Lucas 10
ut-Hun New Testament (DUD) vs ARA
1 Bo̱ u̱n kaane̱, Ye̱so daagu̱ru̱ komo ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ kwo̱o̱z-u̱t tet u̱n o̱p u̱n yoor [72]. Wu̱ to̱mu̱ru̱ ye̱ yoor yoor, ye̱ tek co-o u̱n wu̱ ye̱ tu̱w ko̱ o̱ ke bo̱-o̱, u̱n kap be-de wu̱ ro̱ ma-to̱ m-ha ne̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ à.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ce-m ro̱ de̱e̱n, amba ya-m-ce hiin. Ko̱n no̱ wa-o-kat-wu̱ do̱o̱n ya-m-ce, remen ye̱ komot ka ce-mo̱ u̱n wu̱ mo̱.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Neke̱ no̱! Me̱ no̱ m-to̱m u̱ntu̱n ca be-de u̱n ye̱ge̱-dur.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 No̱ de̱k hwo̱r á, ko̱ o-ba, ko̱ no̱ dek ka'ante̱-to̱ arge̱ na-o o-gaan á. No̱ e̱s no̱ gaste̱ ne̱t u̱n co̱w á.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Da-o̱ no̱ ine̱ m-co̱w u̱n o̱ ken hur-o̱, takan no̱ m-ze̱e̱, ‘Shir 'ye ka hur-o̱ m-gwu̱gwu̱.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 U̱rege̱ ye̱ barku̱tu̱ no̱, Shir a 'ye ye̱ gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur de̱e̱n. Amba u̱rege̱ ye̱ barku̱ no̱ á, Shir a 'ye ye̱ gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur á.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 She'et no̱ u̱n hur-o̱ u̱n ye̱ barku̱ no̱ à, no̱ re̱ no̱ su̱ yo ye̱ ya'u̱ no̱ à, remen ya-m-se̱nge̱ a topo ye̱ se̱nge̱-mo̱ u̱n ye̱. No̱ pa u̱t-hur á.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Da-o̱ no̱ tu̱we̱ n-me̱ o-bo̱, komo a barku̱ no̱, re̱ no̱ yo a hantu̱ no̱ à.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Taas no̱ ye̱, go̱m-se u̱n ye̱ se̱ ye̱ ro̱tte̱ à u̱n ka bo̱-o̱. No̱ zee ka hun-ne̱ ye̱, ‘Gwo̱mo-to̱ Shir haante̱ yow yow be-u̱r no̱.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Amba da-o̱ no̱ tu̱we̱ n-me̱ o-bo̱ komo a barku̱ no̱ á, ru no̱ u̱n riib u̱s-co̱w no̱ zee,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Ko̱ hu-mo̱ u̱n bo̱-o no̱ mo̱ dapu̱te̱ u̱s-na à, te̱ sokste̱ mo̱ u̱n hi u̱n no̱. Amba no̱a baks gwo̱mo-to̱ Shir haante̱ yow yow u̱n no̱ ne̱!’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, ho̱-de u̱n piish u̱t-ma, Shir a ho̱ge̱ 'wo̱n-de bo̱-o̱ o-So̱do̱m wu̱ yage̱ ka bo̱-o̱ 'yaru̱ no̱ à!
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Rii-yo u̱r-'wo̱n yo no̱ ya-o-Korazin! Rii-yo u̱r-'wo̱n yo no̱ komo ya-o-Besayada! U̱rege̱ hyat-to̱ a no̱me̱ be-u̱r no̱ à, a no̱mo̱g to̱ o-Taya o-Sidon ne̱, hun-ne̱ ye̱ u̱n kane̱ o̱tte̱ she'ete̱, n-dak ye̱ tu̱p gund-to̱ u̱n naasu̱-mo̱ u̱t-me̱n, ye̱ aase̱ hi u̱n de u̱n ye̱ m-co̱w, a nept ye̱ yagu̱te̱ ba'as-de u̱n ye̱.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 No̱a su̱ u̱r-ko̱o̱b arge̱ o-Taya o-Sidon ne̱, ho̱-de u̱n piish u̱t-ma.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Komo rem ru, o-Kapanahum! ¿Wo̱ u̱n co̱n jaks u̱n hi u̱n du n-To̱n u̱n shir? Shir a jorbu̱ wo̱ u̱n kuub-o̱ o-ra!”
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Ye̱so ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, “Kap wu̱ ho̱gu̱ no̱ à, wu̱ ho̱gu̱te̱ me̱, komo wu̱ 'yare̱ no̱ à, wu̱ 'yarag me̱, kaane̱ komo wu̱ 'yare̱ me̱ à, wu̱ 'yarag wu̱ to̱mne̱ me̱ à.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Ka hun-ne̱ ye̱ kwo̱o̱z-u̱t tet u̱n o̱p u̱n yoor [72] campo̱-ne̱ mu̱u̱nte̱ o-zak ne̱ de̱e̱n. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Go̱s-wu̱, ko̱ ya-u̱t-ko̱t ye̱ nomu̱tu̱te̱ o-do̱ro̱tte̱ u̱n jin u̱n du!”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱, “U̱m hyanag ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t he̱'e̱nte̱ n-dak u̱ntu̱n u̱s-myakt.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Ho̱gu̱ no̱! U̱m ya'ag no̱ u̱t-gwo̱mo, no̱ yawag hwo̱, u̱n tot-ne̱, no̱ sabu̱rse̱ 'wo̱ns-mo̱ u̱n wa-u̱t-yage̱, komo ye̱a ci no̱ á.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Amba no̱ no̱m o-zak remen ya-u̱t-ko̱t nomotu̱ no̱ o-do̱ro̱tte̱ á, no̱m no̱ o-zak remen Shir ge̱ne̱g jin-u̱t no̱ be-de wu̱ n-to̱n.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 U̱n ka da-o̱ Ku̱kt-o Shir sho̱'o̱ste̱ Ye̱so o-zak, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Tato re, Wan-Ko̱yan n-To̱n u̱n dak ne̱, u̱m bo̱mo̱g wo̱ remen o kutute̱ ye̱ rotte̱ u̱s-nap á, rii-yo o wuke̱ ya-u̱s-we̱e̱r u̱n ya-u̱s-nap ne̱ à. E̱e̱, tato re, kaane̱ o co̱ne̱ o nom.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Tato re, ya'ag me̱ rii kap. Yatt-wu̱ nape̱ yo ka wà-wu̱ ro̱ á, se̱ tato u̱n wu̱, komo yatt-wu̱ nape̱ yo ka tato-o̱ ro̱ á, se̱ ka wà-wu̱, se̱ komo ye̱ ka wà-wu̱ daage̱ wu̱ ru̱ru̱te̱ ye̱ à.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ka da-de Ye̱so waktu̱ru̱ be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ u̱n riib u̱n ho̱n-de u̱n ye̱ wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “No̱ re̱e̱g u̱r-ho̱ no̱ hyenet rii-yo no̱ hyane̱ à!
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, yan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir de̱e̱n u̱n gwo̱mo-ne̱ ro co̱no̱g ye̱ hyen yo no̱ hyane̱ à, amba ye̱ hoks á, komo ye̱ ro co̱no̱g ye̱ ho̱ge̱ yo no̱ ho̱ge̱ à, amba ye̱ ho̱ge̱ á.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Wan-napse̱ o-karamsa haante̱ remen wu̱ ce'ept Ye̱so. Wu̱ zee, “Wa-u̱r-Yoos, ¿re ne̱ u̱m he m-no̱m u̱m kumut ho̱o̱g-o̱ ba m-ta?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Ye̱so shasu̱ru̱ wu̱, “¿Ya ne̱ karamsa-o Shir zee? ¿Re ne̱ o wakse̱ o̱?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Ka ne̱t-wu̱ shasu̱ru̱, “Co̱n Yawe Shir ru u̱n hur u̱n du myet, u̱n ho̱o̱g-m ru ne̱ kap, u̱n 'wo̱ns-m ru ne̱ kap, u̱n we̱e̱r-u̱s ru ne̱ kap, o cu̱n wan-bo̱r-o ru bo̱ o co̱ne̱ hi u̱n du à.”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Ye̱so shasu̱ wu̱, “O shaks hond hond, no̱m kaane̱, wo̱a kum ho̱o̱g-o̱ ba m-ta.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Amba ka wan-Yoos-de o-karamsa wu̱ co̱no̱g wu̱ muut hi u̱n de u̱n wu̱ ba u̱r-ba'as, remen kaane̱ wu̱ citu̱ru̱ Ye̱so, “¿Wa ne̱ ro̱ ko-wan-bo̱r-o re?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Ye̱so shasu̱ru̱ wu̱, “Wu̱ ken ne̱t-wu̱ ro̱ m-neke̱ rwu̱u̱n-mo̱ o-Urusharima wu̱ ro̱ m-ha o-Jeriko, ya-u̱r-kwu̱p kupu̱ru̱ wu̱, ye̱ deku̱ru̱ kap yo wu̱ rotte̱ à, ye̱ bu̱u̱gu̱ru̱ wu̱, ye̱ yagu̱ wu̱ ma-to̱ m-mar.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Haanu̱ru̱ wu̱ ken wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir, wu̱ ro̱ m-do̱re̱ u̱n ka co̱w-yo, amba bo̱ wu̱ hyente̱ ka ne̱t-wu̱ à, wu̱ pa'u̱ru̱ u̱n riib.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 U̱n ka co̱w-yo komo wu̱ ken wu̱ ko-Rewi do̱nte̱ yo wu̱ argu̱ru̱, wu̱ gwo̱tu̱ru̱ ka ne̱t-wu̱, ka da-de wu̱ argu̱ru̱ arag-mo̱ u̱n wu̱ o̱ ka riib-o̱.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Amba ko-Samariya-wu̱ ro̱ u̱r-hew u̱n ka co̱w-yo à, wo̱o̱nu̱ru̱ be-de u̱n ka ne̱t-wu̱, bo̱ wu̱ hyente̱ wu̱ à, hur-de u̱n wu̱ ho̱gu̱ru̱ 'wo̱n-de u̱n ka ne̱t-wu̱.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Wu̱ haaru̱ be-de u̱n wu̱, wu̱ sosu̱ru̱ wu̱ ka nát-to̱, wu̱ rwo̱'u̱ru̱ no̱w-mo̱ u̱s-baat, wu̱ yereru̱ u̱t-magund, ka da-de wu̱ detu̱ru̱ ka ne̱t-wu̱ n-to̱n o-janka yo u̱n wu̱, komo wu̱ heetu̱ru̱ wu̱ be-de u̱n o̱ ken hur-o̱, kane̱ a gwo̱te̱ wu̱.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Bo̱ ish geste̱ à, wu̱ rwu̱ntu̱ru̱ hwo̱r-ye̱ jir-u̱t yoor-to̱ u̱r-gu̱wu̱s, wu̱ yasu̱ru̱ wa-u̱r-gu̱t. Wu̱ ru̱ru̱ wa-u̱r-gu̱t, ‘Gwo̱t wu̱ u̱r-bon ne̱, da-o̱ me̱ mu̱u̱ne̱ u̱n ka co̱w-yo, man top wo̱ yo o ho̱'e̱ be-de u̱n wu̱ à.’ ”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Ye̱so citu̱ru̱, “U̱n hyan-o ru, be-de u̱n ka hun-ne̱ tet ye̱, ¿wa no̱me̱ u̱ntu̱n ko-yan-bo̱r o-hur be-de u̱n ka ne̱t-wu̱ ya-u̱r-kwu̱p bu̱u̱ge̱ à?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ko yan-Yoos-de o-karamsa shasu̱ru̱, “Ka wu̱ no̱me̱ yo kute̱ hun-ne̱ wu̱ ho̱gu̱te̱ 'wo̱n-de u̱n wu̱ à.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Bo̱ Ye̱so u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ aragte̱ arag-mo̱ u̱n ye̱ à, wu̱ haaru̱ de ken bo̱-de wu̱ ken ne'a-wu̱ jin-de u̱n wu̱ Marta, barku̱ru̱ Ye̱so u̱n hur-o̱ u̱n wu̱.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Wu̱ ro̱ o-heno ne̱, jin-de u̱n wu̱ Meri, wu̱ she'ete̱ u̱n na-u̱s Ye̱so wu̱ ro̱ m-ho̱ge̱ yo Ye̱so ro̱ u̱r-yoos à.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Marta ho̱ge̱ re̱re̱m-mo̱ u̱n kaane̱ á, remen se̱nge̱-mo̱ ro̱ u̱n co-o̱ u̱n wu̱ à, wu̱ haanu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, “Go̱s-wu̱, ¿wo̱ hyan heno re yaksu̱tu̱ me̱ m-se̱nge̱ u̱n ho̱n-de à? Zee wu̱ haan wu̱ gu me̱!”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Go̱s-wu̱ shasu̱ru̱ wu̱, “Marta, Marta! Hur u̱n du ru̱t á, o zo̱ru̱te̱ remen rii de̱e̱n,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 amba gaan-yo cot, jiishe̱ u̱r-bon. Meri dak kashi u̱n rii. Komo a rumus wu̱ yo á.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.