2 Samuel 12

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɔ Natan wi tun wa Davidi wi yeri. A Natan wì si kari wa Davidi wi yeri ma saa wi pye fɔ: «Nambala shyɛn pèle la pye ca ka ni. Nuŋgba la pye penjagbɔrɔ fɔ, a sanŋa wo pye fyɔnwɔ fɔ.
1 O Senhor, pois, enviou Natã a Davi. E, entrando ele a ter com Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Simbaala lɛgɛrɛ naa nɛrɛ lɛgɛrɛ la pye penjagbɔrɔ fɔ wi yeri.
2 O rico tinha rebanhos e manadas em grande número;
3 Ɛɛn fɔ yaraga kpɛ sila pye fyɔnwɔ fɔ wi yeri kaawɔ simbasumboro nuŋgba. Wìla wo lɔ maa wa. Wìla pye na lee wa wi yeri, ma pinlɛ wi piile pe ni. Wìla pye na pinlɛlɛ na kaa naŋa wi ni, na woo wa wi wɔjɛnnɛ li ni, na sinlɛlɛ wa naŋa wi kotogo ki na. Ki simbasumboro wìla pye naŋa wi yeri paa wi sumborombyɔ yɛn.
3 mas o pobre não tinha coisa alguma, senão uma pequena cordeira que comprara e criara; ela crescera em companhia dele e de seus filhos; do seu bocado comia, do seu copo bebia, e dormia em seu regaço; e ele a tinha como filha.
4 Pilige ka, a nambanŋa wà si pan ma tugu penjagbɔrɔ fɔ wi na. Ɛɛn fɔ penjagbɔrɔ fɔ wi sila pye na jaa mboo sumbyɔ nakoma wi nɛgɛ ka yigi mbege gbo mbe sɔgɔ nambanŋa ŋa wìla tugu wi na wi kan. A wì si saa fyɔnwɔ fɔ wi simbasumboro wi yigi, maa gbo, maa sɔgɔ nambanŋa ŋa wìla tugu wi na wi kan.»
4 Chegou um viajante à casa do rico; e este, não querendo tomar das suas ovelhas e do seu gado para guisar para o viajante que viera a ele, tomou a cordeira do pobre e a preparou para o seu hóspede.
5 A Davidi wì si nawa ŋgban fɔ jɛŋgɛ ki penjagbɔrɔ fɔ wi kapyege ki kala na, mɛɛ Natan wi pye fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ na yinwege wolo li mɛgɛ ki na, lere ŋa wìgi kala li pye, wi daga poo gbo.
5 Então a ira de Davi se acendeu em grande maneira contra aquele homem; e disse a Natã: Vive o Senhor, que digno de morte é o homem que fez isso.
6 Wi daga mbe sumbyɔ wi yɔngɔ tijɛrɛ sɔngɔrɔ wi fɔ wi na wi yinriwɛ mbatawa naa wi nambewe pi kala na.»
6 Pela cordeira restituirá o quádruplo, porque fez tal coisa, e não teve compaixão.
7 Kì pye ma, a Natan wì si Davidi wi pye fɔ: «Mboro ma yɛn ki naŋa we! Yawe Yɛnŋɛlɛ, Izirayɛli woolo Yɛnŋɛlɛ, pa lì yo yɛɛn fɔ: ‹Muwi mì sinmɛ kpoyi wo ma na mɔɔ tɛgɛ wunluwɔ Izirayɛli woolo pe go na konaa mɔɔ shɔ Sawuli wi kɛɛ.
7 Então disse Natã a Davi: Esse homem és tu! Assim diz o Senhor Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, livrei-te da mão de Saul,
8 Mɔ̀ɔ tafɔ Sawuli wi go woolo pe le ma kɛɛ, maa jɛɛlɛ pe kan ma yeri, mɔɔ tɛgɛ Izirayɛli woolo naa Zhuda cɛnlɛ woolo pe go na. Na kiga pye to sɔɔn bɔ bere, mi jɛn na ta yɛgɛ taga wa ti na ma kan.
8 e te dei a casa de teu senhor, e as mulheres de teu senhor em teu seio; também te dei a casa de Israel e de Judá. E se isso fosse pouco, te acrescentaria outro tanto.
9 Yiŋgi na, a mà si mi ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ na sɛnyoro ti tifaga, ma kala na li yɛn kapege na yɛgɛ na li pye? Mà Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wi gbo tokobi ni, maa jɔ wi lɛ maa pye ma jɔ. Mboro maa kan, a Amɔ cɛnlɛ woolo pòo gbo tokobi ni.
9 Por que desprezaste a palavra do Senhor, fazendo o mal diante de seus olhos? A Urias, o heteu, mataste à espada, e a sua mulher tomaste para ser tua mulher; sim, a ele mataste com a espada dos amonitas.
10 Koni legbogo ki se kɔ wa ma go tokobi ni, katugu màla tifaga ma Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wi jɔ wi lɛ maa pye ma jɔ.›
10 Agora, pois, a espada jamais se apartará da tua casa, porquanto me desprezaste, e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para ser tua mulher.
11 Mi ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ, pa mì yo yɛɛn fɔ: ‹Mi yaa ti jɔlɔgɔ mbe yiri wa ma go woolo pe ni mbe to ma na. Mi yaa ma yɛɛra jɛɛlɛ pe lɛ ma yɛgɛ sɔgɔwɔ mbe pe kan ma go lere wa yeri. Wi yaa kaa sinlɛ pe ni funwa na.
11 Assim diz o Senhor: Eis que suscitarei da tua própria casa o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres perante os teus olhos, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com tuas mulheres à luz deste sol.
12 Mboro ki kala li pye larawa, ɛɛn fɔ mi wo yaa na wogo ki pye funwa na Izirayɛli woolo pe ni fuun pe yɛgɛ na.› »
12 Pois tu o fizeste em oculto; mas eu farei este negócio perante todo o Israel e à luz do sol.
13 Kona, a Davidi wì si Natan wi pye fɔ: «Mì kapege pye Yawe Yɛnŋɛlɛ li na.»
13 Então disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor. Tornou Natã a Davi: Também o Senhor perdoou o teu pecado; não morreras.
14 Ɛɛn fɔ, kapege ŋga mà pye ki kala na, mà ti a Yawe Yɛnŋɛlɛ li mbɛnfɛnnɛ pèli tifaga. Ki kala na, pinambyɔ ŋa mà se, wi yaa ku.»
14 Todavia, porquanto com este feito deste lugar a que os inimigos do Senhor blasfemem, o filho que te nasceu certamente morrerá.
15 Ko puŋgo na, a Natan wì si sɔngɔrɔ ma kari wi go.
15 Então Natã foi para sua casa. Depois o Senhor feriu a criança que a mulher de Urias dera a Davi, de sorte que adoeceu gravemente.
16 A Davidi wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri pyɔ wi kala na, ma yeŋge le. Naa wìla kaa ye wa go, a wì si sinlɛ le tara ti na.
16 Davi, pois, buscou a Deus pela criança, e observou rigoroso jejum e, recolhendo-se, passava a noite toda prostrado sobre a terra.
17 A Davidi wi go lelɛɛlɛ pè si pan maa ŋgbanga wi yiri le tara. Ɛɛn fɔ, wi sila yɛnlɛ mbe yiri le tara, wìla je wii pinlɛ mbe li pe ni.
17 Então os anciãos da sua casa se puseram ao lado dele para o fazerem levantar-se da terra; porém ele não quis, nem comeu com eles.
18 Pilige kɔlɔshyɛn wogo ki na, a pyɔ wì si ku. Davidi wi tunmbyeele pàa pye na fyɛ mbe pyɔ wi kunwɔ pi yo wi kan, katugu pàa pe yɛɛ pye fɔ: «Ma pyɔ wi ta go na sanga ŋa ni, wàa para Davidi wi ni, wi sila logo we yeri, koni we yaa ki yo wi kan mɛlɛ fɔ pyɔ wì ku? Pa kona wi yaa kapege pye wi yɛɛ na.»
18 Ao sétimo dia a criança morreu; e temiam os servos de Davi dizer-lhe que a criança tinha morrido; pois diziam: Eis que, sendo a criança ainda viva, lhe falávamos, porém ele não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança morreu? Poderá cometer um desatino.
19 A Davidi wì sigi wele maga yan fɔ wi tunmbyeele paa para pe yɛɛ ni yɔɔrɔ, a wì sigi jɛn ma yo pyɔ wì ku. A wì si pe yewe ma yo fɔ: «Pyɔ wi ku le?»
19 Davi, porém, percebeu que seus servos cochichavam entre si, e entendeu que a criança havia morrido; pelo que perguntou a seus servos: Morreu a criança? E eles responderam: Morreu.
20 Kona, a Davidi wì si yiri le tara ti na, ma saa woli ma sinmɛ nuwɔ taan fa wi yɛɛ na, ma yaripɔrɔ ta yɛgɛ le, mɛɛ kari wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li go ki ni, ma saa fɔli maa yɛgɛ ki jiile wa tara mali gbɔgɔ. Ko puŋgo na, a wì si sɔngɔrɔ ma kari wi go, ma saa pe pye ma yo poo kan yaakara ni. A wì si ka.
20 Então Davi se levantou da terra, lavou-se, ungiu-se, e mudou de vestes; e, entrando na casa do Senhor, adorou. Depois veio a sua casa, e pediu o que comer; e lho deram, e ele comeu.
21 A tunmbyeele pè suu yewe ma yo fɔ: «Ŋga mà pye yɛɛn ko kɔrɔ wo yɛn mɛlɛ? Sanga ŋa ni pyɔ wi yɛn go na, màa pye na yeŋge nii, na gbele wi kala na. Ɛɛn fɔ koni wì kaa ku, a mà si yiri ma li.»
21 Então os seus servos lhe disseram: Que é isso que fizeste? pela criança viva jejuaste e choraste; porém depois que a criança morreu te levantaste e comeste.
22 A Davidi wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Sanga ŋa ni pyɔ wi yɛn go na, mìla yeŋge le ma gbele, katugu mìla na yɛɛ pye fɔ: ‹Ambɔ ki jɛn kana Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa na yinriwɛ ta mbe pyɔ wi sagala.›
22 Respondeu ele: Quando a criança ainda vivia, jejuei e chorei, pois dizia: Quem sabe se o Senhor não se compadecerá de mim, de modo que viva a criança?
23 Koni wì kaa ku makɔ, mi yaa yeŋge ko le yiŋgi kala na naa? Mbe ya mboo pye wi sɔngɔrɔ wi pan le? Ayoo! Muwi mi yaa ka kari wo kɔrɔgɔ. Ɛɛn fɔ, wo se sɔngɔrɔ mbe pan laga mi kɔrɔgɔ.»
23 Todavia, agora que é morta, por que ainda jejuaria eu? Poderei eu fazê-la voltar? Eu irei para ela, porém ela não voltará para mim.
24 Ko puŋgo, a Davidi wì suu jɔ Batisheba wi kotogo ki sogo wi na. A wì si ye wi kɔrɔgɔ ma sinlɛ wi ni. A wì si kugbɔ lɛ ma pinambyɔ se, a pòo mɛgɛ taga naa yinri Salomɔ. Ki pyɔ wi kala làa Yawe Yɛnŋɛlɛ li ndanla.
24 Então consolou Davi a Bate-Seba, sua mulher, e entrou, e se deitou com ela. E teve ela um filho, e Davi lhe deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou;
25 Yɛnŋɛlɛ làa Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɔ Natan wi tun, a wì saa pyɔ wi mɛgɛ ki taga naa yinri Yedidiya, katugu wìla Yawe Yɛnŋɛlɛ li ndanla.
25 e mandou, por intermédio do profeta Natã, dar-lhe o nome de Jedidias, por amor do Senhor.
26 Kona, a Zhowabu wì si saa to Araba ca ki na, ko ŋga ki yɛn Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunluwɔ ca ye, maga shɔ maga ta.
26 Ora, pelejou Joabe contra Rabá, dos amonitas, e tomou a cidade real.
27 A wì si leele tun wa Davidi wi yeri maa pye fɔ: «Mì to Araba ca ki na, tɔnmɔ titɛgɛ ki yɛn ca ki kɛɛ ŋga na maga shɔ maga ta makɔ.
27 Então mandou Joabe mensageiros a Davi, e disse: Pelejei contra Rabá, e já tomei a cidade das águas.
28 Koni leele sanmbala pe ni fuun pe gbogolo ma pan ma maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga kan ca ki yɔn na, maga shɔ maga ta, jaŋgo mi ka kaga shɔ na yɛ mbe mɛgɛ kan na yɛɛ yeri.»
28 Ajunta, pois, agora o resto do povo, acampa contra a cidade e toma-a, para que eu não a tome e seja o meu nome aclamado sobre ela.
29 A Davidi wì si leele pe ni fuun pe gbogolo, mɛɛ kari Araba ca ki kɔrɔgɔ, ma saa to ki na maga shɔ maga ta.
29 Então Davi ajuntou todo o povo, e marchou para Rabá; pelejou contra ela, e a tomou.
30 A wì si Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa wi tɛ wunluwɔ njala li kɔw wa wi go na. Ki wunluwɔ njala li nuguwɔ pi mbaa culo nafa ma yiri kɛ wo bɔ. Pàa sinndɛɛrɛ sɔnŋgbanga woro maramara li na. A pè sili kan Davidi wi kan. Wìla yarilɛgɛrɛ koli wa ca ki ni ma kari ti ni.
30 Também tirou a coroa da cabeça do seu rei; e o peso dela era de um talento de ouro e havia nela uma pedra preciosa; e foi posta sobre a cabeça de Davi, que levou da cidade mui grande despojo.
31 Davidi wìla ki ca woolo pe koli ma saa pe wa kulowo tunndo na, a pele na tire walagi, pele na sinndɛɛrɛ tɛni, pele na tire kɔɔn gbɔɔnrɔ ni, pele na tofa kɔɔn tofa kɔnyaara ni. Wìla Amɔ cɛnlɛ woolo pe cara sannda ti pye ma fun. Ko puŋgo na, a Davidi wì si sɔngɔrɔ wo naa wi maliŋgbɔɔnlɔ pe ni fuun pe ni wa Zheruzalɛmu ca.
31 E, trazendo os seus habitantes, os pôs a trabalhar com serras, trilhos de ferro, machados de ferro, e em fornos de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos amonitas. Depois voltou Davi e todo o povo para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.