozinho.
25 A ca ki kɔrɔsifɔ wì si para ŋgbanga maga wogo ki yo wunlunaŋa wi kan. A wunlunaŋa wì sho fɔ: «Na kaa pye wi yɛn wi nuŋgba, kona wi yɛn na paan mbe sɛntanra yo we kan.» A naŋa wi nɛɛ paan na yɔngɔ pe ni jɛɛnnjɛnri.
25 Então avisou o rei. E o rei disse: — Se ele está sozinho, vem trazendo boas notícias. E o corredor veio chegando.
26 Ko puŋgo na, a ca ki kɔrɔsifɔ wì si naŋa wa yɛgɛ yan wila fee na paan wa naa. A wì si para ŋgbanga maga yo ca ki yeyɔngɔ kɔrɔsifɔ wi kan, ma yo fɔ: «Wele, naŋa wa yɛgɛ yɛn na paan wa wi nuŋgba.»
26 Então o vigia viu outro homem correndo sozinho e gritou para o guarda do portão: — Veja! Vem vindo outro homem correndo! — Esse também está trazendo boas notícias! — respondeu Davi.
27 A ca ki kɔrɔsifɔ wì sho fɔ: «Mi na yanwa po ni, lere koŋgbanŋa wi felɔmɔ pì yiri Zadɔki pinambyɔ Ahimaazi wi felɔmɔ po kɔrɔgɔ.»
27 O vigia disse: — Pelo jeito de correr, o primeiro homem deve ser Aimaás, filho de Zadoque! — Ele é um bom rapaz — disse o rei — e deve estar trazendo boas notícias.
28 Kona, a Ahimaazi wì si pan ma gbɔn, mɛɛ para ŋgbanga maga yo wunlunaŋa wi kan fɔ: «Ki yɛn yinŋge.» A wì si to maa yɛgɛ ki jiile tara wunlunaŋa wi yɛgɛ sɔgɔwɔ maa gbɔgɔ ma sho fɔ: «Sɔnmɔ yɛn Yawe Yɛnŋɛlɛ, ma Yɛnŋɛlɛ li woo; wunlunaŋa, na tafɔ, lo lì leele mbele pàa yiri ma kɔrɔgɔ pe le ma kɛɛ.»
28 Aimaás gritou para o rei: — Tudo vai bem! Então ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão, dizendo: — Que o
29 A wunlunaŋa wì suu yewe ma yo fɔ: «Lefɔnmbyɔ Abisalɔmu wi yɛn ŋgbaan le?»
29 — O jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. Aimaás respondeu: — No momento em que o seu oficial Joabe me mandou vir, eu vi uma grande agitação, porém não sei dizer o que era.
30 A wunlunaŋa wì sho fɔ: «Toro ma yere na kanŋgaga na.» A Ahimaazi wì si toro ma yere kanŋgaga na, na singi.
30 — Fique de lado e espere! — disse o rei. Ele ficou de lado e esperou.
31 Kona, a Kushi tara fɛnnɛ naŋa wì si fe ma pan ma gbɔn, mɛɛ wunlunaŋa wi pye fɔ: «Wunlunaŋa, na tafɔ, sɛntanra yɛn na yeri mbe yo ma kan. Mbele fuun pàa yiri ma kɔrɔgɔ, Yawe Yɛnŋɛlɛ lì tanga kan ma yeri pe na, mɔɔ shɔ pe kɛɛ nala.»
31 Então o mensageiro etíope chegou e disse ao rei: — Ó rei, eu tenho boas notícias para o senhor! Hoje o
32 A wunlunaŋa wì si Kushi tara fɛnnɛ naŋa wi yewe ma yo fɔ: «Lefɔnmbyɔ Abisalɔmu wi wa ŋgbaan le?»
32 — E o jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. O mensageiro respondeu: — Eu gostaria que o que aconteceu com ele acontecesse com todos os inimigos do senhor e com todos os que se revoltam contra o senhor.
33 — ausente —
33 Então o rei ficou profundamente triste. Subiu à sala que ficava por cima do portão e começou a chorar. Ele andava para lá e para cá e gritava: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho! Eu preferiria ter morrido no seu lugar, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.