1 Coríntios 11
ut-Hun New Testament (DUD) vs ARA
1 Do̱ru̱ no̱ sha-m re bo̱ me̱ u̱n do̱re̱ u̱n sha-m Kiristi à.
1 Sede meus imitadores, como também eu sou de Cristo.
2 Me̱ no̱ m-bo̱m remen no̱ me̱ m-baks be-de u̱n ko̱yan, no̱ komo m-bo̱p u̱n ka yoos-de de̱e̱n, hond hond bo̱ u̱m yoosu̱ no̱ de à.
2 De fato, eu vos louvo porque, em tudo, vos lembrais de mim e retendes as tradições assim como vo-las entreguei.
3 Amba u̱m co̱no̱g no̱ nep rii gaan: Kiristi wu̱ ro̱ co-o̱ u̱n ko wu̱ ke ne̱t-wu̱, campo̱ komo wu̱ ro̱ co be-u̱r ne'a u̱n wu̱, Shir komo o̱ ro̱ co Kiristi.
3 Quero, entretanto, que saibais ser Cristo o cabeça de todo homem, e o homem, o cabeça da mulher, e Deus, o cabeça de Cristo.
4 Myet bo̱n campo̱-wu̱ ko̱ne̱ u̱s-ko̱n ko̱ rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir hin de u̱n wu̱ ro̱ u̱r-to̱o̱b ne̱ à, wu̱ yo'ogte̱ o̱ ka hi-de u̱n wu̱.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Amba bo̱n ne'a-wu̱ ko̱ne̱ u̱s-ko̱n ko̱ rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ba u̱n yere̱ u̱n rii-de u̱r-hi, wu̱ yo'ogte̱ o̱ ka hi-de u̱n wu̱, ka ro̱ kang-o gaan u̱n ne'a-wu̱ a o̱re̱ shi-se̱ u̱n wu̱ ne̱ à.
5 Toda mulher, porém, que ora ou profetiza com a cabeça sem véu desonra a sua própria cabeça, porque é como se a tivesse rapada.
6 U̱rege̱ ne'a yagu̱te̱ yere̱ u̱n rii-de u̱r-hi, to̱, wu̱ or hi-de u̱n wu̱ u̱r-kuug. Amba rii-yo m-'e̱ yo ne'a or hi-de u̱n wu̱, remen kaane̱ se wu̱ yere̱ rii-de u̱r-hi.
6 Portanto, se a mulher não usa véu, nesse caso, que rape o cabelo. Mas, se lhe é vergonhoso o tosquiar-se ou rapar-se, cumpre-lhe usar véu.
7 Da-o̱ campo̱ ro̱ u̱t-ma u̱n Shir ne̱ à, wu̱ hede ho̱k u̱n hi-de u̱n wu̱ á, remen wu̱ wu̱ a hwo̱o̱ne̱ sha-mo̱ Shir u̱n ká se̱ps-mo̱ ne̱. Amba ne'a se̱ps-mo̱ u̱n campo̱ mo̱.
7 Porque, na verdade, o homem não deve cobrir a cabeça, por ser ele imagem e glória de Deus, mas a mulher é glória do homem.
8 Remen campo̱ wu̱ a takne̱ m-no̱m, ba be-de u̱n ne'a-wu̱ rwu̱u̱ne̱ á. Amba ne'a-wu̱ u̱r-takan, n-me̱ u̱n campo̱-wu̱ rwu̱u̱ne̱.
8 Porque o homem não foi feito da mulher, e sim a mulher, do homem.
9 Komo a no̱m campo̱ remen ne'a á, se̱ de̱ ne'a-wu̱ a no̱me̱ remen campo̱.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, e sim a mulher, por causa do homem.
10 Remen kaane̱ se̱ ne'a yerete̱ rii-de u̱r-hi a hyenet go̱s-to̱ wu̱ ya'e̱ campo̱ à, remen yan-to̱m-ye̱ Shir ro̱ wu̱ m-gwo̱t.
10 Portanto, deve a mulher, por causa dos anjos, trazer véu na cabeça, como sinal de autoridade.
11 Myet u̱n kaane̱ ne̱, n-me̱ u̱n Wan-Ko̱yan, ne'a ba pegesse̱ wu̱ ro̱ be-de u̱n campo̱ á. Kaane̱ komo, campo̱ ba pegesse̱ wu̱ ro̱ be-de u̱n ne'a á.
11 No Senhor, todavia, nem a mulher é independente do homem, nem o homem, independente da mulher.
12 Ko̱ de nomte̱ ne'a-wu̱ u̱r-takan wu̱ u̱n rwu̱u̱n be-de u̱n campo̱-wu̱ u̱r-takan à, amba m-mo̱ka, kap campo̱-ne̱, ne'a-ne̱ mate̱ ye̱, amba ko̱yan be-de Shir yo rwu̱u̱ne̱.
12 Porque, como provém a mulher do homem, assim também o homem é nascido da mulher; e tudo vem de Deus.
13 Gwo̱t no̱ no̱ hyen u̱n hi u̱n no̱, ¿no̱mo̱g u̱r-bon ne'a kon Shir hi-de u̱n wu̱ ro̱ u̱r-hek?
13 Julgai entre vós mesmos: é próprio que a mulher ore a Deus sem trazer o véu?
14 Rii-yo m-'e̱ yo campo̱-wu̱ yage̱ hi-de u̱n wu̱ ba o-or, u̱rege̱ hi-u̱s se u̱n wu̱ ro̱ m-se̱e̱b ne̱.
14 Ou não vos ensina a própria natureza ser desonroso para o homem usar cabelo comprido?
15 U̱rege̱ ne̱ ne'a ro̱ u̱n hi-se m-se̱e̱b ne̱ kashi u̱n rii-yo be-de u̱n wu̱ o-zak ne̱, remen a u̱n nomo wu̱ u̱s-shi remen ho̱k u̱r-hi.
15 E que, tratando-se da mulher, é para ela uma glória? Pois o cabelo lhe foi dado em lugar de mantilha.
16 U̱rege̱ ne̱ wu̱ ken wu̱ co̱no̱g hante̱ o-nakante̱ u̱n to̱ ka ma-to̱, yo u̱m he hoks m-ze̱e̱ à yo ro̱, yatt yo ken co̱w-yo yo arge̱ kaane̱ be-de yan-dor kap á.
16 Contudo, se alguém quer ser contencioso, saiba que nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 N-me̱ u̱n ka ma-to̱ u̱m co̱ne̱ m-rwo̱r m-mo̱ka à. Me̱ bo̱m no̱ á remen mo̱ro̱g u̱n no̱ de u̱r-hi de á. Da-o̱ no̱ mo̱rge̱, rem-u̱s so̱-se ro̱ m-rwu̱u̱n á se de̱ rem-u̱s yo̱-se.
17 Nisto, porém, que vos prescrevo, não vos louvo, porquanto vos ajuntais não para melhor, e sim para pior.
18 U̱r-takan cas, u̱m ho̱gu̱te̱ n-ho̱n n-ho̱n no̱ ro be-de u̱n mo̱ro̱g-u̱r no̱ yan-dor, u̱m ho̱gu̱te̱ a zee pu̱ru̱g-u̱r ro̱ ko̱n be u̱n no̱, har u̱m ro dekste̱ to̱ ken ma-to̱ u̱m ho̱ge̱ à.
18 Porque, antes de tudo, estou informado haver divisões entre vós quando vos reunis na igreja; e eu, em parte, o creio.
19 No̱ m-wong u̱n hi u̱n no̱ kur-u̱t u̱t-kur remen no̱ kututé̱ hun-ne̱ u̱nze kur u̱n no̱ jiishte̱ ko̱ de ke kur-de. U̱ depe̱ kaane̱ á.
19 Porque até mesmo importa que haja partidos entre vós, para que também os aprovados se tornem conhecidos em vosso meio.
20 Ba remen no̱ reet Rii-yo m-re̱ yo m-Pas yo u̱n Wan-Ko̱yan no̱ mo̱rgu̱te̱ á.
20 Quando, pois, vos reunis no mesmo lugar, não é a ceia do Senhor que comeis.
21 U̱m nepste̱ u̱n to̱ ka ne̱ remen be-de u̱n re̱ u̱n Rii-yo m-re̱ yo m-Pas yo u̱n Wan-Ko̱yan, ko̱ wu̱ ke wu̱ ro̱ m-ho̱r remen wu̱ reet rii-yo m-re̱ yo u̱n wu̱ ba wu̱ u̱n 'ya ye̱ ken ye̱. Remen u̱n kaane̱ ye̱ ken ye̱ ro̱ m-ji m-me̱r, ye̱ ken ye̱ ne̱ se̱ ye̱ swo̱o̱g swo̱-m ho ye̱.
21 Porque, ao comerdes, cada um toma, antecipadamente, a sua própria ceia; e há quem tenha fome, ao passo que há também quem se embriague.
22 ¿No̱tt den-to̱ no̱ hette̱ m-she'et no̱ re no̱ su̱ n-me̱ to̱ á? ¿Ko̱ komo no̱ u̱n hyan o̱ hun-ne̱ yan-dor ye̱ Shir ba rii á, o̱ no̱tte̱ u̱n rangse̱ u̱n ko̱o̱b-ne̱? To̱, ¿re u̱m he no̱ m-ze̱e̱ ne̱ u̱n to̱ ka? ¿U̱m bu̱m no̱ u̱n to̱ ka? Ay, man bu̱m no̱ á.
22 Não tendes, porventura, casas onde comer e beber? Ou menosprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto, certamente, não vos louvo.
23 Ka rii-yo u̱m ya'asu̱ no̱ komo à, be-u̱r Wan-Ko̱yan u̱m go̱ksu̱ne̱ yo. Ye̱so Wan-Ko̱yan ká te̱t-mo̱ a bo̱psu̱tu̱ wu̱ u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-to̱ u̱n wu̱ à, wu̱ de̱ku̱ru̱ u̱r-buro̱di.
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 Bo̱ wu̱ komte̱ u̱r-bo̱ngo̱n ha-mo̱ Shir à, wu̱ argu̱ m-bosor, wu̱ zee, “O̱ ka wu̱r-o re o̱, o̱ a ya'ase̱ rem no̱ à. Se̱ngu̱ no̱ m-no̱m kàane̱ remen no̱ ma'astú̱ me̱ m-baks.”
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Kaane̱ komo bo̱ ye̱ reese̱ à, wu̱ mossu̱ru̱ u̱r-ibitte̱ wu̱ ze̱e̱, “Ka ibitte̱-de swo̱r o-nu pu̱-o̱, o̱ u̱n hyó-m re. No̱m no̱ kàane̱ ko̱ o̱ ke da-o̱ no̱ ine̱ m-swo̱, remen no̱ ma'astú̱ me̱ m-baks.”
25 Por semelhante modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a nova aliança no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.
26 Remen ko̱yanda no̱ ine̱ re̱ u̱n ka buro̱di-de, m-swo̱ ne̱ u̱n ka ibitte̱-de no̱ o̱ ká u̱n ko̱'o̱t u̱n mar-m Wan-Ko̱yan har wu̱ mu̱u̱nte̱.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes o cálice, anunciais a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Remen kaane̱ bo̱n wu̱ re̱ u̱n ká buro̱di-de à, ko̱ wu̱ swo̱ u̱n ká ibitte̱-u̱r Wan-Ko̱yan de ba m-depe̱ à, ka ne̱t-wu̱ wu̱ no̱mo̱g u̱r-ba'as be-de u̱n wu̱r-o Wan-Ko̱yan u̱n hyó-mo̱ u̱n wu̱ ne̱.
27 Por isso, aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será réu do corpo e do sangue do Senhor.
28 Se̱ de̱ ko wu̱ ke wu̱ cekerse̱ hi u̱n du u̱n wu̱, ká da-de wu̱ reet ká buro̱di-de wu̱ su̱ u̱n ka ibitte̱-de.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e, assim, coma do pão, e beba do cálice;
29 Kap bo̱n wu̱ re̱ ká buro̱di-de, wu̱ su̱ u̱n ká ibitte̱-de ba m-se̱ke̱mse̱ u̱n wu̱r-o Kiristi à, wu̱ su̱u̱te̱ hi u̱n du u̱n wu̱ piish u̱t-ma.
29 pois quem come e bebe sem discernir o corpo, come e bebe juízo para si.
30 O̱ hante̱ ye̱ ken ye̱ ro̱tte̱ be u̱n no̱ ba m-'wo̱ns, u̱s-go̱m ne̱, ye̱ ken ye̱ har ye̱ mereste̱.
30 Eis a razão por que há entre vós muitos fracos e doentes e não poucos que dormem.
31 Amba u̱rege̱ a cekersu̱te̱ hi u̱n na, Shir hede na piishe̱ u̱t-ma á.
31 Porque, se nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Wan-Ko̱yan ya'ag na u̱r-ko̱o̱b remen wu̱ ja'asté̱ na. Wu̱ u̱n nom kaane̱ remen wu̱a piishí na u̱t-ma ragaan u̱n ho̱no o-dak ne̱ á.
32 Mas, quando julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Remen kaane̱ o̱r re ne̱, yan-dor, da-o̱ no̱ mo̱rge̱ no̱ reet Rii-yo m-re̱ yo m-Pas yo u̱n Wan-Ko̱yan no̱ waase̱ o̱r no̱ ne̱.
33 Assim, pois, irmãos meus, quando vos reunis para comer, esperai uns pelos outros.
34 U̱rege̱ ne̱ wu̱ ken wu̱ ro̱ u̱n ho̱ge̱ u̱n me̱r wu̱ reesu̱ne̱ rii-yo m-re̱ cin o-hur, taase wu̱ nekne̱ hi u̱n de u̱n wu̱ piish-de u̱t-ma da-o̱ no̱ mo̱rge̱.
34 Se alguém tem fome, coma em casa, a fim de não vos reunirdes para juízo. Quanto às demais coisas, eu as ordenarei quando for ter convosco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.