Marcos 8

ut-Hun New Testament (DUD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 U̱n ka ho̱-to̱ ne̱, hun-ne̱ dooru̱ m-mo̱rge̱ de̱e̱n be-u̱r Ye̱so. Ye̱ kus u̱n rii-yo m-re̱ ne̱ komo á. Ye̱so agnu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱,
1 Pouco tempo depois, ajuntou-se outra vez uma grande multidão. Como eles não tinham nada para comer, Jesus chamou os discípulos e disse:
2 “Kay, u̱m ho̱gu̱te̱ 'wo̱n-de u̱n ka hun-ne̱ ye̱, ye̱ rewe̱ be u̱n na ho̱-u̱t tet à, rii-yo m-re̱ yo kus á.
2 — Estou com pena dessa gente porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm nada para comer.
3 Me̱ 'yonse̱ ye̱ ne̱, ye̱ ji m-mo̱ka m-me̱r m-me̱r, me̱r a bu ye̱ u̱n co̱w. Ye̱a wo o-hur á, remen ye̱ ken ye̱ rwu̱u̱nte̱ u̱r-hew ne̱.”
3 Se eu os mandar para casa com fome, eles vão cair de fraqueza pelo caminho, pois alguns vieram de longe.
4 Yan-neke̱-m Ye̱so shasu̱ru̱ wu̱, ye̱ ze̱e̱ru̱, “¿Ke ne̱ o̱ ne̱ a he hoks m-kum u̱t-buro̱di kane̱ o-ko̱t to̱ he coks u̱n ka hun-ne̱ ye̱ à?”
4 Os discípulos perguntaram: — Como vamos encontrar, neste lugar deserto, comida que dê para toda essa gente?
5 Ye̱so citu̱ru̱ ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Buro̱di-u̱t re to̱ no̱ ro̱tte̱?”
5 — Quantos pães vocês têm? — perguntou Jesus. — Sete! — responderam eles.
6 Ka da-de ne̱, Ye̱so ze̱e̱ru̱ hun-ne̱, she'et n-dak. Bo̱ ye̱ she'ete̱ à, wu̱ de̱ku̱ru̱ ka buro̱di-u̱t ta'yoor-to̱, wu̱ nomu̱ru̱ Shir u̱r-bo̱ngo̱n. Wu̱ bosru̱ru̱ to̱, wu̱ ya'asu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ heete̱ mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱. Ye̱ heetu̱ru̱ ye̱.
6 Aí Jesus mandou o povo sentar-se no chão. Depois pegou os sete pães e deu graças a Deus. Então os partiu e os entregou aos discípulos, e eles os distribuíram ao povo.
7 Ye̱ ro u̱n jan re̱k-ye̱ ne̱ hiin. Da-o̱ wu̱ nomse̱ Shir u̱r-bo̱ngo̱n remen ye̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ wo̱nge̱ hun-ne̱ ka jan-ye̱ tomso. Ye̱ heetu̱ru̱ ye̱.
7 Eles tinham também alguns peixinhos. Jesus deu graças a Deus por eles e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Ko̱wan wu̱ re̱e̱ru̱, wu̱ ciig. Bo̱ ye̱ cikste̱ à, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ kamsu̱ru̱ bos-to̱ kuse̱ à. To̱ shoosu̱ru̱ ko̱o̱r-u̱t ta'yoor.
8 Todos comeram e ficaram satisfeitos; e os discípulos ainda encheram sete cestos com os pedaços que sobraram.
9 Hun-ne̱ ne̱ ye̱ wooste̱ dugu-u̱s nass [4,000]. Bo̱ ye̱ komte̱ m-re̱ à, Ye̱so 'yonsu̱ru̱ ye̱.
9 As pessoas que comeram eram mais ou menos quatro mil. Jesus mandou o povo embora,
10 Ba u̱n naas o-da, ka da-de ne̱, wu̱ co̱wu̱ru̱ o-hat u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱, ye̱ haaru̱ u̱n dak-o̱ o-Darmanuta.
10 e, logo depois, subiu no barco com os seus discípulos, e foi para a região de Dalmanuta.
11 Bo̱ Parisa-ne̱ ho̱gu̱te̱ Ye̱so wo̱o̱nte̱ à, ye̱ haaru̱ be-de u̱n wu̱. Ye̱ taknu̱ wu̱ u̱s-cot. Ye̱ ro u̱n hoob-o̱ wu̱ nom to̱ ken hyat-to̱, to̱ ye̱ hette̱ m-ze̱e̱ wu̱ rwu̱u̱nte̱ n-To̱n shir à. Ye̱ ro wu̱ m-taks.
11 Alguns fariseus chegaram e começaram a falar com Jesus. Eles queriam conseguir alguma prova contra ele e por isso pediram que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha mesmo de Deus.
12 Bo̱ wu̱ ho̱gu̱te̱ ma-to̱ u̱n ye̱ à, wu̱ shiku̱ru̱ u̱n hur-de u̱n wu̱ de̱e̱n. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Ya-m-mo̱ka ye̱, ya u̱n yo no̱tte̱ o-hoob o̱ u̱n hyan u̱n hyat-to̱ Shir? Nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱, mo̱ ken se̱nge̱-mo̱ u̱t-hyat mo̱ ro̱ ko̱n mo̱ a he m-kute̱ ya-m-mo̱ka ye̱ á.”
12 Jesus deu um grande suspiro e disse:
13 Bo̱ wu̱ ru̱ru̱tu̱ ye̱ kaane̱ à, wu̱ inu̱ru̱. Wu̱ co̱wu̱ru̱ o-hat u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱. Ye̱ pasu̱ru̱ u̱n de ka jit-de.
13 Então Jesus foi embora. Ele subiu no barco e voltou para o lado leste do lago.
14 To̱-u̱t ka'ag yan-neke̱-m Ye̱so m-neke̱ u̱t-buro̱di ne̱. Se̱ u̱r-gaan u̱n ho̱n-de u̱n de de ye̱ ro̱tte̱ n-me̱ o-hat.
14 Os discípulos haviam esquecido de levar pão e só tinham um pão no barco.
15 Ye̱ ro̱ u̱n pas o-mar, Ye̱so naku̱ru̱ ye̱ u̱t-to̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Baks no̱, no̱ nom cen u̱n yist-mo̱ u̱n Parisa-ne̱ u̱n yist-m ko-Gwo̱mo Here̱ ne̱.”
15 Jesus chamou a atenção deles, dizendo:
16 Ye̱ no̱mu̱ru̱ u̱t-ma u̱n hi u̱n de u̱n ye̱, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Wu̱ u̱n rwo̱r kaane̱ remen att u̱t-buro̱di á.”
16 Aí os discípulos começaram a dizer uns aos outros: — Ele está dizendo isso porque não temos pão.
17 Ye̱so napu̱ru̱ bo̱ u̱n rii-yo ye̱ no̱me̱ u̱t-ma à. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Remen ya no̱tte̱ u̱n ma-to̱ u̱n ko̱o̱b-de u̱t-buro̱di? ¿No̱ nap ma-to̱ u̱m ro̱ttu̱ no̱ á? A'a, ¿har m-mo̱ka no̱ u̱n ko̱o̱b-de m-nap ne̱?
17 Jesus ouviu o que eles estavam dizendo e perguntou:
18 ‘No̱ u̱n yish ne̱ ye̱ o-hyan, ¿Amba no̱ m-hyan á? No̱ u̱t-to̱ ne̱ to̱ m-ho̱ge̱, ¿Amba no̱ m-ho̱ge̱ á?’
18 Vocês têm olhos e não enxergam? Têm ouvidos e não escutam? Não lembram
19 No̱ baks á! Da-o̱ u̱m bosre̱ hun-ne̱ dugu-u̱s taan [5,000] buro̱di-u̱t taan à, ka bos-to̱ kuse̱ no̱ à, ¿ko̱o̱r-u̱t re to̱ no̱ shoose̱ u̱n to̱?”
19 dos cinco pães que eu parti para cinco mil pessoas? Quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze.
20 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Buro̱di-u̱t ta'yoor ne̱ to̱ u̱m bosre̱ hun-ne̱ dugu-u̱s nass [4,000], ka bos-to̱ kuse̱ no̱ à, ¿ko̱o̱r-u̱t re to̱ no̱ shoose̱ u̱n to̱?”
20 Jesus perguntou outra vez: Eles responderam: — Sete.
21 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Har m-mo̱ka, no̱ nap á?”
21 Então Jesus perguntou:
22 Ye̱so u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ ye̱ haaru̱ u̱n de ken bo̱-de de a m-ze̱e̱ o-Besayada à. Bo̱ ye̱ woote̱ à, hun-ne̱ hantu̱ru̱ Ye̱so, wu̱ ken ko-po̱-wu̱. Ye̱ ko̱nu̱ru̱ wu̱ u̱nze wu̱ ci yish-ye̱ u̱n wu̱ ko̱ ye̱a upse̱ à.
22 Depois Jesus e os discípulos chegaram ao povoado de Betsaida. Algumas pessoas trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Wu̱ bo̱pu̱ru̱ wu̱ o-kom, wu̱ ruutu̱ru̱ wu̱ n-riib o-bo̱. Bo̱ wu̱ ruute̱ wu̱ à, wu̱ copsu̱ru̱ yish-ye̱ u̱n wu̱ m-ta. Wu̱ ci'u̱ru̱ ye̱ u̱n kom-to̱ u̱n wu̱. Ka da-de ne̱, wu̱ citu̱ru̱ ko-po̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “¿O hokste̱ hyan u̱n yo ken rii-yo?”
23 Ele pegou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Então cuspiu, passou a saliva nos olhos do homem, pôs a mão sobre ele e perguntou:
24 Ko-po̱ dassu̱ru̱ u̱r-hi remen wu̱ hyenet. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ de̱ m-hyan u̱n hun-ne̱ buu, u̱ntu̱n u̱s-'yo o̱ me̱ ye̱ m-hyan. Ye̱ ro̱ m-neke̱.”
24 O homem olhou e disse: — Vejo pessoas; elas parecem árvores, mas estão andando.
25 Komo Ye̱so dooru̱ ci u̱n yish-ye̱ u̱n wu̱. Ká da-de, yish-ye̱ u̱n wu̱ upsu̱ru̱. Wu̱ hyanu̱ru̱ ko̱yan cas cas.
25 Jesus pôs outra vez as mãos sobre os olhos dele. Dessa vez o cego olhou firme e ficou curado; aí começou a ver tudo muito bem.
26 Ka da-de ne̱, Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Neke̱ jo u̱n hur-o ru. Wo̱ warag o-Besayada á.”
26 Em seguida, Jesus mandou o homem para casa e ordenou:
27 Ye̱so inu̱ru̱ kane̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱. Wu̱ co̱wu̱ru̱ u̱n bo̱-to̱ u̱n dak-o̱ u̱n riib-o̱ u̱n bo̱-o̱ o-Kaseriya o-Pirip. Ye̱ ro m-neke̱ u̱n co̱w, Ye̱so citu̱ru̱ ye̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Wan wu̱ ne̱ hun-ne̱ ro̱ m-ze̱e̱ u̱m ro̱?”
27 Depois Jesus e os seus discípulos foram para os povoados que ficam perto de Cesareia de Filipe. No caminho, ele lhes perguntou:
28 Ye̱ shasu̱ru̱ wu̱, “Ye̱ ken ye̱, ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ Yohana wu̱ Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱. Wu̱ a 'yonse̱ be-de m-mar. Ye̱ ken ye̱ ne̱, ye̱ ze̱e̱ru̱ E̱reja wu̱. Ye̱ ken ye̱ ze̱e̱ru̱ wan-gaan be-de u̱n ya-n-ga-ye̱, yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir.”
28 Os discípulos responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
29 Ye̱so citu̱ru̱ ye̱, “No̱ ne̱, ¿Wan wu̱ ne̱ eb no̱ ro̱ m-ze̱e̱ u̱m ro̱?”
29 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. — O senhor é o
30 Ka da-de ne̱, Ye̱so ka'agu̱ru̱ ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ jar no̱ ru̱r á.”
30 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
31 Bo̱ wu̱ ka'agte̱ ye̱ u̱nze ye̱ rwo̱r u̱nze wu̱ ro̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t á, ka da-de ne̱, wu̱ taknu̱ ye̱ m-yoose̱ de ken yoos-de. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Gakte̱-mo̱ me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t u̱m su̱ u̱r-ko̱o̱b. Se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱ u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir, u̱n yan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa ne̱, ye̱a 'yarag me̱ har ye̱a ho me̱. Ye̱ ho me̱, ho̱-u̱t tet to̱ u̱m he m-no̱m u̱n saag u̱m inu̱te̱ u̱n ho̱o̱g ne̱.”
31 Jesus começou a ensinar os discípulos, dizendo: — O
32 Ye̱so rwo̱ru̱ru̱ ka ma-to̱ cas cas. Wu̱ wuke̱ to̱ ken to̱ á. Se̱ Bitrus naku̱ru̱ wu̱ pakse̱, wu̱ taknu̱ Ye̱so m-kangse̱.
32 Jesus dizia isso com toda a clareza. Então Pedro o levou para um lado e começou a repreendê-lo.
33 Bo̱ Bitrus kangse̱ wu̱ à, Ye̱so byandu̱ru̱ u̱s-ajima ne̱. Wu̱ gwo̱tu̱ru̱ ye̱ ka yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱, ka da-de ne̱, wu̱ kangsu̱ru̱ Bitrus. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱m ja u̱n me̱ ne̱, ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t. Barag-u̱s ru se Shir se á, se ma-hun se.”
33 Jesus virou-se, olhou para os discípulos e repreendeu Pedro, dizendo:
34 Ka da-de, Ye̱so agnu̱ru̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ ye̱ wo̱o̱n yow yow be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱. Komo wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “U̱rege̱ wu̱ ken wu̱ co̱no̱g wu̱ warag wan-neke̱-m re, se̱ wu̱ she̱'e̱g hi u̱n de u̱n wu̱ komo se̱ wu̱ zo̱ngu̱te̱ wu̱ sew kan-o̱ u̱n wu̱, wu̱ do̱ru̱ me̱.
34 Aí Jesus chamou a multidão e os discípulos e disse:
35 Remen bo̱ u̱n wu̱ co̱ne̱ gu u̱n ho̱o̱g-o̱ u̱n wu̱ à wu̱a taage̱ u̱n o̱, amba no̱ ye̱ ya'ase̱ ho̱o̱g no̱ rem re à, komo remen Ma-to̱ m-Re̱re̱m no̱a kum ho̱o̱g-mo̱ ba m-ta.
35 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa e por causa do
36 ¿Ya ne̱t kume̱ ne̱, wu̱ kume̱ ho̱no o-dak amba wu̱ taage̱ u̱n ho̱o̱g-mo̱ u̱n wu̱?
36 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira?
37 ¿Ya ne̱t he ya'as u̱n Shir remen wu̱ oot ho̱o̱g-o̱ u̱n wu̱?
37 Pois não há nada que poderá pagar para ter de volta essa vida.
38 U̱rege̱ wu̱ ken wu̱ ro̱ m-ho̱ge̱ u̱n 'e̱-m re u̱n yo me̱ m-yoos ne̱ à, u̱n ka da-o̱, o̱ hun-ne̱ ro̱ m-she̱r be-de Shir á, amba se̱ me̱n-u̱t jaas-to̱, ka da-de, me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t a ho̱ge̱ 'e̱-mo̱ u̱n wu̱, me̱ mu̱u̱ne̱ u̱n dak. Man mu̱u̱n u̱n se̱ps-mo̱ o-Tato ne̱ mo̱sse̱ u̱n mo̱ u̱n yan-to̱m-ye̱ Shir ne̱ ye̱ ba m-ku̱ko̱p.”
38 Portanto, se nesta época de incredulidade e maldade alguém tiver vergonha de mim e dos meus ensinamentos, então o Filho do Homem, quando vier na

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.