2 Samuel 11
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARC
1 Ki yelapanna, wunlumbolo pe maa kee malaga na sanga ŋa ni, naa wìla kaa gbɔn, a Davidi wì si Zhowabu, naa wi tunmbyeele konaa Izirayɛli maliŋgbɔɔnlɔ pe ni fuun pe torogo pe sa Amɔ cɛnlɛ woolo pe tɔngɔ. A pè si saa maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga kan Araba ca ki tanla mbege yɔn tɔn. Ɛɛn fɔ Davidi wo la koro wa Zheruzalɛmu ca.
1 E aconteceu que, tendo decorrido um ano, no tempo em que os reis saem para a guerra, enviou Davi a Joabe, e a seus servos com ele, e a todo o Israel, para que destruíssem os filhos de Amom e cercassem Rabá; porém Davi ficou em Jerusalém.
2 Pilige ka, yɔnlɔkɔgɔ yɛgɛ ka ni, a Davidi wì si yiri wa wi sinlɛsaga wi sɔnlɔ fugo wɔnlɔwɔ pi na, nɛɛ yanriyanri wa wi wunluwɔ go ki naayeri. Maa ta wa go ki naayeri, a wì si jɛlɛ wa yan wila wunru. Ki jɛlɛ wìla yɔn witige na fɔ jɛŋgɛ.
2 E aconteceu, à hora da tarde, que Davi se levantou do seu leito, e andava passeando no terraço da casa real, e viu do terraço a uma mulher que se estava lavando; e era esta mulher mui formosa à vista.
3 A Davidi wì si leele tun, a pè saa yewe ki jɛlɛ wi wogo na. A pè si pan maa pye fɔ: «Naŋa ŋa pe yinri Eliyamu wi sumborombyɔ Batisheba wo wi. Wi yɛn Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wo jɔ.»
3 E enviou Davi e perguntou por aquela mulher; e disseram: Porventura, não é esta Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu?
4 A Davidi wì si leele torogo, a pè saa jɛlɛ wi yeri wi kan. A wì si pan wa Davidi wi yeri. A wì si sinlɛ wi ni. Kìla yala teere jɛlɛ wi jogolo lì kɔ, a wùu yɛɛ pye kpoyi ki sanga wi ni. Ko puŋgo na, a jɛlɛ wì si sɔngɔrɔ ma kari wi go.
4 Então, enviou Davi mensageiros e a mandou trazer; e, entrando ela a ele, se deitou com ela (e já ela se tinha purificado da sua imundície); então, voltou ela para sua casa.
5 A jɛlɛ wì si kugbɔ lɛ, mɛɛ tun wa Davidi wi yeri maga yo wi kan fɔ wi yɛn kugbɔ ni.
5 E a mulher concebeu, e enviou, e fê-lo saber a Davi, e disse: Pejada estou.
6 Kona, a Davidi wì si tun wa Zhowabu wi yeri maa pye fɔ: «Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wi torogo laga na kan.»
6 Então, enviou Davi a Joabe, dizendo: Envia-me Urias, o heteu. E Joabe enviou Urias a Davi.
7 A Uri wì si pan wa Davidi wi yeri. A Davidi wì suu yewe Zhowabu wi kala li ni, naa maliŋgbɔɔnlɔ pe kala li ni konaa malaga ki wogo ki ni.
7 Vindo, pois, Urias a ele, perguntou Davi como ficava Joabe, e como ficava o povo, e como ia a guerra.
8 Ko puŋgo na, a Davidi wì suu pye fɔ: «Koni, ta kee wa ma go, ma sɔɔn tɔɔrɔ ti jogo ma wogo.» A Uri wì si yiri wa wunlunaŋa wi go, a wunlunaŋa wì si yarikanra torogo pe sari kan wi yeri.
8 Depois, disse Davi a Urias: Desce à tua casa e lava os teus pés. E, saindo Urias da casa real, logo saiu atrás dele iguaria do rei.
9 Ɛɛn fɔ Uri wi sila kari wa wi go. Wìla sinlɛ le wunlunaŋa wi go yɔn ki na, ma pinlɛ wi tafɔ wi tunmbyeele sanmbala pe ni.
9 Porém Urias se deitou à porta da casa real, com todos os servos do seu senhor, e não desceu à sua casa.
10 A pè sigi yo Davidi wi kan, maa pye fɔ: «Uri wii kari wa wi go.»
10 E o fizeram saber a Davi, dizendo: Urias não desceu à sua casa. Então, disse Davi a Urias: Não vens tu de uma jornada? Por que não desceste à tua casa?
11 A Uri wì si Davidi wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Yɔn finliwɛ kɛsu wo naa Izirayɛli maliŋgbɔɔnlɔ poro naa Zhuda cɛnlɛ woolo pe ni, pe yɛn wa na wɔnlɔ paara yinrɛ nɔgɔ, na tafɔ Zhowabu wo naa na tafɔ ma tunmbyeele pe ni, pe yɛn ma cɛn wa wasege ki ni, mɛlɛ mbee kari wa na go mbe sa li, mbe wɔ, mbe sinlɛ na jɔ wi ni? Mì wugu ma kan, mbɔɔn ta yinwege na, mi se ko pye fyew.»
11 E disse Urias a Davi: A arca, e Israel, e Judá ficam em tendas; e Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados no campo; e hei de eu entrar na minha casa, para comer e beber e para me deitar com minha mulher? Pela tua vida e pela vida da tua alma, não farei tal coisa.
12 A Davidi wì si Uri wi pye naa fɔ: «Koro laga naa nala, pa goto mi yaa ma yaga maa kee.» A Uri wì si koro wa Zheruzalɛmu ca ki pilige ki ni konaa ki goto.
12 Então, disse Davi a Urias: Fica cá ainda hoje, e amanhã te despedirei. Urias, pois, ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Ko puŋgo na, a Davidi wì suu yeri wa wi yɛɛ yeri wi sa li wi ni. A wì suu kan, a wì wɔ ma tin sinmɛ pi ni. Ɛɛn fɔ yɔnlɔkɔgɔ ki ni, a Uri wì si kari ma saa sinlɛ wa wi tafɔ wi tunmbyeele pe ni; wi sila kari wa wi go.
13 E Davi o convidou, e comeu e bebeu diante dele, e o embebedou; e, à tarde, saiu a deitar-se na sua cama, como os servos de seu senhor; porém não desceu à sua casa.
14 Ki goto pinliwɛ pi ni, a Davidi wì si sɛwɛ yɔnlɔgɔ mboo torogo Zhowabu wi kan, mɛɛ wi le Uri wi kɛɛ wi saa kan wi yeri.
14 E sucedeu que, pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e mandou-lha por mão de Urias.
15 Wìla ki yɔnlɔgɔ wa sɛwɛ wi ni ma yo fɔ: «Uri wi torogo wa laga ŋga malaga ki yɛn ma ŋgban jɛŋgɛ we, ye laga wi na, ye lali wi ni, jaŋgo poo gbɔn poo gbo.»
15 Escreveu na carta, dizendo: Ponde Urias na frente da maior força da peleja; e retirai-vos de detrás dele, para que seja ferido e morra.
16 Kona, a Zhowabu wì si ca ki wele, wìgi jɛn ma yo Mowabu tara maliŋgbɔɔnlɔ wɛlimbɛlɛ pàa pye laga ŋga na, a wì si saa Uri wi wa wa ki laga ki ni.
16 Aconteceu, pois, que, tendo Joabe observado bem a cidade, pôs a Urias no lugar onde sabia que havia homens valentes.
17 A ca ki nambala pè si yiri ma malaga gbɔn Zhowabu wi ni. Pàa Davidi wi maliŋgbɔɔnlɔ pele gbo naa wi tunmbyeele pele ni. Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wìla ku fun.
17 E, saindo os homens da cidade e pelejando com Joabe, caíram alguns do povo, dos servos de Davi; e morreu também Urias, o heteu.
18 Kagala ŋgele fuun kàa pye wa malaga gbɔnsaga, a Zhowabu wì si lere tun pe sa ke yɛgɛ yo Davidi wi kan.
18 Então, enviou Joabe e fez saber a Davi todo o sucesso daquela peleja.
19 Wìla ki yo pitunŋɔ wi kan maga ŋgban ma yo fɔ: «Kagala ŋgele kè pye laga malaga ki na, na maga ke ni fuun nuŋgba nuŋgba ke yo mbe ke filige wunlunaŋa wi kan sa kɔ sanga ŋa ni,
19 E deu ordem ao mensageiro, dizendo: Acabando tu de contar ao rei todo o sucesso desta peleja,
20 na wunlunaŋa wiga nawa ŋgban mbe yo fɔ: ‹Yiŋgi na yè si fulo wa ca ki tanla na malaga ki gbɔɔn? Yee ki jɛn mbe yo pe ma koro wa ca ki mbogo ki naayeri mbaa ye wɔnni wangala ke ni wi le?›
20 e, sucedendo que o rei se encolerize e te diga: Por que vos chegastes tão perto da cidade a pelejar? Não sabíeis vós que haviam de atirar do muro?
21 Na wiga yo naa fɔ: ‹Ambɔ wìla Yerubeshɛti pinambyɔ Abimelɛki wi gbo? Ye sigi jɛn mbe yo jɛlɛ wà la koro wa Tebɛzi ca mbogo ki naayeri ma tira sinndɛlimbyɔ wa wi na maa gbo wi le? Yiŋgi na, a yè si fulo wa ca ki mbogo ki tanla?› Pa kona maa yɔn sogo ma yo fɔ: ‹Ma tunmbyee, Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wì ku fun.› »
21 Quem feriu a Abimeleque, filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher sobre ele, do muro, um pedaço de uma mó corredora, de que morreu em Tebes? Por que vos chegastes ao muro? Então, dirás: Também morreu teu servo Urias, o heteu.
22 Kì pye ma, a pitunŋɔ wì si kari. Naa wìla ka saa gbɔn wa, sɛnrɛ nda fuun Zhowabu wìla wi tun ti na, a wì siri yɛgɛ yo Davidi wi kan.
22 E foi o mensageiro, e entrou, e fez saber a Davi tudo para que Joabe o enviara.
23 Wìla Davidi wi pye fɔ: «Ki leele pàa fanŋga ta we na. Pàa yiri ma saa to we na wa wasege ki ni, a wè si pe wɔnrɔgɔ ma saa gbɔn pe ni fɔ wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki na.
23 E disse o mensageiro a Davi: Na verdade, que mais poderosos foram aqueles homens do que nós e saíram a nós ao campo; porém nós fomos contra eles, até à entrada da porta.
24 Kona, a sandira wɔnfɛnnɛ pè si koro wa mbogo ki go na mɔɔ tunmbyeele pe wɔn pe wangala ke ni. Wunlunaŋa, ma tunmbyeele pèle ku pe ni. Ma tunmbyee, Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Uri wì ku fun.»
24 Então, os flecheiros atiraram contra os teus servos desde o alto do muro, e morreram alguns dos servos do rei; e também morreu o teu servo Urias, o heteu.
25 A Davidi wì si pitunŋɔ wi pye fɔ: «Maga yo Zhowabu wi kan fɔ ko kala lo ka kaa jori wa wi kotogo na, katugu tokobi wi ma gbo kɛɛ ŋga na, ma gbo fun kɛɛ ŋga na, fɔ wi malaga ki ŋgban ki ca woolo pe na, wi ca ki tɔngɔ. Mboro wo na, ma kotogo le wi ni.»
25 E disse Davi ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não te pareça isso mal aos teus olhos; pois a espada tanto consome este como aquele; esforça a tua peleja contra a cidade e a derrota; esforça-o tu assim.
26 Naa Uri jɔ wìla kaa ki logo ma yo wi pɔlɔ wì ku, a wì suu kunwɔ pi gbele.
26 Ouvindo, pois, a mulher de Urias que Urias, seu marido, era morto, lamentou a seu senhor.
27 Naa kunwɔ gbelepiliye yìla kaa kɔ, a Davidi wì si tun, a pè saa jɛlɛ wi yeri ma pan wi ni wa wi go. A jɛlɛ wì si pye wi jɔ. A wì si pinambyɔ se wi kan.
27 E, passado o luto, enviou Davi e a recolheu em sua casa; e lhe foi por mulher e ela lhe deu um filho. Porém essa coisa que Davi fez pareceu mal aos olhos do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.