2 Samuel 11
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs VC
1 Ki yelapanna, wunlumbolo pe maa kee malaga na sanga ŋa ni, naa wìla kaa gbɔn, a Davidi wì si Zhowabu, naa wi tunmbyeele konaa Izirayɛli maliŋgbɔɔnlɔ pe ni fuun pe torogo pe sa Amɔ cɛnlɛ woolo pe tɔngɔ. A pè si saa maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga kan Araba ca ki tanla mbege yɔn tɔn. Ɛɛn fɔ Davidi wo la koro wa Zheruzalɛmu ca.
1 No ano seguinte, na época em que os reis saíam para a guerra, Davi enviou Joab com seus suboficiais e todo o Israel. Eles devastaram a terra dos amonitas e sitiaram Raba. Davi ficara em Jerusalém.
2 Pilige ka, yɔnlɔkɔgɔ yɛgɛ ka ni, a Davidi wì si yiri wa wi sinlɛsaga wi sɔnlɔ fugo wɔnlɔwɔ pi na, nɛɛ yanriyanri wa wi wunluwɔ go ki naayeri. Maa ta wa go ki naayeri, a wì si jɛlɛ wa yan wila wunru. Ki jɛlɛ wìla yɔn witige na fɔ jɛŋgɛ.
2 Uma tarde, Davi, levantando-se da cama, passeava pelo terraço de seu palácio. Do alto do terraço avistou uma mulher que se banhava, e que era muito formosa.
3 A Davidi wì si leele tun, a pè saa yewe ki jɛlɛ wi wogo na. A pè si pan maa pye fɔ: «Naŋa ŋa pe yinri Eliyamu wi sumborombyɔ Batisheba wo wi. Wi yɛn Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wo jɔ.»
3 Informando-se Davi a respeito dela, disseram-lhe: É Betsabé, filha de Elião, mulher de Urias, o hiteu.
4 A Davidi wì si leele torogo, a pè saa jɛlɛ wi yeri wi kan. A wì si pan wa Davidi wi yeri. A wì si sinlɛ wi ni. Kìla yala teere jɛlɛ wi jogolo lì kɔ, a wùu yɛɛ pye kpoyi ki sanga wi ni. Ko puŋgo na, a jɛlɛ wì si sɔngɔrɔ ma kari wi go.
4 Então Davi mandou mensageiros que lha trouxessem. Ela veio e Davi dormiu com ela. Ora, a mulher, depois de purificar-se de sua imundície menstrual, voltou para a sua casa,
5 A jɛlɛ wì si kugbɔ lɛ, mɛɛ tun wa Davidi wi yeri maga yo wi kan fɔ wi yɛn kugbɔ ni.
5 e vendo que concebera, mandou dizer a Davi: Estou grávida.
6 Kona, a Davidi wì si tun wa Zhowabu wi yeri maa pye fɔ: «Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wi torogo laga na kan.»
6 Então Davi enviou uma mensagem a Joab, dizendo-lhe: Manda-me Urias, o hiteu. Joab assim fez.
7 A Uri wì si pan wa Davidi wi yeri. A Davidi wì suu yewe Zhowabu wi kala li ni, naa maliŋgbɔɔnlɔ pe kala li ni konaa malaga ki wogo ki ni.
7 Quando Urias chegou, Davi pediu-lhe notícias de Joab, do exército e da guerra.
8 Ko puŋgo na, a Davidi wì suu pye fɔ: «Koni, ta kee wa ma go, ma sɔɔn tɔɔrɔ ti jogo ma wogo.» A Uri wì si yiri wa wunlunaŋa wi go, a wunlunaŋa wì si yarikanra torogo pe sari kan wi yeri.
8 E em seguida disse-lhe: Desce à tua casa, e lava os teus pés. Urias saiu do palácio do rei, e este mandou que o seguissem com um presente seu.
9 Ɛɛn fɔ Uri wi sila kari wa wi go. Wìla sinlɛ le wunlunaŋa wi go yɔn ki na, ma pinlɛ wi tafɔ wi tunmbyeele sanmbala pe ni.
9 Mas Urias não desceu à sua casa; dormiu à porta do palácio com os demais servos de seu amo.
10 A pè sigi yo Davidi wi kan, maa pye fɔ: «Uri wii kari wa wi go.»
10 Comunicaram-no a Davi: Urias não foi à sua casa. O rei então lhe disse: Não voltaste porventura de uma viagem? Por que não vais à tua casa?
11 A Uri wì si Davidi wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Yɔn finliwɛ kɛsu wo naa Izirayɛli maliŋgbɔɔnlɔ poro naa Zhuda cɛnlɛ woolo pe ni, pe yɛn wa na wɔnlɔ paara yinrɛ nɔgɔ, na tafɔ Zhowabu wo naa na tafɔ ma tunmbyeele pe ni, pe yɛn ma cɛn wa wasege ki ni, mɛlɛ mbee kari wa na go mbe sa li, mbe wɔ, mbe sinlɛ na jɔ wi ni? Mì wugu ma kan, mbɔɔn ta yinwege na, mi se ko pye fyew.»
11 A arca, respondeu Urias, se aloja debaixo de uma tenda, assim como Israel e Judá. Joab, meu chefe, e seus suboficiais acampam ao relento, e teria eu ainda a coragem de entrar em minha casa para comer, beber e dormir com minha mulher? Pela tua vida, não farei tal coisa.
12 A Davidi wì si Uri wi pye naa fɔ: «Koro laga naa nala, pa goto mi yaa ma yaga maa kee.» A Uri wì si koro wa Zheruzalɛmu ca ki pilige ki ni konaa ki goto.
12 Davi disse-lhe: Fica ainda hoje aqui; amanhã te despedirei. E Urias permaneceu em Jerusalém naquele dia. No dia seguinte,
13 Ko puŋgo na, a Davidi wì suu yeri wa wi yɛɛ yeri wi sa li wi ni. A wì suu kan, a wì wɔ ma tin sinmɛ pi ni. Ɛɛn fɔ yɔnlɔkɔgɔ ki ni, a Uri wì si kari ma saa sinlɛ wa wi tafɔ wi tunmbyeele pe ni; wi sila kari wa wi go.
13 Davi o convidou, fê-lo comer e beber em sua presença, e embriagou-o. Mas à noite, Urias não desceu à sua casa; saiu e deitou-se com os demais servos de seu senhor.
14 Ki goto pinliwɛ pi ni, a Davidi wì si sɛwɛ yɔnlɔgɔ mboo torogo Zhowabu wi kan, mɛɛ wi le Uri wi kɛɛ wi saa kan wi yeri.
14 Na manhã seguinte Davi escreve uma carta a Joab, enviando-a por Urias.
15 Wìla ki yɔnlɔgɔ wa sɛwɛ wi ni ma yo fɔ: «Uri wi torogo wa laga ŋga malaga ki yɛn ma ŋgban jɛŋgɛ we, ye laga wi na, ye lali wi ni, jaŋgo poo gbɔn poo gbo.»
15 Dizia na carta: Coloca Urias na frente, onde o combate for mais renhido, e desamparai-o para que ele seja ferido e morra.
16 Kona, a Zhowabu wì si ca ki wele, wìgi jɛn ma yo Mowabu tara maliŋgbɔɔnlɔ wɛlimbɛlɛ pàa pye laga ŋga na, a wì si saa Uri wi wa wa ki laga ki ni.
16 Joab, que sitiava a cidade, pôs Urias no lugar onde sabia que estavam os mais valorosos guerreiros.
17 A ca ki nambala pè si yiri ma malaga gbɔn Zhowabu wi ni. Pàa Davidi wi maliŋgbɔɔnlɔ pele gbo naa wi tunmbyeele pele ni. Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wìla ku fun.
17 Saíram os assediados contra Joab, e tombaram alguns dos homens de Davi: morreu também Urias, o hiteu.
18 Kagala ŋgele fuun kàa pye wa malaga gbɔnsaga, a Zhowabu wì si lere tun pe sa ke yɛgɛ yo Davidi wi kan.
18 Joab mandou informar Davi de todas as peripécias do combate,
19 Wìla ki yo pitunŋɔ wi kan maga ŋgban ma yo fɔ: «Kagala ŋgele kè pye laga malaga ki na, na maga ke ni fuun nuŋgba nuŋgba ke yo mbe ke filige wunlunaŋa wi kan sa kɔ sanga ŋa ni,
19 ordenando ao mensageiro: Quando tiveres contado ao rei todos os pormenores do combate,
20 na wunlunaŋa wiga nawa ŋgban mbe yo fɔ: ‹Yiŋgi na yè si fulo wa ca ki tanla na malaga ki gbɔɔn? Yee ki jɛn mbe yo pe ma koro wa ca ki mbogo ki naayeri mbaa ye wɔnni wangala ke ni wi le?›
20 se ele se indignar e te disser: Por que vos aproximastes da cidade para lutar? Não sabeis que atiram projéteis do alto da muralha?
21 Na wiga yo naa fɔ: ‹Ambɔ wìla Yerubeshɛti pinambyɔ Abimelɛki wi gbo? Ye sigi jɛn mbe yo jɛlɛ wà la koro wa Tebɛzi ca mbogo ki naayeri ma tira sinndɛlimbyɔ wa wi na maa gbo wi le? Yiŋgi na, a yè si fulo wa ca ki mbogo ki tanla?› Pa kona maa yɔn sogo ma yo fɔ: ‹Ma tunmbyee, Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wì ku fun.› »
21 Quem matou Abimelec, filho de Jerobaal? Não foi uma mulher quem lhe atirou uma pedra de moinho de cima do muro, morrendo ele em Tebes? Por que vos aproximastes dos muros? - dirás então: Morreu também o teu servo Urias, o hiteu.
22 Kì pye ma, a pitunŋɔ wì si kari. Naa wìla ka saa gbɔn wa, sɛnrɛ nda fuun Zhowabu wìla wi tun ti na, a wì siri yɛgɛ yo Davidi wi kan.
22 Partiu, pois, o mensageiro e foi ter com o rei em Jerusalém; logo que chegou, contou-lhe tudo o que Joab lhe tinha mandado.
23 Wìla Davidi wi pye fɔ: «Ki leele pàa fanŋga ta we na. Pàa yiri ma saa to we na wa wasege ki ni, a wè si pe wɔnrɔgɔ ma saa gbɔn pe ni fɔ wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki na.
23 Disse ele: Os inimigos, levando vantagem sobre nós, saíram contra nós em pleno campo, mas nós os fizemos recuar até a porta da cidade.
24 Kona, a sandira wɔnfɛnnɛ pè si koro wa mbogo ki go na mɔɔ tunmbyeele pe wɔn pe wangala ke ni. Wunlunaŋa, ma tunmbyeele pèle ku pe ni. Ma tunmbyee, Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wì ku fun.»
24 Então, do alto da muralha, os arqueiros atiraram sobre os teus servos, e morreram dezoito dos servos do rei; morreu também o servo Urias, o hiteu.
25 A Davidi wì si pitunŋɔ wi pye fɔ: «Maga yo Zhowabu wi kan fɔ ko kala lo ka kaa jori wa wi kotogo na, katugu tokobi wi ma gbo kɛɛ ŋga na, ma gbo fun kɛɛ ŋga na, fɔ wi malaga ki ŋgban ki ca woolo pe na, wi ca ki tɔngɔ. Mboro wo na, ma kotogo le wi ni.»
25 O rei respondeu ao mensageiro: Dize a Joab que não se aflija por causa disso, pois a espada devasta ora aqui, ora ali. Mas que ele prossiga vigorosamente a sua luta contra a cidade, até destruí-la. Quanto a ti, encoraja-o.
26 Naa Uri jɔ wìla kaa ki logo ma yo wi pɔlɔ wì ku, a wì suu kunwɔ pi gbele.
26 Ao saber da morte de seu marido, a mulher de Urias chorou-o.
27 Naa kunwɔ gbelepiliye yìla kaa kɔ, a Davidi wì si tun, a pè saa jɛlɛ wi yeri ma pan wi ni wa wi go. A jɛlɛ wì si pye wi jɔ. A wì si pinambyɔ se wi kan.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e recolheu-a em sua casa. Ela se tornou sua mulher e lhe deu um filho. Mas o procedimento de Davi desagradara ao Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.