2 Samuel 12

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɔ Natan wi tun wa Davidi wi yeri. A Natan wì si kari wa Davidi wi yeri ma saa wi pye fɔ: «Nambala shyɛn pèle la pye ca ka ni. Nuŋgba la pye penjagbɔrɔ fɔ, a sanŋa wo pye fyɔnwɔ fɔ.
1 E o ­SENHOR enviou Natã até Davi. E ele veio até Davi, e lhe disse: Havia dois homens em uma cidade; um rico, e o outro pobre.
2 Simbaala lɛgɛrɛ naa nɛrɛ lɛgɛrɛ la pye penjagbɔrɔ fɔ wi yeri.
2 O homem rico tinha muitíssimas ovelhas e gado,
3 Ɛɛn fɔ yaraga kpɛ sila pye fyɔnwɔ fɔ wi yeri kaawɔ simbasumboro nuŋgba. Wìla wo lɔ maa wa. Wìla pye na lee wa wi yeri, ma pinlɛ wi piile pe ni. Wìla pye na pinlɛlɛ na kaa naŋa wi ni, na woo wa wi wɔjɛnnɛ li ni, na sinlɛlɛ wa naŋa wi kotogo ki na. Ki simbasumboro wìla pye naŋa wi yeri paa wi sumborombyɔ yɛn.
3 mas o homem pobre não tinha nada, salvo uma pequena cordeira, a qual ele havia comprado e criado; e ela cresceu junto a ele, e com os seus filhos; ela comia da sua própria carne e bebia da sua própria taça, e se deitava no seu peito, e era para ele como filha.
4 Pilige ka, a nambanŋa wà si pan ma tugu penjagbɔrɔ fɔ wi na. Ɛɛn fɔ penjagbɔrɔ fɔ wi sila pye na jaa mboo sumbyɔ nakoma wi nɛgɛ ka yigi mbege gbo mbe sɔgɔ nambanŋa ŋa wìla tugu wi na wi kan. A wì si saa fyɔnwɔ fɔ wi simbasumboro wi yigi, maa gbo, maa sɔgɔ nambanŋa ŋa wìla tugu wi na wi kan.»
4 E veio ali um viajante ao homem rico, e ele deixou de tomar do seu próprio aprisco e do seu próprio gado, para preparar para o viajante que havia vindo até ele; mas tomou a cordeira do homem pobre, e a preparou para o homem que havia vindo até ele.
5 A Davidi wì si nawa ŋgban fɔ jɛŋgɛ ki penjagbɔrɔ fɔ wi kapyege ki kala na, mɛɛ Natan wi pye fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ na yinwege wolo li mɛgɛ ki na, lere ŋa wìgi kala li pye, wi daga poo gbo.
5 E a ira de Davi se acendeu sobremaneira contra o homem; e ele disse a Natã: Como vive o ­SENHOR, o homem que fez esta coisa certamente deve morrer;
6 Wi daga mbe sumbyɔ wi yɔngɔ tijɛrɛ sɔngɔrɔ wi fɔ wi na wi yinriwɛ mbatawa naa wi nambewe pi kala na.»
6 e ele deve restituir a cordeira ao quádruplo, porque ele fez esta coisa, e porque não teve piedade.
7 Kì pye ma, a Natan wì si Davidi wi pye fɔ: «Mboro ma yɛn ki naŋa we! Yawe Yɛnŋɛlɛ, Izirayɛli woolo Yɛnŋɛlɛ, pa lì yo yɛɛn fɔ: ‹Muwi mì sinmɛ kpoyi wo ma na mɔɔ tɛgɛ wunluwɔ Izirayɛli woolo pe go na konaa mɔɔ shɔ Sawuli wi kɛɛ.
7 E Natã disse a Davi: Tu és o homem. Assim diz o ­SENHOR Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, e eu te livrei da mão de Saul;
8 Mɔ̀ɔ tafɔ Sawuli wi go woolo pe le ma kɛɛ, maa jɛɛlɛ pe kan ma yeri, mɔɔ tɛgɛ Izirayɛli woolo naa Zhuda cɛnlɛ woolo pe go na. Na kiga pye to sɔɔn bɔ bere, mi jɛn na ta yɛgɛ taga wa ti na ma kan.
8 e te dei a casa do teu senhor, e as esposas do teu senhor no teu peito, e te dei a casa de Israel e de Judá; e se isto fora muito pouco, eu te teria dado ainda mais de tais e tais coisas.
9 Yiŋgi na, a mà si mi ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ na sɛnyoro ti tifaga, ma kala na li yɛn kapege na yɛgɛ na li pye? Mà Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wi gbo tokobi ni, maa jɔ wi lɛ maa pye ma jɔ. Mboro maa kan, a Amɔ cɛnlɛ woolo pòo gbo tokobi ni.
9 Por que desprezaste o mandamento do ­SENHOR, para fazer o mal à sua vista? Tu mataste Urias, o heteu, com a espada, e tomaste a sua esposa para ser tua esposa, e o mataste com a espada dos filhos de Amom.
10 Koni legbogo ki se kɔ wa ma go tokobi ni, katugu màla tifaga ma Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wi jɔ wi lɛ maa pye ma jɔ.›
10 Agora, portanto, a espada jamais se apartará da tua casa; porque tu me desprezaste, e tomaste a esposa de Urias, o heteu, para ser tua esposa.
11 Mi ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ, pa mì yo yɛɛn fɔ: ‹Mi yaa ti jɔlɔgɔ mbe yiri wa ma go woolo pe ni mbe to ma na. Mi yaa ma yɛɛra jɛɛlɛ pe lɛ ma yɛgɛ sɔgɔwɔ mbe pe kan ma go lere wa yeri. Wi yaa kaa sinlɛ pe ni funwa na.
11 Assim diz o ­SENHOR: Eis que suscitarei o mal contra ti a partir da tua própria casa, e tomarei as tuas esposas diante dos teus olhos, e as darei ao teu vizinho, e ele deitará com as tuas esposas à vista deste sol.
12 Mboro ki kala li pye larawa, ɛɛn fɔ mi wo yaa na wogo ki pye funwa na Izirayɛli woolo pe ni fuun pe yɛgɛ na.› »
12 Porque fizeste isto secretamente; mas eu farei esta coisa diante de todo o Israel, e diante do sol.
13 Kona, a Davidi wì si Natan wi pye fɔ: «Mì kapege pye Yawe Yɛnŋɛlɛ li na.»
13 E Davi disse a Natã: Pequei contra o ­SENHOR. E Natã disse a Davi: o ­SENHOR também pôs de lado o teu pecado; tu não morrerás.
14 Ɛɛn fɔ, kapege ŋga mà pye ki kala na, mà ti a Yawe Yɛnŋɛlɛ li mbɛnfɛnnɛ pèli tifaga. Ki kala na, pinambyɔ ŋa mà se, wi yaa ku.»
14 Todavia, por este feito, deste uma grande ocasião para os inimigos do ­SENHOR blasfemarem, também a criança que te nasceu certamente morrerá.
15 Ko puŋgo na, a Natan wì si sɔngɔrɔ ma kari wi go.
15 E Natã partiu para a sua casa. E o ­SENHOR feriu a criança que a esposa de Urias deu a Davi, e ela ficou muito enferma.
16 A Davidi wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri pyɔ wi kala na, ma yeŋge le. Naa wìla kaa ye wa go, a wì si sinlɛ le tara ti na.
16 Davi, então, buscou a Deus pela criança; e Davi jejuou, e entrou e ficou prostrado a noite toda sobre a terra.
17 A Davidi wi go lelɛɛlɛ pè si pan maa ŋgbanga wi yiri le tara. Ɛɛn fɔ, wi sila yɛnlɛ mbe yiri le tara, wìla je wii pinlɛ mbe li pe ni.
17 E os anciãos da sua casa se levantaram e foram ter com ele, para levantá-lo da terra: mas ele não quis, nem ele comeu pão com eles.
18 Pilige kɔlɔshyɛn wogo ki na, a pyɔ wì si ku. Davidi wi tunmbyeele pàa pye na fyɛ mbe pyɔ wi kunwɔ pi yo wi kan, katugu pàa pe yɛɛ pye fɔ: «Ma pyɔ wi ta go na sanga ŋa ni, wàa para Davidi wi ni, wi sila logo we yeri, koni we yaa ki yo wi kan mɛlɛ fɔ pyɔ wì ku? Pa kona wi yaa kapege pye wi yɛɛ na.»
18 E sucedeu, no sétimo dia, que a criança morreu. E os servos de Davi temiam contá-lo que a criança estava morta; porque diziam: Eis que, enquanto a criança estava viva, nós falávamos com ele, mas ele não atentava à nossa voz; como então se afligirá a si mesmo, se o contarmos que a criança está morta?
19 A Davidi wì sigi wele maga yan fɔ wi tunmbyeele paa para pe yɛɛ ni yɔɔrɔ, a wì sigi jɛn ma yo pyɔ wì ku. A wì si pe yewe ma yo fɔ: «Pyɔ wi ku le?»
19 Mas quando Davi viu que os seus servos cochichavam, Davi percebeu que a criança estava morta; pelo que disse Davi aos seus servos: A criança está morta? E eles o disseram: Ela está morta.
20 Kona, a Davidi wì si yiri le tara ti na, ma saa woli ma sinmɛ nuwɔ taan fa wi yɛɛ na, ma yaripɔrɔ ta yɛgɛ le, mɛɛ kari wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li go ki ni, ma saa fɔli maa yɛgɛ ki jiile wa tara mali gbɔgɔ. Ko puŋgo na, a wì si sɔngɔrɔ ma kari wi go, ma saa pe pye ma yo poo kan yaakara ni. A wì si ka.
20 Então Davi se levantou da terra, banhou-se e se ungiu, e trocou de indumentária, e entrou na casa do ­SENHOR, e adorou; então ele veio à sua própria casa; e quando ele solicitava, eles punham pão diante dele, e ele comia.
21 A tunmbyeele pè suu yewe ma yo fɔ: «Ŋga mà pye yɛɛn ko kɔrɔ wo yɛn mɛlɛ? Sanga ŋa ni pyɔ wi yɛn go na, màa pye na yeŋge nii, na gbele wi kala na. Ɛɛn fɔ koni wì kaa ku, a mà si yiri ma li.»
21 Então, disseram a ele os seus servos: Que coisa é esta que fizeste? Jejuaste e pranteaste pela criança, enquanto ela estava viva; mas quando a criança morreu, tu te levantaste e comeste pão.
22 A Davidi wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Sanga ŋa ni pyɔ wi yɛn go na, mìla yeŋge le ma gbele, katugu mìla na yɛɛ pye fɔ: ‹Ambɔ ki jɛn kana Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa na yinriwɛ ta mbe pyɔ wi sagala.›
22 E ele disse: Enquanto a criança ainda estava viva, eu jejuei e pranteei; porquanto eu dizia: Quem poderá dizer se Deus será gracioso para comigo, de modo que a criança possa viver?
23 Koni wì kaa ku makɔ, mi yaa yeŋge ko le yiŋgi kala na naa? Mbe ya mboo pye wi sɔngɔrɔ wi pan le? Ayoo! Muwi mi yaa ka kari wo kɔrɔgɔ. Ɛɛn fɔ, wo se sɔngɔrɔ mbe pan laga mi kɔrɔgɔ.»
23 Mas agora que ela está morta, por que eu deveria jejuar? Posso trazê-la de volta? Eu irei até ela, mas ela não retornará a mim.
24 Ko puŋgo, a Davidi wì suu jɔ Batisheba wi kotogo ki sogo wi na. A wì si ye wi kɔrɔgɔ ma sinlɛ wi ni. A wì si kugbɔ lɛ ma pinambyɔ se, a pòo mɛgɛ taga naa yinri Salomɔ. Ki pyɔ wi kala làa Yawe Yɛnŋɛlɛ li ndanla.
24 E Davi consolou Bate-Seba, sua esposa, e entrou a ela, e se deitou com ela; e ela deu à luz um filho, e ele chamou o seu nome de Salomão; e o ­SENHOR o amou.
25 Yɛnŋɛlɛ làa Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɔ Natan wi tun, a wì saa pyɔ wi mɛgɛ ki taga naa yinri Yedidiya, katugu wìla Yawe Yɛnŋɛlɛ li ndanla.
25 E ele enviou pela mão de Natã, o profeta; e ele chamou o seu nome Jedidias, por causa do ­SENHOR.
26 Kona, a Zhowabu wì si saa to Araba ca ki na, ko ŋga ki yɛn Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunluwɔ ca ye, maga shɔ maga ta.
26 E Joabe lutou contra Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 A wì si leele tun wa Davidi wi yeri maa pye fɔ: «Mì to Araba ca ki na, tɔnmɔ titɛgɛ ki yɛn ca ki kɛɛ ŋga na maga shɔ maga ta makɔ.
27 E Joabe enviou mensageiros a Davi, e disse: Eu lutei contra Rabá, e tomei a cidade das águas.
28 Koni leele sanmbala pe ni fuun pe gbogolo ma pan ma maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga kan ca ki yɔn na, maga shɔ maga ta, jaŋgo mi ka kaga shɔ na yɛ mbe mɛgɛ kan na yɛɛ yeri.»
28 Agora, portanto, reúne o restante do povo, e acampa contra a cidade, e toma-a; para que eu não tome a cidade, e ela seja chamada segundo o meu nome.
29 A Davidi wì si leele pe ni fuun pe gbogolo, mɛɛ kari Araba ca ki kɔrɔgɔ, ma saa to ki na maga shɔ maga ta.
29 E Davi reuniu todo o povo, e foi até Rabá, e lutou contra ela, e a tomou.
30 A wì si Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa wi tɛ wunluwɔ njala li kɔw wa wi go na. Ki wunluwɔ njala li nuguwɔ pi mbaa culo nafa ma yiri kɛ wo bɔ. Pàa sinndɛɛrɛ sɔnŋgbanga woro maramara li na. A pè sili kan Davidi wi kan. Wìla yarilɛgɛrɛ koli wa ca ki ni ma kari ti ni.
30 E ele tirou da cabeça do rei deles a sua coroa, cujo peso era um talento de ouro com as pedras preciosas; e ela foi posta na cabeça de Davi. E ele trouxe o despojo da cidade em grande abundância.
31 Davidi wìla ki ca woolo pe koli ma saa pe wa kulowo tunndo na, a pele na tire walagi, pele na sinndɛɛrɛ tɛni, pele na tire kɔɔn gbɔɔnrɔ ni, pele na tofa kɔɔn tofa kɔnyaara ni. Wìla Amɔ cɛnlɛ woolo pe cara sannda ti pye ma fun. Ko puŋgo na, a Davidi wì si sɔngɔrɔ wo naa wi maliŋgbɔɔnlɔ pe ni fuun pe ni wa Zheruzalɛmu ca.
31 E ele retirou o povo que lá estava, e os pôs sob serras, e sob rastelos de ferro, e sob machados de ferro, e os fez passar por fornos de tijolos; e assim fez ele a todas as cidades dos filhos de Amom. Então Davi e todo o povo retornaram a Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.