Jó 14

dwrl (DWRL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 «Mac'c'a asaappe yeletteedda asaa laytsay k'antsa; hewaa keeshshaakka metuwaan kumi utteedda.
1 “O ser humano, nascido de mulher, vive breve tempo, cheio de inquietação.
2 I c'iishshaadan c'iishshiide, ellekka k'ok'k'ofetti aggee; k'ay gam"ennan kuwaadan ellekka aad'd'i kichchee.
2 Nasce como a flor e murcha; foge como a sombra e não permanece.
3 Yaatina neeni, S'oossay, hewaa mala asaakka s'eellay? K'ay Aa pirddanaw ne sintsa shiishshay?
3 Sobre ele abres os teus olhos? E me fazes entrar em juízo contigo?
4 Tunabaappe geeshshabaa kessanaw danddayiyaawe oonee? Ooninne baawa.
4 Quem poderá tirar coisa pura daquilo que é impuro? Ninguém!
5 Asay de'ana laytsatuu zawati utteeddino; I de'ana aginaakka neeni payda wotsaadda; neeni wotseedda zawaappe aad'd'iyaawe baawa.
5 Visto que os dias do ser humano estão contados, o número dos seus meses está nas tuas mãos; traçaste limites além dos quais não passará.
6 Hewaa diraw, keraa ootsiyaa Asay bare oosuwaa poliide shemppiyaawaadan, Asay bare daabura laytsaa poliide shemppanaadan, Aa agga.
6 Desvia dele o teu olhar, para que tenha repouso, até que, como o trabalhador, tenha prazer no seu dia.”
7 «Mitsawukka hidootay de'ee; mitsay k'ans's'ooppe aac'ee; aac'aykka hewaadan haniidde, de'i bashee.
7 “Porque há esperança para a árvore, pois, mesmo cortada, voltará a brotar, e não cessarão os seus rebentos.
8 He mitsaa s'ap'uu biittaa garssan ec'inttokka, Aa durumaykka biittan wook'k'ooppekka,
8 Se as suas raízes envelhecerem na terra, e o seu tronco morrer no chão,
9 haatsaa peenuwaa demmiide aac'ee; puutiyaadan ooratsa lic'uwaa kessee.
9 ao cheiro das águas brotará e dará ramos como a planta nova.
10 «Shin Asay hayk'k'ina, Aa wolk'k'ay wuree; Aa shemppuu kesowaappe hini baggan, I hak'an de'ii?
10 Mas, se alguém morre, fica prostrado; o ser humano expira e para onde vai?”
11 Abbaappe haatsay meliyaawaadan, k'ay shaafaa haatsaykka to'iyaawaadan,
11 “Como as águas do lago evaporam, e o rio se esgota e seca,
12 hewaadan asaykka hayk'k'ee; he sa'aappe denddenna. Salotuu aad'd'ana gakkanawukka Asay beegottena; bare gem"ishshuwaappekka denddenna.
12 assim o ser humano se deita e não se levanta; enquanto existirem os céus, não acordará, nem será despertado do seu sono.”
13 «Abeet S'oossaw, neeni taana duufo giddon gentsaade, ne hank'k'uu aad'd'ana gakkanaw k'oseeddawaa gidaarikkiishsha! Neeni taw keeruwaa immaade, he gallassi taana hassayeeddawaa gidaarikkiishsha!
13 “Quem dera me escondesses na sepultura e me ocultasses até que a tua ira passasse! Quem dera me fixasses um prazo e depois te lembrasses de mim!
14 Itti Asay hayk'k'ooppe, simmiide pas'anee? Ta laamii yaana gakkanaw, ha tugga wodiyaa ubbaa danddayan naagana.
14 Quando alguém morre, será que volta a viver? Todos os dias da minha luta esperaria, até que viesse a minha mudança.
15 Neeni med'd'eedda taanakka be'anaw neeni laamotiyaa wode, neeni taana s'eesana; taani new koyana.
15 Tu me chamarias, e eu te responderia; terias saudades da obra das tuas mãos;
16 He wodiyaan, neeni tumuwaappe ta tangguwaa wochchana; shin ta nagaraa ta bolla paydakka.
16 e até contarias os meus passos e não levarias em conta os meus pecados.
17 Ta bayzzuu k'arc'c'iitaa giddon yiic'ettana; ta nagaraakka neeni kammana.
17 A minha transgressão estaria selada num saco, e terias encoberto as minhas iniquidades.”
18 «Derii kunddiyaanne me"erettiyaawaadan, zaallaykka d'ok'olettiyaawaadan,
18 “Mas como o monte que desmorona e se desfaz, e a rocha que se move do seu lugar,
19 haatsaykka shuchchaa bookkiyaawaadaaninne di'uukka biittaa meec'c'iide afiyaawaadan, hewaadan neenikka asaa hidootaa d'ayissaasa.
19 como as águas gastam as pedras, e as cheias levam o pó da terra, assim destróis a esperança humana.
20 Neeni Aa med'inaw s'oonaasa; yaatooppe I bi aggee. Aa malaa laammaadde, ne sintsappe yeddaasa.
20 Tu prevaleces para sempre contra o ser humano, e ele passa; mudas o semblante dele e o despedes.
21 Aa naanatuu bonchchettooppe, hewaa I erenna; unttunttu tooshettooppekka be'enna.
21 Os seus filhos recebem honras, e ele não sabe; são humilhados, e ele não percebe.
22 Shin Aa bollaa seelay Aa s'alalaw sisettee; I bare s'alalaw yeekkee» yaageedda.
22 Ele sente as dores apenas de seu próprio corpo, e a sua alma lamenta apenas por si mesma.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.