Lucas 15
Agta, Dupaninan (DUO) vs ARA
1 — ausente —
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 — ausente —
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ket gipu ta kona hito, inestoriya ni Jesus i pangikalan na ha nidi.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 Kinagi na, “Nu atoy i esa a gasut na karnero ha nikaw, ket mapukaw i esa, siyempre, itirak mo i siyam a pulo ket siyam ha talon, ket tanubukan mo i esa hanggan maeriyokan mo.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Nu naeriyokan mo dan i esa, magragsak ka, a baklayan mo iday a karnero, ket isoli mo ha bilay moy.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Nu nagsoli ka dan ha bilay moy, ayagan mo i agagum mo, a ipeta mo, ‘Magragsak kitam bas, ta naeriyokan ko dan i napukaw a karnero,’ kommo. Ket mas maragsak ka megipu ha esa a naeriyokan mo, ngem ha siyam a pulo ket siyam a awan napukaw.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ket ipeta ko ha nikam a kona ha ide i kayat ko a kagiyan. Nu atoy i esa a tolay a magbabawi ken sumina ha ugali na a madukas, maragsak hidi unay ha langit. Mas maragsak hidi ha langit megipu ha esa a magbabawi, ngem ha siyam a pulo ket siyam a tolay a awan makasapul ha pagbabawi.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ket kona bila ha ide,” kon ni Jesus, “nu atoy i esa a babbey, ket atoy ha nikuna i sampu a pilak, ngem napukaw i esa, maganya hikuna? Siempre, magpagangat hikuna ha sulu di, ket sagadan na perpermi i ngamin a bilay di. Ket dagdagan na i pageriyok na hanggan a maeriyokan na dan i pilak na aye.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Nu naeriyokan na iday a pilak, magayag hikuna ha agagum na. ‘Magragsak kitam, ta naeriyokan ko i pilak ko,’ kon na.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Kona dalla hito, ipeta ko ha nikam, magragsak unay i anghel a hidi na Dios nu maenta di i maski esa a magbabawi ken sumina ha ugali na a madukas.” Ide i nepeta ni Jesus ha Pariseyo a hidi ken mamaestro na linteg, ta kagin di a awan di masapul a magbabawi.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 “Ket kona pala ha ide,” tinumulos ni Jesus, “Atoy idi i esa a lakay ken duwa a annak na a lallaki.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Inpeta na boridik ha hama na, ‘Hama ko, iyatad mo bi i bunong ko ha gihagihak tam,’ kon na. Isu a binunong na lakay i gihagihak di ha nidi duwa.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Idi awan maalay, inlako na boridik i bunong na, ket linumakad hikuna ha lugar a madiyo. Idi pagdemat na, inubos na i ngamin a korinat na ha nagastador a ugali na.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Niyaen, idi nobos i ngamin a korinat na, dinumemat i nakaro a alap ha ide a lugar, ket nagrigat unay i boridik heya.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Isu a nagpatagabu hikuna ha esa a mannannalon. Ket pinaangay na i boridik ha talon na, penu pakanan na i babboy a hidi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Tahod a kayat na a magkan, maski ha kanan na babboy a hidi, maski nu lupas la. Ta awan hikuna naatdinan ha kanan.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Niyaen, idi sinumoli i pakanakam na, inpeta na ha baggi na, ‘Atoy i makpal a tagabu ha nama ko, ket makpal i kanan di ngamin. Ngem dandaniyak a matay, ta awan ha kanan ko. Mesungotak agay!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Umangayak dod ha nama ko. Ket ipeta kos ha nikuna, “Hama ko, nagliwatak ha Dios ken ha nikaw.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Awanak mo ibilang a annak mo, nu awan mina a tagabu mo.” Kona hito i nakam na boridik.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Isu a sinumoli hikuna ha nama na. Ket idi linumakad pala hikuna, inbatabatad nama na, ket naenta na i boridik ha madiyo. Ket kinagbiyan na a nagbuyot hikuna, ket ginakusan na i boridik aye. Ket inammosan na hikuna.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ket inpeta na boridik, ‘Hama ko, nagliwatak ha Dios ken ha nikaw. Awanak mo mina ibilang a annak mo.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Ngem nagayag i lakay ha tagabu a hidi, ‘Sigida kam, alapan moy i kaaamakan a tennon, ket itennon moy ha nikuna. Isangkalang moy bila ha kamat na. Isapatos moy bila ha tikad na.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Alapan moy bila i malogyaw a baka a matabbi, ket partiyan moy. Magsilebra kitam bas, a magragsak kitam.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Ta sinumoli i annak ko aye. Idi pinaglapos na, kona ha natay dan hikuna. Ngem niyaen, kebbiyag pala. Idi, kona ha netawtaw hikuna. Ngem niyaen, naeriyokan ko dan.’ Ide i kinagi na hama na. Ket nagragsak dod hidi.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Niyaen, idi nagragsak pala hidi, sinumoli i hekka na a nagipu ha talon. Ket idi binumikan hikuna ha bilay di, nateman na i musika ken salsala di.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Nagsalodsod dod hikuna ha esa a tagabu, ‘Maganya hidi?’ kon na hekka.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ket tinabbeg na tagabu, ‘Sinumoli i wadi mo. Ket pinarti nama mo i malogyaw a baka a matabbi, penu magragsak hidi. Maragsak man ni Lakay, ta nahusay i wadi mo,’ kon na tagabu.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Ngem gipu ta kona hito, nagingal i hekka. ket madiyan na a sumadap ha bilay. Isu, linumapos i hama na, ket inpeta na a sumadap mina ha bilay.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ngem kinagi na hekka ha nama na, ‘Hama ko, hanggan idi ballikak pala, nagtarabahowak ha nikaw a kona ha tagabu. Awanak nagtalakag ha nebon mo. Ngem hanggan niyaen, awan mo pala inyatad, penu makipagragsakak ha agagum ko, maski nu ballik la a kambing.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ket niyaen, nu sumoli i boridik mo aye, pinarti mo i malogyaw a baka a matabbi! Maski nu inubos na i gihagihak mo ha pampam a hidi!’ kon na hekka.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Ngem kinagi nama na, ‘Annak ko, kanayon taka kakuyog. Maski nu anya i aruwatan ko, iday bila i aruwatan mo.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Mappiya dod nu magragsak kitam. Ta idi, kona ha natay i wadi mo. Ngem niyaen, magbiyag a tahod. Idi, kona ha netawtaw hikuna. Ngem niyaen, naeriyokan tam manon,’ kon na hama.” Ide i estoriya ni Jesus ha Pariseyo a hidi ken mamaestro na linteg, penu makatandiyan di i pagkagbi na Dios ha totolay a mahagliwat.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.