1 Samuel 30
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARA
1 Pilige taanri wogo ki na, naa Davidi wo naa wi lenambala pe ni pàa ka saa gbɔn wa Zikilagi ca, a pè sigi yan fɔ Amalɛki setirige piile pè saa to Zhuda tara ti yɔnlɔparawa kalige kɛɛ woolo pe na konaa Zikilagi ca ki ni maga sogo.
1 Sucedeu, pois, que, chegando Davi e os seus homens, ao terceiro dia, a Ziclague, já os amalequitas tinham dado com ímpeto contra o Sul e Ziclague e a esta, ferido e queimado;
2 Pàa jɛɛlɛ pe yigi ma kari pe ni, naa mbele fuun pàa pye wa ca ki ni pe ni, piile poro naa lelɛɛlɛ pe ni. Ɛɛn fɔ pe sila lere gbo, pàa pe yigi kulolo ma konɔ li lɛ na kee.
2 tinham levado cativas as mulheres que lá se achavam, porém a ninguém mataram, nem pequenos nem grandes; tão somente os levaram consigo e foram seu caminho.
3 Naa Davidi wo naa wi lenambala pe ni pàa ka saa gbɔn wa ca ki ni, a pè si ca ki yan pège sogo, ma pe jɛɛlɛ, naa pe pinambiile konaa pe sumborombiile pe yigi ma kari pe ni kulowo.
3 Davi e os seus homens vieram à cidade, e ei-la queimada, e suas mulheres, seus filhos e suas filhas eram levados cativos.
4 Kona, a Davidi naa wi lenambala pe ni pè si to ma jɔrɔgɔ, ma gbele, fɔ a pe magaŋgala kè saa wɔ pe na.
4 Então, Davi e o povo que se achava com ele ergueram a voz e choraram, até não terem mais forças para chorar.
5 Pàa Davidi wi jɛɛlɛ shyɛn pe yigi kasopiile, Ahinowamu ŋa wìla yiri wa Zhizireyɛli ca wo naa Nabali ŋa wìla ku wi jɔ Abigayili ŋa wìla yiri wa Karimɛli ca wi ni.
5 Também as duas mulheres de Davi foram levadas cativas: Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a viúva de Nabal, o carmelita.
6 Davidi wi jatere wìla piri wi na fɔ jɛŋgɛ, katugu wi woolo pe nawa pìla tanga pe na fɔ jɛŋgɛ, pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pàa pye na jatere piin pe pinambiile naa pe sumborombiile pe wogo ki na. Pàa pye na jaa mboo wa sinndɛɛrɛ ni mboo gbo. Ɛɛn fɔ, a Davidi wì si fanŋga le wi yɛɛ ni, maa jigi wi taga Yawe Yɛnŋɛlɛ, wi Yɛnŋɛlɛ li na.
6 Davi muito se angustiou, pois o povo falava de apedrejá-lo, porque todos estavam em amargura, cada um por causa de seus filhos e de suas filhas; porém Davi se reanimou no Senhor , seu Deus.
7 A wì si Ahimelɛki pinambyɔ Abiyatari ŋa wìla pye saraga wɔfɔ wi pye fɔ: «Mi yɛn nɔɔ yɛnri ma pan efɔdi wi ni laga.» A Abiyatari wì si pan efɔdi wi ni Davidi wi kan.
7 Disse Davi a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Traze-me aqui a estola sacerdotal. E Abiatar a trouxe a Davi.
8 A Davidi wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yewe ma yo fɔ: «Mbe ya taga ki leele mbele pe na mbe pe purɔ sa pe yigi le?»
8 Então, consultou Davi ao Senhor , dizendo: Perseguirei eu o bando? Alcançá-lo-ei? Respondeu-lhe o Senhor : Persegue-o, porque, de fato, o alcançarás e tudo libertarás.
9 Kona, a Davidi wì si yiri wo naa wi lenambala cɛnmɛ kɔgɔlɔni (600) mbele pàa pye wi ni pe ni, na pe puro. A pè si saa gbɔn wa Bezɔri lafogo ki na, a puŋgofɛnnɛ poro si koro le ma.
9 Partiu, pois, Davi, ele e os seiscentos homens que com ele se achavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde os retardatários ficaram.
10 A Davidi wo naa lenambala cɛnmɛ tijɛrɛ (400) si taga Amalɛki setirige piile pe na na pe puro. Nambala cɛnmɛ shyɛn (200) sanmbala poro la koro le Bezɔri lafogo ki yɔn na, pe sila ya mbege kɔn mbe yiri, katugu pàa te.
10 Davi, porém, e quatrocentos homens continuaram a perseguição, pois que duzentos ficaram atrás, por não poderem, de cansados que estavam, passar o ribeiro de Besor.
11 A Davidi wi lenambala pè si saa Ezhipiti tara fɛnnɛ naŋa wa yan wa wasege ki ni, a pè suu lɛ ma pan wi ni Davidi wi kɔrɔgɔ. A pè suu kan yaakara ni a wì ka, naa tɔnmɔ ni, a wì wɔ.
11 Acharam no campo um homem egípcio e o trouxeram a Davi; deram-lhe pão, e comeu, e deram-lhe a beber água.
12 A pè si figiye tige piwara jɛnri kan wi yeri naa ɛrɛzɛn piwara wofogolo shyɛn ni. Naa wìla kaa to ka ma kɔ, a wì si fanŋga ta, katugu wìla ta piliye taanri, ki sɔnlɔ naa ki yembinɛ, wi fa ka wi fa si wɔ.
12 Deram-lhe também um pedaço de pasta de figos secos e dois cachos de passas, e comeu; recobrou, então, o alento, pois havia três dias e três noites que não comia pão, nem bebia água.
13 A Davidi wì suu yewe ma yo fɔ: «Ambɛnɛ woo wi mboro? Ma yiri se yeri?»
13 Então, lhe perguntou Davi: De quem és tu e de onde vens? Respondeu o moço egípcio: Sou servo de um amalequita, e meu senhor me deixou aqui, porque adoeci há três dias.
14 Wè saa jɔgɔwɔ pye wa Kɛrɛti tara fɛnnɛ pe tara ti yɔnlɔparawa kalige kɛɛ ki na, konaa wa Zhuda tara ti ni, naa wa Kalɛbu tara ti yɔnlɔparawa kalige kɛɛ ki na, konaa ma Zikilagi ca ki sogo.»
14 Nós demos com ímpeto contra o lado sul dos queretitas, contra o território de Judá e contra o lado sul de Calebe e pusemos fogo em Ziclague.
15 A Davidi wì suu yewe ma yo fɔ: «Ma mbe yɛnlɛ mbe kari na ni fɔ wa pe yeri le?»
15 Disse-lhe Davi: Poderias, descendo, guiar-me a esse bando? Respondeu-lhe: Jura-me, por Deus, que me não matarás, nem me entregarás nas mãos de meu senhor, e descerei e te guiarei a esse bando.
16 Kona, a naŋa wì si kari Davidi wi ni ma saa gbɔn wa Amalɛki setirige piile pe na. Pàa saa pe ta pe jaraga wa wasege ki ni lagapyew, na kaa, na woo, na yɔgɔri yarilɛgɛrɛ nda pàa koli wa Zhuda tara konaa wa Filisiti tara fɛnnɛ pe tara ti kala na.
16 E, descendo, o guiou. Eis que estavam espalhados sobre toda a região, comendo, bebendo e fazendo festa por todo aquele grande despojo que tomaram da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 A Davidi wì si to pe na ma pe tɔngɔ maga lɛ yirifaga ki na fɔ ma saa gbɔn ki goto yɔnlɔkɔgɔ ki na. Lere kpɛ wo sila shɔ kaawɔ lefɔnmbɔlɔ cɛnmɛ tijɛrɛ (400) mbele pàa lugu yɔngɔmɛye na ma fe ma shɔ poro cɛ.
17 Feriu-os Davi, desde o crepúsculo vespertino até à tarde do dia seguinte, e nenhum deles escapou, senão só quatrocentos moços que, montados em camelos, fugiram.
18 Amalɛki setirige piile pàa yaara nda fuun koli, Davidi wìla ti ni fuun ti shɔ pe yeri, konaa maa jɛɛlɛ shyɛn pe shɔ fun.
18 Assim, Davi salvou tudo quanto haviam tomado os amalequitas; também salvou as suas duas mulheres.
19 Pe woolo lere kpɛ sila koro wa pe ni, piile naa lelɛɛlɛ, naa pinambiile naa sumborombiile, naa yaara nda fuun pàa koli pe yeri konaa yaara nda fuun pàa shɔ pe yeri ti ni. A Davidi wì si sɔngɔrɔ ma kari ki yaara ti ni fuun ti ni.
19 Não lhes faltou coisa alguma, nem pequena nem grande, nem os filhos, nem as filhas, nem o despojo, nada do que lhes haviam tomado: tudo Davi tornou a trazer.
20 Wìla nɛrɛ to naa simbaala pe ni fuun pe shɔ fun. Leele mbele pàa pye naga yaayoro ti kɔnri pàa pye na yuun fɔ: «Yaara nda Davidi wì koli, tori yɛɛn.»
20 Também tomou Davi todas as ovelhas e o gado, e o levaram diante de Davi e diziam: Este é o despojo de Davi.
21 Nambala cɛnmɛ shyɛn (200) mbele pàa te tangala li kala na, a pè pe toro wa Bezɔri lafogo ki yɔn na, a Davidi wì si sɔngɔrɔ ma saa gbɔn wa pe na. A pè si pan ma Davidi wo naa wi pinlɛyɛɛnlɛ pe fili. A Davidi wì si fulo wa pe tanla ma pe shari.
21 Chegando Davi aos duzentos homens que, de cansados que estavam, não o puderam seguir e ficaram no ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que com ele vinha; Davi, aproximando-se destes, os saudou cordialmente.
22 Ɛɛn fɔ, nambewe fɛnnɛ naa lejagala mbele pàa pye wa Davidi wi pinlɛyɛɛnlɛ pe sɔgɔwɔ, a pe nɛɛ yuun fɔ: «Kì kaa pye pee pinlɛ mbe kari we ni, yaara nda tìla koli, a wè saa ti shɔ, we se ta kan pe yeri, kaawɔ pe jɛɛlɛ naa pe piile poro cɛ we yaa kan pe yeri. Pe pe lɛ paa kee.»
22 Então, todos os maus e filhos de Belial, dentre os homens que tinham ido com Davi, responderam e disseram: Visto que não foram conosco, não lhes daremos do despojo que salvamos; cada um, porém, leve sua mulher e seus filhos e se vá embora.
23 Ɛɛn fɔ, a Davidi wì sho fɔ: «Sefɛnnɛ, yaara nda Yawe Yɛnŋɛlɛ li kan we yeri, yaga ka ti wogo ki pye ma, katugu lì we go sige, ma gbogolomɔ mba pìla pan ma to we na pi le we kɛɛ.
23 Porém Davi disse: Não fareis assim, irmãos meus, com o que nos deu o Senhor , que nos guardou e entregou às nossas mãos o bando que contra nós vinha.
24 Ambɔ wi yaa yere yoro sɛnyoro nda to na? Leele mbele pè kari wa malaga konaa mbele pè koro laga na tuguro ti kɔrɔsi, pe ni fuun pe tasaga ki yaa pye mbe yala. Pe yaa ti yɛɛlɛ pe yɛɛ na ti yala.»
24 Quem vos daria ouvidos nisso? Porque qual é a parte dos que desceram à peleja, tal será a parte dos que ficaram com a bagagem; receberão partes iguais.
25 Kì pye ma, maga lɛ le ki pilige ki na, a pè sigi kala li tɛgɛ ŋgasele naa kalɛgɛ wa Izirayɛli tara fɔ ma pan ma gbɔn nala.
25 E assim, desde aquele dia em diante, foi isso estabelecido por estatuto e direito em Israel, até ao dia de hoje.
26 Kona, a Davidi wì si sɔngɔrɔ wa Zikilagi ca, mɛɛ yaara nda pàa koli ta torogo torogo Zhuda tara lelɛɛlɛ mbele pàa pye wi wɛnnɛ pe kan. Wìla pe pye fɔ: «Yarikanga yi ŋga mi yɛn na kaan ye yeri ma yiri wa yaara nda wè koli wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li juguye pe yeri ti ni.»
26 Chegando Davi a Ziclague, enviou do despojo aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: Eis para vós outros um presente do despojo dos inimigos do Senhor :
27 Wìla yarikanra ta torogo fun wa Betɛli ca lelɛɛlɛ pe yeri, naa Aramɔti ca woolo mbele wa Negɛvu tara pe yeri, naa Yatiri ca woolo pe yeri,
27 aos de Betel, aos de Ramote do Neguebe, aos de Jatir,
28 naa Aroyɛri ca woolo pe yeri, naa Sifimɔti ca woolo pe yeri, naa Ɛshitemowa ca woolo pe yeri,
28 aos de Aroer, aos de Sifmote, aos de Estemoa,
29 naa Arakali ca woolo pe yeri, naa Yerameyɛli cara woolo pe yeri, naa Keni cɛnlɛ li cara woolo pe yeri,
29 aos de Racal, aos que estavam nas cidades dos jerameelitas e nas cidades dos queneus,
30 naa Ɔrima ca woolo pe yeri, naa Bɔri Ashani ca woolo pe yeri, naa Ataki ca woolo pe yeri,
30 aos de Horma, aos de Borasã, aos de Atace,
31 naa Eburɔn ca woolo pe yeri konaa wa tara ti lara nda fuun Davidi wo naa wi pinlɛyɛɛnlɛ pe ni pàa yanri ti woolo pe yeri.
31 aos de Hebrom e a todos os lugares em que andara Davi, ele e os seus homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.