João 10

ut-Hun New Testament (DUD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, ne̱t-wu̱ cu̱we̱ so̱ u̱n ish-o̱ u̱n kuke̱-o̱ u̱n ca á, wu̱ daanu̱ru̱ raag-o̱ u̱r-hek, ka ne̱t-wu̱ ko-hyow-wu̱, ko-wa-u̱r-kwu̱p.
1 Jesus disse:
2 Ne̱t-wu̱ co̱wne̱ ne̱ so̱ u̱n ish à, wan-gu̱t-de u̱n ca wu̱.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor do rebanho.
3 Wan-'er-de u̱n ish wu̱ ro̱ wu̱ m-tikse̱. Ye̱ge̱-ca komo ne̱ ye̱ ro̱ u̱n raag u̱t-to̱ u̱n co̱r-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ ro̱ u̱n aag u̱n jin-to̱ u̱n ca-ye̱ u̱n wu̱, wu̱ ruut ye̱ n-do̱.
3 O porteiro abre a porta para ele. As ovelhas reconhecem a sua voz quando ele as chama pelo nome, e ele as leva para fora do curral.
4 Wu̱ ruuse̱ kap ye̱ ma u̱n wu̱ n-do̱, wu̱ gaaru̱ co-o̱ u̱n ye̱. Komo ca ro̱ u̱n do̱nd u̱n jim-de u̱n wu̱ remen ye̱ nepste̱ co̱r-o̱ u̱n wu̱.
4 Quando todas estão do lado de fora, ele vai na frente delas, e elas o seguem porque conhecem a voz dele.
5 Ye̱a do̱re̱ wu̱ ro̱ ko-hamat á. Se̱ songon-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ hette̱, remen, ye̱ nap co̱r-o̱ u̱n wu̱ á.”
5 Mas de jeito nenhum seguirão um estranho! Pelo contrário, elas fugirão, pois não conhecem a voz de estranhos.
6 Ye̱so nomu̱te̱ ye̱ sha-mo̱ u̱t-ma, amba ye̱ nap ka ma-to̱ á.
6 Jesus fez esta comparação, mas ninguém entendeu o que ele queria dizer.
7 Remen kááne̱ Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip me̱ wu̱ ro̱ ish-o̱ u̱n kur-o̱ u̱n ca.
7 Então Jesus continuou:
8 Kap wu̱ ba'e̱ me̱ m-wo̱o̱n be-de u̱n ca à, ko-hyow-wu̱, wan-kwu̱p-de u̱n hun-ne̱. Amba, ca ro̱ m-was u̱n wu̱ ne̱ á.
8 Todos os que vieram antes de mim são ladrões e bandidos, mas as ovelhas não deram atenção à voz deles.
9 Me̱ wu̱ ro̱ ish. Ko̱wan ne̱t-wu̱ co̱wne̱ be u̱n de, man gu wu̱. Wu̱a she'et sasa, wu̱ kum u̱t-re̱.
9 Eu sou a porta. Quem entrar por mim será salvo; poderá entrar e sair e achará comida.
10 Ko-hyow ro̱ m-haan temb rem u̱r-hyow, u̱r-ho̱ ne̱ m-naas ne̱. Me̱ u̱n haan, remen hun-ne̱ kumut ho̱o̱g-m shiishe̱.
10 O ladrão só vem para roubar, matar e destruir; mas eu vim para que as ovelhas tenham vida, a vida completa.
11 “Me̱ wu̱ ro̱ wa-u̱r-gu̱t-wu̱ o-nip. Wa-u̱r-gu̱t-wu̱ o-nip komo wu̱ ro̱ u̱n ya'as u̱n ho̱o̱g-o̱ u̱n wu̱ remen ca-ye̱ u̱n wu̱.
11 — Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Wa-u̱r-gu̱wu̱s wan-gu̱t-de u̱r-bon wu̱ á. Ca tomso, ye̱ ma u̱n wu̱ ye̱ á. Da-o̱ wu̱ hyene̱ o-dur, wu̱ ho'osu̱ru̱ ca. Wu̱ argu̱ru̱ m-so̱m, wu̱ guut ho̱o̱g-o̱ u̱n wu̱. Dur-o shipu̱ru̱ ye̱ ken be-de u̱n ye̱. Ye̱ kuse̱ à, ye̱ cakku̱ru̱ u̱n ho̱n u̱n ho̱n.
12 Um empregado trabalha somente por dinheiro; ele não é pastor, e as ovelhas não são dele. Por isso, quando vê um lobo chegando, ele abandona as ovelhas e foge. Então o lobo ataca e espalha as ovelhas.
13 Wu̱ wa-u̱r-gu̱wu̱s, wu̱ ro̱ m-was u̱n ca ne̱ á.
13 O empregado foge porque trabalha somente por dinheiro e não se importa com as ovelhas. Eu sou o bom pastor. Assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai, assim também conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem. E estou pronto para morrer por elas.
14 “Me̱ wu̱ ro̱ wa-u̱r-gu̱t-wu̱ u̱r-bon. U̱m nak ye̱ ma re. Ye̱ ma re komo ne̱, ye̱ nepse̱ me̱.
14 — ausente —
15 Bo̱ Tato-o nape̱ me̱ à, ka bo̱-se ne̱ o̱ u̱m nape̱ wu̱. Me̱n ya'as u̱n ho̱o̱g re remen ca re.
15 — ausente —
16 Me̱ u̱n ye̱ ken ca-ye̱ ne̱ ye̱ ro̱ u̱n o̱ ka kur-o̱ á. Se̱ u̱m hantu̱te̱ ye̱. Ye̱a ho̱ge̱ co̱r re. Ka da-de, ye̱a she'et kur-o gaan, wa-u̱r-gu̱t wan-gaan.
16 Tenho outras ovelhas que não estão neste curral. Eu preciso trazer essas também, e elas ouvirão a minha voz. Então elas se tornarão um só rebanho com um só pastor.
17 Remen kááne̱ o̱, Tato re waste̱ u̱n me̱ ne̱ remen mar-mo̱ u̱m he'e̱, remen u̱m ineté̱ komo à.
17 — O Pai me ama porque eu dou a minha vida para recebê-la outra vez.
18 Yatt-wu̱ he rumus u̱n ho̱o̱g re á, amba u̱n co̱n-m re o̱ u̱m hette̱ mo̱ m-ya'as. Me̱ o-co̱w ne̱, u̱m ya'aste̱ mo̱. Me̱ o-co̱w ne̱ komo yo u̱m hette̱ mo̱ m-de̱ke̱n à. Tato re ze̱e̱ u̱m nom kááne̱.”
18 Ninguém tira a minha vida de mim, mas eu a dou por minha própria vontade. Tenho o direito de dá-la e de tornar a recebê-la, pois foi isso o que o meu Pai me mandou fazer.
19 Komo ma-u̱t su̱nu̱ru̱ be-de u̱n se̱k-ye̱ u̱n Yahuda-ne̱ remen ma-u̱t Ye̱so.
19 Quando ouviu isso, o povo se dividiu outra vez. Muitos diziam:
20 Hun-ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱ be-de u̱n ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ai, wu̱ ro̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t ne̱. Ko-wa-o-zu̱ngo̱ wu̱. ¿Remen yan o̱ no̱tte̱ wu̱ m-ke'e̱ u̱t-to̱?”
20 — Ele está dominado por um demônio! Está louco! Por que é que vocês escutam o que ele diz?
21 Ye̱ ken ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ka ma-to̱ hwaa, ma-to̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t to̱ á. ¿Ya-u̱t-ko̱t ro̱ u̱r-be̱e̱b ne̱, ye̱ upste̱ yish-ye̱ u̱n ko-po̱?”
21 Outros afirmavam: — Quem está dominado por um demônio não fala assim! Será que um demônio pode dar vista aos cegos?
22 Da-o̱ o-hu̱w o̱, Yahuda-ne̱ ro̱ u̱n Biki-o̱ m-Baks u̱n da-o̱ a dotte̱ tiks u̱n Pyo-o̱ Shir o-Urusharima à.
22 Era inverno, e em Jerusalém estavam comemorando a Festa da Dedicação .
23 Ye̱so ro m-arag u̱n sak-o Suremanu u̱n Pyo-o̱ Shir.
23 Jesus estava andando pelo pátio do Templo, perto da entrada chamada “ Alpendre de Salomão ”.
24 Se̱k-ye̱ be-de u̱n Yahuda-ne̱ rigu̱msu̱ru̱ wu̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “¿Har de ke ho̱-de o̱ te̱ he yage̱ o ryegen? U̱rege̱ wo̱ wu̱ Kiristi, o ru̱ru̱ te̱ o-nip cas.”
24 Então o povo se ajuntou em volta dele e perguntou: — Até quando você vai nos deixar na dúvida? Diga com franqueza: você é ou não é o
25 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱, “U̱m ru̱ssu̱tu̱ no̱, amba no̱ she̱r á. Rem-se u̱t-hyat se me̱ m-no̱m à, me̱ m-no̱m u̱n be̱e̱b-u̱r Tato re. Se ro̱ me̱ m-su̱'e̱.
25 Jesus respondeu:
26 Amba no̱, no̱ de̱k ma-u̱t re á, remen no̱ n-me̱ u̱n ca re á.
26 mas vocês não creem porque não são minhas ovelhas.
27 Ca re ye̱ ro̱ u̱n raks u̱n co̱r re. U̱m nepste̱ ye̱. Ye̱ ro̱ me̱ tomso ne̱ m-do̱re̱.
27 As minhas ovelhas escutam a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Me̱ ye̱ m-'ya u̱n ho̱o̱g-o̱ ba m-ta. Ye̱a sabre̱ á, har da-o̱ ba m-ta. Wan-rumus-mo̱ u̱n ye̱ ro̱ ko̱n u̱n kom-u̱t re á.
28 Eu lhes dou a vida eterna, e por isso elas nunca morrerão. Ninguém poderá arrancá-las da minha mão.
29 Tato re wu̱ ya'ase̱ me̱ ka ca-ye̱ à, wu̱ jiishte̱ ko̱wan kap u̱t-go̱s. Yatt-wu̱ he hoks m-rumus u̱n ye̱ u̱n kom-u̱t Tato re á.
29 O poder que o Pai me deu é maior do que tudo, e ninguém pode arrancá-las da mão dele.
30 U̱n me̱ u̱n Tato re, gaan te̱ ro̱.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Se̱k-ye̱ be-de u̱n Yahuda-ne̱ dooru̱ mo̱t u̱t-ta'ar, ye̱ jirit wu̱.
31 Então eles tornaram a pegar pedras para matar Jesus.
32 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “U̱m kutute̱ no̱ rem-se u̱r-bon de̱e̱n se u̱n Tato re. ¿Be-de u̱n se ke rem-se, se ne̱ no̱ hette̱ me̱ m-jir?”
32 E ele disse:
33 Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Yanze remen rem-u̱s ru se u̱r-bon se te̱ hette̱ wo̱ m-jir á, se̱ de̱ remen o yo'ogte̱ Shir. Wo̱ ka ne̱ ne̱t-wu̱, amba wo̱ m-mus u̱n hi u̱n du Shir.”
33 Eles responderam: — Não é por causa de nenhuma coisa boa que queremos matá-lo, mas porque, ao dizer isso, você está
34 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Gense̱ to̱ ro̱ n-me̱ u̱n karamsa-o no̱. A zee Shir no̱mo̱g u̱t-ma u̱n ye̱ ken se̱k-ye̱ ye̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ ne̱, wu̱ aagu̱ru̱ ye̱ ‘ye̱ge̱-shir.’
34 Então Jesus afirmou:
35 To̱, a nepste̱ Ma-to̱ Shir to̱ ro̱ o-nip ba m-ta. Komo Shir ak ka hun-ne̱ ye̱ ‘ye̱ge̱-shir,’ ka hun-ne̱ ye̱ wu̱ ya'ase̱ Ma-to̱ u̱n wu̱ à.
35 Sabemos que as
36 Me̱ wu̱ Shir daage̱ à, wu̱ to̱mo̱n u̱n ho̱no o-dak à, ¿Ya no̱ hette̱ m-ze̱e̱ u̱m yo'ogte̱ Shir remen u̱m ak hi u̱n de ‘Wà-wu̱ Shir’?
36 Quanto a mim, o Pai me escolheu e me enviou ao mundo. Então por que vocês dizem que blasfemo contra Deus quando afirmo que sou Filho dele?
37 U̱rege̱ me̱ m-no̱m bo̱ Tato re ro̱ m-no̱m á, to̱, no̱ jar no̱ she̱r hur-u̱t no̱ u̱n me̱ á.
37 Se não faço o que o meu Pai manda, não creiam em mim.
38 Amba u̱rege̱ ne̱ no̱ hyanag me̱ m-no̱m bo̱ Tato re ro̱ m-no̱m à, ¿remen yan o̱ no̱ she̱rte̱ hur-u̱t no̱ u̱n me̱ ne̱ á? Ko̱ go̱n se̱nge̱-mo̱ me̱ m-no̱m à, mo̱ bo̱'o̱ssu̱te̱ no̱ nept m-so̱k ne̱, u̱nze Tato re ro̱ be u̱n de, me̱ komo ne̱ be-de o-Tato.”
38 Mas, se eu faço, e vocês não creem em mim, então creiam pelo menos nas coisas que faço. E isso para que vocês fiquem sabendo de uma vez por todas que o Pai vive em mim e que eu vivo no Pai.
39 Ye̱ ja'asu̱ru̱ m-se̱nge̱, ye̱ shipt wu̱. Wu̱ possu̱ru̱ u̱n kom-to̱ u̱n ye̱. Ye̱ hoks wu̱ m-bo̱p á.
39 A essa altura tentaram novamente prendê-lo, mas Jesus escapou das mãos deles.
40 Ka da-de ne̱, wu̱ dooru̱ m-warag u̱n pesto-de u̱n Ro̱o̱g-o̱ o-Joda be-de Yohana takne̱ yo'os u̱n hun-ne̱ n-me̱ m-ho̱ à. Wu̱ she'etu̱ru̱ kane̱.
40 Ele voltou de novo para o lado leste do rio Jordão, foi para o lugar onde João Batista tinha batizado antes e ficou lá.
41 Hun-ne̱ haanu̱ru̱ be-de u̱n wu̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱. Ye̱ de̱ku̱ru̱ m-ze̱e̱, “Nip-o̱, Yohana, wu̱ no̱m se ken rem-se u̱t-hyat se har wu̱ kututu̱ na Shir ye̱ to̱mne̱ wu̱ á, amba ma-to̱ wu̱ ro m-rwo̱r mo̱sse̱ u̱n ka ne̱t-wu̱ ne̱ à, nip-o̱.”
41 E muita gente ia vê-lo, dizendo: — João não fez nenhum milagre, mas tudo o que ele disse sobre Jesus é verdade.
42 Káne̱ o̱ hun-ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱ she̱re̱ hur-de u̱n ye̱ be-de u̱n wu̱.
42 E naquele lugar muita gente creu em Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.