Romanos 4

I bowon a pagpakikasungdu (DUE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nano ay piyon pa be eesip tam a manga Hudyo a tungkul de kaapoapohan tam a Abraham a ti papalano a pinakaeyenan eya ni paghatol diya ni Makedepat.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ta halimbewa la be pinakaeyenan tebe eya ni paghatol diya ni Makedepat dehil de sadile na a pagyedi ay nappatud a nakapemayabeng eya misan ay katinggesan tam a an te nakapemayabeng a misan ino de pekita ni Makedepat.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Pati pepamatoden pala ni kasulatan a, “Nagpanulusun i Abraham de Makedepat kanya napa ni malenis eya a an te kasalanan de pekita na.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Dio i isin pa a halimbewa a be getarabeho i agta ay i pakinabeng na ay i suwildu na a depat ta an paaged.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ta be te duman a agta a an te pag-asa de sadile na a pagyedi ta gepanulusun la de Makedepat a gepaeyen ni paghatol na diya a makikkakasalanan ay dingan nappa ni malenis eya de pekita ni Makedepat dehil de pagpanulusun na.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Nun nowon pala ay sinabi ni Hari a Debid a gekaduman ni kasalegen i misan ino a malenis di a an te kasalanan de pekita ni Makedepat dehil de pagpanulusun na, a an dehil de pagyedi na a sadili.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Sinabi pa ni Debid a,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ta i pekalbian ide ay pinakaeyenan ni paghatol ni Makedepat dide.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Nano ay kati peesip yu a gekaduman la i Hudyo ninon a kalbi ni Makedepat a an i an Hudyo ide. An non matud ta katinggesan tam di a i Abraham ay napa ni malenis a an te kasalanan de pekita ni Makedepat dehil la de pagpanulusun na diya.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Pati katinggesan tam pan a napa ni malenis i Abraham de pekita ni Makedepat dingan ngona nagpapelat eya de lawes na.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ta nun nagpapelat eya ay inon i tande a napa ni malenis di eya a an te kasalanan de pekita ni Makedepat dehil de pagpanulusun na la ta nagpanulusun ngona eya dingan eya nagpapelat. Kanya pan eya ay magi ama ni pesan a gepanulusun de Makedepat, a ide a napa ni malenis de pekita na misan am pa ide nagpapelat.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Eya pala ay magi ama ni nagpapelat ide a Hudyo misan an dehil de ide ay nagpapelat ta dehil la de magkapadepade i pagpanulusun de pati kaapoapohan tam a Abraham dingan pa eya nagpapelat.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Nano ay nun nowon ay pinangako ni Makedepat de Abraham pati de mangápo na a ide i gemana a te kapangyedihan dio de putok i. Misan ay an binoy dide Abraham inon a pangáko ni Makedepat dehil de pag-abut de de pagdodul ide ta dehil la de pagpanulusun de de Makedepat ta dingan napa ni malenis ide de pekita na.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ta be i geabut ide de pagdodul ide ay nappa ni gemana ni kalbi ni Makedepat ay dingan an te kabuluhan i pagpanulusun ni agta pati pangáko ni Makedepat.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ta talage a dehil de pagdodul ide, i kaagtaan ay pehatolan a podusahan ni Makedepat ta be an te duman a pagdodul ide ay dingan an nappatud a sesede tam inon ide.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Kanya pan tinanggep ni Abraham i pangáko ni Makedepat dehil de pagpanulusun na tangani gepangyedi ngani inon a pangáko ni Makedepat gepo de kosa a tabeng na. Ta gepangyedi inon a pangáko de pesan a matud a mangápo ni Abraham, Hudyo man o an Hudyo, a te pagpanulusun a magi eya ta i Abraham i ama tam a pesan.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ta magioyo i pesabi ni kasulatan a, “I Abraham ay yinadi ni Makedepat a ama ni pesan a gepanulusun de kamakmokan a bensa.” Kanya de pekita ni Makedepat a pepanulusonan ni Abraham ay eya ngani ay ama ni pesan a gepanulusun ta talage i Makedepat i gepakaedup de nalibunin pati magyeyédi ninon a am pa yinadi.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 — ausente —
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 — ausente —
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Talage a an te aduwa a esip i Abraham de pangáko ni Makedepat kanya nun nagpodi i Abraham de Makedepat ay nagkaduman eya ni pagpanulusun a getibong pa.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Pati kinatinggesan na a talage a i misan ano a pangáko ni Makedepat ay te kaya eya a yeyedi na
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 kanya napa ni malenis eya a an te kasalanan de pekita ni Makedepat.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Misan i sinabi ni Makedepat, a i Abraham ay napa ni malenis a an te kasalanan de pekita na, ay an la para de Abraham.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Ta pati para dikitam pala ta pepamatoden ninon a sinabi ni Makedepat a ikitam ay nappa ni malenis pala a an te kasalanan de pekita na dehil de pagpanulusun tam de Makedepat a nagpakeedup a liwet de Panginoon tam a Hisus de nalibunin.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ta binoy ni Makedepat i Hisus a nagpakalibun dehil de mammalotin tam, a pinakaedup na pala a liwet tangani ikitam ay pakaeyenan na ni paghatol na dikitam.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.