Lucas 10
ut-Hun New Testament (DUD) vs VC
1 Bo̱ u̱n kaane̱, Ye̱so daagu̱ru̱ komo ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ kwo̱o̱z-u̱t tet u̱n o̱p u̱n yoor [72]. Wu̱ to̱mu̱ru̱ ye̱ yoor yoor, ye̱ tek co-o u̱n wu̱ ye̱ tu̱w ko̱ o̱ ke bo̱-o̱, u̱n kap be-de wu̱ ro̱ ma-to̱ m-ha ne̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ à.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ce-m ro̱ de̱e̱n, amba ya-m-ce hiin. Ko̱n no̱ wa-o-kat-wu̱ do̱o̱n ya-m-ce, remen ye̱ komot ka ce-mo̱ u̱n wu̱ mo̱.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Neke̱ no̱! Me̱ no̱ m-to̱m u̱ntu̱n ca be-de u̱n ye̱ge̱-dur.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 No̱ de̱k hwo̱r á, ko̱ o-ba, ko̱ no̱ dek ka'ante̱-to̱ arge̱ na-o o-gaan á. No̱ e̱s no̱ gaste̱ ne̱t u̱n co̱w á.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Da-o̱ no̱ ine̱ m-co̱w u̱n o̱ ken hur-o̱, takan no̱ m-ze̱e̱, ‘Shir 'ye ka hur-o̱ m-gwu̱gwu̱.’
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 U̱rege̱ ye̱ barku̱tu̱ no̱, Shir a 'ye ye̱ gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur de̱e̱n. Amba u̱rege̱ ye̱ barku̱ no̱ á, Shir a 'ye ye̱ gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur á.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 She'et no̱ u̱n hur-o̱ u̱n ye̱ barku̱ no̱ à, no̱ re̱ no̱ su̱ yo ye̱ ya'u̱ no̱ à, remen ya-m-se̱nge̱ a topo ye̱ se̱nge̱-mo̱ u̱n ye̱. No̱ pa u̱t-hur á.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Da-o̱ no̱ tu̱we̱ n-me̱ o-bo̱, komo a barku̱ no̱, re̱ no̱ yo a hantu̱ no̱ à.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Taas no̱ ye̱, go̱m-se u̱n ye̱ se̱ ye̱ ro̱tte̱ à u̱n ka bo̱-o̱. No̱ zee ka hun-ne̱ ye̱, ‘Gwo̱mo-to̱ Shir haante̱ yow yow be-u̱r no̱.’
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Amba da-o̱ no̱ tu̱we̱ n-me̱ o-bo̱ komo a barku̱ no̱ á, ru no̱ u̱n riib u̱s-co̱w no̱ zee,
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘Ko̱ hu-mo̱ u̱n bo̱-o no̱ mo̱ dapu̱te̱ u̱s-na à, te̱ sokste̱ mo̱ u̱n hi u̱n no̱. Amba no̱a baks gwo̱mo-to̱ Shir haante̱ yow yow u̱n no̱ ne̱!’
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, ho̱-de u̱n piish u̱t-ma, Shir a ho̱ge̱ 'wo̱n-de bo̱-o̱ o-So̱do̱m wu̱ yage̱ ka bo̱-o̱ 'yaru̱ no̱ à!
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 “Rii-yo u̱r-'wo̱n yo no̱ ya-o-Korazin! Rii-yo u̱r-'wo̱n yo no̱ komo ya-o-Besayada! U̱rege̱ hyat-to̱ a no̱me̱ be-u̱r no̱ à, a no̱mo̱g to̱ o-Taya o-Sidon ne̱, hun-ne̱ ye̱ u̱n kane̱ o̱tte̱ she'ete̱, n-dak ye̱ tu̱p gund-to̱ u̱n naasu̱-mo̱ u̱t-me̱n, ye̱ aase̱ hi u̱n de u̱n ye̱ m-co̱w, a nept ye̱ yagu̱te̱ ba'as-de u̱n ye̱.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 No̱a su̱ u̱r-ko̱o̱b arge̱ o-Taya o-Sidon ne̱, ho̱-de u̱n piish u̱t-ma.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Komo rem ru, o-Kapanahum! ¿Wo̱ u̱n co̱n jaks u̱n hi u̱n du n-To̱n u̱n shir? Shir a jorbu̱ wo̱ u̱n kuub-o̱ o-ra!”
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Ye̱so ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, “Kap wu̱ ho̱gu̱ no̱ à, wu̱ ho̱gu̱te̱ me̱, komo wu̱ 'yare̱ no̱ à, wu̱ 'yarag me̱, kaane̱ komo wu̱ 'yare̱ me̱ à, wu̱ 'yarag wu̱ to̱mne̱ me̱ à.”
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Ka hun-ne̱ ye̱ kwo̱o̱z-u̱t tet u̱n o̱p u̱n yoor [72] campo̱-ne̱ mu̱u̱nte̱ o-zak ne̱ de̱e̱n. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Go̱s-wu̱, ko̱ ya-u̱t-ko̱t ye̱ nomu̱tu̱te̱ o-do̱ro̱tte̱ u̱n jin u̱n du!”
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱, “U̱m hyanag ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t he̱'e̱nte̱ n-dak u̱ntu̱n u̱s-myakt.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Ho̱gu̱ no̱! U̱m ya'ag no̱ u̱t-gwo̱mo, no̱ yawag hwo̱, u̱n tot-ne̱, no̱ sabu̱rse̱ 'wo̱ns-mo̱ u̱n wa-u̱t-yage̱, komo ye̱a ci no̱ á.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Amba no̱ no̱m o-zak remen ya-u̱t-ko̱t nomotu̱ no̱ o-do̱ro̱tte̱ á, no̱m no̱ o-zak remen Shir ge̱ne̱g jin-u̱t no̱ be-de wu̱ n-to̱n.”
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 U̱n ka da-o̱ Ku̱kt-o Shir sho̱'o̱ste̱ Ye̱so o-zak, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Tato re, Wan-Ko̱yan n-To̱n u̱n dak ne̱, u̱m bo̱mo̱g wo̱ remen o kutute̱ ye̱ rotte̱ u̱s-nap á, rii-yo o wuke̱ ya-u̱s-we̱e̱r u̱n ya-u̱s-nap ne̱ à. E̱e̱, tato re, kaane̱ o co̱ne̱ o nom.
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 “Tato re, ya'ag me̱ rii kap. Yatt-wu̱ nape̱ yo ka wà-wu̱ ro̱ á, se̱ tato u̱n wu̱, komo yatt-wu̱ nape̱ yo ka tato-o̱ ro̱ á, se̱ ka wà-wu̱, se̱ komo ye̱ ka wà-wu̱ daage̱ wu̱ ru̱ru̱te̱ ye̱ à.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ka da-de Ye̱so waktu̱ru̱ be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ u̱n riib u̱n ho̱n-de u̱n ye̱ wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “No̱ re̱e̱g u̱r-ho̱ no̱ hyenet rii-yo no̱ hyane̱ à!
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, yan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir de̱e̱n u̱n gwo̱mo-ne̱ ro co̱no̱g ye̱ hyen yo no̱ hyane̱ à, amba ye̱ hoks á, komo ye̱ ro co̱no̱g ye̱ ho̱ge̱ yo no̱ ho̱ge̱ à, amba ye̱ ho̱ge̱ á.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Wan-napse̱ o-karamsa haante̱ remen wu̱ ce'ept Ye̱so. Wu̱ zee, “Wa-u̱r-Yoos, ¿re ne̱ u̱m he m-no̱m u̱m kumut ho̱o̱g-o̱ ba m-ta?”
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Ye̱so shasu̱ru̱ wu̱, “¿Ya ne̱ karamsa-o Shir zee? ¿Re ne̱ o wakse̱ o̱?”
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Ka ne̱t-wu̱ shasu̱ru̱, “Co̱n Yawe Shir ru u̱n hur u̱n du myet, u̱n ho̱o̱g-m ru ne̱ kap, u̱n 'wo̱ns-m ru ne̱ kap, u̱n we̱e̱r-u̱s ru ne̱ kap, o cu̱n wan-bo̱r-o ru bo̱ o co̱ne̱ hi u̱n du à.”
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Ye̱so shasu̱ wu̱, “O shaks hond hond, no̱m kaane̱, wo̱a kum ho̱o̱g-o̱ ba m-ta.”
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Amba ka wan-Yoos-de o-karamsa wu̱ co̱no̱g wu̱ muut hi u̱n de u̱n wu̱ ba u̱r-ba'as, remen kaane̱ wu̱ citu̱ru̱ Ye̱so, “¿Wa ne̱ ro̱ ko-wan-bo̱r-o re?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ye̱so shasu̱ru̱ wu̱, “Wu̱ ken ne̱t-wu̱ ro̱ m-neke̱ rwu̱u̱n-mo̱ o-Urusharima wu̱ ro̱ m-ha o-Jeriko, ya-u̱r-kwu̱p kupu̱ru̱ wu̱, ye̱ deku̱ru̱ kap yo wu̱ rotte̱ à, ye̱ bu̱u̱gu̱ru̱ wu̱, ye̱ yagu̱ wu̱ ma-to̱ m-mar.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Haanu̱ru̱ wu̱ ken wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir, wu̱ ro̱ m-do̱re̱ u̱n ka co̱w-yo, amba bo̱ wu̱ hyente̱ ka ne̱t-wu̱ à, wu̱ pa'u̱ru̱ u̱n riib.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 U̱n ka co̱w-yo komo wu̱ ken wu̱ ko-Rewi do̱nte̱ yo wu̱ argu̱ru̱, wu̱ gwo̱tu̱ru̱ ka ne̱t-wu̱, ka da-de wu̱ argu̱ru̱ arag-mo̱ u̱n wu̱ o̱ ka riib-o̱.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Amba ko-Samariya-wu̱ ro̱ u̱r-hew u̱n ka co̱w-yo à, wo̱o̱nu̱ru̱ be-de u̱n ka ne̱t-wu̱, bo̱ wu̱ hyente̱ wu̱ à, hur-de u̱n wu̱ ho̱gu̱ru̱ 'wo̱n-de u̱n ka ne̱t-wu̱.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Wu̱ haaru̱ be-de u̱n wu̱, wu̱ sosu̱ru̱ wu̱ ka nát-to̱, wu̱ rwo̱'u̱ru̱ no̱w-mo̱ u̱s-baat, wu̱ yereru̱ u̱t-magund, ka da-de wu̱ detu̱ru̱ ka ne̱t-wu̱ n-to̱n o-janka yo u̱n wu̱, komo wu̱ heetu̱ru̱ wu̱ be-de u̱n o̱ ken hur-o̱, kane̱ a gwo̱te̱ wu̱.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Bo̱ ish geste̱ à, wu̱ rwu̱ntu̱ru̱ hwo̱r-ye̱ jir-u̱t yoor-to̱ u̱r-gu̱wu̱s, wu̱ yasu̱ru̱ wa-u̱r-gu̱t. Wu̱ ru̱ru̱ wa-u̱r-gu̱t, ‘Gwo̱t wu̱ u̱r-bon ne̱, da-o̱ me̱ mu̱u̱ne̱ u̱n ka co̱w-yo, man top wo̱ yo o ho̱'e̱ be-de u̱n wu̱ à.’ ”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Ye̱so citu̱ru̱, “U̱n hyan-o ru, be-de u̱n ka hun-ne̱ tet ye̱, ¿wa no̱me̱ u̱ntu̱n ko-yan-bo̱r o-hur be-de u̱n ka ne̱t-wu̱ ya-u̱r-kwu̱p bu̱u̱ge̱ à?”
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Ko yan-Yoos-de o-karamsa shasu̱ru̱, “Ka wu̱ no̱me̱ yo kute̱ hun-ne̱ wu̱ ho̱gu̱te̱ 'wo̱n-de u̱n wu̱ à.”
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Bo̱ Ye̱so u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ aragte̱ arag-mo̱ u̱n ye̱ à, wu̱ haaru̱ de ken bo̱-de wu̱ ken ne'a-wu̱ jin-de u̱n wu̱ Marta, barku̱ru̱ Ye̱so u̱n hur-o̱ u̱n wu̱.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Wu̱ ro̱ o-heno ne̱, jin-de u̱n wu̱ Meri, wu̱ she'ete̱ u̱n na-u̱s Ye̱so wu̱ ro̱ m-ho̱ge̱ yo Ye̱so ro̱ u̱r-yoos à.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Marta ho̱ge̱ re̱re̱m-mo̱ u̱n kaane̱ á, remen se̱nge̱-mo̱ ro̱ u̱n co-o̱ u̱n wu̱ à, wu̱ haanu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, “Go̱s-wu̱, ¿wo̱ hyan heno re yaksu̱tu̱ me̱ m-se̱nge̱ u̱n ho̱n-de à? Zee wu̱ haan wu̱ gu me̱!”
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Go̱s-wu̱ shasu̱ru̱ wu̱, “Marta, Marta! Hur u̱n du ru̱t á, o zo̱ru̱te̱ remen rii de̱e̱n,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 amba gaan-yo cot, jiishe̱ u̱r-bon. Meri dak kashi u̱n rii. Komo a rumus wu̱ yo á.”
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.