Romanos 4

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 — ausente —
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 ‑Yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛ: Ablaamö ‑yö ö ‑zo yö ‑Zlan ‑bha, 'ö‑ ‑wun 'gü 'ö ‑Zlan ꞊ya yö kpengdhö ö wö 'dhiö.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Kë‑ wo bhë mɛ 'ö yuö ‑kë, ‑a ꞊saan' ꞊nɛ 'wo‑ bho. Yaa kë ꞊nɛ gbaɔ 'wo‑ ‑kë ‑a ‑dhë 'kpaan 'ka ‑a 'ka; 'kɛɛ pë 'ö‑ ꞊dua' 'ka yö ‑mü.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Mɛ 'ö yaa ö ‑zo yö ö këwun ‑nu ‑bha ꞊nɛ ‑kë kpengdhö ‑kɔ ꞊nɛ 'ö bhë, 'ö ꞊ya ö ‑zo yö ‑Zlan 'ö ꞊sɔɔnyaamɛ 'piö ‑ga bhë ‑a ‑bha, ‑a ‑bha ‑zo yö ‑sü 'ö bhë ‑a ‑wun 'gü, ‑Zlan ‑ya ‑yö kpengdhö ö wö 'dhiö.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 ‑Kɔ bhë ꞊nɛ 'ö Davidö ‑yö 'wun ꞊gbaan' mɛ ‑bha 'wunsë ‑bha 'ö‑ pö ‑Zlan ‑ya yö kpengdhö 'kɛɛ 'yaa ö ‑zo 'to mɛ këwun ‑nu 'piö ꞊woë' ꞊nɛɛ:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 ꞊Zuögludhi ‑yö mɛ ‑nu 'ö ‑Zlan ꞊ya ziö ‑an ‑bha 'wun yaa ‑nu ‑ta 'ö ꞊ya ö ‑zo bho ‑an 'piö bhë ‑an ‑gɔ!
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 ꞊Zuögludhi ‑yö mɛ 'ö Dëmɛ 'yaa‑ ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑wun 'kun ö ꞊zuö' 'piö ‑a ‑gɔ!
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Kë‑ wo poo ꞊nɛ 'wunsë 'ö bhë, Zuifö ‑nu 'ö ꞊wa 'go 'bɔng bhë wo 'sloo 'ö ‑gban ‑an ‑bha ‑a? 'Iin kë‑ wo bhë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'ö 'wo to bhë 'yaa ‑an ‑bha 'ka 'pö a? Ka gia‑, ‑ka ‑dhɛ ‑ga 'wun bhë ‑a 'gü ‑së 'ka 'dhɛ! Kwa kun 'kwa 'goë‑ pö ꞊dhia 'piöklöözë ꞊nɛɛ: ‑Zlan ‑yö Ablaamö ‑kë kpengdhö ö wö 'dhiö ‑a ‑bha ‑zo yö ‑sü ‑wun 'gü ꞊nɛ ꞊a?
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ꞊Ɛɛ, 'ö ꞊dhɛ ‑kë 'dhö, 'wun bhë ‑yö ‑kë 'töng ‑mlë 'ka ɛɛ? ‑Yö ‑kë kö Ablaamö ꞊ya 'dho 'bɔng 'iin kö yaa kaa ꞊kun ee? 'Kɛɛ ‑yö 'to ka 'yaan ꞊nɛ ꞊dhɛ 'ö kë ‑na 'dhö kö yaa 'dho 'bɔng ꞊kun.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Pë 'ö ‑kë ‑dho 'bɔng ‑sü 'ka bhë, ‑yö ‑yö zlöö Ablaamö ‑bha ꞊nɛ ꞊duakëpë 'dhö ꞊nɛ mɛ bhë ‑Zlan ꞊yaa‑ kë kpengdhö ö wö 'dhiö ‑a ‑bha ‑zo yö ‑sü ‑wun 'gü; ‑kɔ 'ö ꞊kaa' zlöö 'ö Ablaamö ‑yö to zlöö mɛ ‑nu 'ö 'wo wo ‑zo yö ‑Zlan ‑bha bhë ‑an dë 'ka 'ö bhë; ‑yö 'dhö 'kö ‑kë ꞊nɛ waa 'dho 'bɔng 'dhee, ‑wo ‑Zlan wö 'dhiö kpengdhö.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 ‑Yö mɛ ‑nu 'ö ꞊wa 'go 'bɔng 'pö ‑an dë 'ka. 'Ma‑ 'pö mɛ 'ö ꞊wa 'go 'bɔng kö a‑ ‑pö mɛ ‑nu 'ö ꞊dhɛ 'wo go 'bɔng 'ö ‑an 'dhiö yaa 'to bhë 'kɛɛ 'wo to kwa dë Ablaamö pin 'piö, 'wun 'ö ‑gban ‑zo yö ‑sü ‑bha ‑a 'ka kö yaa kë ‑kwɛa 'ka ꞊kun bhë.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 ‑Zlan ‑yö pë 'tɔ 'go ‑wo ‑nu Ablaamö waa‑ ö ꞊suu'‑ ‑ta ‑nu ‑an ‑dhë ꞊nɛ 'kpongtaamɛ ‑nu 'saadhö ‑wo ‑dho kë ‑an ‑bha 'ka. 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë yaa kë ꞊nɛ, ꞊dhɛ 'ö pë 'ö tɔng ‑ya pö 'ö Ablaamö ‑ya ‑kë, 'ö pë 'tɔ 'go ‑wo bhë 'ö ‑kë ‑a ‑dhë. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑ya ‑kë ‑a ‑dhë 'dhö 'ö tɔɔ ‑yö ‑kë kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö ö ‑bha ‑zo yö ‑sü ‑wun 'gü.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Kë‑ wo bhë ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'ö 'wo tɔng kun ꞊nɛ 'ö wo 'sloo 'ö ‑to mɛ ‑gɔ ‑pë bhë 'ö dho kë ‑an ‑bha 'ka ‑be, kö ‑zo yö ‑sü ‑wun ‑yö 'kpaan, 'iin kö pë 'ö ‑Zlan ‑yö 'wun ‑gban ‑a ‑bha 'ö‑ ‑wo ‑bhö ‑wo 'ka bhë, ‑a ꞊bhlë 'yaa 'dhö.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 'Ö tɔɔ tɔng 'ö‑ 'ka‑ ‑ga ‑na bhë, ‑a 'piö ‑pë 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑naazuëdhe; 'kɛɛ ‑dhɛ 'ö tɔng 'yaa‑ ‑bha kö tɔng ‑lö 'gü dhe 'yaa‑ ‑bha kö ‑waan 'dhoë‑ pö 'ka yö ‑Zlan ‑naa ‑bha. ꞊Ya kë 'dhö kö 'wun 'ö ‑gban ‑kë kpengdhö ‑sü 'ö ‑Zlan wö 'dhiö ‑a ‑bha bhë tɔng ‑ya ‑dhɛ kun bhë.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 ꞊Ya kë 'dhö kö pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go bhë, ‑yö ‑kë 'dhö ‑zo yö ‑sü ‑wun 'gü, ‑yö kë 'dhö kö ‑yaan kë gbaɔ 'kpaan 'ö ‑kë ‑a 'ka 'iin kö ‑a ꞊bhlë ‑yaan kë ‑dhö, mɛ ‑nu 'saadhö 'wo go Ablaamö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü ‑an ‑dhë; 'yö kë‑ wo 'dhö bhë 'ö bhii 'yaa mɛ ‑nu 'ö 'wo tɔng kun bhë wo 'sloo ‑an ‑bha 'ka. 'Kɛɛ ‑yö mɛ 'saadhö 'wo 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ Ablaamö 'dhö bhë, ‑an ‑bha 'ka 'pö. Ablaamö bhë ꞊nɛ 'ö tɔɔ kwa 'saadhö kwa dë
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 ꞊nɛ ‑kɔ 'ö pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö‑ pöë ‑a 'dhö ꞊nɛɛ: (‑Zlan ‑ya ‑pö: Ablaamö,) 'ma ü kë 'sɛgɔ ꞊va dë 'ka. ‑Zlan 'ö yö bhë 'ö ‑kɔ ‑mɔ 'wuën‑ ‑sü 'dhoë‑ ‑gɔ kö ‑yaan ‑këdhösü nu mɛ ‑nu 'ö ꞊wa ga ‑an ‑dhë 'iin kö pë 'ö 'yaa ‑dhö ‑yaan ‑da bhë, ‑a wö 'dhiö Ablaamö ‑yö kwa dë 'ka. ‑A ‑de, ‑Zlan bhë, Ablaamö ‑yö ö ‑zo ‑yö ‑a ‑bha.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 ‑Zlan ‑ya ‑pö Ablaamö ‑dhë: Ü ꞊suu'‑ ‑ta ‑nu ‑dho kë ꞊va ꞊nɛ ‑kɔ ꞊nɛ ‑a 'dhö. 'Yö ꞊dhɛ ‑kë 'dhö 'yö Ablaamö ‑yö ‑kë 'sɛgɔ ꞊va dë 'ka 'ö tɔɔ Ablaamö bhë, ‑yö ö ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha, 'ö ö ‑zo to pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go ‑a ‑dhë bhë ‑a ‑gɔ 'kɛɛ kö ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha, ('wun gia‑ 'ka, ‑zo ‑yö ‑a ‑bha ‑dhɛ pë 'tee ‑de yaa kë mü).
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 ꞊Dhɛ 'ö 'wun ‑nu bhë 'wo kë ‑na 'dhö kö Ablaamö ‑kwɛ ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊këng' do 'dhö; 'kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, ‑a ꞊zuö' yaa 'to zlöö ‑a ‑bha ‑kë zii ꞊duö ‑sü 'iin Saala ‑bha ö 'ka 'dho 'në kpɔ gbɔ bhë ‑a ‑wun 'gü.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Pë ‑nu bhë ‑wo ‑kë 'dhö gia‑ 'ka 'kɛɛ ‑a ‑bha ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü ‑kɔ yaa yö züë‑, 'iin ‑a ꞊zuö' yaa 'zëzë 'kun pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go ‑a ‑dhë bhë ‑a ‑wun ‑bha. Pë 'ö ‑kë ꞊zian' 'ö tɔɔ ‑a ‑bha ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü bhë ‑a ꞊faan' ꞊nɛ 'ö më 'ö ‑Zlan 'tɔ ‑kë ꞊va.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 ‑Yö ‑kë ‑a 'yaan ꞊nɛ pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go bhë, ‑a ‑kɔ ‑mɔ 'wuën‑ ‑sü 'plɛ ‑ya ‑gɔ kö ‑yaan kë.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Kë ‑kɔ 'ö ꞊kaa' 'ö Ablaamö ‑bha ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü ‑wun 'gü 'ö 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑yan ‑ya pöë: ‑Yö ‑kë kpengdhö ‑Zlan wo 'dhiö bhë 'ö bhë.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 'Kɛɛ ‑wo kpö 'ö ‑kë «‑yö ‑kë kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö» 'ka bhë, waa ‑ya, yö do ‑a ‑bha ‑ya 'ka.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Mɛ ‑nu 'ö ‑Zlan dho kwa yö kpengdhö 'pö ö wö 'dhiö bhë, ‑wo kpö bhë ‑yö kwa ‑bha 'ka, kwa 'ö ‑Zlan 'ö kwa Dëmɛ Yesu bho ga 'gü bhë 'ö kwa‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ bhë.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Yesu 'ö bhë, ga 'ö‑ wo bhë, ‑yö ‑ga kwa ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑wun 'gü. 'Kɛɛ ꞊dhɛ ‑kë 'dhö ‑yö ‑go ga 'gü kö 'kwaan‑ kë kpengdhö ‑Zlan wö 'dhiö.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.