Marcos 7
Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs ARC
1 Waŋganymiyu waluyu Pharisee rom-mulkanhami waya, ga ḻurrkunꞌ Jew-wu rom-marŋgikunhami waya wäŋa Jerusalem-buy marrtjina waya Djesuwaya.
1 E reuniram-se em volta dele os fariseus e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 — ausente —
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 — ausente —
3 Porque os fariseus e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 — ausente —
4 e, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal, e as camas.
5 — ausente —
5 Depois, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem com as mãos por lavar?
6 — ausente —
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 Em vão, porém, me honram, ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 — ausente —
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens,
9 — ausente —
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Dhuwayatja ŋunhi rom nhanukuŋu God-Waŋarrwuŋu, ŋunhi ŋayi wekaŋaya ŋilimuŋgu Moses-kaya balanya gamꞌ, ‘Djälwu malthu nhokalaŋuwu ŋäṉḏiꞌmiŋuwu ga bäpaꞌmiŋuwu.’ Ga buluya ŋayi gurra bitjan waŋa gamꞌ, ‘Ŋuli yurru yolŋu dhurrara-retjandhiya waŋa ŋäṉḏiꞌmiŋuna ga bäpaꞌmiŋuna, ŋunhi ŋunha romdja gurra waŋa balanyawuya yolŋuwu ŋilimu yurru bumana rakunygumana yana.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe e: Quem maldisser ou o pai ou a mãe deve ser punido com a morte.
11 — ausente —
11 Porém vós dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 — ausente —
12 nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Ga balanyawuna ŋarra ŋunhi bitjayatja ḻakaŋaya nhumaŋgu ŋäthiyiya, nhumaya ŋunhi barꞌparmaŋaya nhanŋuna God-Waŋarrwuna rom, ŋayŋu bilmaŋayana nhuma, ga wiripuna rom nherraya. Ga guḻkuꞌ yana nhuma gurra dhuwaya rom malanynha bilmaŋaya.”
13 invalidando, assim, a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas
14 Ga beŋuya ŋayi Djesu wäthuna yolŋuwuna wayaŋgu ŋayŋu bitjayana waŋana, “Dharr-biyaku waya ŋäkuya, märr nhuma yurru dharaŋan yana.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, vós todos, e compreendei.
15 Nhä ŋuli ŋunhi gärri guḻunꞌthi, yaka ŋuli ŋuriŋiya yolŋuna ŋayaŋu-yätjkuma. Ga nhä ŋuli ŋunhi dhawaṯthun ŋilimuŋgaya ŋayaŋuŋu, ŋunhiyina ŋayi yätjtja.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele, isso é que contamina o homem.
16 [Ŋuli nhuma mäkiriꞌmiya waya ŋäku waya latjuꞌkuŋu!]”
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
17 Ŋayŋu ŋayi Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu waya marrtjina ga gunhaꞌyuna ŋunhi yolŋuna wayana ŋayŋu gulŋiyina buṉbuyina. Ŋayŋu waya dhä-wirrkaꞌyunana Djesuna bitjaya, “Marrkapmi, ŋäthiyi ḻakaŋu ŋanapuŋgu ŋunhi mayaliꞌ ŋurikiwuy dhäwuꞌpuy.”
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 — ausente —
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 — ausente —
19 porque não entra no seu coração, mas no ventre e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 “Ga nhä ŋuli ŋunhi yolŋuwaya dhawaṯthun ŋayaŋuŋu, ŋurikina ŋuli ŋayi God-Waŋarrya wirrkina yana milnyaŋꞌthun: Dhiyaŋu yätjthuya ŋilimuna ŋuli gulmamana nhanukaya God-Waŋarrwayatja.
20 E dizia: O que sai do homem, isso é que contamina o homem.
21 Dhiyaŋu yätjthu ŋilimuna ŋuli yarrkmama nhanukaya bitjan dhuwaya mala gamꞌ, guyaŋa yurru yätjnha yana nhä mala, ga marrambaꞌ-djawꞌyunami rom, ga manaŋgan rom, ga mari yurru djäma wiripuwu yolŋuwu rakunyguma, ga
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as prostituições, os homicídios,
22 ḻäy-ḏäl rom, ga mayaliꞌ-wilkthunami rom, ga nyäḻyunami rom, ga djäl-gänaŋumi rom, ga maŋutji-ḏiyꞌyunami rom, gupa-waŋanhami rom, ga marŋgi-ḻakanhami rom, ga ḻäy-ŋarrꞌŋarr rom, ga ŋayaŋu-ḏäl rom.
22 os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Yo, balanyana ŋunhi yätjtja mala ŋunhi ŋuli walma dhipuŋuyu ŋayaŋuŋuya, ga yätjkumana ŋilimuŋgu ŋuli ŋayaŋuna. Ga bitjana bili ŋuli ŋunhi God-Waŋarrnhaya gulmama ŋilimuŋgaya, ŋunhiyiya nhanukayatja God-Waŋarrwayatja milnyaŋꞌmina.”
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Beŋuya ŋayi Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu mala nhanŋu gunhaꞌyuna ŋunhiyi wäŋa. Ga marrtjina waya ŋayŋu wäŋa guḻkuꞌmiyina wäŋayi yäkuyi Tyre-yina. Ga bunana waya ŋunhaya wäŋaŋu bala gärrina buṉbuyina, bili yaka ŋayi Djesu djälthina waya yurru yolŋu waya marŋgithi nhanŋu ŋunhi ŋayi gurrana ŋunhaya nhinana. Yurru gulkuruna ŋayi gurrana ŋunhi djuḻuḻꞌyunaya.
24 E, levantando-se dali, foi para os territórios de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, queria que ninguém o soubesse, mas não pôde esconder-se,
25 — ausente —
25 porque uma mulher cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 — ausente —
26 E a mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ŋayŋu ŋayi Djesuya mayaliꞌkuna waŋana, “Dhuwaya yurru ŋurruŋuya ŋatha ḻuka yumurrkuꞌyu, ga yurruna moṉguya ŋatha ḻuka yurru wuŋgandhuya.” [Balanya ŋunhi mayaliꞌya gamꞌ: ŋurruŋuya ŋayi yurru Djesuyu guŋgaꞌyun nhanŋuwuy ŋayi yolŋuna Jew-nha malana ga yurruna ŋayi yurru wiripunaya bäpurruꞌna wayana guŋgaꞌyun.]
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos, porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-
28 Ga ŋayi ŋunhi miyalkthuya buku-roŋinymaŋaya bitjaya, “Yuwalk yana marrkapmi. Yurru ŋunhi ŋuli wuŋgandhuya ḻuka gorꞌnha yupthunayana beŋuna ŋunhi yumurrkuꞌwayana biḻitŋu.” [Ga dhiyalaŋumi ŋunhi ŋayi mayaliꞌya gamꞌ: ŋunhi ŋayi Djesuyu gurrana nhanŋuway yolŋuna wayana guŋgaꞌyuna, ga bitjan bili ŋayi yurru wiripunaya yolŋuna wayana guŋgaꞌyun.]
28 Ela, porém, respondeu e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Ga ŋunhi ŋayi Djesuyu ŋäkuya balanya dhäruk, ŋayŋu ŋayi waŋanana, “Way, dhuwayatja nhe yuwalknha yana waŋana. Gatjuy marrtjina wäŋayina, bilina dhuwaya birrimbirr yätjtja walmana nhokalaŋuwaya yothuwaya.”
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio
30 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi miyalktja roŋiyinana wäŋayina. Ga ŋunhi ŋayi bunana wäŋaŋuya, nhäŋaya yothunaya ŋayi gurrana gayŋi yana ŋorrana yakurr-latjuꞌyinana, bili nhanukaya ŋunhi yätjtja birrimbirr walmanana.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, pois o demônio já tinha saído.
31 Ga beŋuya Djesuyu gunhaꞌyuna ŋunhi wäŋa Tyre-ya, ga marrtjina ŋayŋu Sidon-dhina, ga dhukarrkuyu ŋayi marrtjina ŋunha bala ḻäy-warryuna, ŋayŋu gumurrkuyu raŋikuyu. Dhunupana yana marrtjina Galilee-yina guḻunꞌthi ga bunana waya ŋunhaya yäkuŋu wäŋaŋu ‘Decapolis-ŋu.’
31 E ele, tornando a sair dos territórios de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galileia, pelos confins de Decápolis.
32 Ga ŋunhaya gurrana yolŋu nhinana dhoŋuluꞌ ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuyu wayay ŋanya gäŋaya Djesuwaya. Ga ŋäŋꞌthuna waya bitjaya, “Buku-djulŋi ŋäthiyi goŋ-ŋalꞌyu dhiyakaya yolŋuwaya märr ŋayi yurru latjuꞌyi.”
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente, e rogaram-lhe que impusesse as mãos sobre ele.
33 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya ŋanya garrꞌyunana ŋunhiyi dhoŋuluꞌna gänaŋuyina, ŋayŋu ŋayi goŋdja gulŋiyina nhanukaya mäkiriꞌyi, bulalꞌyi yana. Ga ŋarambiyayi ŋayi nhanukaya dhupthuna, ŋayŋu mulkanana ŋunhi yolŋunaya ŋäṉarrya.
33 E, tirando-o à parte de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Ga buku-garrwarthina ŋayi djiwarrꞌyi ŋayŋu yindi-ŋirꞌyunana ŋayŋu waŋana dhärukuyu Arram-guyu bitjayana, “Yipatha!” Balanya gamꞌ mayaliꞌ “Ḻapthuna!”
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá, isto é, abre-te.
35 Ga bitjaya ŋayi ŋunhi waŋanaya ŋayŋu nhanŋu mäkiriꞌya ḻapthunana, ga ŋäṉarrya nhanŋu ŋunhi dhayaḻayinana, ŋayŋu ŋayi waŋana latjuꞌkuŋayana.
35 E logo se lhe abriram os ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Ŋayŋu maṉḏa roŋiyina ŋayŋu yolŋuwaya wayaŋgaya. Ga bitjaya ŋayi Djesuyu wayana dhäruk-mukmaŋaya, “Bäyŋu nhuma yurru ḻakama yolŋuwuya ŋunhi ŋarra dhuwaya yolŋuna latjuꞌkuŋaya.” Yurru wayatja gunhaꞌyuna ŋanya dhäruk ga baḏak yana ḻakaŋaya bukmakku yana yolŋuwu.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Ga bukmak waya wirrkina galŋa-ŋämathina. Ga bitjaya waya gurrana ŋunhi ḻakanhamina, “Nhäna dhuwayatja ŋayaŋu-ganyimꞌthunamina rom, ŋeniya! Dhiyaŋuya yolŋuyu gurra latjuꞌna wirrkina djäma. Mäkiriꞌ-dhumukthuya gurra ŋämana ga dhärukmiriwya gurra waŋana.”
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.