Atos 20

Agta, Dupaninan (DUO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Idi kobos na ide a riribuk, nagpaayag ni Pablo ha manahod a hidi, penu magpakada. Ket tinolduwan na pala, ket pinapigsa na i panahod di gipu ha kinagi na. Sa hikuna, inumangay ha Masedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Idi pakanglakad na ha luglugar ayo, pinapigsa na i panahod na ngamin a manahod. Sa hikuna, nagtulos hanggan ha probinsiya a Gresia, a naghenan na ha tallu a bulan.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Sa, dandani dan a kahektat manon ni Pablo a maglugan mina ha barko hanggan ha probinsiya a Siriya, ngem nabahetaan na a pinanggep manon na Judyo a hidi, a kayat di kan liputan.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Ket inumuseg ha nikuna ni Sopatro a annak ni Pirro a taga-Bereya, ken ni Aristarko ken Segundo a taga-Tesalonika, ni Gayo a taga-Derbe, ni Timoteo ken di Tikiko ken Tropimo a taga-Asia,
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 ken hikan, ni Lukas. Nagpalungo hidi a naguray ha nikami ha ili a Troas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Kobosan na Piyesta na Tinapay a awan ha lebadura na, naglugan kami a naggipu ha ili a Pilipos. Lima a pamalak a naglugan kami ha barko, ket naabotan mi hidi ha ili a Troas. Ket naghen kami hito ha makadominggo.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Idi esa a Sabado, nagpisan kami a magkan ha pangapon a pangpanakam ha katay ni Apo Jesus. Ket nokkan nu kaugman na, lumakad manon mina ni Pablo. Isu, nagitoltoldu hikuna ha naalay, hanggan ha lubuk na kallap.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Niyaen, nagpisan kami ha makingontok a siled na bilay, ket atoy i makpal a silaw.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Ket atoy bila i esa a olitaw a nakaetnod ha esa a tawa. Eutiko i nagen na. Ket idi nagkagi ni Pablo ha kaalay, nagtongkatongka ni Eutiko, hanggan nakakillap dan. Sa, natakneg ha lutak, a nagipu ha mekatallu a daklat na bilay. Ket idi pinangagkat di, natay dan hikuna.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Ngem inumugsad ni Pablo, ket nagbuyot a naggakos ha nikuna. Kinagi na, “Awan kam mina magngoyngoy. Magbiyag manon hikuna.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Sa, inumunek manon ni Pablo, ket nagkan hidi. Ket nagitoldu ni Pablo ha maalay pala, hanggan sinumikat i senggit. Ket idi maledum dan, linumapos di Pablo.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Ket nagragsak unay hidi, ta inyangay di i olitaw aye ha bilay di a kebbiyag.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Nagpalungo kami a naglugan ha barko, ket naguray kami ha ili a Asson ha ni Pablo. Inpeta na a dagasan mi ha ili a Asson, ta bumaksat hikuna.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Pagdemat na, sinalpak mi, ket pinalugan mi hikuna, ket nagtulos kami hanggan ha ili a Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Kettulak mi ha ho, ket idi kakallapan na, pagdemat mi ha dibelew na puro a Kiyo. Idi kaugman na, dinumitang kami ha puro a Samos. Ket kaugman na, nakaabot kami ha ili a Mileto.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Kayat ni Pablo a taleban mi i Epeso, penu awan kami magmalay ha probinsiya a Asia. Ta maagaw hikuna a umabot ha Jerusalem ha palungo a pamalak na Pentekostes.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Ha ili a Mileto, pinaayagan ni Pablo i panglakayan a hidi na kapilya na manahod a taga-Epeso.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ket idi pinagdemat di, inpeta na ha nidi, “Katandi moy i ugali ko, karugi idi pagdemat ko ha probinsiya a Asia.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Ta nagtarabaho ak ha Apo Dios a kona ha tagabu na, ket awanak nagpatangkay ha baggi ko. Ket naenta moy dan i pakangladingit ken pakangrigat ko gipu ha madukas a panggep na Judyo a hidi.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 “Katandiyan moy a awanak nakanteng a magitoldu ha nikam ha kagi na Dios. Ha maski nu anya ha kakkagi na a makadaggap ha panahod moy, awanak nanteng a magitoldu ha iday. Intoldu ken inbaheta ko maski ha saguppang na makpal a tolay, ken maski ha bilabilay moy.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Ket magkalan i pinagiwat ko ha Judyo a hidi ken ha bakkan hidi a Judyo. Ta masapul a magbabawi hidi ha liwaliwat di, ket umuseg mina hidi ha Dios a manahod mina ha ni Happo tam a ni Jesus.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Ket niyaen, umangayak ha Jerusalem, gipu ha inbon na Espiritu na Dios ha nikan. Ket awan ko katandi nu anya i magimet ha nikan ha ho.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Ngem katandi ko ide, a maski nu hadya a ili a inangayan mi, iniwad na ak na Espiritu na Dios a marigrigatanak nokkan, ket mepabaludak.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Ngem madiyan ko a isalakan i baggi ko. Kayat ko la a magtongpal ha ngamin a tarabaho a inyatad ni Apo Jesus ha nikan, a pinangibaheta ko ha Mappiya a Baheta megipu ha kagbi na Dios.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Niyaen, naalay dan a naghenak ha nikam ngamin, penu magitoldu megipu ha paghariyan na Dios ha totolay. Ket katandi ko a mangrugi niyaen, awanak moy manon maenta.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Isu, niyaen, ipeta ko ha nikam, nu atoy ha nikam a awan a mesalakan nokkan, bakkan a hikan i makingliwat.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Ta awan ko nekemot ha nikam i maski nu anya a megipu ha ngamin a panggep na Dios.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Isu, daponan moy i baggi moy ken ngamin a manahod a hidi, ta kona ha intalak na ha nikam na Espiritu na Dios. Oni ay, daponan moy i manahod a hidi, a nagbalin dan a kukuwa na Apo Dios, gipu ha kakkatay na annak na.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 “Ta katandi ko a nokkan, nu lumakadak dan, dumemat ha nikam i totolay a kona ha maingal a asu. Aginpappiya hidi, ngem madi i pagitoldu di. Ket kona ha dangpihan di kam, ta kayat di a dadailan i panahod na ngamin a nagpasakop ha Apo Dios. Puros, awan hidi ha kagbi.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ket dumemat i tiyempo nu sumina ha nikam i kappal a kagurupo moy, a mangsilisileng penu paunodan di mina i manahod a hidi ha bukod di a baggi.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Isu, magingat kam, ket nakaman moy i pinagayat ko ha nikam. Ta makpal a beses a nagsangisangetak gipu ha nikam. Ket ha lubuk na tallu a tawen, ha pamalak ken ha kallap, nagitolduwak ha nikam ngamin.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Niyaen, lumakadak dan,” kagi ni Pablo, “ket magkararagak ha Dios, a hikuna mina i magdapon ha nikam. I pakebaheta ha kagbi na i magpapigsa mina ha nikam. Ta kaya na Dios a magpapigsa ha nikam ha panahod moy. Ket atdinan na kam bila ha bendisyonan na, a insagana na para ha ngamin a tolay a nebukod na, a kona ha kukuwa na.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 — ausente —
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 — ausente —
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ket gipu ha ngamin a dagento, nepaenta ko ha nikam a magtarabaho kitam mina ha mapigsa, penu madaggapan tam i malupoy a hidi. Ta nakaman tam mina i kinagi ni Apo Jesus a, ‘Mas mappiya i kasasaad na tolay a mangiyatad, ngem ha tolay a gumiwat,’ kon ni Jesus.”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Idi kobos ni Pablo a magkagi, nagparentumeng hidi ngamin a magkararag.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ket nagpagsangisanget hidi ngamin a nanggakos ken nagmano ha nikuna.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Ta napaladingitan hidi unay, nangruna ha kinagi na a awan di hikuna maenta manon. Tulos, a inyangay di ha pagluganan na a barko.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.