Lucas 16

ut-Hun New Testament (DUD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ye̱so ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, “A no̱mo̱g wu̱ ken ne̱t-wu̱ ko-ya-o-kwu̱m, wu̱ ro̱ u̱n ko-gu̱w ne̱ wan-bebe̱ u̱n wu̱ u̱t-saw. Wu̱ ken wu̱ ru̱ru̱te̱ ka ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ u̱nze wan-bebe̱ u̱n wu̱ u̱t-saw ro̱ wu̱ u̱n sabu̱rse̱ u̱n hwo̱r.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Remen kaane̱ wu̱ agnu̱ru̱ wan-bebe̱ u̱n wu̱ u̱t-saw. Wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘U̱m ho̱gu̱te̱ wo̱ me̱ m-sabu̱rse̱ u̱n hwo̱r. Remen kaane̱ kamsu̱ndu̱ me̱ saw-u̱t re, u̱m wongsu̱te̱ wo̱ u̱n baab-to̱ u̱n saw-u̱t re ne̱.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Ka ko-gu̱w-wu̱ ze̱e̱ru̱ hi u̱n de u̱n wu̱, ‘A wongse̱ me̱ u̱n se̱nge̱-m re ne̱. ¿Ya ne̱ u̱m he no̱m? Me̱tt m-'wo̱ns mo̱ to̱m á, komo me̱ m-ho̱ge̱ m-'e̱ mo̱ u̱s-ko̱n.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 M-mo̱ka u̱m nak yo u̱m he no̱m à! Remen da-o̱ se̱nge̱-m re te'e̱, man kum nay-ne̱, ye̱ he me̱ m-barke̱ ye̱ gu me̱ u̱n hur-to̱ u̱n ye̱ à.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Wu̱ agnu̱ru̱ hun-ne̱ kap ye̱ ka wan-hur-o̱ u̱n wu̱ ro̱ m-do̱re̱ u̱t-mo̱o̱g à. Wu̱ citu̱ru̱ wu̱ u̱r-takan. ‘¿Re ho̱ o̱ a wo̱ m-do̱re̱ u̱r-mo̱o̱g?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Wu̱ shasu̱ru̱, ‘Tur-to̱ m-no̱w o-zungu [100].’ Wan-baab-to̱ u̱t-saw ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘Taku̱rda-o̱ u̱t-mo̱o̱g o̱ ka, she'et, o ge̱n kwo̱o̱z-u̱t yoor u̱n o̱p [50] ho̱r-m-ho̱r.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Wu̱ dooru̱ m-cit u̱n wu̱ ken wu̱, ‘Wo̱ komo ¿re ho̱ o̱ a wo̱ m-do̱re̱?’ Wu̱ shasu̱ru̱, ‘U̱t-buhu to̱ u̱n hyo dugu-o gaan [1,000].’ Wan-baab-to̱ u̱t-saw ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘Taku̱rda-o̱ u̱t-mo̱o̱g o̱ ka, ge̱n zungu-u̱s eer [800].’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Remen kaane̱ bo̱ ka ma-to̱ rwu̱u̱ne̱ à, ka wa-o-kwu̱m, wu̱ bo̱mo̱g wan-bebe̱ u̱n wu̱ u̱t-saw u̱s-we̱e̱r bo̱ wu̱ no̱me̱ ka we̱e̱r-se ba u̱r-bon se̱ à. Kang-o gaan, hun-ne̱ ye̱ do̱re̱ Shir á, ye̱ ro̱ u̱s-we̱e̱r ne̱ be-de u̱n mo̱ro̱gse̱ u̱t-saw to̱ ye̱ hette̱ ho̱ge̱ m-re̱re̱m à, ka hun-ne̱ ye̱ jiishte̱ ka ye̱ do̱re̱ Shir à, gun hi u̱n de u̱n ye̱, u̱n no̱m u̱n rii-yo Shir hette̱ m-no̱m o-zak u̱n ye̱ ne̱ à.”
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Ye̱so dooru̱ m-ze̱e̱ komo, “Remen kaane̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱, gu no̱ o̱r u̱n no̱ u̱n rii-yo no̱ ro̱tte̱ u̱n ka dak-o̱ à, remen Shir barku̱tu̱ no̱ n-me̱ u̱n hur-o̱ u̱n wu̱, da-o̱ yo teese̱ à.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Bo̱ u̱n wu̱ no̱me̱ o-nip u̱n rii hiin à, wu̱a no̱m o-nip u̱n rii caari, komo bo̱ u̱n wu̱ wuke̱ o-nip u̱n rii re̱k-yo à, wu̱a wuke̱ o-nip u̱n rii caari.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 U̱rege̱, no̱ hoks m-no̱m o-nip u̱n rii-yo no̱ kume̱ u̱n ka dak-o̱ á, Shir a bo̱psu̱ no̱ kashi u̱n rii n-To̱n á.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Komo u̱rege̱ no̱ hoks m-no̱m o-nip u̱n rii-yo Shir bo̱psu̱ no̱ u̱n ka dak-o̱ á, wu̱a bo̱psu̱ no̱ rii n-To̱n á.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Ko-gu̱w wan-gaan wu̱a hoks nome̱ u̱n ne̱n yoor m-gu̱w á. Go̱ u̱n ka ko-gu̱w wu̱a yage̱ wan-gaan, wu̱ cu̱n wan-gaan, ko wu̱ nome̱ wan-gaan o-do̱ro̱tte̱ wu̱ yage̱ wan-gaan. Remen kaane̱ no̱a hoks m-nome̱ u̱n Shir m-gu̱w no̱ nome̱ hwo̱r komo á.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Bo̱ Parisa-ne̱ ho̱gu̱te̱ kaane̱ à, ye̱ hagu̱ru̱ Ye̱so remen ye̱ ro̱ u̱n co̱n-to̱ u̱n hwo̱r ne̱.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “No̱ co̱no̱g hun-ne̱ zee no̱ u̱n me̱n-u̱t pus-to̱ ne̱, amba Shir nepse̱ no̱ yan-me̱n-u̱t jaas-to̱ ye̱. Remen rii-yo hun-ne̱ bo̱pe̱ kom-u̱t yoor à, be-de u̱n Shir rii-yo á.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Karamsa-o Mosa u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ne̱ ro gwo̱mo-to̱ u̱n kumu u̱n ho̱o̱g rem na u̱n Yahuda-ne̱ har da-o Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱. Bo̱ u̱n da-o Yohana, me̱ u̱n yan-neke̱-m re ne̱ rwo̱ro̱g, Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir. Komo hun-ne̱ de̱e̱n se̱ngu̱te̱ ye̱ go̱kste̱ to̱.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Amba jiishte̱ busbus a po̱ro̱gse̱ o-dak o-To̱n ne̱, da a zee a jorote̱ gom-de jiishe̱ u̱s-re̱k à, de u̱n karamsa-o̱ Shir.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Ko̱ wu̱ ke campo̱ wu̱, ho'ose̱ ne'a u̱n wu̱, wu̱ gaaru̱ wu̱ ken ne'a-wu̱, wu̱ no̱mo̱g ba'as-de u̱n m-bu̱kku̱n, komo ko̱ wu̱ ke campo̱-wu̱ ga'e̱ ka ne'a-wu̱ a ho'ose̱ à, wu̱ ma wu̱ no̱mo̱g ba'as-de u̱n m-bu̱kku̱n.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “A no̱mo̱g wu̱ ken ne̱t-wu̱ ko-ya-o-kwu̱m, wu̱ co̱pe̱ u̱t-gund to̱ ro̱ pukpuk à to̱ u̱n hwo̱r de̱e̱n, wu̱ ro̱ m-ho̱ge̱ re̱re̱m-mo̱ ho̱o̱g-mo̱ u̱n wu̱ ko̱ de ke ho̱-de.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Wu̱ ken ko-ko̱o̱b-wu̱ ro komo káne̱, a wu̱ m-ze̱e̱ Razarus. Wu̱r-o̱ u̱n wu̱ kap nat-to̱, a wu̱ m-hante̱ u̱n ish-o̱ hur-o̱ u̱n ka wa-o-kwu̱m-wu̱,
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 remen wu̱ reet ga-to̱ ro̱ m-he̱'e̱n u̱n ka ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ n-dak à, da-o wu̱ ro̱ m-re̱ à. Ye̱ge̱-wo̱ masu̱ru̱ m-haan ye̱ ro̱ m-rekem u̱n nat-to̱ u̱n wu̱.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “Ka ko-ko̱o̱b-wu̱ maru̱ru̱, yan-to̱m-ye̱ Shir de̱ku̱ru̱ wu̱ ye̱ heetu̱ru̱ wu̱ n-riib Ibrahi, be-de o-biki n-To̱n u̱n Shir. Komo ka ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ maru̱ru̱, hun-ne̱ jo̱ku̱ru̱ wu̱.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Komo n-me̱ o-kuub o-ra, wu̱ ro̱ u̱n swo̱ u̱r-ko̱o̱b, wu̱ dassu̱ru̱ u̱r-hi wu̱ hyambu̱ru̱ Ibrahi u̱r-hew ne̱, u̱n Razarus ne̱ u̱n riib-o̱ u̱n wu̱.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Wu̱ aagu̱ru̱, ‘Tato re Ibrahi, ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n de, o to̱mo̱n Razarus wu̱ ru̱ jow-yo u̱n wu̱ m-ho̱, wu̱ haan, wu̱ gwu̱'u̱rse̱ rem u̱n de, remen me̱ m-swo̱ u̱r-ko̱o̱b n-me̱ o-ra!’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Amba Ibrahi ze̱e̱ru̱, ‘Baks, wà re o, da-o̱ u̱n ho̱o̱g-m ru o ho̱gu̱te̱ m-re̱re̱m, Razarus komo swo̱o̱g u̱r-ko̱o̱b. Amba m-mo̱ka wu̱ ro̱ m-ho̱ge̱ re̱re̱m-mo̱ u̱n wu̱ káne̱, wo̱ ne̱, wo̱ u̱n swo̱ u̱r-ko̱o̱b.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Kane̱ komo, caari-o̱ o-kuub ro̱ ko̱n u̱n te̱te̱ na, remen ye̱ co̱ne̱ m-pas be be-u̱r no̱ ye̱a hoks á, káne̱ komo, yatt-wu̱ he hoks m-passan be-de no̱ ro̱ wu̱ haante̱ be-de te̱ ro̱ á.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Ka ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘U̱m ko̱no̱g wo̱, tato re Ibrahi, to̱m Razarus u̱n hur-o tato re.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Me̱ u̱n hen-ne̱ ne̱ taan campo̱-ne̱. Wu̱ he wu̱ nek ye̱ u̱t-to̱ remen me̱ co̱n ye̱ ma ye̱ haan u̱n ka be-de u̱n swo̱ u̱r-ko̱o̱b de á.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Amba Ibrahi shasu̱ru̱, ‘Mosa u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ne̱ ro̱ ko̱n ye̱ he nak u̱n hen-ne̱ ru u̱t-to̱ à. Depete̱ hen-ne̱ ru ho̱ge̱ ma-to̱ u̱n ye̱.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Ka ko-ya-o-kwu̱m-wu̱ shasu̱ru̱, ‘To̱ ka bo'os á, tato re Ibrahi! Amba u̱rege̱ wu̱ ken wu̱ inite̱ be-de u̱n margan-ne̱ wu̱ he be-de u̱n ye̱, ka da-de ye̱a yage̱ no̱m u̱r-ba'as.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Amba Ibrahi ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘U̱rege̱ ye̱ ho̱ge̱ Mosa u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ne̱ á, ye̱a ho̱ge̱ á ko̱ wu̱ ken wu̱ ine̱ be-de u̱n margan-ne̱.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.