2 Samuel 13
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARA
1 Ko puŋgo na, kala na làa pye li na. Jɔnlɔ sumboro wà la pye Davidi wi pinambyɔ Abisalɔmu wi yeri, pàa pye naa yinri Tamari. Wìla pye ma yɔn fɔ jɛŋgɛ. Tamari wìla pye ma Davidi wi pinambyɔ Aminɔ wi ndanla.
1 Tinha Absalão, filho de Davi, uma formosa irmã, cujo nome era Tamar. Amnom, filho de Davi, se enamorou dela.
2 Aminɔ wi jatere wìla piri wi na wi jɔnlɔ Tamari wi la ki kala na, fɔ maa tɛgɛ yaŋa. Tamari wi sila naŋa kala jɛn, a ko si Aminɔ wi kan wi saa ya fulo wi tanla mbe kala la kpɛ pye.
2 Angustiou-se Amnom por Tamar, sua irmã, a ponto de adoecer, pois, sendo ela virgem, parecia-lhe impossível fazer-lhe coisa alguma.
3 Ma si yala Aminɔ wi wɔnlɔnaŋa la pye wa, pàa pye naa yinri Yonadabu. Davidi wi ndɔ Shimeya wo pinambyɔ lawi. Yonadabu wìla jilige fɔ jɛŋgɛ.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo cujo nome era Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi; Jonadabe era homem mui sagaz.
4 A wì si Aminɔ wi yewe ma yo fɔ: «Wunlunaŋa pyɔ, yiŋgi na ma nɛɛ cogo na kee pilige pyew? Mɛɛ yaa ki go yo na kan?»
4 E ele lhe disse: Por que tanto emagreces de dia para dia, ó filho do rei? Não mo dirás? Então, lhe disse Amnom: Amo Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 A Yonadabu wì suu pye fɔ: «Sinlɛ wa ma sinlɛyaraga ki na mɔɔ yɛɛ pye yaŋa. Na ma to wiga ka pan ma sharisaga maa pye fɔ: ‹Na to, mila ma yɛnri, maga yaga na jɔnlɔ sumboro Tamari wi pan wi yaakara kan na yeri mbe ka. Wi pan wi suro ti sɔgɔ na yɛgɛ na mbaa wi yaan; wiri lɛ wiri kan na yeri wi yɛ.› »
5 Disse-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama e finge-te doente; quando teu pai vier visitar-te, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha e me dê de comer pão, pois, vendo-a eu preparar-me a comida, comerei de sua mão.
6 A Aminɔ wì si sinlɛ maa yɛɛ pye yaŋa.
6 Deitou-se, pois, Amnom e fingiu-se doente; vindo o rei visitá-lo, Amnom lhe disse: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos à minha presença, para que eu coma de sua mão.
7 A Davidi wì si tun, a pè saa ki yo Tamari wi kan wa wi go fɔ: «Ma yɛɛ yaga, ma kari wa ma ndɔ Aminɔ wi go ma sa sɔgɔ wi kan wi li.»
7 Então, Davi mandou dizer a Tamar em sua casa: Vai à casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe comida.
8 A Tamari wì si kari wa wi ndɔ Aminɔ wi go ma saa wi ta wi yɛn ma sinlɛ. A Tamari wì si muwɛ lɛ maa gbɔn ma gatoye gbegele wi yɛgɛ na, maa kala.
8 Foi Tamar à casa de Amnom, seu irmão, e ele estava deitado. Tomou ela a massa e a amassou, fez bolos diante dele e os cozeu.
9 Kona, a wì si tugurɔn sikalaga ki lɛ ma gato wi kanŋga Aminɔ wi kan wi ka. Ɛɛn fɔ, a wì si je ma yo wi se ka. A Aminɔ wì sho fɔ: «Ye leele pe ni fuun pe yirige.» A leele pe ni fuun pè si yiri wa go ki ni.
9 Tomou a assadeira e virou os bolos diante dele; porém ele recusou comer. Disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram.
10 Kona, a Aminɔ wì si Tamari wi pye fɔ: «Gato wi lɛ ma kari wi ni wa na yumbyɔ wi ni ma saa kan na yeri mboo ka.» A Tamari wì si gato ŋa wìla kala wi lɛ ma kari saa kan wi yeri wa wi yumbyɔ wi ni.
10 Então, disse Amnom a Tamar: Traze a comida à câmara, e comerei da tua mão. Tomou Tamar os bolos que fizera e os levou a Amnom, seu irmão, à câmara.
11 Ɛɛn fɔ, naa Tamari wila kaa na gato wi kaan wi yeri sanga ŋa ni, a Aminɔ wì suu yigi wi kɛɛ ki na maa pye fɔ: «Pan ma sinlɛ na ni na jɔnlɔ!»
11 Quando lhos oferecia para que comesse, pegou-a e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 A Tamari wì suu pye fɔ: «Ayoo na ndɔ, maga ka sinlɛ na ni fanŋga. Ki kala cɛnlɛ lii daga mbe pye laga Izirayɛli tara. Maga kaga kapegbɔgɔ ŋga ki pye.
12 Porém ela lhe disse: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Ko ka pye, mi we, mi yaa yɛgɛ le se na fɛrɛ yɛgɛ ki ni? Mboro fun ma yaa pye paa kapegbɔgɔ pyefɔ wa yɛn laga Izirayɛli tara. Koni mila ma yɛnri, ma sa para wunlunaŋa wi ni, mala yɛnri wi yeri. Wi se je mbe yo wi sanla kan ma yeri ma jɔ.»
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço-te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Ɛɛn fɔ, Aminɔ wi sila yɛnlɛ mbe logo wi jɔnlɔ wi yeri. Naa wi fanŋga kìla wɛ wi na, a wì suu yigi ma sinlɛ wi ni fanŋga na, maa jɔgɔ.
14 Porém ele não quis dar ouvidos ao que ela lhe dizia; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 Ko puŋgo na, a Tamari wì si Aminɔ wi mbɛn fɔ jɛŋgɛ. Wìla wi mbɛn ma wɛ ndanlawa mba wìla pye maa ndanla koŋgbanŋga pi na. A wì si Tamari wi pye fɔ: «Yiri maa kee.»
15 Depois, Amnom sentiu por ela grande aversão, e maior era a aversão que sentiu por ela que o amor que ele lhe votara. Disse-lhe Amnom: Levanta-te, vai-te embora.
16 A Tamari wì si Aminɔ wi pye fɔ: «Ayoo, na maga na purɔ ki purɔwɔ mba pi na, pa ko kapege ko yaa gbɔgɔ mbe wɛ ŋga mà pye na na makɔ ko na.»
16 Então, ela lhe disse: Não, meu irmão; porque maior é esta injúria, lançando-me fora, do que a outra que me fizeste. Porém ele não a quis ouvir.
17 A Aminɔ wì si lefɔnŋɔ ŋa wìla pye wi tunmbyee wi yeri, maa pye fɔ: «Ki jɛlɛ ŋa wi purɔ maa yirige wa funwa na, ma kɔrɔ ki sɔgɔ.»
17 Chamou a seu moço, que o servia, e disse: Deita fora esta e fecha a porta após ela.
18 Kìla yala Tamari wì deritɔnlɔgɔ yɔɔnrɔ wogo ka le, katugu ko deere cɛnlɛ tori wunlunaŋa wi sumborombiile pàa pye na nii, mbele pe fa naŋa kala jɛn we. Kì pye ma, a Aminɔ wi tunmbyee wì si Tamari wi yirige wa funwa na ma kɔrɔ ki sɔgɔ.
18 Trazia ela uma túnica talar de mangas compridas, porque assim se vestiam as donzelas filhas do rei. Mesmo assim o servo a deitou fora e fechou a porta após ela.
19 Kona, a Tamari wì si cɔnrɔ lɛ ma wo wa wi yɛɛra go ki na, maa deritɔnlɔgɔ yɔɔnrɔ wogo ŋga wìla le ki walagi mbege naga fɔ fɛrɛ to wi na, mɛɛ wi kɛyɛn yi taga wa wi go ki na na gbele ŋgbanga na kee.
19 Então, Tamar tomou cinza sobre a cabeça, rasgou a túnica talar de mangas compridas que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça e se foi andando e clamando.
20 A Tamari wi ndɔ Abisalɔmu wì suu yewe ma yo fɔ: «Ma ndɔ Aminɔ wì sinlɛ ma ni fanŋga na kɛ? Koni, pyeri na jɔnlɔ. Maga kaga kala li tɛgɛ wa ma kotogo na, ma ndɔ wi.» Kì pye ma, a Tamari wì si saa cɛn wa wi ndɔ Abisalɔmu wi go, ma pye paa jɛlɛ ŋa pè yɔn wɔ wi kala.
20 Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isso. Assim ficou Tamar e esteve desolada em casa de Absalão, seu irmão.
21 Naa wunlunaŋa Davidi wìla kaa ki sɛnrɛ ti ni fuun ti logo sanga ŋa ni, a wì si nawa ŋgban fɔ jɛŋgɛ.
21 Ouvindo o rei Davi todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Abisalɔmu wi sila sɛnjɛndɛ nakoma sɛnpere yo Aminɔ wi ni. Ɛɛn fɔ wìla Aminɔ wi panra fɔ jɛŋgɛ, katugu wìla wi jɔnlɔ sumboro Tamari wi jɔgɔ.
22 Porém Absalão não falou com Amnom nem mal nem bem; porque odiava a Amnom, por ter este forçado a Tamar, sua irmã.
23 Yɛlɛ shyɛn toroŋgɔlɔ, ma yala simbaala sire kɔnfɛnnɛ la pye Abisalɔmu wi yeri naa simbaala pe sire ti kɔɔnlɔ wa Baali Hazɔri ca, wa Efirayimu tara ti tanla, a wì si wunlunaŋa wi pinambiile pe ni fuun pe yeri wa ki fɛti wi na.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, e convidou Absalão todos os filhos do rei.
24 A Abisalɔmu wì si kari wunlunaŋa wi kɔrɔgɔ ma saa wi pye fɔ: «Wele, mi ŋa ma tunmbyee, simbasire kɔnfɛnnɛ yɛn na yeri mbanla simbaala pe sire ti kɔɔnlɔ nala; ki yaga ma pan wa ki fɛti wi na mboro naa ma tunmbyeele pe ni.»
24 Foi ter Absalão com o rei e disse: Eis que teu servo faz a tosquia; peço que com o teu servo venham o rei e os seus servidores.
25 A wunlunaŋa wì si Abisalɔmu wi pye fɔ: «Ayoo na pinambyɔ, we ni fuun we se ya kari wa, nakoma we yaa sa tuguro ti gbɔgɔ ma go na.» A Abisalɔmu wì suu yɛnri ŋgbanga, ɛɛn fɔ wunlunaŋa wìla je wii kari wa. A wì si duwaw pye wi kan.
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. Instou com ele Absalão, porém ele não quis ir; contudo, o abençoou.
26 A Abisalɔmu wì sho fɔ: «Na kaa pye ma se kari wa, ki yaga na to seyɛnlɛ Aminɔ wo mbe kari we ni.»
26 Então, disse Absalão: Se não queres ir, pelo menos deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei lhe disse: Para que iria ele contigo?
27 Ɛɛn fɔ, a Abisalɔmu wì suu yɛnri ŋgbanga. A wunlunaŋa wì si Aminɔ wi yaga, a wì kari wi ni konaa wunlunaŋa wi pinambiile sanmbala pe ni.
27 Insistindo Absalão com ele, deixou ir com ele Amnom e todos os filhos do rei.
28 A Abisalɔmu wì sigi sɛnrɛ nda ti yo wi tunmbyeele pe kan fɔ: «Yaa Aminɔ wi kɔrɔsi, na wiga ka tin duvɛn wi ni mbaa yɔgɔri sanga ŋa ni, na mi ka ka ye pye mbe yo fɔ: ‹Ye Aminɔ wi gbɔn yoo gbo›, kona yoo gbɔn yoo gbo. Yaga ka fyɛ. Yege jɛn muwi mìgi konɔ kan ye yeri. Ye fanŋga le ye yɛɛ ni, ye kotogo ta.»
28 Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre de vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom, então, o matareis. Não temais, pois não sou eu quem vo-lo ordena? Sede fortes e valentes.
29 Kì pye ma, a Abisalɔmu wi tunmbyeele pè si Aminɔ wi pye paa yɛgɛ ŋga na wìla ki yo pe kan we. Kona, a wunlunaŋa wi pinambiile pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pè si yiri ma lugu pe sofilele worosoye pe na ma fe ma kari.
29 E os moços de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, cada um montou seu mulo, e fugiram.
30 Ma pe ta wa konɔ paa sɔngɔrɔ, a Davidi wì sigi sɛnrɛ ti logo ma yo fɔ: «Abisalɔmu wì wunlunaŋa wi pinambiile pe ni fuun pe gbo, ali nuŋgba wo si koro pe ni.»
30 Iam eles ainda de caminho, quando chegou a notícia a Davi: Absalão feriu todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 Kona, a wunlunaŋa wì si yiri maa yaripɔrɔ ti walagi wi yɛɛ na lawɔrɔ ti na, mɛɛ sinlɛ le tara. A wi tunmbyeele pe ni fuun pè si pan ma yere wi tanla pe yaripɔrɔ ti ni tì walagi pe na lawɔrɔ ti na.
31 Então, o rei se levantou, rasgou as suas vestes e se lançou por terra; e todos os seus servos que estavam presentes rasgaram também as suas vestes.
32 Kona, Davidi wi ndɔ Shimeya wi pinambyɔ Yonadabu wì sho fɔ: «Na tafɔ, maga kaga jate mbe yo fɔ pè wunlunaŋa wi pinambiile pe ni fuun pe gbo, Aminɔ wo nuŋgba wì ku. Katugu Abisalɔmu wìla ki kɔn maga tɛgɛ mbege kala li pye malɛ pilige ŋga ni Aminɔ wìla sinlɛ wi jɔnlɔ Tamari wi ni fanŋga na.
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não pense o meu senhor que mataram a todos os jovens, filhos do rei, porque só morreu Amnom; pois assim já o revelavam as feições de Absalão, desde o dia em que sua irmã Tamar foi forçada por Amnom.
33 Koni, wunlunaŋa, na tafɔ, maga kaa ki jate mbe yo wunlunaŋa wi pinambiile pe ni fuun pè ku. Aminɔ wo nuŋgba wì ku.»
33 Não meta, pois, agora, na cabeça o rei, meu senhor, tal coisa, supondo que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 A Abisalɔmu wì si fe.
34 Absalão fugiu. O moço que estava de guarda, levantando os olhos, viu que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 A Yonadabu wì si wunlunaŋa wi pye fɔ: «Wele, wunlunaŋa ma pinambiile pe mbele paa paan wa. Mi ŋa ma tunmbyee, mìgi yo ma kan yɛgɛ ŋga na, pa kì pye ma.»
35 Então, disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; segundo a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Pa Yonadabu wila koo wi sɛnrɛ ti na, a wunlunaŋa wi pinambiile pè si gbɔn, mɛɛ to na gbele ŋgbanga. Wunlunaŋa wo fun naa wi tunmbyeele pe ni, pè si gbele fɔ jɛŋgɛ.
36 Mal acabara de falar, chegavam os filhos do rei e, levantando a voz, choraram; também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 A Abisalɔmu wì si fe ma kari wa Amihudi pinambyɔ Talimayi wi yeri, Geshuri ca wunlunaŋa we. Davidi wìla pye naa pinambyɔ wi kunwɔ pi gbele pilige pyew.
37 Absalão, porém, fugiu e se foi a Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 Naa Abisalɔmu wìla fe ma kari wa Geshuri ca, wìla koro wa ma lara fɔ ma saa gbɔn yɛlɛ taanri.
38 Assim, Absalão fugiu, indo para Gesur, onde esteve três anos.
39 A wunlunaŋa wì si Abisalɔmu wi purɔgɔ ki yaga, katugu wi kotogo kìla sogo wi na wi pinambyɔ Aminɔ wi kunwɔ pi wogo na.
39 Então, o rei Davi cessou de perseguir a Absalão, porque já se tinha consolado acerca de Amnom, que era morto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.