Marcos 7
Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs VC
1 Waŋganymiyu waluyu Pharisee rom-mulkanhami waya, ga ḻurrkunꞌ Jew-wu rom-marŋgikunhami waya wäŋa Jerusalem-buy marrtjina waya Djesuwaya.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 — ausente —
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 — ausente —
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 — ausente —
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 — ausente —
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 — ausente —
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 — ausente —
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 — ausente —
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Dhuwayatja ŋunhi rom nhanukuŋu God-Waŋarrwuŋu, ŋunhi ŋayi wekaŋaya ŋilimuŋgu Moses-kaya balanya gamꞌ, ‘Djälwu malthu nhokalaŋuwu ŋäṉḏiꞌmiŋuwu ga bäpaꞌmiŋuwu.’ Ga buluya ŋayi gurra bitjan waŋa gamꞌ, ‘Ŋuli yurru yolŋu dhurrara-retjandhiya waŋa ŋäṉḏiꞌmiŋuna ga bäpaꞌmiŋuna, ŋunhi ŋunha romdja gurra waŋa balanyawuya yolŋuwu ŋilimu yurru bumana rakunygumana yana.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 — ausente —
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 — ausente —
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ga balanyawuna ŋarra ŋunhi bitjayatja ḻakaŋaya nhumaŋgu ŋäthiyiya, nhumaya ŋunhi barꞌparmaŋaya nhanŋuna God-Waŋarrwuna rom, ŋayŋu bilmaŋayana nhuma, ga wiripuna rom nherraya. Ga guḻkuꞌ yana nhuma gurra dhuwaya rom malanynha bilmaŋaya.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Ga beŋuya ŋayi Djesu wäthuna yolŋuwuna wayaŋgu ŋayŋu bitjayana waŋana, “Dharr-biyaku waya ŋäkuya, märr nhuma yurru dharaŋan yana.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Nhä ŋuli ŋunhi gärri guḻunꞌthi, yaka ŋuli ŋuriŋiya yolŋuna ŋayaŋu-yätjkuma. Ga nhä ŋuli ŋunhi dhawaṯthun ŋilimuŋgaya ŋayaŋuŋu, ŋunhiyina ŋayi yätjtja.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 [Ŋuli nhuma mäkiriꞌmiya waya ŋäku waya latjuꞌkuŋu!]”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Ŋayŋu ŋayi Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu waya marrtjina ga gunhaꞌyuna ŋunhi yolŋuna wayana ŋayŋu gulŋiyina buṉbuyina. Ŋayŋu waya dhä-wirrkaꞌyunana Djesuna bitjaya, “Marrkapmi, ŋäthiyi ḻakaŋu ŋanapuŋgu ŋunhi mayaliꞌ ŋurikiwuy dhäwuꞌpuy.”
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 — ausente —
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 — ausente —
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 “Ga nhä ŋuli ŋunhi yolŋuwaya dhawaṯthun ŋayaŋuŋu, ŋurikina ŋuli ŋayi God-Waŋarrya wirrkina yana milnyaŋꞌthun: Dhiyaŋu yätjthuya ŋilimuna ŋuli gulmamana nhanukaya God-Waŋarrwayatja.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Dhiyaŋu yätjthu ŋilimuna ŋuli yarrkmama nhanukaya bitjan dhuwaya mala gamꞌ, guyaŋa yurru yätjnha yana nhä mala, ga marrambaꞌ-djawꞌyunami rom, ga manaŋgan rom, ga mari yurru djäma wiripuwu yolŋuwu rakunyguma, ga
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 ḻäy-ḏäl rom, ga mayaliꞌ-wilkthunami rom, ga nyäḻyunami rom, ga djäl-gänaŋumi rom, ga maŋutji-ḏiyꞌyunami rom, gupa-waŋanhami rom, ga marŋgi-ḻakanhami rom, ga ḻäy-ŋarrꞌŋarr rom, ga ŋayaŋu-ḏäl rom.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Yo, balanyana ŋunhi yätjtja mala ŋunhi ŋuli walma dhipuŋuyu ŋayaŋuŋuya, ga yätjkumana ŋilimuŋgu ŋuli ŋayaŋuna. Ga bitjana bili ŋuli ŋunhi God-Waŋarrnhaya gulmama ŋilimuŋgaya, ŋunhiyiya nhanukayatja God-Waŋarrwayatja milnyaŋꞌmina.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Beŋuya ŋayi Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu mala nhanŋu gunhaꞌyuna ŋunhiyi wäŋa. Ga marrtjina waya ŋayŋu wäŋa guḻkuꞌmiyina wäŋayi yäkuyi Tyre-yina. Ga bunana waya ŋunhaya wäŋaŋu bala gärrina buṉbuyina, bili yaka ŋayi Djesu djälthina waya yurru yolŋu waya marŋgithi nhanŋu ŋunhi ŋayi gurrana ŋunhaya nhinana. Yurru gulkuruna ŋayi gurrana ŋunhi djuḻuḻꞌyunaya.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 — ausente —
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 — ausente —
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Ŋayŋu ŋayi Djesuya mayaliꞌkuna waŋana, “Dhuwaya yurru ŋurruŋuya ŋatha ḻuka yumurrkuꞌyu, ga yurruna moṉguya ŋatha ḻuka yurru wuŋgandhuya.” [Balanya ŋunhi mayaliꞌya gamꞌ: ŋurruŋuya ŋayi yurru Djesuyu guŋgaꞌyun nhanŋuwuy ŋayi yolŋuna Jew-nha malana ga yurruna ŋayi yurru wiripunaya bäpurruꞌna wayana guŋgaꞌyun.]
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ga ŋayi ŋunhi miyalkthuya buku-roŋinymaŋaya bitjaya, “Yuwalk yana marrkapmi. Yurru ŋunhi ŋuli wuŋgandhuya ḻuka gorꞌnha yupthunayana beŋuna ŋunhi yumurrkuꞌwayana biḻitŋu.” [Ga dhiyalaŋumi ŋunhi ŋayi mayaliꞌya gamꞌ: ŋunhi ŋayi Djesuyu gurrana nhanŋuway yolŋuna wayana guŋgaꞌyuna, ga bitjan bili ŋayi yurru wiripunaya yolŋuna wayana guŋgaꞌyun.]
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Ga ŋunhi ŋayi Djesuyu ŋäkuya balanya dhäruk, ŋayŋu ŋayi waŋanana, “Way, dhuwayatja nhe yuwalknha yana waŋana. Gatjuy marrtjina wäŋayina, bilina dhuwaya birrimbirr yätjtja walmana nhokalaŋuwaya yothuwaya.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi miyalktja roŋiyinana wäŋayina. Ga ŋunhi ŋayi bunana wäŋaŋuya, nhäŋaya yothunaya ŋayi gurrana gayŋi yana ŋorrana yakurr-latjuꞌyinana, bili nhanukaya ŋunhi yätjtja birrimbirr walmanana.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Ga beŋuya Djesuyu gunhaꞌyuna ŋunhi wäŋa Tyre-ya, ga marrtjina ŋayŋu Sidon-dhina, ga dhukarrkuyu ŋayi marrtjina ŋunha bala ḻäy-warryuna, ŋayŋu gumurrkuyu raŋikuyu. Dhunupana yana marrtjina Galilee-yina guḻunꞌthi ga bunana waya ŋunhaya yäkuŋu wäŋaŋu ‘Decapolis-ŋu.’
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ga ŋunhaya gurrana yolŋu nhinana dhoŋuluꞌ ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuyu wayay ŋanya gäŋaya Djesuwaya. Ga ŋäŋꞌthuna waya bitjaya, “Buku-djulŋi ŋäthiyi goŋ-ŋalꞌyu dhiyakaya yolŋuwaya märr ŋayi yurru latjuꞌyi.”
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya ŋanya garrꞌyunana ŋunhiyi dhoŋuluꞌna gänaŋuyina, ŋayŋu ŋayi goŋdja gulŋiyina nhanukaya mäkiriꞌyi, bulalꞌyi yana. Ga ŋarambiyayi ŋayi nhanukaya dhupthuna, ŋayŋu mulkanana ŋunhi yolŋunaya ŋäṉarrya.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Ga buku-garrwarthina ŋayi djiwarrꞌyi ŋayŋu yindi-ŋirꞌyunana ŋayŋu waŋana dhärukuyu Arram-guyu bitjayana, “Yipatha!” Balanya gamꞌ mayaliꞌ “Ḻapthuna!”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Ga bitjaya ŋayi ŋunhi waŋanaya ŋayŋu nhanŋu mäkiriꞌya ḻapthunana, ga ŋäṉarrya nhanŋu ŋunhi dhayaḻayinana, ŋayŋu ŋayi waŋana latjuꞌkuŋayana.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Ŋayŋu maṉḏa roŋiyina ŋayŋu yolŋuwaya wayaŋgaya. Ga bitjaya ŋayi Djesuyu wayana dhäruk-mukmaŋaya, “Bäyŋu nhuma yurru ḻakama yolŋuwuya ŋunhi ŋarra dhuwaya yolŋuna latjuꞌkuŋaya.” Yurru wayatja gunhaꞌyuna ŋanya dhäruk ga baḏak yana ḻakaŋaya bukmakku yana yolŋuwu.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ga bukmak waya wirrkina galŋa-ŋämathina. Ga bitjaya waya gurrana ŋunhi ḻakanhamina, “Nhäna dhuwayatja ŋayaŋu-ganyimꞌthunamina rom, ŋeniya! Dhiyaŋuya yolŋuyu gurra latjuꞌna wirrkina djäma. Mäkiriꞌ-dhumukthuya gurra ŋämana ga dhärukmiriwya gurra waŋana.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.