Atos 22
Agta, Dupaninan (DUO) vs NVT
1 “Hahama ko ket hikam a kakabsat ko,” kagi na, “temanan moy bi i kakkagi ko aye, a pangipakatandi ko ha nikam,” kon ni Pablo.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Niyaen, idi nateman na Judyo a hidi a magbalikas ni Pablo ha kagi na Judyo, tinumahan hidi.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Ket tinumulos ni Pablo, “Hikan i esa a Judyo a nenak ha ili a Tarso, ha probinsiya a Silisiya, ken Jerusalem aye i dimmakkalan ko. Ni Padi Gamaliyel i maestro ko idi. Isu, inadal ko perpermi i ngamin a Linteg na minappo tam. Ket magagetak a umuseg ha Dios a kona ha nikam.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Niyaen, inpadusa ko idi i manahod a hidi ha ni Jesus, ket kayat ko hidi a patayan. Isu a dinakap ko hidi. Sa ko, inbalud. Maski nu lallaki a hidi onu babbey.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ket mapatahodan na Katangkayan a Padi, ken hidi a miyembro na Sanhedrin, a tahod i ipeta ko ha nikam. Ta hidi i sistigu ko, gipu ta hidi i nangiyatad ha nikan ha sulat a para ha Judyo a hidi a magturay ha ili a Damasko. Ket inumangayak ayo penu padakap ko mina i manahod a hidi ha ni Jesus. Ket mesoli ko mina hidi a kekkawar hanggan ha he, ha Jerusalem, penu maparusa mina hidi.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Ngem atoy a nagsalen ha nikan! Ta idi dandaniyak a makaabot ha ili a Damasko, idi lubuk na pamalak, bigu la a sinumiklab ha lebut ko i demlag a naggipu ha langit.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ket nataknegak ha lutak, ket nateman ko i timek a nagkagi ha nikan. Kinagi na, ‘Saulo, Saulo! Apay a ipadusanak?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ket kinagi ko, ‘Ni heya ka, Apo?’ Ket kinagi na timek, ‘Hikan ni Jesus a taga-Nasaret. Hikan i sasentiyan mo,’ kagi na.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Niyaen, ha agagum ko a hidi, naenta di bila i siklab aye. Ngem awan di nasaneg i timek a nagkagi ha nikan.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ket sinalodsod ko, ‘Maganyaak mina, Apo?’ Ket kinagi ni Apo ha nikan, ‘Umikat ka, ket sumadap ka ha Damasko ayo, ta atoy i mangipeta ha nikaw ha ngamin a ginayak na Dios a gimetan mo.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Sa, idi kaikat ko, agay, nabulsakak gipu ha siklab heya. Isu, kinabitanak na agagum ko, ket inyangay diyak ha Damasko.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Niyaen, ha Damasko, atoy i lallaki a makidios. Ni Ananiyas i nagen na. Magaget hikuna a umuseg ha Linteg tam, ket deydeyawan na ngamin a Judyo ha Damasko.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Hikuna i inumangay ha nikan, a kinagi na, ‘Saulo a kabsat ko, makaenta ka manon!’ Ket bigu la a nakaenta ak manon! Ket tinumangadak ha nikuna.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Sa, kinagi ni Ananiyas, ‘I Dios a panahodan na minappo tam, hikuna i nagpili ha nikaw, ta kayat na a makatandiyan mo i panggep na. Ket pinili na ka, penu maenta mo i annak na a ni Cristu, ket penu mateman mo i pagipeta na ha nikaw.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ta niyaen, ket hikaw i sistigu na a mangipakatandi ha ngamin a tolay megipu ha ni Jesus a naenta mo, ken kakkagi na a nateman mo.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Isu, niyaen,’ kagi ni Ananiyas, ‘Awan kas manteng a umuseg ha nikuna. Tumaknag ka. Ayagan mo ni Jesu-Cristu, ket pabinyagan mo i baggi mo, penu maadya i liwaliwat mo,’ kon ni Ananiyas.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Kobos na,” kon ni Pablo, “nagsoliyak ha he, ha Jerusalem. Ket idi nagkarkararagak ha Templo, atoy i pinaenta na Dios ha nakam ko.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Naenta ko ni Apo Jesus a nagkagi ha nikan. Ket kinagi na, ‘Sigida kas! Lumapos ka ha Jerusalem. Ta awan di tahodan i kagi mo megipu ha nikan.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ket kinagi ko, ‘Apo, siguro manahod hidi nokkan, gipu ha pagbabawi ko. Ta katandi di a inumangayak idi ha ngamin a kapilya, a pinarusaan ko i ngamin a manahod ha nikaw.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ket katandi di bila a idi napatay ni Esteban, a nangibaheta megipu ha nikaw, atoyak bila hito a nagoni ha katay na. Ket dinaponan ko i babadu di a nagpatay ha nikuna,’ kon ko.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ngem kinagi ni Apo, ‘Kad mo dan, ta paangayan ta ka ha madiyo, ha sabasabali a bayan ken tolay a bakkan a Judyo,’ kon ni Apo.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Niyaen, idi kinagi ni Pablo ito a megipu ha totolay a bakkan a Judyo, nangrangsit manon i kakpalan aye. Indulaw di, “Patayan tam dan! Awan mina hikuna a magbiyag!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Nangrangsit hidi. Ket pinagpagan di i tennon di. Ket nagibisag hidi ha tapok. Tahod a madiyan di i kagi ni Pablo megipu ha totolay a bakkan a Judyo.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Isu, pinasaddap na kumander ni Pablo ha kuwarto na sunsundalu. Ket binon na i sundalu a hidi a sephatan di ni Pablo, penu pagkagiyan di nu anya i liwat na. Ta nangrangsirangsit unay i Judyo a hidi.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ngem idi pinaggakaden di a pasephatan mina hikuna, kinagi ni Pablo ha esa a kapitan na sundalu a hidi, “Ipalobus dod na linteg na Roma, nu masephatan i lallaki a Romano, ket awan di embestigaran ha palungo?” kon na.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Niyaen, idi nateman na kapitan ito, inumangay hikuna ha kumander na, ket inpeta na, “Dadi pala agay! Maganya kitam? Ta Romano malla, kon na kan na lallaki aye!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Isu, inumangay i kumander, ket sinalodsod na, “Ipeta mo a tahod, Romano ka?” “Oni ah!” kagi ni Pablo.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ket kinagi na kumander, “Mangina i nagastador ko, idi pinagbalin ko a Romano.” “Ngem ha nikan,” kagi ni Pablo, “nenakak a Romano,” tinabbeg ni Pablo.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Sa, inumadiyo a sigida i sundalu a hidi a manephat ha ni Pablo. Pati i kumander aye, kinumanteng bila, idi nakatandiyan na a ni Pablo i Romano. Ta dakkal a liwat ito, nu pagakad na i esa a Romano.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Idi kaugman na, kayat na kumander a makatandiyan nu apay a pinaliwat di Judyo ni Pablo. Isu, pinaadya na i kawar ni Pablo, ket pinapisan na i matangkay a padi a hidi, ken ngamin a sakop na Sanhedrin. Sa na, inyangay ni Pablo a insaguppang ha nidi.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.