1 Samuel 30

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pilige taanri wogo ki na, naa Davidi wo naa wi lenambala pe ni pàa ka saa gbɔn wa Zikilagi ca, a pè sigi yan fɔ Amalɛki setirige piile pè saa to Zhuda tara ti yɔnlɔparawa kalige kɛɛ woolo pe na konaa Zikilagi ca ki ni maga sogo.
1 Dois dias depois, Davi e os seus homens chegaram a Ziclague, a sua cidade. Enquanto ele havia estado fora, os amalequitas tinham invadido o Sul da terra de Judá e atacado Ziclague. Eles queimaram a cidade
2 Pàa jɛɛlɛ pe yigi ma kari pe ni, naa mbele fuun pàa pye wa ca ki ni pe ni, piile poro naa lelɛɛlɛ pe ni. Ɛɛn fɔ pe sila lere gbo, pàa pe yigi kulolo ma konɔ li lɛ na kee.
2 e prenderam todas as mulheres. Não mataram ninguém, mas foram embora e levaram todos como prisioneiros.
3 Naa Davidi wo naa wi lenambala pe ni pàa ka saa gbɔn wa ca ki ni, a pè si ca ki yan pège sogo, ma pe jɛɛlɛ, naa pe pinambiile konaa pe sumborombiile pe yigi ma kari pe ni kulowo.
3 Quando Davi e os seus homens chegaram, viram que a cidade tinha sido queimada e que as suas mulheres, os seus filhos e as suas filhas haviam sido levados embora.
4 Kona, a Davidi naa wi lenambala pe ni pè si to ma jɔrɔgɔ, ma gbele, fɔ a pe magaŋgala kè saa wɔ pe na.
4 Então Davi e os seus homens começaram a chorar e choraram até ficarem sem forças.
5 Pàa Davidi wi jɛɛlɛ shyɛn pe yigi kasopiile, Ahinowamu ŋa wìla yiri wa Zhizireyɛli ca wo naa Nabali ŋa wìla ku wi jɔ Abigayili ŋa wìla yiri wa Karimɛli ca wi ni.
5 As duas mulheres de Davi, Ainoã, de Jezreel, e Abigail, viúva de Nabal, da cidade de Carmelo, também haviam sido levadas.
6 Davidi wi jatere wìla piri wi na fɔ jɛŋgɛ, katugu wi woolo pe nawa pìla tanga pe na fɔ jɛŋgɛ, pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pàa pye na jatere piin pe pinambiile naa pe sumborombiile pe wogo ki na. Pàa pye na jaa mboo wa sinndɛɛrɛ ni mboo gbo. Ɛɛn fɔ, a Davidi wì si fanŋga le wi yɛɛ ni, maa jigi wi taga Yawe Yɛnŋɛlɛ, wi Yɛnŋɛlɛ li na.
6 Davi ficou então numa situação muito difícil, pois os seus homens estavam tão amargurados por ficarem sem os seus filhos, que falavam até em matá-lo a pedradas. Mas o Senhor , seu Deus, lhe deu coragem.
7 A wì si Ahimelɛki pinambyɔ Abiyatari ŋa wìla pye saraga wɔfɔ wi pye fɔ: «Mi yɛn nɔɔ yɛnri ma pan efɔdi wi ni laga.» A Abiyatari wì si pan efɔdi wi ni Davidi wi kan.
7 E ele disse ao sacerdote Abiatar, filho de Aimeleque: — Traga aqui o E Abiatar trouxe.
8 A Davidi wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yewe ma yo fɔ: «Mbe ya taga ki leele mbele pe na mbe pe purɔ sa pe yigi le?»
8 Então Davi perguntou a Deus, o Senhor : — Devo ir atrás desses invasores? Conseguirei pegá-los? Deus respondeu: — Vá atrás deles. Você os pegará e libertará os prisioneiros.
9 Kona, a Davidi wì si yiri wo naa wi lenambala cɛnmɛ kɔgɔlɔni (600) mbele pàa pye wi ni pe ni, na pe puro. A pè si saa gbɔn wa Bezɔri lafogo ki na, a puŋgofɛnnɛ poro si koro le ma.
9 Então Davi e os seus seiscentos homens saíram, e, quando chegaram ao ribeirão de Besor, alguns deles ficaram ali.
10 A Davidi wo naa lenambala cɛnmɛ tijɛrɛ (400) si taga Amalɛki setirige piile pe na na pe puro. Nambala cɛnmɛ shyɛn (200) sanmbala poro la koro le Bezɔri lafogo ki yɔn na, pe sila ya mbege kɔn mbe yiri, katugu pàa te.
10 Davi continuou o seu caminho com quatrocentos homens. Os outros duzentos estavam cansados demais para atravessar o ribeirão e por isso ficaram para trás.
11 A Davidi wi lenambala pè si saa Ezhipiti tara fɛnnɛ naŋa wa yan wa wasege ki ni, a pè suu lɛ ma pan wi ni Davidi wi kɔrɔgɔ. A pè suu kan yaakara ni a wì ka, naa tɔnmɔ ni, a wì wɔ.
11 Os homens de Davi acharam no campo um rapaz egípcio e o levaram a Davi. Deram ao rapaz comida, água,
12 A pè si figiye tige piwara jɛnri kan wi yeri naa ɛrɛzɛn piwara wofogolo shyɛn ni. Naa wìla kaa to ka ma kɔ, a wì si fanŋga ta, katugu wìla ta piliye taanri, ki sɔnlɔ naa ki yembinɛ, wi fa ka wi fa si wɔ.
12 figos secos e dois cachos de passas. Ele havia ficado três dias e três noites sem comer, nem beber. Mas, depois de comer, as suas forças voltaram.
13 A Davidi wì suu yewe ma yo fɔ: «Ambɛnɛ woo wi mboro? Ma yiri se yeri?»
13 Então Davi perguntou: — Quem é o seu dono? De onde você é? — Eu sou egípcio e sou escravo de um amalequita! — respondeu ele. — O meu dono me deixou aqui há três dias porque fiquei doente.
14 Wè saa jɔgɔwɔ pye wa Kɛrɛti tara fɛnnɛ pe tara ti yɔnlɔparawa kalige kɛɛ ki na, konaa wa Zhuda tara ti ni, naa wa Kalɛbu tara ti yɔnlɔparawa kalige kɛɛ ki na, konaa ma Zikilagi ca ki sogo.»
14 Nós invadimos a terra dos queretitas, a região Sul de Judá e o território do grupo de famílias de Calebe e queimamos a cidade de Ziclague.
15 A Davidi wì suu yewe ma yo fɔ: «Ma mbe yɛnlɛ mbe kari na ni fɔ wa pe yeri le?»
15 Então Davi lhe perguntou: — Você pode me levar até onde os amalequitas estão? — Sim, — respondeu ele — se o senhor prometer em nome de Deus que não me matará, nem me entregará ao meu dono.
16 Kona, a naŋa wì si kari Davidi wi ni ma saa gbɔn wa Amalɛki setirige piile pe na. Pàa saa pe ta pe jaraga wa wasege ki ni lagapyew, na kaa, na woo, na yɔgɔri yarilɛgɛrɛ nda pàa koli wa Zhuda tara konaa wa Filisiti tara fɛnnɛ pe tara ti kala na.
16 Então ele levou Davi. Os amalequitas estavam espalhados por toda a região, comendo, bebendo e festejando por causa da grande quantidade de coisas que haviam tomado na terra dos filisteus e na terra de Judá.
17 A Davidi wì si to pe na ma pe tɔngɔ maga lɛ yirifaga ki na fɔ ma saa gbɔn ki goto yɔnlɔkɔgɔ ki na. Lere kpɛ wo sila shɔ kaawɔ lefɔnmbɔlɔ cɛnmɛ tijɛrɛ (400) mbele pàa lugu yɔngɔmɛye na ma fe ma shɔ poro cɛ.
17 No dia seguinte ao amanhecer, Davi os atacou e lutou até o anoitecer. E nenhum deles escapou, a não ser quatrocentos rapazes que montaram camelos e fugiram.
18 Amalɛki setirige piile pàa yaara nda fuun koli, Davidi wìla ti ni fuun ti shɔ pe yeri, konaa maa jɛɛlɛ shyɛn pe shɔ fun.
18 Davi salvou todos os que tinham sido levados como prisioneiros, incluindo as suas duas mulheres, e trouxe de volta tudo o que os amalequitas haviam tomado.
19 Pe woolo lere kpɛ sila koro wa pe ni, piile naa lelɛɛlɛ, naa pinambiile naa sumborombiile, naa yaara nda fuun pàa koli pe yeri konaa yaara nda fuun pàa shɔ pe yeri ti ni. A Davidi wì si sɔngɔrɔ ma kari ki yaara ti ni fuun ti ni.
19 Não ficou faltando nada: Davi levou de volta todos os filhos e todas as filhas dos seus homens e todas as coisas, grandes e pequenas, que os amalequitas haviam tomado.
20 Wìla nɛrɛ to naa simbaala pe ni fuun pe shɔ fun. Leele mbele pàa pye naga yaayoro ti kɔnri pàa pye na yuun fɔ: «Yaara nda Davidi wì koli, tori yɛɛn.»
20 Levou também todas as ovelhas e todo o gado. Então os homens de Davi levaram a ele os seus animais e disseram: — Estes animais são seus.
21 Nambala cɛnmɛ shyɛn (200) mbele pàa te tangala li kala na, a pè pe toro wa Bezɔri lafogo ki yɔn na, a Davidi wì si sɔngɔrɔ ma saa gbɔn wa pe na. A pè si pan ma Davidi wo naa wi pinlɛyɛɛnlɛ pe fili. A Davidi wì si fulo wa pe tanla ma pe shari.
21 Aí Davi voltou para o lugar onde estavam os duzentos homens que não tinham ido com ele e haviam ficado atrás, no ribeirão de Besor, por estarem muito cansados. Eles saíram ao encontro de Davi e dos seus homens. Davi chegou perto deles e os cumprimentou.
22 Ɛɛn fɔ, nambewe fɛnnɛ naa lejagala mbele pàa pye wa Davidi wi pinlɛyɛɛnlɛ pe sɔgɔwɔ, a pe nɛɛ yuun fɔ: «Kì kaa pye pee pinlɛ mbe kari we ni, yaara nda tìla koli, a wè saa ti shɔ, we se ta kan pe yeri, kaawɔ pe jɛɛlɛ naa pe piile poro cɛ we yaa kan pe yeri. Pe pe lɛ paa kee.»
22 Mas alguns homens ordinários e de mau caráter que tinham ido com Davi disseram: — Eles não foram conosco; por isso, não lhes daremos nada do que trouxemos. Eles podem pegar as suas mulheres e os seus filhos e ir embora.
23 Ɛɛn fɔ, a Davidi wì sho fɔ: «Sefɛnnɛ, yaara nda Yawe Yɛnŋɛlɛ li kan we yeri, yaga ka ti wogo ki pye ma, katugu lì we go sige, ma gbogolomɔ mba pìla pan ma to we na pi le we kɛɛ.
23 Mas Davi respondeu: — Meus irmãos, vocês não podem fazer isso com o que o
24 Ambɔ wi yaa yere yoro sɛnyoro nda to na? Leele mbele pè kari wa malaga konaa mbele pè koro laga na tuguro ti kɔrɔsi, pe ni fuun pe tasaga ki yaa pye mbe yala. Pe yaa ti yɛɛlɛ pe yɛɛ na ti yala.»
24 Ninguém pode concordar com o que vocês estão dizendo! Tudo deve ser repartido em partes iguais: quem ficou atrás com a bagagem deve receber o mesmo que aquele que lutou na batalha.
25 Kì pye ma, maga lɛ le ki pilige ki na, a pè sigi kala li tɛgɛ ŋgasele naa kalɛgɛ wa Izirayɛli tara fɔ ma pan ma gbɔn nala.
25 Davi fez desta ordem uma lei . E até hoje ela é seguida em Israel.
26 Kona, a Davidi wì si sɔngɔrɔ wa Zikilagi ca, mɛɛ yaara nda pàa koli ta torogo torogo Zhuda tara lelɛɛlɛ mbele pàa pye wi wɛnnɛ pe kan. Wìla pe pye fɔ: «Yarikanga yi ŋga mi yɛn na kaan ye yeri ma yiri wa yaara nda wè koli wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li juguye pe yeri ti ni.»
26 Quando Davi voltou para Ziclague, pegou parte do que havia tomado dos inimigos e mandou para os seus amigos, os líderes de Judá, com esta mensagem: — Este é um presente para vocês, tirado das coisas que nós tomamos dos inimigos de Deus, o
27 Wìla yarikanra ta torogo fun wa Betɛli ca lelɛɛlɛ pe yeri, naa Aramɔti ca woolo mbele wa Negɛvu tara pe yeri, naa Yatiri ca woolo pe yeri,
27 Davi mandou presentes aos líderes das seguintes cidades: Betel, Ramá, que fica ao sul de Judá, Jatir,
28 naa Aroyɛri ca woolo pe yeri, naa Sifimɔti ca woolo pe yeri, naa Ɛshitemowa ca woolo pe yeri,
28 Aroer, Sifmote, Estemoa, Racal, Horma, Borasã, Atace, Hebrom; e também às cidades das tribos dos jerameelitas e dos queneus — todos os lugares onde Davi e os seus homens haviam estado.
29 naa Arakali ca woolo pe yeri, naa Yerameyɛli cara woolo pe yeri, naa Keni cɛnlɛ li cara woolo pe yeri,
29 — ausente —
30 naa Ɔrima ca woolo pe yeri, naa Bɔri Ashani ca woolo pe yeri, naa Ataki ca woolo pe yeri,
30 — ausente —
31 naa Eburɔn ca woolo pe yeri konaa wa tara ti lara nda fuun Davidi wo naa wi pinlɛyɛɛnlɛ pe ni pàa yanri ti woolo pe yeri.
31 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.