Mateus 13
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 Yi 'ö 'dhö bhë ‑a 'ka, Yesu ‑yö ‑go kɔɔ, 'yö dho, 'yö ‑ya 'yipuë ꞊va 'kpong 'dhiö kö ‑yaan mɛ ‑nu ꞊daan'‑.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 'ö mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo nu 'wo ꞊nië ‑a ‑zü. ꞊Dhɛ 'wo‑ ꞊nëng ‑na, 'ö ‑da 'yitagɔ do 'gü, 'yö ꞊yaannu. 'Ö mɛ ‑gbaa ‑nu ‑wo to sia‑ 'yi 'kpong 'dhiö.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 'Yö 'wun ꞊plëëzë ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «Gɔɔn‑ do ‑yö ‑dho ö bha pëga ‑pɛn ꞊dhia ꞊nɛ ‑kɔ 'wo ‑mlü ‑pɛn ‑na ‑a 'ka, 'ö 'wo‑ ‑ya ‑na bhë ‑a 'dhö.
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Pëga ‑nu 'ö kë ‑an ‑pɛn ‑sü 'gü ö ‑gɔ ꞊bhlöö‑ bhë, ‑a 'bhaa ‑nu ‑wo ‑püö zian ‑gbloo 'piö. 'Ö ‑ma ‑nu ‑wo nu 'wo‑ ‑bhö.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 'Ö‑ ga 'bhaa ‑nu ‑wo ‑püö gwa ‑ta; 'kɛɛ 'sɛ 'yaa kë mü ꞊va. Pëga ‑nu 'wo bhë 'wo bhɔ 'zodhö, bhii waa 'dho 'sɛidhö ꞊gbiin.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 ꞊Dhɛ 'ö lan‑ ‑yö yö 'bhü ‑sü ‑bha, 'ö‑ 'plüün 'plɛ ‑wo ga 'ö 'wo 'kpɛa kun, 'ö tɔɔ ‑an yun ‑nu waa 'dho 'sɛidhö ꞊gbiin.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 'Ö‑ ga 'bhaa ‑nu ‑wo ‑püö ꞊blëë' 'ginngzë ‑nu 'gü, 'ö ꞊blëë' 'ginngzë ‑nu ‑yö ꞊kpɛa, 'yö pëga ‑së 'yö bhɔ bhë 'wo sɔ ‑a ‑ta, 'ö 'wo‑ ꞊siö.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 'Kɛɛ ‑a ga 'bhaa ‑nu ‑wo ‑püö 'sɛ ‑së 'gü, 'wo ꞊kpɛa, 'ö ‑an ‑kpa ‑yö ‑kë. ‑A 'bhaa ‑nu ‑kpa ga ‑wo ‑kë ꞊këng' do; ‑a 'bhaa ‑nu ‑kpa ga ‑wo ‑kë 'gɔɔ‑ 'slado, 'ö‑ 'bhaa ‑nu ‑kpa ga ‑wo ‑kë 'gɔɔ‑ ‑yaaga.»
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë 'zü ꞊nɛɛ: «'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ ka 'wun ma ‑to ‑yö ‑dhö, 'wun 'a‑ ꞊blɛɛ ꞊nɛ kö ‑ka ‑a ma ‑së 'ka!»
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑yɔɔn ‑a ‑bha ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «‑Më ‑kë 'ü 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'gü i?»
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 'Yö‑ ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ka ‑zë, 'wun 'ö ‑gban ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'ö dhang‑ ‑nu 'gü ‑a ‑bha 'ö 'bin ‑sü 'ka, 'ka‑ yö; 'kɛɛ wo ‑zë, waa‑ yö.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Bhii mɛ 'ö pë 'dhö ‑a ‑gɔ, ‑a ꞊taɔ' ‑dho kë, kö pë ‑yö kë ‑a ‑gɔ ꞊va ‑yö ziö ‑mü. 'Kɛɛ mɛ 'ö pë gbɛ 'yaa‑ ‑gɔ, ‑a 'bhle 'tee 'ö‑ ‑gɔ bhë ‑yö ‑dho kun ‑a ‑gɔ.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 ‑A ‑wun 'gü ꞊nɛ 'ö 'a 'wun ꞊blɛɛ' ‑na ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑sü 'ka bhë; bhii ‑wo pë ‑nu ‑ga, 'kɛɛ 'waa‑ yö; 'ö 'wo wo 'to to 'wun ‑nu ‑bha, 'waa‑ ‑gɛn ma, ‑waan 'dho ‑a ‑bho 'kou dɔ.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 ‑Kɔ bhë ꞊nɛ 'ö pë 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ Ezai ‑ya pö bhë 'ö‑ 'dhiö dho ‑mɔ ‑a 'ka 'kuë; 'yö‑ pö: ‑Zlan ‑ya pö: Ka ‑dho 'wun ma, 'kɛɛ ka 'ka 'dho ‑a ‑gɛn dɔ; ka ‑dho ‑dhɛ ‑ga, 'kɛɛ ka 'ka 'dhodhɛ yö.
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Bhii 'sɛ ꞊nɛ ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ꞊zuö' 'yaa 'wun gbɛ dɔ gbɔ. ꞊Wa wo 'to ‑nu ‑ta, ꞊wa wo 'yan ‑nu kpö ‑ta, ‑yö ‑kë 'dhö kö ꞊kun 'ö ‑an 'yan dho ‑dhɛ yö, 'ö ‑an 'to dho 'wun ma, 'ö ‑an ꞊zuö' dho 'wun dɔ, 'iin 'wo dho ꞊dhië' n 'piö kö 'aan‑ dha.
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 ꞊Ya 'to ma ꞊guë' ‑nu ka ‑bha, ꞊zuögludhi ‑yö kë ka ‑gɔ. Bhii ka 'yan ‑nu ꞊wa ‑dhɛ yö, ka 'to ‑nu ꞊wa 'wun ma.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑dhɛvadhɛ waa‑ ‑Zlan ‑bha mɛ kpengdhö ‑nu ‑wa ‑dhɔ ‑kë, pë ‑nu 'ka‑ yö ‑na ꞊nɛ kö ‑waan ‑a yö, 'kɛɛ waa‑ yö. 'Iin pë ‑nu 'ka‑ ma ‑na ꞊nɛ kö ‑waan ‑a ma, 'kɛɛ waa‑ ma.»
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 'Yö‑ pö: «꞊Dhɛ ‑kë 'dhö ‑ka ka 'to 'to, 'wun ꞊zuan' 'ö ‑gban pëga ‑pɛn ‑mɛ ‑bha bhë ‑a ‑gɛn ‑bha!
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Mɛ ‑nu 'wo wo 'to to ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑bha 'ö 'waa ‑a ‑gɛn ma bhë, ‑wo ‑bhɔ mɛ ‑nu 'ö ‑an ‑bha ‑Zlan ‑wo 'kun ‑kɔ ‑yö ‑bhɔ zian ‑gbloo 'piö ‑dhɛ 'ö pëga ‑nu ‑wo ‑püö ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha. 'Ö ꞊ya kë 'ö dü ‑yö nu, 'ö ‑Zlan ‑wo mɛ 'ö ta ‑an ꞊zuö' 'piö bhë 'yö‑ bho mü.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 'Ö mɛ 'bhaa ‑nu ‑bha ‑Zlan ‑wo 'kun ‑kɔ ‑yö bhɔ 'sɛ 'ö gwa ‑ta 'ö pëga ‑yö ‑püö ‑a ‑ta bhë ‑a ‑bha. ꞊Wa ‑Zlan ‑wo ma, 'wo to mü 'ö‑ kun ꞊zuögludhi 'ka,
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 'kɛɛ 'waa wo ꞊kwaa' ‑a ‑zü, ‑a yun 'yaa ziö ‑an 'gü, 'wo kpa ‑a ‑bha 'töng 'bhaa 'ka, 'kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ 'yënngbhɔdhe waa‑ 'klobhɔdhe ꞊wa nu ‑an ‑ta, ‑Zlan ‑wo 'wo‑ kun bhë ‑a ‑wun 'gü, 'wo wo ꞊kwaa ‑zo yö ‑sü ‑zü.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo mü 'zü, 'ö ‑an ‑bha ‑Zlan ‑wo 'kun ‑kɔ ‑yö ‑bhɔ ꞊blëë' 'ginngzë 'gü ‑dhɛ 'ö pëga ‑nu 'dhö ‑püö ‑na ‑an ziën bhë ‑a ‑bha. 'Ö 'wo ‑Zlan ‑wo ma, 'kɛɛ ‑ya ‑de ꞊zɔnng' ‑ta ‑sü 'ö 'kpongtaapë ‑wun 'gü waa‑ ‑ya ꞊bhɔɔpë 'ö ‑an ‑püö ‑pë 'ka, ‑an ‑wun ꞊zɔnng' ‑ta ‑sü ‑yö ‑kë 'ginng ‑nu 'ka; 'wo sɔ ‑Zlan ‑wo 'ö 'wo‑ ma ‑na bhë ‑a ‑ta, 'ö ‑an ‑kpa gbɛ 'yaa kë ‑dhö.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Mɛ 'bhaa ‑nu ‑de 'pö ‑an ‑bha ‑Zlan ‑wo 'kun ‑kɔ ‑yö bhɔ 'sɛ ‑së 'ö pëga ‑yö ‑püö ‑a 'gü bhë ‑a ‑bha: ꞊Wa ‑Zlan ‑wo ma, 'ö 'wo‑ ‑gɛn ma. ꞊Ya kë 'dhö, 'ö 'wo ‑dhi, 'ö ‑an ‑kpa ‑yö ‑kë. ‑An 'bhaa ‑nu ‑kpa ga ‑wo ‑kë ꞊këng' do, ‑an 'bhaa ‑nu ‑kpa ga ‑wo ‑kë 'gɔɔ‑ 'slado, 'ö ‑an 'bhaa ‑nu ‑kpa ga ‑wo ‑kë 'gɔɔ‑ ‑yaaga.»
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Yesu ‑yö ‑ko 'zü 'yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑sü 'ka, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka ‑dhɛ ‑ga, pë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'ö dhang‑ 'gü 'ö bhɔ ‑a ‑bha ꞊ga ꞊nɛ: Gɔɔn‑ do ‑bha pëga ‑së ‑bhlö ‑yö ‑kë ‑dhö.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 'Ö gbeng ‑yi do ‑yö dɔ, kö mɛ ‑nu ꞊wa yi zë, 'ö gɔɔn‑ 'ö bhë 'ö‑ yaagümɛ ‑yö nu, 'yö pëga yaa ‑pɛn ‑a ‑bha tapë ‑bhlö bhë ‑a 'gü 'ö to 'ö ‑ziö.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 ꞊Dhɛ 'ö 'blee‑ ga ‑nu waa‑ pëga yaa 'ö bhë ‑nu 'wo bhɔ wo 'kuë‑, 'ö 'blee‑ ga ‑nu 'dho 'wü ‑na 'ö ꞊blëë' yaa ‑nu ‑de 'pö 'wo yö ꞊luu' ‑sü ‑bha.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 'Yö ꞊bhlöödhɛ dëmɛ ‑bha yuökëmɛ ‑nu ‑wo nu 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: ‹Yi ‑Gɔmɛ, pëga ‑së ‑nu kun yi‑ ‑pɛn ü ‑gɔ ꞊bhlöö‑ ‑a, ꞊ya kë 'dhö kö ꞊blëë' yaa ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑wo ‑go më ꞊ɛ?›
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: ‹N yaagümɛ ꞊nɛ 'ö‑ 'wun ‑kë bhë!› 'Ö‑ ‑bha yuökëmɛ ‑nu ‑wa pö ‑a ‑dhë: ‹Ü‑ 'piö kö 'yi 'dho 'yi ꞊blëë' yaa ‑nu bhë 'yi ‑an bho mü ꞊a?›
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: ‹‑Abi', bhii ꞊blëë' yaa ‑nu ‑wo ‑sü 'ka, ka ‑dho 'blee‑ 'lü ‑nu ꞊nëng ‑an ‑bha, 'ö 'ka ‑an bho ‑a 'ka 'pö.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 ‑Ka ka ꞊kwaa' ‑an ‑zü, ‑wo ꞊kpɛa' wo 'kuë, ‑yö 'dho ‑yö yöë ‑an 'kan ‑yi ‑bha! ꞊Ya kë 'dhö, a ‑dho ‑a pö ‑an 'kan ‑mɛ ‑nu ‑dhë: ‑Ka ꞊blëë' yaa ‑nu ꞊woo'‑ ꞊kun, 'ka ‑an kpa 'kuë‑ 'ka ‑an 'lü ꞊kaan'‑, 'ka ‑an 'güö! 'Go mü kö 'ka 'blee‑ ga ‑nu ‑lo n ‑gɔ 'slëëdhö!› »
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Yesu ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'zü 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑sü 'ka, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'ö dhang‑ 'gü ‑yö ‑kë ꞊nɛ mutaadö ga 'dhö. ‑A ga 'ö bhë ‑yö ‑bhɔ ꞊kplɔɔ' ga 'ö gɔɔndë do ‑ya ta ö ‑gɔ ꞊bhlöö‑ ‑a ‑bha.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Yö ꞊nɛ 'ö tɔɔ tapëga ‑nu 'saadhö ‑an 'teezë, 'kɛɛ ꞊ya ꞊kpɛa'‑, 'too ‑lü ‑nu 'wo 'toodhɛɛdhö, ‑a mɛ 'ö dho kë ꞊va ‑a ‑bha 'yaa 'dhö; 'ö ꞊ya 'to zlöö kö ‑ma ‑nu ‑wo wo 'kɔ ‑nu dɔ ‑na ‑a ‑kɔ ‑nu ‑ta.»
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Yesu ‑yö 'wun ꞊zuan' gbɛ 'bhaa ‑zɔn ‑an ‑dhë 'zü ꞊nɛɛ: «‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'ö dhang‑ 'gü ‑yö ‑bhɔ ꞊bluubhɛɛpë 'ö dhebɔ ‑nu 'dho ‑a ‑da ‑na ꞊bluu'‑ ‑bi 'piö bhë ‑a ‑bha. ꞊Waa‑ ‑da ꞊bluu'‑ ‑bi 'kilong 'gɔɔ‑ ꞊plɛ ö ga 'sɔɔdhu 'piö, 'yö ꞊bluu'‑ ꞊bhɛɛ 'yö ꞊luu 'yö pë 'wo‑ ‑da ‑a 'gü bhë 'ö‑ pa.»
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Yesu ‑yö 'wun ‑blɛɛ mɛ gbung ‑nu ‑dhë 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑sü 'ka; 'yaa 'wun ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë 'kpaan 'ka.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 ‑Ya kë 'dhö, kö pë 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑ya ꞊blɛɛ 'dhiö bhë ‑yaan kë ꞊nɛɛ: A ‑dho 'wun ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑sü 'ka, 'ö pë ‑nu 'wo ‑kë ‑bin ‑sü 'ka 'ö ‑sü 'kpongtaadhɛ kë yi ‑bha 'ö yöë ꞊dɛɛ ‑bha, 'a‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë.
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ö ‑kwaa mɛ gbung ‑nu 'wo bhë ‑an ‑zü, 'ö yö ‑zë 'yö dho kɔɔ. 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ꞊yɔɔn ‑a ‑bha 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «'Wun ꞊zuan' 'ö ‑gban ꞊blëë' yaa 'ö gɔɔn‑ do yaagümɛ ‑ya ‑pɛn ‑a ‑gɔ ꞊bhlöö‑ bhë ‑a ‑bha bhë, ‑a 'zü pö yi ‑dhë 'kwee‑!»
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Mɛ 'ö pëga ‑së ta 'ö tɔɔ ma Mɛgbö.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 ꞊Bhlöödhɛ 'ö tɔɔ 'kpongtaadhɛ, pëga ‑së 'ö tɔɔ mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'gü ‑mɛ ‑nu 'ka bhë; ꞊blëë' yaa bhë 'ö tɔɔ mɛ ‑nu 'wo këpëyaamɛ ‑bha 'ka.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 ‑A yaagümɛ 'ö ꞊blëë' yaa ‑pɛn 'ö tɔɔ dü; tapë 'kan ‑sü 'ö tɔɔ 'kpongtaadhɛ 'dhiötoyi. 'Ö yuökëmɛ ‑nu 'wo tapë 'kan ‑mɛ ‑nu 'ka, 'wo ‑kë ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'ka.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 ‑Kɔ do 'ö 'wo ꞊blëë' yaa ‑nu ꞊woë' tapë ‑nu ziën 'wo‑ ‑zong ‑a 'ka 'siö 'gü bhë, ‑kɔ do bhë 'yö dho kaa 'kpongtaadhɛ 'dhiötoyi 'ka.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Ma Mɛgbö, a ‑dho ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu bɔ, 'ö 'wo mɛ ‑nu 'wo mɛ ‑püö ‑na ꞊sɔɔn yaa 'gü waa‑ 'wunyaakëmɛ ‑nu ‑an bho n ‑ma ‑gludëdhɛ ‑pö 'gü,
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 'ö 'wo ‑an ‑zuö 'siö 'gü. ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü, ‑wo ‑dho 'gbo ‑nu bɔ, 'wo wo 'sɔn ‑nu ‑bhö.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 'Kɛɛ mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan ‑bha mɛ kpengdhö 'ka, ‑wo ‑dho bhü ꞊nɛ ‑kɔ 'ö lan‑ ‑yö bhüë ‑a 'dhö wo Dë ‑bha ‑gludëdhɛ ‑pö 'gü. 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ, ka 'wun ma ‑to ‑yö ‑dhö, kö 'wun 'ö ꞊nɛ ‑kaa ma ö ‑gɛn 'ka!»
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 'Yö Yesu ‑yö dho 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑sü 'ka 'dhiö ꞊woë' ꞊nɛɛ: «‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑yö ‑bhɔ 'zü ꞊bhɔɔpë 'ö ‑bin ‑sü 'ka ꞊bhlöö‑ ‑a ‑bha. Gɔɔn‑ do ‑yö ö 'yan dɔ ꞊bhɔɔpë 'ö ‑bin ‑sü 'ka bhë ‑a ‑bha; 'yö dho 'yö‑ ‑bin 'zü. 'Ö dho ꞊zuögludhi 'ka, 'yö ö bha pë ‑nu 'plɛ 'dhɔɔ dɔ, 'yö dho 'ö ꞊bhlöödhɛ bhë 'ö‑ dhɔ.»
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 'Yö‑ pö 'zü: «‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑yö ‑bhɔ 'zü 'dhɔɔdɔmɛ do 'yö ‑zlɔɔ ‑së ꞊mɛɛ ‑a ‑bha.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 ꞊Dhɛ 'ö‑ mɛ 'ö‑ ꞊sɔnng' 'dhö 'gbee‑ 'ö‑ yö, 'yö dho 'ö pë ‑nu 'wo‑ ‑gɔ 'ö ‑an 'plɛ 'dhɔɔ dɔ, 'ö nu 'ö ‑zlɔɔ bhë 'ö‑ dhɔ.»
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 'Ö Yesu ‑ya pö 'zü: «‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑yö ‑bhɔ 'zü 'kplö 'wo‑ ‑zuö ‑na 'yipuë ꞊va ꞊bhaa, 'ö 'wo 'yuö‑ ꞊suu'‑ 'oo ꞊suu'‑ 'kun ‑na ‑a 'ka bhë ‑a ‑bha.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊ya pa, 'ö 'yiblükëmɛ ‑nu ‑wo ‑nu 'ö 'wo‑ ‑gan 'wo dho ‑a 'ka 'kpongtaa; 'wo ꞊yaannu, 'wo 'yuö‑ ‑nu zë 'gü; 'wo‑ ‑sɛɛbɔ ‑nu ‑lo wo ‑gɔ ꞊sɛn 'gü. 'Ö‑ mɛ 'ö ‑an 'kun ‑pë gbɛ 'yaa 'dhö bhë 'wo ‑an ‑lo yiö.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 ‑Kɔ do bhë 'yö dho kë ‑a 'ka 'kpongtaadhɛ 'dhiötoyi 'ka. ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑dho nu 'wo mɛ këwunyaazë ‑nu bho mɛ këwunsëëzë ‑nu 'piö,
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 'wo ‑an ‑zuö 'siö 'gü. ‑Dhɛ bhë 'wo dho 'gbo ‑nu bɔ, 'wo wo 'sɔn ‑nu ‑bhö ‑a ‑bha.»
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «'Wun ‑nu 'a ‑an ꞊blɛɛ ꞊nɛ, ka ‑an ‑ma ‑së 'ka a?» 'Wo‑ pö: «꞊Ii‑.»
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, mɛ ‑nu 'wo tɔnggɔmɛ ‑nu 'ka 'saadhö, 'ö 'wun 'ö ‑gban ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑bha, 'wo‑ ‑bho 'kou dɔ bhë, ‑wo ‑bhɔ 'kɔ dëmɛ do 'ö ö bha pë ‑dëü waa‑ pë zii 'ö‑ ‑bha ‑wun yö ‑a ‑bha, 'ö‑ sü ö bha ꞊bhɔɔpë 'gü ‑a ‑bha.»
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya yën 'wun ‑blɛɛ ‑an ‑dhë 'wun ꞊zuan' 'ka ‑sü ‑bha, 'ö go ‑dhɛ bhë ‑a 'gü,
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 'yö dho pödhɛ 'ö ꞊kpɛa ‑a ‑bha ‑a 'gü, 'ö yö mɛ ‑nu ꞊daan' ‑sü ‑bha Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü. 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü 'töüdhö, 'tetundhe ‑yö ‑da ‑an 'gü, 'ö 'wo‑ pö: «‑Yö ‑go 'wunbhokoudɔdhe 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka më ꞊ɛ? ‑Ya ‑kɔklë 'ö ‑dhidhaapë ‑nu 'wo ꞊nɛ 'yö ‑an ‑kë ‑ɛ?
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 'Lüyanmɛ gbö ꞊nɛ 'yaa ‑mü ‑a? Mali 'yaa ‑mü ‑a dhe 'ka a? Zakö 'dhö, Zozɛfu 'dhö, Simɔ 'dhö, Zude 'dhö 'waa ‑mü ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'ka a?
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 'Iin ‑a dheglu 'në dhoo ‑nu 'waa kwa 'piö zö ꞊a? ‑Kɔ ‑mɔ 'wun ‑bha ‑sü 'yö‑ ‑gɔ ꞊nɛ 'yö go ‑a 'ka më ꞊ɛ?»
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 'Wun ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑a ‑wun 'gü waa Yesu ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑.
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 ‑Dhɛ bhë Yesu yaa ‑dhidhaa ‑kë mü ꞊va zlöö, ‑zo ‑yö ‑a ‑bha ‑sü yaa kë ‑an ‑gɔ bhë ‑a ‑wun 'gü.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.