2 Coríntios 3
ut-Hun New Testament (DUD) vs ARIB
1 ¿Te̱ u̱n cir o̱ bo̱m u̱n hi u̱n te̱ komo? ¿Ko̱ ne̱ te̱ u̱n hoob-o̱ u̱n taku̱rda be-u̱r no̱ ko̱ rem no̱ o̱ he te̱ m-su̱'e̱ bo̱ ye̱ ken ye̱ ro̱ m-no̱m?
1 Começamos outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou, porventura, necessitamos, como alguns, de cartas de recomendação para vós, ou de vós?
2 No̱ u̱n hi u̱n no̱, no̱ ye̱ ro̱ taku̱rda-o te̱, o̱ a gene̱ u̱n hur-u̱r no̱ à, remen ko̱wan wu̱ hyenet, wu̱ karante̱ komo.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens,
3 No̱ kutute̱ hun-ne̱ u̱nze no̱ taku̱rda-o Kiristi o̱, o̱ ro̱ su̱ge̱-de u̱n se̱nge̱-m na. Ka taku̱rda-o̱ ba a u̱n ge̱n o̱ u̱n ce-yo m-ge̱n á, amba a u̱n ge̱n o̱ u̱n Ku̱kt-o̱ Shir o̱ u̱n ho̱o̱g. Ba u̱n wur-o̱ u̱t-ta'ar á, amba u̱n hur-de u̱n hun-ne̱.
3 sendo manifestos como carta de Cristo, ministrada por nós, e escrita, não com tinta, mas com o Espírito do Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne do coração.
4 Te̱ u̱n rwo̱r kaane̱ remen te̱ u̱s-nap ne̱ u̱n co-o̱ Shir u̱n bu̱-o Ye̱so Kiristi.
4 E é por Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Te̱ u̱n hi u̱n te̱ te̱tt be̱e̱b-de u̱n no̱m u̱n ka se̱nge̱-mo̱ á. Yatt-wu̱ he m-ze̱e̱ be u̱n te̱ yan-To̱m Ye̱so, “Me̱n baramse̱ ho̱o̱g-mo̱ u̱n ka hun-ne̱ á.” Shir ye̱ yasu̱ te̱ ka be̱e̱b-de.
5 não que sejamos capazes, por nós, de pensar alguma coisa, como de nós mesmos; mas a nossa capacidade vem de Deus,
6 Wu̱ rwo̱'e̱ te̱ hokste̱ m-warag ya-m-se̱nge̱-mo̱ u̱n swo̱r o-nu o-pu̱ o̱, ba o̱ o-karamsa á, amba o̱ o-Ku̱kt. Ka karamsa-o̱ ro̱ m-ho̱, amba Ku̱kt-o ro̱ u̱n 'ya u̱n ho̱o̱g.
6 o qual também nos capacitou para sermos ministros dum novo pacto, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 A u̱n ge̱n karamsa-o Mosa n-te̱ u̱n wur-o̱ u̱t-ta'ar, komo se̱ps-mo̱ Shir no̱mo̱g mo̱sse̱ u̱n ka se̱ps-mo̱ ne̱ da-o̱ a yase̱ o̱ à. Yanze ma ka cecar-mo̱ ro u̱n co-o Mosa à mo̱ m-go̱s-mo̱ á. Myet u̱n kaane̱ ka cecar-mo̱ no̱mo̱g de̱e̱n har hun-ne̱ ye̱ o-Isra ye̱ hoks wu̱ m-tuwe̱ u̱n yish á. U̱rege̱ yoos-de ro̱ m-hante̱ m-mar à haante̱ m-se̱ps ne̱ kaane̱,
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, veio em glória, de maneira que os filhos de Israel não podiam fixar os olhos no rosto de Moisés, por causa da glória do seu rosto, a qual se estava desvanecendo,
8 ¿re o̱ ka u̱n ya se̱ps-mo̱ o-Ku̱kt? Ká se̱ps-mo̱ o-Ku̱kt mo̱ a arag kaane̱.
8 como não será de maior glória o ministério do espírito?
9 U̱rege̱ rii-yo ro̱ m-hante̱ m-mar à, kumug m-se̱ps. Kaane̱ o̱ yo ro̱ m-muut u̱n ne̱t kashi be-de Shir à, aragte̱ yo u̱r-hew ne̱.
9 Porque, se o ministério da condenação tinha glória, muito mais excede em glória o ministério da justiça.
10 O-nip, rii-yo ro m-se̱ps ne̱ n-ga à, yo kus m-se̱ps ne̱ m-mo̱ka á, u̱rege̱ a hongsu̱te̱ mo̱ u̱n se̱ps-mo̱ u̱n swo̱r-o nu-o pu̱-o̱ ne̱.
10 Pois na verdade, o que foi feito glorioso, não o é em comparação com a glória inexcedível.
11 U̱rege̱ ka rii-yo ro̱ m-go̱s á, haante̱ m-se̱ps ne̱, se̱ps-mo̱ u̱n ka yo ro̱ m-go̱s à, a jiish kaane̱.
11 Porque, se aquilo que se desvanecia era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece.
12 Remen kaane̱, bo̱ a o-dish ne̱ kaane̱ à, o̱ hante̱ atte̱ u̱n jaab-o̱ u̱t-me̱n ne̱ de̱e̱n.
12 Tendo, pois, tal esperança, usamos de muita ousadia no falar.
13 Te̱ ba u̱ntu̱n Mosa o̱ á, wu̱ bite̱ co-o̱ u̱n wu̱ u̱r-gund à, taase hun-ne̱ ye̱ o-Isra ye̱ hyen ta-mo̱ u̱n ka se̱ps-mo̱ ro̱ m-go̱s á.
13 E não somos como Moisés, que trazia um véu sobre o rosto, para que os filhos de Isra desvanecia;
14 Amba a birimsu̱te̱ hur-de u̱n ye̱. Har ha-mo̱ u̱n ca ka gund-de ro̱su̱ káne̱ da-o̱ ye̱ ro m-karante̱ u̱n swo̱r o-nu ut à, a hoks m-hops u̱n ká gund-de cot u̱n bu̱-yo m-she̱r u̱n Kiristi.
14 mas o entendimento lhes ficou endurecido. Pois até o dia de hoje, à leitura do velho pacto, permanece o mesmo véu, não lhes sendo revelado que em Cristo é ele abolido;
15 Amba har ca, ko̱yanda o̱ a karante̱ taku̱rda-o Mosa, ka gund-de ro̱ u̱n ho̱k u̱n hur-de u̱n ye̱.
15 sim, até o dia de hoje, sempre que Moisés é lido, um véu está posto sobre o coração deles.
16 Amba da-o̱ wu̱ ken wu̱ waktu̱nde̱ be-u̱r Wan-Ko̱yan, a hopsu̱ru̱ ka gund-de.
16 Contudo, convertendo-se um deles ao Senhor, é-lhe tirado o véu.
17 Wan-Ko̱yan Ku̱kt-o̱, komo be-de u̱n Ku̱kt-o Wan-Ko̱yan ro̱ à, po̱sse̱-m ro̱ ko̱n.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e onde está o Espírito do Senhor aí há liberdade.
18 Te̱ m-mo̱ka kap ye̱ a bite̱ co-u̱s te̱ á, ro̱ u̱n kute̱ u̱n hun-ne̱ se̱ps-m Wan-Ko̱yan u̱ntu̱n u̱r-madipi. Ka mus-mo̱, mo̱ Ku̱kt-o̱ Shir mussu̱ na à, mo̱ ro̱ m-do̱ m-se̱ps ha-mo̱ m-se̱ps mo̱ rwu̱u̱ne̱ be-u̱r Wan-Ko̱yan à, wu̱ ro̱ o-Ku̱kt à.
18 Mas todos nós, com rosto descoberto, refletindo como um espelho a glória do Senhor, somos transformados de glória em glória na mesma imagem, como pelo Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.