2 Samuel 18

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kona, a Davidi wì si leele mbele pàa pye wi ni pe jiri, mɛɛ maliŋgbɔɔnlɔ teele tɛgɛtɛgɛ leele waga keleŋgele (1 000) go na, ma pele tɛgɛtɛgɛ leele cɛnmɛ cɛnmɛ go na.
1 Contou Davi o povo que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 A Davidi wì si leele pe kɔn, a pè yiri tɛgɛsaga taanri. A wì si tɛgɛsaga nuŋgba kan Zhowabu wi yeri, ma shyɛn wogo ki kan Zeruya pinambyɔ Abishayi wi yeri, Zhowabu wi nɔsepyɔ we, mɛɛ taanri wogo ki kan Gati ca fɛnnɛ naŋa Itayi wi yeri. Kona, a wunlunaŋa wì sho fɔ: «Mi fun mi yaa pinlɛ mbe kari ye ni wa malaga.»
2 Davi enviou o povo: um terço sob o comando de Joabe, outro terço sob o de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e o outro terço sob o de Itai, o geteu. Disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Ɛɛn fɔ, a maliŋgbɔɔnlɔ pè sho fɔ: «Maga ka kari we ni wa malaga. Katugu na woro ka fe we mbɛnfɛnnɛ pe yɛgɛ, pe se ko jate kala. Ali na paga we walaga gbo, pe se ko jate kala. Ɛɛn fɔ mboro nuŋgba mboro wɛ woro lenambala waga kɛ na (10 000). Ki kala na, ki yɛn ma yɔn ma koro laga ca ki ni, maa leele torogi pe saa we sari.»
3 Respondeu, porém, o povo: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra, pois tu vales por dez mil de nós. Melhor será que da cidade nos prestes socorro.
4 A wunlunaŋa wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Ŋga yaa jate ki yɛn ma yɔn, ko mi yaa pye.» Kona, a wunlunaŋa wì si saa yere wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki na, ma yala leele pe ni fuun pàa pye na tooro na yinrigi leele cɛnmɛ cɛnmɛ, konaa leele waga keleŋgele (1 000).
4 Tornou-lhes Davi: O que vos agradar, isso farei. Pôs-se o rei ao lado da porta, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.
5 A wunlunaŋa wì sigi sɛnrɛ nda ti yo maga ŋgban Zhowabu, naa Abishayi konaa Itayi pe ni ma yo fɔ: «Mi yɛn na ye yɛnri yege pye mi kala na, yaa lefɔnmbyɔ Abisalɔmu wi kɔrɔsi, yaga ka kapege pye wi na.» Sɛnrɛ nda wunlunaŋa wìla yo ma ŋgban maliŋgbɔɔnlɔ teele pe ni Abisalɔmu wi kanŋgɔlɔ, leele pe ni fuun pàa ti logo.
5 Deu ordem o rei a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai com brandura o jovem Absalão, por amor de mim. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 A Davidi wi maliŋgbɔɔnlɔ pè si yiri ma kari sa to Izirayɛli woolo pe na. A pè si malaga ki gbɔn wa Efirayimu tara kɔlɔgɔ ki ni.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Davidi wi maliŋgbɔɔnlɔ pàa ya Izirayɛli woolo pe ni wa ki laga ki ni. Ki pilige ki ni, pàa ya pe ni fɔ jɛŋgɛ, ma lere waga nafa (20 000) wo gbo pe ni.
7 Ali, foi o povo de Israel batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.
8 Malaga kìla jaraga ma gbɔn tara ti lagapyew ki ni. Leele mbele pàa puŋgo ma ku wa kɔlɔgɔ ki ni pe yɛ, poro la lɛgɛ ma wɛ mbele pàa gbo tokobi ni poro na.
8 Porque aí se estendeu a batalha por toda aquela região; e o bosque, naquele dia, consumiu mais gente do que a espada.
9 Malaga gbɔnsanga wi ni, a Abisalɔmu wì si saa fo ma yiri Davidi maliŋgbɔɔnlɔ pe na. Abisalɔmu wìla pye ma lugu sofile woroso na. A sofile woroso wì si fe ma ye tigbɔgɔ ka nɔgɔ, ki njere tìla pye ma migi ti yɛɛ ni. A Abisalɔmu wi go kì si yanra wa terebɛnti tige njere ti ni. A sofile woroso wì si fe ma wɔ wa wi nɔgɔ nɛɛ kee maa yaga wi yɛn ma yanra na yɔlɔ wa naayeri wo naa tara ti sɔgɔwɔ pi ni.
9 Indo Absalão montado no seu mulo, encontrou-se com os homens de Davi; entrando o mulo debaixo dos ramos espessos de um carvalho, Absalão, preso nele pela cabeça, ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que ele montava, passou adiante.
10 A naŋa wà si saa ki yan ma, mɛɛ pan maga yo Zhowabu wi kan fɔ: «Wele, mi Abisalɔmu wi yan wì yanra na yɔlɔ terebɛnti tige ka ni.»
10 Vendo isto um homem, fez saber a Joabe e disse: Vi Absalão pendurado num carvalho.
11 A Zhowabu wì si naŋa ŋa wìla pye naga sɛnrɛ ti yuun wi kan wi pye fɔ: «Ma yo mɛlɛ? Mboro wi yan? Yiŋgi na mɛɛ suu gbo le teere? Mi jɛn nɔɔ kan warifuwe pyɔ kɛ ni konaa maliŋgbɔɔnlɔ kurusijara ni.»
11 Então, disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Viste-o! Por que logo não o feriste ali, derrubando-o por terra? E forçoso me seria dar-te dez moedas de prata e um cinto.
12 Ɛɛn fɔ, a ki naŋa wì si Zhowabu wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ali na maga na kan warifuwe pyɔ waga kele (1 000) ni, mi se yɛnlɛ mbe kɛɛ taga wunlunaŋa wi pinambyɔ wi na mboo gbo; katugu sɛnrɛ nda wunlunaŋa wìla yo ma ŋgban mboro naa Abishayi konaa Itayi ye ni, wàa ti logo. Wìla yo fɔ: ‹Ye ni fuun nuŋgba nuŋgba yaa lefɔnmbyɔ Abisalɔmu wi kɔrɔsi, yaga ka kapege pye wi na.›
12 Disse, porém, o homem a Joabe: Ainda que me pesassem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, a Abisai e a Itai, dizendo: Guardai-me o jovem Absalão.
13 Ndɛɛ ki pye mùu gbo larawa, ki mɔnɔ o mɔnɔ, ki kala li se jɛn na lara wunlunaŋa wi na. Mboro jate ma jɛn na yiri na kɔrɔgɔ mbanla le kɛɛ.»
13 Se eu tivesse procedido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias.
14 A Zhowabu wì sho fɔ: «Mi se cɛn mbaa na yɛɛ mɔni na ma tanla.» A wì si saa njanraya taanri lɛ ma saa Abisalɔmu wi yaga wee, mɛɛ wi sun yi ni wa wi kotogo ki na, maga ta wìla pye ma yanra wa terebɛnti tige ki ni.
14 Então, disse Joabe: Não devo perder tempo, assim, contigo. Tomou três dardos e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Ko puŋgo na, lefɔnmbɔlɔ kɛ mbele pàa pye na Zhowabu wi maliŋgbɔnyaara ti lee, pè si wa ma Abisalɔmu wi maga, mɛɛ wi gbɔn maa gbo.
15 Cercaram-no dez jovens, que levavam as armas de Joabe, e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Kona, a Zhowabu wì si mbanlaga ki win mbe malaga ki yerege. A Davidi maliŋgbɔɔnlɔ pè si Abisalɔmu maliŋgbɔɔnlɔ pe purɔgɔ ki yaga, katugu Zhowabu wìla pe yerege.
16 Então, tocou Joabe a trombeta, e o povo voltou de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 A pè si Abisalɔmu gboo wi lɛ ma saa wi wa titɛgbɔgɔ ka ni wa kɔlɔgɔ ki nandogomɔ, mɛɛ sinndɛɛrɛ lɛgɛrɛ ta gbogolo wi na. Kì kaa pye ma, a Izirayɛli woolo pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pè si fe ma kari pe yinrɛ.
17 Levaram Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele mui grande montão de pedras; todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.
18 Ma Abisalɔmu wi ta yinwege na, wìla sinndɛlɛgɛ titɔnlɔgɔ ka yerege maga pye nandowo yaraga wa wunlunaŋa gbunlundɛgɛ ki ni, katugu wìla wi yɛɛ pye fɔ: «Pinambyɔ woro na yeri mbe kanla mɛgɛ ki taga ki koro laga.» Kì pye ma, a wì suu yɛɛra mɛgɛ ki taga ki sinndɛlɛgɛ titɔnlɔgɔ ki na, a paa ki yinri Abisalɔmu nandowo sinndɛlɛgɛ, ali ma pan ma gbɔn nala.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, levantara para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome; e deu o seu próprio nome à coluna; pelo que até hoje se chama o Monumento de Absalão.
19 Kona, a Zadɔki pinambyɔ Ahimaazi wì si Zhowabu wi pye fɔ: «Ki yaga mbe fe mbe kari saga sɛntanra ti yo wunlunaŋa wi kan mboo pye fɔ: ‹Wunlunaŋa, Yawe Yɛnŋɛlɛ lì tanga kan ma yeri, mɔɔ shɔ ma juguye pe kɛɛ.› »
19 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr e dar notícia ao rei de que já o Senhor o vingou do poder de seus inimigos.
20 A Zhowabu wì suu pye fɔ: «Ayoo, maga ka kari. Mboro ma ma yaa kari sa sɛntanra ti yo wunlunaŋa wi kan nala, ma yaa ka sari yo pilige ka yɛgɛ ni. Ɛɛn fɔ, nala ma, katugu wunlunaŋa wi pinambyɔ wì ku.»
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás, hoje, o portador de novas, porém outro dia o serás; hoje, não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Kona, a Zhowabu wì si Kushi tara fɛnnɛ naŋa wi pye fɔ: «Kari ma sa ŋga mà yan ki yɛgɛ yo wunlunaŋa wi kan.» A Kushi tara fɛnnɛ naŋa wì si fɔli Zhowabu wi yɛgɛ sɔgɔwɔ maa gbɔgɔ, mɛɛ fe ma kari saga yo.
21 Disse Joabe ao etíope: Vai tu e dize ao rei o que viste. Inclinou-se a Joabe e correu.
22 A Zadɔki pinambyɔ Ahimaazi wì si Zhowabu wi pye fɔ: «Ki ka sa yiri yinriwɛ o yinriwɛ, mi yɛn ki ni; ki yaga mbe fe mbe taga Kushi tara fɛnnɛ naŋa wi na mbe sa tunŋgo ki yo!»
22 Prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o etíope. Disse Joabe: Para que, agora, correrias tu, meu filho, pois não terás recompensa das novas?
23 A Ahimaazi wì sho fɔ: «Ki ka sa yiri yinriwɛ o yinriwɛ, koyi. Mila jaa mbe fe mbe kari.» A Zhowabu wì suu pye fɔ: «Ta fee maa kee.» Kì kaa pye ma, a Ahimaazi wì si funwa laga falafala konɔ li lɛ, ma fe ma saa Kushi tara fɛnnɛ naŋa wi toro.
23 Seja o que for, tornou Aimaás, correrei. Então, Joabe lhe disse: Corre. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.
24 Ki wagati wi ni, Davidi wìla pye ma cɛn yeyɔngɔ ŋga wa funwa yeri konaa yeyɔngɔ ŋga wa nawa yeri ti shyɛn sɔgɔwɔ pi ni. A ca ki kɔrɔsifɔ wì si lugu wa yeyɔngɔ ki biri wi gona, wa mbogo ŋga wa ki na, wa ki namunjɔ wi na. Wi mbe ka wele, a wì si naŋa wa yan wi yɛn na fee na paan wa wi nuŋgba.
24 Davi estava assentado entre as duas portas da entrada; subiu a sentinela ao terraço da porta sobre o muro e, levantando os olhos, viu que um homem chegava correndo só.
25 A ca ki kɔrɔsifɔ wì si para ŋgbanga maga wogo ki yo wunlunaŋa wi kan. A wunlunaŋa wì sho fɔ: «Na kaa pye wi yɛn wi nuŋgba, kona wi yɛn na paan mbe sɛntanra yo we kan.» A naŋa wi nɛɛ paan na yɔngɔ pe ni jɛɛnnjɛnri.
25 Gritou, pois, a sentinela e o disse ao rei. O rei respondeu: Se vem só, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.
26 Ko puŋgo na, a ca ki kɔrɔsifɔ wì si naŋa wa yɛgɛ yan wila fee na paan wa naa. A wì si para ŋgbanga maga yo ca ki yeyɔngɔ kɔrɔsifɔ wi kan, ma yo fɔ: «Wele, naŋa wa yɛgɛ yɛn na paan wa wi nuŋgba.»
26 Viu a sentinela outro homem que corria; então, gritou para a porta e disse: Eis que vem outro homem correndo só. Então, disse o rei: Também este traz boas-novas.
27 A ca ki kɔrɔsifɔ wì sho fɔ: «Mi na yanwa po ni, lere koŋgbanŋa wi felɔmɔ pì yiri Zadɔki pinambyɔ Ahimaazi wi felɔmɔ po kɔrɔgɔ.»
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro; parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então, disse o rei: Este homem é de bem e trará boas-novas.
28 Kona, a Ahimaazi wì si pan ma gbɔn, mɛɛ para ŋgbanga maga yo wunlunaŋa wi kan fɔ: «Ki yɛn yinŋge.» A wì si to maa yɛgɛ ki jiile tara wunlunaŋa wi yɛgɛ sɔgɔwɔ maa gbɔgɔ ma sho fɔ: «Sɔnmɔ yɛn Yawe Yɛnŋɛlɛ, ma Yɛnŋɛlɛ li woo; wunlunaŋa, na tafɔ, lo lì leele mbele pàa yiri ma kɔrɔgɔ pe le ma kɛɛ.»
28 Gritou Aimaás e disse ao rei: Paz! Inclinou-se ao rei, com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor , teu Deus, que nos entregou os homens que levantaram a mão contra o rei, meu senhor.
29 A wunlunaŋa wì suu yewe ma yo fɔ: «Lefɔnmbyɔ Abisalɔmu wi yɛn ŋgbaan le?»
29 Então, perguntou o rei: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o teu servo, ó rei, porém não sei o que era.
30 A wunlunaŋa wì sho fɔ: «Toro ma yere na kanŋgaga na.» A Ahimaazi wì si toro ma yere kanŋgaga na, na singi.
30 Disse o rei: Põe-te ao lado e espera aqui. Ele se pôs e esperou.
31 Kona, a Kushi tara fɛnnɛ naŋa wì si fe ma pan ma gbɔn, mɛɛ wunlunaŋa wi pye fɔ: «Wunlunaŋa, na tafɔ, sɛntanra yɛn na yeri mbe yo ma kan. Mbele fuun pàa yiri ma kɔrɔgɔ, Yawe Yɛnŋɛlɛ lì tanga kan ma yeri pe na, mɔɔ shɔ pe kɛɛ nala.»
31 Chegou o etíope e disse: Boas-novas ao rei, meu senhor. Hoje, o Senhor te vingou do poder de todos os que se levantaram contra ti.
32 A wunlunaŋa wì si Kushi tara fɛnnɛ naŋa wi yewe ma yo fɔ: «Lefɔnmbyɔ Abisalɔmu wi wa ŋgbaan le?»
32 Então, disse o rei ao etíope: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu o etíope: Sejam como aquele os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para o mal.
33 — ausente —
33 Então, o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima da porta e chorou; e, andando, dizia: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.