Atos 20

Agta, Dupaninan (DUO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Idi kobos na ide a riribuk, nagpaayag ni Pablo ha manahod a hidi, penu magpakada. Ket tinolduwan na pala, ket pinapigsa na i panahod di gipu ha kinagi na. Sa hikuna, inumangay ha Masedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Idi pakanglakad na ha luglugar ayo, pinapigsa na i panahod na ngamin a manahod. Sa hikuna, nagtulos hanggan ha probinsiya a Gresia, a naghenan na ha tallu a bulan.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Sa, dandani dan a kahektat manon ni Pablo a maglugan mina ha barko hanggan ha probinsiya a Siriya, ngem nabahetaan na a pinanggep manon na Judyo a hidi, a kayat di kan liputan.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ket inumuseg ha nikuna ni Sopatro a annak ni Pirro a taga-Bereya, ken ni Aristarko ken Segundo a taga-Tesalonika, ni Gayo a taga-Derbe, ni Timoteo ken di Tikiko ken Tropimo a taga-Asia,
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 ken hikan, ni Lukas. Nagpalungo hidi a naguray ha nikami ha ili a Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Kobosan na Piyesta na Tinapay a awan ha lebadura na, naglugan kami a naggipu ha ili a Pilipos. Lima a pamalak a naglugan kami ha barko, ket naabotan mi hidi ha ili a Troas. Ket naghen kami hito ha makadominggo.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Idi esa a Sabado, nagpisan kami a magkan ha pangapon a pangpanakam ha katay ni Apo Jesus. Ket nokkan nu kaugman na, lumakad manon mina ni Pablo. Isu, nagitoltoldu hikuna ha naalay, hanggan ha lubuk na kallap.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Niyaen, nagpisan kami ha makingontok a siled na bilay, ket atoy i makpal a silaw.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Ket atoy bila i esa a olitaw a nakaetnod ha esa a tawa. Eutiko i nagen na. Ket idi nagkagi ni Pablo ha kaalay, nagtongkatongka ni Eutiko, hanggan nakakillap dan. Sa, natakneg ha lutak, a nagipu ha mekatallu a daklat na bilay. Ket idi pinangagkat di, natay dan hikuna.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Ngem inumugsad ni Pablo, ket nagbuyot a naggakos ha nikuna. Kinagi na, “Awan kam mina magngoyngoy. Magbiyag manon hikuna.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Sa, inumunek manon ni Pablo, ket nagkan hidi. Ket nagitoldu ni Pablo ha maalay pala, hanggan sinumikat i senggit. Ket idi maledum dan, linumapos di Pablo.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Ket nagragsak unay hidi, ta inyangay di i olitaw aye ha bilay di a kebbiyag.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Nagpalungo kami a naglugan ha barko, ket naguray kami ha ili a Asson ha ni Pablo. Inpeta na a dagasan mi ha ili a Asson, ta bumaksat hikuna.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Pagdemat na, sinalpak mi, ket pinalugan mi hikuna, ket nagtulos kami hanggan ha ili a Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Kettulak mi ha ho, ket idi kakallapan na, pagdemat mi ha dibelew na puro a Kiyo. Idi kaugman na, dinumitang kami ha puro a Samos. Ket kaugman na, nakaabot kami ha ili a Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Kayat ni Pablo a taleban mi i Epeso, penu awan kami magmalay ha probinsiya a Asia. Ta maagaw hikuna a umabot ha Jerusalem ha palungo a pamalak na Pentekostes.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Ha ili a Mileto, pinaayagan ni Pablo i panglakayan a hidi na kapilya na manahod a taga-Epeso.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ket idi pinagdemat di, inpeta na ha nidi, “Katandi moy i ugali ko, karugi idi pagdemat ko ha probinsiya a Asia.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Ta nagtarabaho ak ha Apo Dios a kona ha tagabu na, ket awanak nagpatangkay ha baggi ko. Ket naenta moy dan i pakangladingit ken pakangrigat ko gipu ha madukas a panggep na Judyo a hidi.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 “Katandiyan moy a awanak nakanteng a magitoldu ha nikam ha kagi na Dios. Ha maski nu anya ha kakkagi na a makadaggap ha panahod moy, awanak nanteng a magitoldu ha iday. Intoldu ken inbaheta ko maski ha saguppang na makpal a tolay, ken maski ha bilabilay moy.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Ket magkalan i pinagiwat ko ha Judyo a hidi ken ha bakkan hidi a Judyo. Ta masapul a magbabawi hidi ha liwaliwat di, ket umuseg mina hidi ha Dios a manahod mina ha ni Happo tam a ni Jesus.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Ket niyaen, umangayak ha Jerusalem, gipu ha inbon na Espiritu na Dios ha nikan. Ket awan ko katandi nu anya i magimet ha nikan ha ho.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Ngem katandi ko ide, a maski nu hadya a ili a inangayan mi, iniwad na ak na Espiritu na Dios a marigrigatanak nokkan, ket mepabaludak.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Ngem madiyan ko a isalakan i baggi ko. Kayat ko la a magtongpal ha ngamin a tarabaho a inyatad ni Apo Jesus ha nikan, a pinangibaheta ko ha Mappiya a Baheta megipu ha kagbi na Dios.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Niyaen, naalay dan a naghenak ha nikam ngamin, penu magitoldu megipu ha paghariyan na Dios ha totolay. Ket katandi ko a mangrugi niyaen, awanak moy manon maenta.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Isu, niyaen, ipeta ko ha nikam, nu atoy ha nikam a awan a mesalakan nokkan, bakkan a hikan i makingliwat.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Ta awan ko nekemot ha nikam i maski nu anya a megipu ha ngamin a panggep na Dios.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Isu, daponan moy i baggi moy ken ngamin a manahod a hidi, ta kona ha intalak na ha nikam na Espiritu na Dios. Oni ay, daponan moy i manahod a hidi, a nagbalin dan a kukuwa na Apo Dios, gipu ha kakkatay na annak na.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 “Ta katandi ko a nokkan, nu lumakadak dan, dumemat ha nikam i totolay a kona ha maingal a asu. Aginpappiya hidi, ngem madi i pagitoldu di. Ket kona ha dangpihan di kam, ta kayat di a dadailan i panahod na ngamin a nagpasakop ha Apo Dios. Puros, awan hidi ha kagbi.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Ket dumemat i tiyempo nu sumina ha nikam i kappal a kagurupo moy, a mangsilisileng penu paunodan di mina i manahod a hidi ha bukod di a baggi.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Isu, magingat kam, ket nakaman moy i pinagayat ko ha nikam. Ta makpal a beses a nagsangisangetak gipu ha nikam. Ket ha lubuk na tallu a tawen, ha pamalak ken ha kallap, nagitolduwak ha nikam ngamin.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Niyaen, lumakadak dan,” kagi ni Pablo, “ket magkararagak ha Dios, a hikuna mina i magdapon ha nikam. I pakebaheta ha kagbi na i magpapigsa mina ha nikam. Ta kaya na Dios a magpapigsa ha nikam ha panahod moy. Ket atdinan na kam bila ha bendisyonan na, a insagana na para ha ngamin a tolay a nebukod na, a kona ha kukuwa na.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 — ausente —
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 — ausente —
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ket gipu ha ngamin a dagento, nepaenta ko ha nikam a magtarabaho kitam mina ha mapigsa, penu madaggapan tam i malupoy a hidi. Ta nakaman tam mina i kinagi ni Apo Jesus a, ‘Mas mappiya i kasasaad na tolay a mangiyatad, ngem ha tolay a gumiwat,’ kon ni Jesus.”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Idi kobos ni Pablo a magkagi, nagparentumeng hidi ngamin a magkararag.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ket nagpagsangisanget hidi ngamin a nanggakos ken nagmano ha nikuna.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Ta napaladingitan hidi unay, nangruna ha kinagi na a awan di hikuna maenta manon. Tulos, a inyangay di ha pagluganan na a barko.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.