2 Reis 7
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH
1 A Elize wì si wunlunaŋa wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ye Yawe Yɛnŋɛlɛ li sɛnyoro ti logo. Pa Yawe Yɛnŋɛlɛ lì yo yɛɛn fɔ: ‹Goto anmɛ yɛgɛ, wa Samari ca mbogo yeyɔngɔ ki na, muwɛ mba pì jɛlɛ pe yaa pi culo kɛ wi pɛrɛ warifuwe pyɔ nuŋgba na, mbe ɔrizhi culo nafa wi pɛrɛ warifuwe pyɔ nuŋgba na fun.› »
1 Eliseu respondeu: — Escute o que o
2 Wunlunaŋa wi kɔrɔsifɔ ŋa wi maa pinlɛlɛ wi ni, a wo si Yɛnŋɛlɛ lere wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ali Yawe Yɛnŋɛlɛ li ka wegele yɛngɛ wa naayeri mbe yarilire tirige, ki kala cɛnlɛ na li mbe ya pye mɛlɛ?»
2 O ajudante pessoal do rei disse a Eliseu: — Mesmo que o Eliseu respondeu: — Com os seus próprios olhos você vai ver isso acontecer, mas não vai comer.
3 Ki wagati wi ni, yayɛnwɛ fɛnnɛ tijɛrɛ la pye wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki tanla. A poro si pe yɛɛ pye fɔ: «Yiŋgi na wee koro laga yɛɛn fɔ we sa ku?
3 Quatro homens que sofriam de uma doença contagiosa da pele estavam do lado de fora dos portões da cidade de Samaria. Eles disseram uns aos outros: — Por que ficamos aqui sentados esperando a morte?
4 Na waga yo we ye wa ca nawa, we yaa sa ku wa, katugu fuŋgo ki yɛn wa ca. Na waga si koro lagamɛ, we yaa ku fun. Ki kala na, ye pan we sa we yɛɛ le Siri tara fɛnnɛ pe kɛɛ teere. Na paga we yaga koyi. Na paga si we gbo fun kì kɔ.»
4 Não vale a pena entrar na cidade porque lá iríamos morrer de fome; mas, se ficarmos aqui, também morreremos. Vamos então para o acampamento dos sírios. Se eles nos deixarem viver, ficaremos vivos; se nos matarem, bem, nós vamos morrer de qualquer jeito mesmo.
5 A pè si yiri yɔnlɔ ki tosanga wi ni mbe kari wa Siri tara fɛnnɛ pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki ni. Naa pàa ka saa gbɔn wa Siri tara fɛnnɛ maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki na, pe mbe wele, ali lere nuŋgba wo sila pye wa.
5 E assim, quando começou a escurecer, eles foram até o acampamento dos sírios. Porém, quando chegaram, não havia ninguém lá.
6 We Fɔ wìla ti a Siri tara fɛnnɛ pè malaga gbɔnwotoroye tinmɛ logo, naa shɔnye tinmɛ konaa maliŋgbɔɔnlɔ lɛgɛrɛ tinmɛ ni wa pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki ni. Kì pye ma, a Siri tara fɛnnɛ pè si pe yɛɛ pye fɔ: «Ye wele, Izirayɛli tara wunlunaŋa wo wì saa Hɛti cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa naa Ezhipiti tara wunlunaŋa konaa pe maliŋgbɔɔnlɔ pe lɛ, ma pe sara pe pan pe to we na.»
6 Deus havia feito com que os sírios ouvissem um barulho que parecia o de um grande exército, com cavalos e carros de guerra. Então eles pensaram que o rei de Israel havia pago os reis dos heteus e dos egípcios e os seus exércitos para os atacarem.
7 A pè si yiri ma fe yɔnlɔ ki tosanga wi ni, ma pe paara yinrɛ, naa pe shɔnye konaa pe sofilele pe yaga wa cɛnsaga ki ni cɛ, paa yɛgɛ ŋga na kìla pye, mbe ta mbe pe yɛɛ go shɔ.
7 Por isso, ao anoitecer, os sírios haviam fugido para salvar a sua vida, abandonando as barracas, os cavalos e jumentos e deixando o acampamento como estava.
8 Naa yayɛnwɛ fɛnnɛ pàa ka saa gbɔn wa maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki yɔn na, a pè si ye paraga go ka ni ma ka ma wɔ. A pè si warifuwe, naa tɛ konaa yaripɔrɔ lɛ ma kari ti ni ma saa ti lara. A pè si sɔngɔrɔ naa ma pan, ma ye paraga go ka yɛgɛ ni ma yaara ta lɛ wa, ma saa ti lara.
8 Quando os quatro homens chegaram ao acampamento, entraram numa barraca, comeram e beberam do que havia ali e pegaram a prata, o ouro e as roupas que acharam. Depois saíram e esconderam tudo. Aí voltaram, entraram em outra barraca e fizeram a mesma coisa.
9 Ko puŋgo na, a yayɛnwɛ fɛnnɛ pè si pe yɛɛ pye fɔ: «Kala na we yɛn na piin, li woro ma yɔn. Sɛntanra ti yɛn we yeri mbe yo ki nala pilige ŋga ki na. Na waga pyeri, na wee ki yo fɔ sa gbɔn goto lalaaga na, jɔlɔgɔ yaa to we na. Koni yoo kari we saga yɛgɛ yo wunlunaŋa wi go woolo pe kan.»
9 Mas então disseram: — Nós não estamos agindo bem! Temos boas notícias e não devíamos ficar calados. Se esperarmos até amanhã para contar, certamente seremos castigados. Vamos agora mesmo contar isso lá no palácio.
10 A pè si kari ma saa ca ki yeyɔngɔ kɔrɔsifɔ wa yeri maga kagala ke yɛgɛ yo wi kan ma yo fɔ: «Wè kari wa Siri tara fɛnnɛ pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki ni, ma saa ki yan lere kpɛ wo woro wa. Wee lere magala logo, shɔnye poro naa sofilele poro cɛ pe yɛn wa pɔsara, konaa paara yinrɛ ti ni wa ti yɔngɔlɔ ke ni.»
10 Então saíram do acampamento dos sírios, voltaram para Samaria e gritaram para os guardas que estavam nos portões: — Nós fomos até o acampamento dos sírios e não vimos, nem ouvimos ninguém. Os cavalos e os jumentos estão lá amarrados, e as barracas estão do mesmo jeito que os sírios deixaram!
11 A ca ki yeyɔngɔ kɔrɔsifɛnnɛ pè si lere wa yeri wa ca nawa ma yo wi saga kagala ke yɛgɛ yo wunlunaŋa wi go woolo pe kan.
11 Os guardas anunciaram a notícia, e ela foi contada no palácio.
12 Naa wunlunaŋa wìla kaa ki logo, a wì si yiri yembinɛ li ni maga yo wi legbɔɔlɔ pe kan fɔ: «Siri tara fɛnnɛ pe yɛn na ŋga piin we na, mi yaa ki yɛgɛ yo ye kan. Naa pège jɛn ma yo fuŋgo to we na, ko pè yiri wa pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki ni ma saa lara wa yan na singi, ma pe yɛɛ pye fɔ: ‹Na paga ka yiri wa ca ki ni, we yaa pe yigi weele mbe ye pe ni wa ca.› »
12 Ainda era de noite, mas o rei se levantou e disse aos seus oficiais: — Vou dizer a vocês o que foi que os sírios planejaram. Eles sabem que nós não temos nenhuma comida e por isso saíram do acampamento e foram se esconder no campo. Eles pensam que nós vamos sair da cidade para procurar comida e aí nos pegarão vivos e conquistarão a cidade.
13 A wi legbɔɔlɔ nuŋgba suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Shɔnye mbele pè koro go na, ye ti we kaŋgurugo lɛ pe ni, we leele pele tun wa ca. Pe kari o, pee kari o, ki ni fuun ki yɛn ja, katugu pe yɛn paa Izirayɛli woolo mbele pe yɛn go na pe yɛn. Pe yɛn kunwɔ pi yɔn na paa ca woolo pe ni fuun pe yɛn. Ye ti we leele pele tun ki shɔnye pe na, pe sa ŋga ki yɛn wa ki wele.»
13 Um dos oficiais disse: — Os que ficaram aqui na cidade vão morrer de qualquer jeito, como alguns já morreram. Portanto, deixe que nós mandemos alguns homens com cinco dos cavalos que restaram, para assim podermos descobrir o que foi que aconteceu.
14 Kì pye ma, a pè si malaga gbɔnwotoroye shyɛn gbɛgɛlɛ naa pe shɔnye pe ni. A wunlunaŋa wì si leele pele tun pe sa Siri tara fɛnnɛ pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki wele. Wìla pe pye fɔ: «Ye kari ye saga kala li wele.»
14 Eles escolheram alguns homens, e o rei os mandou em dois carros de guerra com ordem para descobrirem o que havia acontecido com o exército dos sírios.
15 A pè si taga Siri tara maliŋgbɔɔnlɔ pe na, fɔ ma saa gbɔn wa Zhuridɛn gbaan wi na. Pe mbe wele, mɛɛ konɔ li yan lì yin yaripɔrɔ naa yaara nda Siri tara fɛnnɛ pàa fyɛɛlɛ ma fe ma wa ti ni. Kì pye ma, a pitunmbolo pè si sɔngɔrɔ ma saa ki yɛgɛ yo wunlunaŋa wi kan.
15 Os homens foram até o rio Jordão e viram por toda a estrada as roupas e as armas que os sírios tinham abandonado enquanto fugiam. Então voltaram e contaram ao rei.
16 Kona, a leele pè si yiri ma kari wa Siri tara fɛnnɛ pe cɛnsaga ki ni ma saa ki san ma yaara ti koli. Kì pye ma, muwɛ mba pì jɛlɛ pi culo kɛ pàa pye naa pɛrɛ warifuwe pyɔ nuŋgba na, na ɔrizhi culo nafa wi pɛrɛ fun warifuwe pyɔ nuŋgba na, ma yala Yawe Yɛnŋɛlɛ li sɛnyoro ti ni.
16 O povo de Samaria saiu e avançou nas coisas que tinha no acampamento dos sírios. E, conforme o Senhor tinha dito, três quilos e meio do melhor trigo ou sete quilos de cevada foram vendidos por uma barra de prata.
17 Wunlunaŋa wi kɔrɔsifɔ ŋa wi maa pinlɛlɛ wi ni, wo wunlunaŋa wìla tɛgɛ wila ca ki yeyɔngɔ ki kɔrɔsi. Ɛɛn fɔ, naa leele pàa kaa na gbinri wa yeyɔngɔ ki na, a pè suu tangala maa gbo, ma yala Yɛnŋɛlɛ lere wìla sɛnrɛ nda yo ti ni, naa wunlunaŋa wìla kari wa wi yeri we.
17 Acontece que o rei de Israel tinha colocado o seu ajudante pessoal como encarregado do portão da cidade. Esse oficial foi atropelado pelo povo e morreu, como Eliseu tinha dito quando o rei tinha ido falar com ele.
18 Ki sanga wi ni, Yɛnŋɛlɛ lere wìla wunlunaŋa wi pye fɔ: «Goto anmɛ yɛgɛ, muwɛ mba pì jɛlɛ pe yaa pi culo kɛ wi pɛrɛ warifuwe pyɔ nuŋgba na, mbe ɔrizhi culo nafa wi pɛrɛ warifuwe pyɔ nuŋgba na fun, wa Samari ca ki mbogo yeyɔngɔ ki na.»
18 Eliseu tinha dito ao rei que no dia seguinte, naquela hora, três quilos e meio do melhor trigo ou sete quilos de cevada seriam vendidos em Samaria por uma barra de prata,
19 Ma si yala wunlunaŋa wi kɔrɔsifɔ wìla Yɛnŋɛlɛ lere wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ali Yawe Yɛnŋɛlɛ li ka wegele yɛngɛ wa naayeri mbe yarilire tirige, ko kala cɛnlɛ na lo mbe ya pye mɛlɛ?» Koyi Elize wìla wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ma yaa ki yan yɛnlɛ ni, ɛɛn fɔ ma sege yaara ta ka.»
19 e o oficial havia respondido: “Mesmo que o Senhor Deus abrisse janelas no céu e fizesse cair trigo e cevada, isso nunca poderia acontecer!” E Eliseu havia respondido: “Com os seus próprios olhos você vai ver isso acontecer, mas não vai comer.”
20 Ko kala lo làa pan ma naŋa wi ta kaselege, katugu ca woolo pàa wi tangala wa ca ki yeyɔngɔ ki na maa gbo.
20 E foi exatamente isso o que aconteceu com ele: morreu pisado pelo povo no portão da cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.