Marcos 4
ut-Hun New Testament (DUD) vs NVI
1 Ye̱so inu̱ru̱ eso, wu̱ ruuru̱ n-riib o̱ o-mar, komo wu̱ taknu̱ yoose̱ u̱n hun-ne̱. Ye̱ mo̱rgu̱ru̱ de̱e̱n be-de u̱n wu̱. Bo̱ ye̱ mo̱rge̱ de̱e̱n à, wu̱ co̱wu̱ru̱ o-hat wu̱ she'etu̱ru̱ n-me̱ u̱n o̱ n-te̱ o-mar. Hun-ne̱ ro̱ o-zang n-riib o̱ o-mar.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Wu̱ yoosu̱ru̱ ye̱ u̱s-rem u̱t-mo̱o̱r ne̱ u̱n sha-mo̱ u̱t-ma.
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Raks no̱, no̱ ho̱gu̱te̱ ma-to̱ u̱m he no̱ m-ru̱re̱ à. Wu̱ ken ne̱t-wu̱ ruug o-pu̱p kap u̱n go̱.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Wu̱ ro̱ u̱n kap u̱n go̱, ye̱ ken go̱-ye̱ he̱'e̱nu̱ru̱ n-riib n-co̱w. Ye̱ge̱-no haanu̱ru̱, ye̱ co̱ro̱gsu̱ru̱ ye̱.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Ye̱ ken go̱-ye̱ he̱'e̱nu̱ru̱ be-de u̱t-ta'ar be-de u̱n ba m-hu de̱e̱n. Ba u̱n naas o-da, ye̱ po̱tu̱ru̱ remen dak-o ro̱tt u̱r-du̱w kane̱ á.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Da-o̱ ho̱-u̱r dakne̱ à, ye̱ kaku̱ru̱, remen geer-se u̱n ye̱ co̱w n-dak á.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Ye̱ ken go̱-ye̱ he̱'e̱nu̱ru̱ be-de yokor-u̱s ro̱ à. Ye̱ po̱tu̱ru̱, ye̱ bo̱'o̱su̱ru̱. Yokor-u̱s tu̱pnu̱ru̱, se me̱gu̱msu̱ru̱ ye̱, ye̱ ho̱ge̱ m-so̱k har ye̱ du̱kt u̱r-bon ne̱ á.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Ye̱ ken go̱-ye̱ he̱'e̱nu̱ru̱ be-de u̱t-wu̱u̱r. Ye̱ po̱tu̱ru̱. Ye̱ bo̱'o̱su̱ru̱ u̱r-bon ne̱. Ye̱ duku̱ru̱. Ye̱ no̱mu̱ru̱ ya'ane. Ye̱ ken ye̱ u̱r-kwo̱o̱z u̱n o̱p [30]. Ye̱ ken ye̱ kwo̱o̱z-u̱t tet [60] ko̱ kwo̱o̱z-u̱t taan [100].”
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Ka da-de, Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Kap wu̱ ro̱ u̱t-to̱ ne̱ to̱ m-ho̱ge̱ à, wu̱ ho̱ge̱.”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Da-o ho̱r-o̱, Ye̱so ro u̱n ho̱n-de u̱n wu̱. Ka o̱p u̱n yoor-ye̱, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, u̱n ye̱ ken ye̱ ne̱, ye̱ haaru̱ be-de u̱n wu̱ ye̱ hwo̱o̱ru̱ wu̱ n-te̱te̱. Ye̱ citu̱ru̱ wu̱ yo ka sha-mo̱ u̱t-ma to̱ ro̱ à.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “No̱ ye̱ ya'ase̱ Shir hur-u̱r no̱ à, no̱ ye̱ Shir ya'e̱ no̱ nept ma-to̱ u̱n gwo̱mo-to̱ u̱n wu̱. Ye̱ ya'ase̱ Shir hur-de u̱n ye̱ á, ye̱ a m-yoose̱ u̱n sha-mo̱ u̱t-ma.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Remen a shoosté̱ Ma-to̱ Shir:
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Ka da-de, Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “U̱rege̱ no̱ nap ka sha-mo̱ u̱t-ma to̱ á, no̱a nep o̱ ka sha-mo̱ u̱t-ma to̱ kusse̱ á.
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Ka wan-kap u̱n go̱ wu̱, Ma-to̱ Shir to̱ wu̱ ro̱ m-kap.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ye̱ ka go̱-ye̱ ye̱ he̱'e̱ne̱ n-riib u̱n co̱w à, no co̱ro̱gsu̱ru̱ ye̱, sha-mo̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ mo̱ ka, ye̱ a ru̱re̱ Ma-to̱ Shir à. Ye̱ ho̱gu̱sse̱, ba u̱n naas o-da, ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t wo̱o̱nu̱ru̱, wu̱ deksu̱ru̱ to̱.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Kaane̱ o̱ tomso, ka go̱-ye̱, ye̱ a kape̱ n-te̱ u̱t-ta'ar à, sha-mo̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ mo̱ ka, ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir à. Ba u̱n naas o-da, ye̱ go̱ksu̱ru̱ to̱ o-zak o-zak.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Amba ye̱ e̱ss to̱ u̱r-hur á. Bo̱ ye̱ she'ette̱ hiin à, ye̱ ho'osu̱ru̱ to̱. Yo ka u̱n ko̱r remen ko̱o̱b-u̱r bo̱k ye̱, komo hun-ne̱ suutu̱ ye̱ u̱s-cenene u̱nze ye̱ go̱kste̱ Ma-to̱ Shir, ye̱ hoks gaag u̱t-me̱n á.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Ka go̱-ye̱, he̱'e̱ne̱ n-te̱ u̱n yokor à, ye̱ ro̱ ka ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir à.
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 Amba hoob-o̱ u̱n rii-yo u̱n ho̱no o-dak yo rwo̱'u̱ru̱ ye̱ u̱n co. A ro̱ ye̱ m-raks u̱n go̱p-de u̱n hoob-o̱ o-kwu̱m. Komo u̱n go̱p-de u̱n se ken rem-se, se naasu̱ru̱ Ma-to̱ Shir u̱n hur-de u̱n ye̱. Remen kaane̱, se we̱nu̱ru̱ m-duk.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Ka go̱-ye̱, ye̱ a go̱'e̱ be-de u̱t-wu̱u̱r à, ye̱ ro̱ ka ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir à, har to̱ she'etu̱ru̱ u̱n hur-de u̱n ye̱, to̱ no̱mu̱ru̱ u̱r-bon be-de u̱n ye̱. U̱n hur-de u̱n wu̱ ken wu̱, ya wu̱ ro̱ u̱ntu̱n ka go̱-yo yo ro̱ m-kum u̱n ya'ane u̱r-kwo̱o̱z u̱n o̱p [30] à. U̱n hur-de u̱n wu̱ ken wu̱ komo yo ro̱ m-kum kwo̱o̱z-u̱t tet [60]. U̱n hur-de u̱n wu̱ ken wu̱, yo ro̱ m-kum kwo̱o̱z-u̱t taan [100].”
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Ka da-de, Ye̱so citu̱ru̱ ye̱, “¿A u̱n daps u̱r-pitirra remen a ho̱kte̱ de o-shaar? ¿Ko̱ u̱n ku̱s-o̱ o-kwu̱u̱r? Ay, amba remen a sekt de n-to̱n be-de a he m-hyan à.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Bo̱ u̱n rii-yo ro̱ wukusse̱ à, rwu̱u̱n-mo̱ yo he'e̱ cas cas.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Kap wu̱ ro̱ u̱t-to̱ ne̱ to̱ m-ho̱ge̱ à, wu̱ ho̱ge̱.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Ye̱so dooru̱ ye̱ m-ru̱re̱ u̱t-ma. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Baks no̱ yo no̱ ho̱ge̱ à u̱r-bon ne̱. Ko̱k-de o mesu̱te̱ wu̱ ken wu̱ à de a hette̱ wo̱ m-me'esse̱, har a doo wo̱.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Ko-wan-rii, wu̱ a m-do'e̱. Wu̱ ro̱tte̱ ne̱ á, ko̱ ya o-rii-yo yo wu̱ ro̱tte̱ hiin à, a rumus yo, a yage̱ wu̱ u̱t-kom m-zar.”
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Ye̱so dooru̱ ye̱ u̱n ru̱re̱ u̱t-ma. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Gwo̱mo-to̱ Shir ya to̱ ro̱ u̱ntu̱n ko-ya-to̱m wu̱ kape̱ go̱ u̱n kat-o̱ u̱n wu̱ à.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 A rewu̱ru̱ u̱t-ho̱, go̱ po̱tu̱ru̱, ye̱ bo̱'o̱su̱ru̱, wu̱ nap bo̱ takne̱ á.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 O-dak u̱n hi u̱n de u̱n o̱, o̱ ro̱ m-'ya rii-yo m-re̱. Po̱to̱n-mo̱ ro̱ u̱r-takan. Ye̱ po̱te̱, ye̱ duku̱ru̱. U̱jime̱ ye̱ no̱mu̱ru̱ ya'ane.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Da-o̱ kat-o̱ nense̱, wu̱ to̱mu̱ru̱ ya-m-ce u̱n kunt-de m-ce ne̱ remen kat-o wooste̱ m-ce.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿U̱n yaane̱ u̱m hette̱ m-hongse̱ Gwo̱mo-to̱ Shir? ¿Ya u̱n ma-to̱ ne̱ u̱m hette̱ m-rwu̱nte̱ u̱n sha-mo̱ u̱n to̱?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Gwo̱mo-to̱ u̱n wu̱ to̱ ro̱ u̱ntu̱n ya'ane-yo o-mosta yo a go̱'e̱ n-dak à. Ko̱ de nomte̱ yo jiishte̱ ya'ane kap u̱s-re̱k à.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Yo jiishu̱ru̱ kap o̱ u̱n gu̱go̱o̱g-o̱, a go̱'e̱ n-me̱ o-wak à. Yo no̱mu̱ru̱ caari-se u̱s-jet, har no ro̱ m-cire̱ u̱n se ye̱ ce u̱t-kur.”
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 U̱n sha-mo̱ u̱t-ma de̱e̱n go̱n to̱ ka, Ye̱so ru̱re̱ ye̱ Ma-to̱ Shir hond hond bo̱ ye̱ he hoks m-nap à.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Wu̱ ru̱ru̱ ye̱ rii á, se̱ de̱ u̱n sha-mo̱ u̱t-ma ne̱. Amba pakse̱ o̱, wu̱ ro u̱n rwu̱nte̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ko̱yan.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Ka da-de ne̱ m-rim, Ye̱so ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, “Haan a pes no̱ jit-de o-mar.”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ yagnu̱ru̱ hun-ne̱, u̱t-mo̱o̱r ne̱ ye̱ co̱wu̱ru̱ o-hat be-de Ye̱so ro à. Ye̱ neku̱ru̱. To̱ ken hat-to̱ ro kon tomso ne̱ u̱t-re̱k-to̱.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Ye̱ ro m-neke̱, caari-mo̱ m-yo taknu̱ru̱. Ho̱-m ro m-tam o-hat. Mo̱ ro m-he̱'e̱be̱ n-me̱ har mo̱ u̱n he de m-shoos o-hat.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Ye̱so ro m-rew n-me̱ o-hat so u̱r-tu̱r u̱n jim. Hi-de u̱n wu̱ ro ru̱sse̱ u̱n rii-o̱ atte̱ u̱n ru̱s u̱r-hi à. Ye̱ 'yonsu̱ru̱ wu̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wa-u̱r-Yoos, ashi! ¿Wo̱ was á? Te̱ ka he m-sabarse̱!”
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Ka da-de, wu̱ inu̱ru̱ m-rew, wu̱ huru̱ru̱ m-yo u̱t-gaag. Wu̱ ze̱e̱ru̱ o-mar, “Re̱s temb.” Yo-m re̱su̱ru̱ te̱k. Mar-o re̱su̱ru̱ temb.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Yan yo hante̱ no̱tte̱ u̱n ho̱ge̱ o-gye̱r? ¿Har m-mo̱ka no̱ she̱r be-de Shir á?”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Ye̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r de̱e̱n. Ye̱ ze̱e̱ru̱ hi u̱n de u̱n ye̱, “Wuuu, ¿Ya u̱n go̱n ne̱t-wu̱ kaane̱ wu̱ yo-m ro̱ wu̱ o-do̱ro̱tte̱ m-ho̱ ne̱?”
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.