Atos 22
Agta, Dupaninan (DUO) vs NTLH
1 “Hahama ko ket hikam a kakabsat ko,” kagi na, “temanan moy bi i kakkagi ko aye, a pangipakatandi ko ha nikam,” kon ni Pablo.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Niyaen, idi nateman na Judyo a hidi a magbalikas ni Pablo ha kagi na Judyo, tinumahan hidi.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 Ket tinumulos ni Pablo, “Hikan i esa a Judyo a nenak ha ili a Tarso, ha probinsiya a Silisiya, ken Jerusalem aye i dimmakkalan ko. Ni Padi Gamaliyel i maestro ko idi. Isu, inadal ko perpermi i ngamin a Linteg na minappo tam. Ket magagetak a umuseg ha Dios a kona ha nikam.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Niyaen, inpadusa ko idi i manahod a hidi ha ni Jesus, ket kayat ko hidi a patayan. Isu a dinakap ko hidi. Sa ko, inbalud. Maski nu lallaki a hidi onu babbey.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ket mapatahodan na Katangkayan a Padi, ken hidi a miyembro na Sanhedrin, a tahod i ipeta ko ha nikam. Ta hidi i sistigu ko, gipu ta hidi i nangiyatad ha nikan ha sulat a para ha Judyo a hidi a magturay ha ili a Damasko. Ket inumangayak ayo penu padakap ko mina i manahod a hidi ha ni Jesus. Ket mesoli ko mina hidi a kekkawar hanggan ha he, ha Jerusalem, penu maparusa mina hidi.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Ngem atoy a nagsalen ha nikan! Ta idi dandaniyak a makaabot ha ili a Damasko, idi lubuk na pamalak, bigu la a sinumiklab ha lebut ko i demlag a naggipu ha langit.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ket nataknegak ha lutak, ket nateman ko i timek a nagkagi ha nikan. Kinagi na, ‘Saulo, Saulo! Apay a ipadusanak?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ket kinagi ko, ‘Ni heya ka, Apo?’ Ket kinagi na timek, ‘Hikan ni Jesus a taga-Nasaret. Hikan i sasentiyan mo,’ kagi na.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Niyaen, ha agagum ko a hidi, naenta di bila i siklab aye. Ngem awan di nasaneg i timek a nagkagi ha nikan.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ket sinalodsod ko, ‘Maganyaak mina, Apo?’ Ket kinagi ni Apo ha nikan, ‘Umikat ka, ket sumadap ka ha Damasko ayo, ta atoy i mangipeta ha nikaw ha ngamin a ginayak na Dios a gimetan mo.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Sa, idi kaikat ko, agay, nabulsakak gipu ha siklab heya. Isu, kinabitanak na agagum ko, ket inyangay diyak ha Damasko.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Niyaen, ha Damasko, atoy i lallaki a makidios. Ni Ananiyas i nagen na. Magaget hikuna a umuseg ha Linteg tam, ket deydeyawan na ngamin a Judyo ha Damasko.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Hikuna i inumangay ha nikan, a kinagi na, ‘Saulo a kabsat ko, makaenta ka manon!’ Ket bigu la a nakaenta ak manon! Ket tinumangadak ha nikuna.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Sa, kinagi ni Ananiyas, ‘I Dios a panahodan na minappo tam, hikuna i nagpili ha nikaw, ta kayat na a makatandiyan mo i panggep na. Ket pinili na ka, penu maenta mo i annak na a ni Cristu, ket penu mateman mo i pagipeta na ha nikaw.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ta niyaen, ket hikaw i sistigu na a mangipakatandi ha ngamin a tolay megipu ha ni Jesus a naenta mo, ken kakkagi na a nateman mo.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Isu, niyaen,’ kagi ni Ananiyas, ‘Awan kas manteng a umuseg ha nikuna. Tumaknag ka. Ayagan mo ni Jesu-Cristu, ket pabinyagan mo i baggi mo, penu maadya i liwaliwat mo,’ kon ni Ananiyas.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Kobos na,” kon ni Pablo, “nagsoliyak ha he, ha Jerusalem. Ket idi nagkarkararagak ha Templo, atoy i pinaenta na Dios ha nakam ko.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Naenta ko ni Apo Jesus a nagkagi ha nikan. Ket kinagi na, ‘Sigida kas! Lumapos ka ha Jerusalem. Ta awan di tahodan i kagi mo megipu ha nikan.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ket kinagi ko, ‘Apo, siguro manahod hidi nokkan, gipu ha pagbabawi ko. Ta katandi di a inumangayak idi ha ngamin a kapilya, a pinarusaan ko i ngamin a manahod ha nikaw.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ket katandi di bila a idi napatay ni Esteban, a nangibaheta megipu ha nikaw, atoyak bila hito a nagoni ha katay na. Ket dinaponan ko i babadu di a nagpatay ha nikuna,’ kon ko.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ngem kinagi ni Apo, ‘Kad mo dan, ta paangayan ta ka ha madiyo, ha sabasabali a bayan ken tolay a bakkan a Judyo,’ kon ni Apo.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Niyaen, idi kinagi ni Pablo ito a megipu ha totolay a bakkan a Judyo, nangrangsit manon i kakpalan aye. Indulaw di, “Patayan tam dan! Awan mina hikuna a magbiyag!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Nangrangsit hidi. Ket pinagpagan di i tennon di. Ket nagibisag hidi ha tapok. Tahod a madiyan di i kagi ni Pablo megipu ha totolay a bakkan a Judyo.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Isu, pinasaddap na kumander ni Pablo ha kuwarto na sunsundalu. Ket binon na i sundalu a hidi a sephatan di ni Pablo, penu pagkagiyan di nu anya i liwat na. Ta nangrangsirangsit unay i Judyo a hidi.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ngem idi pinaggakaden di a pasephatan mina hikuna, kinagi ni Pablo ha esa a kapitan na sundalu a hidi, “Ipalobus dod na linteg na Roma, nu masephatan i lallaki a Romano, ket awan di embestigaran ha palungo?” kon na.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Niyaen, idi nateman na kapitan ito, inumangay hikuna ha kumander na, ket inpeta na, “Dadi pala agay! Maganya kitam? Ta Romano malla, kon na kan na lallaki aye!”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Isu, inumangay i kumander, ket sinalodsod na, “Ipeta mo a tahod, Romano ka?” “Oni ah!” kagi ni Pablo.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ket kinagi na kumander, “Mangina i nagastador ko, idi pinagbalin ko a Romano.” “Ngem ha nikan,” kagi ni Pablo, “nenakak a Romano,” tinabbeg ni Pablo.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Sa, inumadiyo a sigida i sundalu a hidi a manephat ha ni Pablo. Pati i kumander aye, kinumanteng bila, idi nakatandiyan na a ni Pablo i Romano. Ta dakkal a liwat ito, nu pagakad na i esa a Romano.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Idi kaugman na, kayat na kumander a makatandiyan nu apay a pinaliwat di Judyo ni Pablo. Isu, pinaadya na i kawar ni Pablo, ket pinapisan na i matangkay a padi a hidi, ken ngamin a sakop na Sanhedrin. Sa na, inyangay ni Pablo a insaguppang ha nidi.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.