Romanos 4
Agta, Dupaninan (DUO) vs NTLH
1 Niyaen, nanakaman tam mina ni Abraham, i minappo na kaputotan na Judyo a hidi. Anya i pakesalakanan na?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Nu napalinteg ni Abraham ha saguppang na Dios gipu ha ginimet na, atoy mina i pagpasindayag na. Ngem awan hikuna makapagpasindayag ha saguppang na Dios.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ta nesurat ha Libro na Dios, a “Nanahod ni Abraham ha Dios. Ket gipu ha panahod na, inbilang na Dios a nalinteg hikuna,” kon na surat.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Niyaen, nu atoy i magtarabaho, matangdanan hikuna. Awan a mebilang a regalo i tangdan na, nu awan a suweldo na bannog na.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ngem nu atoy i manahod ha ni Jesu-Cristu ken awan magtalak ha bukod na gimet, manahod hikuna ha Dios a mahagpalinteg ha nagliwat a hidi. Ket mebilang hikuna a nalinteg ha saguppang na Dios gipu ha panahod na.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ide i kayat na kagiyan ni Dabid, idi kinagi na a maragsak i ibilang na Dios a nalinteg, maski nu bakkan a gipu ha ginemigimet di nu awan gipu ha panahod di ha Dios. Kinagi ni Dabid,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Maragsak hidi a pinakawan na Dios ha kinadukas di, a inadya na i ngamin a liwat di.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Maragsak hidi a ibilang na Dios a awan dan ha liwat di,” kon ni Dabid idi.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Niyaen, anya wade? Ide agraksak para ha Judjudyo la a nakugitan? Awan. Madi Iday! Ito ket para bila ha bakkan a Judjudyo a awan a hidi a awan nakugitan. Binasa tam iday a paset na Libro na Dios a nagkagi, a “Nanahod ni Abraham ha Dios, ket gipu ha panahod na, inbilang na Dios a nalinteg hikuna.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Niyaen, hangan ito a nagimet? Ha palungo, onu kobosan a pinnakakugit ni Abraham? Katandiyan tam a nebilang na Dios ni Abraham a nalinteg idi palungo na pinakakugit na, maski awan ha pangpasakop na ha Dios, nu awan la i panahod na.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Nagdilokod i pinakakugit na, ket pagtiplad ito a inbilang na hikuna na Dios a nalinteg gipu ha panahod na, maski idi tiyempo a awan pala nangtongpal ni Abraham ha inbon na Dios, a awan pala nakakugit i baggi na. Niyaen, gipu ta kona hito ha ni Abraham, nagbalin hikuna a kona ha minappo na ngamin a manahod ha Dios, maski awan nakakugit i baggi di. Ginimet na ito na Dios penu mepaenta na a mapalinteg i tolay gipu ha panahod na, maski nu awan ha pakatandi na megipu ha Linteg na Judyo.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ket kona bila hito a nagbalin bila ni Abraham a kona ha minappo na Judjudyo awan la nakugitan ngem umunod bila hidi ha pamati ni Abraham. Gipu ta i pamati na pinumigsa, oray pay ide awan pala hikuna nakugitan.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Inkari na Dios ha ni Abraham ken ha kaputotan na a dumemat nokkan i tiyempo, ket magbalin hidi a makinkukuwa ha ngamin a lutak. Inkari na ito na Dios, ket bakkan a gipu ta nangtongpal ni Abraham ha Linteg, nu awan gipu ta nanahod hikuna. Ket inbilang na Dios a nalinteg hikuna.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Niyaen, nu meyatad mina i inkari na Dios gipu ha pinagtongpal na tolay ha Linteg, awan ha serbe i panahod na tolay. Ket madadail la mina i kari na Dios, gipu ta awan maalap na tolay.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ta i keangayan na Linteg na Dios ket i tolay a naparusaan. Ta awan a esa a makatongpal ha Linteg. Ta nu basta a atoy i linteg atoy a sigurado i mangisalongasing hito.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Isu, niyaen, makatandiyan tam a gipu ha panahod la i pakaalapan tam ha inkari na Dios. Pinanggep na a kona hito penu maalap na tolay i inkari na Dios gipu ha kagbi na. Ket mapatalgedan i inkari na aye, a kona ha sagut, para ha ngamin a nikitam a kaputotan ni Abraham. Ket gipu ta kona hito, magiwat tam i sagut na Dios, maski nu Judyo kitam, onu bakkan a Judyo. Maski nu umuseg kitam ha Linteg ni Moyses onu awan. Basta manahod kitam a kona ha panahod ni Abraham. Ta mebilang ni Abraham a minappo na ngamin a manahod.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ket kona ha nesurat ha Libro na Dios, a “Pinagbalin taka a apo na ngamin a manahod, a maghen ha makpal a bayan,” kon na Dios. Ket hito a kari ket natungpal gipu ta ni Abraham i hama tam amin ha sanguanan na Dios. I Dios a tinahodan ni Abraham, hikuna i magpabiyag manon ha minatay a hidi. Ket hikuna i mangiparsuwa ha ngamin gipu ha kagi na. Oni ay!
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Niyaen, ide paman i inkari na Dios ha ni Abraham. Ket nesurat ha Libro na Dios, a “Kona ihe i kaputotan mo nokkan, a kona ha ngamin a pusiyan a maghen ha langit i kakpal di,” kon na Dios. Maski nu awan a mabalin a magyenak ni Abraham, nanahod hikuna ha nipeta na Dios. Ket ninamnamaan na ket tinahodan na i kari na Dios. Ket hito nagbalin hikuna a minappo ha ngamin a manahod a naghen ha makpal a baybayan
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Idi tiyempo a kinagi na ito na Dios, nagsangagasut i idad ni Abraham. Ngem awan a kumapoy i panahod na, maski idi inbilang na i baggi na a kona ha natay dan, ken awan a mabalin a magenak ni Sara, a kabanga na.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Awan linumpas i panahod na. Ket awan hikuna nagduwaduwa ha kari na Dios. Isu i gipu na a dineyaw na i Dios, ket tulos, pinumigsa hikuna ha panahod na.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Katandi ni Abraham a sigurado a tungpalan na Dios i kari na.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ket iday i gipu na a inbilang na Dios a nalinteg ni Abraham, gipu ha panahod na.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Niyaen, ha iday a pagkagi a “Nebilang a nalinteg.” Bakkan a para ha ni Abraham la iday,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 nu awan pati hikitam bila a mebilang a nalinteg. Oni! Para ha nikitam a manahod ha Dios. Hikuna i Dios a nagpabiyag manon ha ni Jesus a Happo tam.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Negiwat ni Jesus idi a matay hikuna, penu maadya na i liwat tam. Ket pinabiyag na manon na Dios, penu palintegan na kitam ha saguppang na Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.