2 Reis 7

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A Elize wì si wunlunaŋa wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ye Yawe Yɛnŋɛlɛ li sɛnyoro ti logo. Pa Yawe Yɛnŋɛlɛ lì yo yɛɛn fɔ: ‹Goto anmɛ yɛgɛ, wa Samari ca mbogo yeyɔngɔ ki na, muwɛ mba pì jɛlɛ pe yaa pi culo kɛ wi pɛrɛ warifuwe pyɔ nuŋgba na, mbe ɔrizhi culo nafa wi pɛrɛ warifuwe pyɔ nuŋgba na fun.› »
1 Então Eliseu disse: — Ouçam a palavra do
2 Wunlunaŋa wi kɔrɔsifɔ ŋa wi maa pinlɛlɛ wi ni, a wo si Yɛnŋɛlɛ lere wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ali Yawe Yɛnŋɛlɛ li ka wegele yɛngɛ wa naayeri mbe yarilire tirige, ki kala cɛnlɛ na li mbe ya pye mɛlɛ?»
2 Porém o capitão em cujo braço o rei se apoiava respondeu ao homem de Deus: — Mesmo que o O profeta respondeu: — Eis que você verá isso com os seus próprios olhos, mas não comerá disso.
3 Ki wagati wi ni, yayɛnwɛ fɛnnɛ tijɛrɛ la pye wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki tanla. A poro si pe yɛɛ pye fɔ: «Yiŋgi na wee koro laga yɛɛn fɔ we sa ku?
3 Quatro homens leprosos estavam à entrada do portão da cidade. Eles disseram uns aos outros: — Para que vamos ficar aqui sentados até morrer?
4 Na waga yo we ye wa ca nawa, we yaa sa ku wa, katugu fuŋgo ki yɛn wa ca. Na waga si koro lagamɛ, we yaa ku fun. Ki kala na, ye pan we sa we yɛɛ le Siri tara fɛnnɛ pe kɛɛ teere. Na paga we yaga koyi. Na paga si we gbo fun kì kɔ.»
4 Se decidirmos entrar na cidade, há fome na cidade, e morreremos lá; se ficarmos sentados aqui, também morreremos. Vamos então para o arraial do sírios e nos entreguemos a eles. Se nos deixarem viver, viveremos; se nos matarem, apenas morreremos.
5 A pè si yiri yɔnlɔ ki tosanga wi ni mbe kari wa Siri tara fɛnnɛ pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki ni. Naa pàa ka saa gbɔn wa Siri tara fɛnnɛ maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki na, pe mbe wele, ali lere nuŋgba wo sila pye wa.
5 Ao anoitecer, eles se levantaram para ir até o arraial dos sírios. Quando chegaram às imediações do arraial, eis que lá não havia ninguém.
6 We Fɔ wìla ti a Siri tara fɛnnɛ pè malaga gbɔnwotoroye tinmɛ logo, naa shɔnye tinmɛ konaa maliŋgbɔɔnlɔ lɛgɛrɛ tinmɛ ni wa pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki ni. Kì pye ma, a Siri tara fɛnnɛ pè si pe yɛɛ pye fɔ: «Ye wele, Izirayɛli tara wunlunaŋa wo wì saa Hɛti cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa naa Ezhipiti tara wunlunaŋa konaa pe maliŋgbɔɔnlɔ pe lɛ, ma pe sara pe pan pe to we na.»
6 Porque o Senhor tinha feito com que no arraial dos sírios se ouvisse um ruído de carros de guerra e de cavalos e o ruído de um grande exército, de maneira que disseram uns aos outros: — Eis que o rei de Israel contratou os reis dos heteus e os reis dos egípcios, para virem contra nós.
7 A pè si yiri ma fe yɔnlɔ ki tosanga wi ni, ma pe paara yinrɛ, naa pe shɔnye konaa pe sofilele pe yaga wa cɛnsaga ki ni cɛ, paa yɛgɛ ŋga na kìla pye, mbe ta mbe pe yɛɛ go shɔ.
7 Por isso, ao anoitecer, eles se levantaram e fugiram, abandonando as suas tendas, os seus cavalos e os seus jumentos, e deixando o arraial como estava. Fugiram para salvar a sua vida.
8 Naa yayɛnwɛ fɛnnɛ pàa ka saa gbɔn wa maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki yɔn na, a pè si ye paraga go ka ni ma ka ma wɔ. A pè si warifuwe, naa tɛ konaa yaripɔrɔ lɛ ma kari ti ni ma saa ti lara. A pè si sɔngɔrɔ naa ma pan, ma ye paraga go ka yɛgɛ ni ma yaara ta lɛ wa, ma saa ti lara.
8 Assim, quando aqueles leprosos chegaram às imediações do arraial, entraram numa tenda, comeram e beberam; depois levaram dali prata, ouro e roupas; então se foram e esconderam tudo. Voltaram, entraram em outra tenda, e dali também levaram o que havia e esconderam.
9 Ko puŋgo na, a yayɛnwɛ fɛnnɛ pè si pe yɛɛ pye fɔ: «Kala na we yɛn na piin, li woro ma yɔn. Sɛntanra ti yɛn we yeri mbe yo ki nala pilige ŋga ki na. Na waga pyeri, na wee ki yo fɔ sa gbɔn goto lalaaga na, jɔlɔgɔ yaa to we na. Koni yoo kari we saga yɛgɛ yo wunlunaŋa wi go woolo pe kan.»
9 Então disseram uns aos outros: — Não é certo o que estamos fazendo. Este dia é um dia de boas-novas, e nós nos calamos. Se esperarmos até a luz da manhã, seremos tidos por culpados. Vamos agora mesmo anunciar isto no palácio real.
10 A pè si kari ma saa ca ki yeyɔngɔ kɔrɔsifɔ wa yeri maga kagala ke yɛgɛ yo wi kan ma yo fɔ: «Wè kari wa Siri tara fɛnnɛ pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki ni, ma saa ki yan lere kpɛ wo woro wa. Wee lere magala logo, shɔnye poro naa sofilele poro cɛ pe yɛn wa pɔsara, konaa paara yinrɛ ti ni wa ti yɔngɔlɔ ke ni.»
10 Assim, eles foram e gritaram para os porteiros da cidade, anunciando o seguinte: — Fomos ao arraial dos sírios, e lá não vimos nem ouvimos ninguém. Encontramos apenas os cavalos e os jumentos amarrados, e as tendas como estavam.
11 A ca ki yeyɔngɔ kɔrɔsifɛnnɛ pè si lere wa yeri wa ca nawa ma yo wi saga kagala ke yɛgɛ yo wunlunaŋa wi go woolo pe kan.
11 Então os porteiros gritaram e fizeram anunciar a notícia no interior do palácio real.
12 Naa wunlunaŋa wìla kaa ki logo, a wì si yiri yembinɛ li ni maga yo wi legbɔɔlɔ pe kan fɔ: «Siri tara fɛnnɛ pe yɛn na ŋga piin we na, mi yaa ki yɛgɛ yo ye kan. Naa pège jɛn ma yo fuŋgo to we na, ko pè yiri wa pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki ni ma saa lara wa yan na singi, ma pe yɛɛ pye fɔ: ‹Na paga ka yiri wa ca ki ni, we yaa pe yigi weele mbe ye pe ni wa ca.› »
12 O rei se levantou de noite e disse a seus servos: — Deixem que eu explique a vocês o que os sírios nos fizeram. Eles sabem que nós estamos famintos. Por isso, saíram do arraial e se esconderam no campo, pensando assim: “Quando eles saírem da cidade, nós os apanharemos vivos e entraremos na cidade.”
13 A wi legbɔɔlɔ nuŋgba suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Shɔnye mbele pè koro go na, ye ti we kaŋgurugo lɛ pe ni, we leele pele tun wa ca. Pe kari o, pee kari o, ki ni fuun ki yɛn ja, katugu pe yɛn paa Izirayɛli woolo mbele pe yɛn go na pe yɛn. Pe yɛn kunwɔ pi yɔn na paa ca woolo pe ni fuun pe yɛn. Ye ti we leele pele tun ki shɔnye pe na, pe sa ŋga ki yɛn wa ki wele.»
13 Então um dos servos do rei tomou a palavra e disse: — Vamos enviar alguns homens com cinco dos cavalos que ainda restam na cidade e ver o que acontece. Se morrerem, apenas terão a mesma sorte da multidão dos israelitas que já morreram.
14 Kì pye ma, a pè si malaga gbɔnwotoroye shyɛn gbɛgɛlɛ naa pe shɔnye pe ni. A wunlunaŋa wì si leele pele tun pe sa Siri tara fɛnnɛ pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki wele. Wìla pe pye fɔ: «Ye kari ye saga kala li wele.»
14 Assim, pegaram dois carros de guerra com cavalos, e o rei enviou os homens atrás do exército dos sírios, dizendo: — Vão ver o que está acontecendo.
15 A pè si taga Siri tara maliŋgbɔɔnlɔ pe na, fɔ ma saa gbɔn wa Zhuridɛn gbaan wi na. Pe mbe wele, mɛɛ konɔ li yan lì yin yaripɔrɔ naa yaara nda Siri tara fɛnnɛ pàa fyɛɛlɛ ma fe ma wa ti ni. Kì pye ma, a pitunmbolo pè si sɔngɔrɔ ma saa ki yɛgɛ yo wunlunaŋa wi kan.
15 Eles foram atrás dos sírios até o Jordão, e eis que todo o caminho estava cheio de roupas e de armas que os sírios, na sua pressa, tinham jogado fora. Os mensageiros voltaram e anunciaram isto ao rei.
16 Kona, a leele pè si yiri ma kari wa Siri tara fɛnnɛ pe cɛnsaga ki ni ma saa ki san ma yaara ti koli. Kì pye ma, muwɛ mba pì jɛlɛ pi culo kɛ pàa pye naa pɛrɛ warifuwe pyɔ nuŋgba na, na ɔrizhi culo nafa wi pɛrɛ fun warifuwe pyɔ nuŋgba na, ma yala Yawe Yɛnŋɛlɛ li sɛnyoro ti ni.
16 Então o povo saiu e saqueou o arraial dos sírios. E assim uma medida da melhor farinha era vendida por uma moeda de prata, e duas medidas de cevada, por uma moeda de prata, segundo a palavra do Senhor .
17 Wunlunaŋa wi kɔrɔsifɔ ŋa wi maa pinlɛlɛ wi ni, wo wunlunaŋa wìla tɛgɛ wila ca ki yeyɔngɔ ki kɔrɔsi. Ɛɛn fɔ, naa leele pàa kaa na gbinri wa yeyɔngɔ ki na, a pè suu tangala maa gbo, ma yala Yɛnŋɛlɛ lere wìla sɛnrɛ nda yo ti ni, naa wunlunaŋa wìla kari wa wi yeri we.
17 O capitão em cujo braço o rei tinha se apoiado foi encarregado pelo rei de guardar o portão da cidade, mas o povo o atropelou junto ao portão e ele morreu, como o homem de Deus tinha dito quando o rei foi falar com ele.
18 Ki sanga wi ni, Yɛnŋɛlɛ lere wìla wunlunaŋa wi pye fɔ: «Goto anmɛ yɛgɛ, muwɛ mba pì jɛlɛ pe yaa pi culo kɛ wi pɛrɛ warifuwe pyɔ nuŋgba na, mbe ɔrizhi culo nafa wi pɛrɛ warifuwe pyɔ nuŋgba na fun, wa Samari ca ki mbogo yeyɔngɔ ki na.»
18 Assim se cumpriu o que o homem de Deus tinha falado ao rei: “Amanhã, a estas horas mais ou menos, junto ao portão de Samaria, duas medidas de cevada serão vendidas por uma moeda de prata, e uma medida da melhor farinha será vendida por uma moeda de prata.”
19 Ma si yala wunlunaŋa wi kɔrɔsifɔ wìla Yɛnŋɛlɛ lere wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ali Yawe Yɛnŋɛlɛ li ka wegele yɛngɛ wa naayeri mbe yarilire tirige, ko kala cɛnlɛ na lo mbe ya pye mɛlɛ?» Koyi Elize wìla wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ma yaa ki yan yɛnlɛ ni, ɛɛn fɔ ma sege yaara ta ka.»
19 Aquele capitão havia respondido ao homem de Deus: “Mesmo que o Senhor Deus fizesse janelas no céu, será que isso poderia acontecer, segundo essa palavra?” Ao que o profeta havia respondido: “Eis que você verá isso com os seus próprios olhos, mas não comerá disso.”
20 Ko kala lo làa pan ma naŋa wi ta kaselege, katugu ca woolo pàa wi tangala wa ca ki yeyɔngɔ ki na maa gbo.
20 E assim aconteceu com ele, porque o povo o atropelou junto ao portão, e ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.