Marcos 5
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs BKJ
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ‑wo Galile 'yipuë ‑kan, 'wo dho 'wo ‑lo Zelazeni ‑sɛ 'gü.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ‑yö go 'yitagɔ 'gü 'ö yö sia‑ 'ö to mü 'ö gɔɔn‑ do ‑yö go blɔɔn‑ ꞊taa ꞊zian' 'ö nu ‑a ‑gɔ zian‑.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Gɔɔn‑ 'ö bhë ‑zuu yaa ‑yö ‑kë ‑a 'gü 'ö‑ këdhɛ ‑yö ‑kë blɔɔn‑ ꞊taa ‑dhɛ ‑nu ‑bha. Mɛ gbɛ ‑kɔ 'yaa ‑mɔ ‑a 'kun ‑sü ‑bha kö ‑yaan ‑a ‑lö ‑piö ꞊yɔɔ' giagia ‑de 'ka.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Bhii ‑a 'bhaa ‑nu ꞊ya kë, ‑wa ‑gɛn ‑yö ‑piö 'lü 'gü, 'wo‑ ‑kɔ ‑nu ‑lö ‑piö ꞊yɔɔ' ‑nu 'ka. 'Kɛɛ ꞊yɔɔ' 'wo bhë 'yö ‑an ‑kaan 'ö ‑piö bhë 'ö‑ wü. 'Ö mɛ 'gbee‑ gbɛ yaa kë ‑dhö kö ‑yaan kuënnu.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 'Ö yi 'saadhö ‑a 'ka, gbeng waa‑ lënng ‑yö ‑to 'gbla ‑sü ‑bha blɔɔn‑ ꞊taa ‑dhɛ ‑nu waa‑ ‑tɔn 'piö ‑dhɛ ‑nu ‑bha, kö ‑yö ö ‑de ‑gi ‑na ‑guö kpö ‑nu 'ka.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 — ausente —
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «Ü tɔɔ dö ꞊e?»
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 'Ö ꞊bhɛa Yesu ‑dhë ꞊naazë 'ka ꞊nɛɛ: «Kö ꞊kun 'ü yi ‑kë, 'yi go 'sɛgɔ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑ta!»
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 ‑Bhɔtii ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑kë ‑tɔn 'piö mü 'pö, wo ‑bha ‑bhöpë ‑nu ꞊mɛɛ' ꞊dhia.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 'Ö ‑zuu yaa ‑nu ‑wo ꞊bhɛa Yesu ‑dhë, 'wo‑ pö: «‑Bhö yi bɔ ‑bhɔtii ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an 'gü!»
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Yesu ‑yö ‑we ‑a ‑bha ‑an ‑gɔ, 'ö ‑zuu yaa ‑nu ‑wo go gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a 'gü, 'wo dho ‑bhɔtii ‑nu 'gü. 'Ö ‑bhɔtii ‑gbaa 'wo dho ‑mɔ ‑vuu ꞊plɛ ‑bha bhë ‑an ‑dho 'kuë‑ ‑sü ‑wo ꞊yɔɔ goo ‑bha 'ö ‑an 'plɛ ‑wo më 'yipuë ꞊va ꞊bhaa 'wo to yiö.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Gɔɔn‑ ‑nu 'wo kë ‑bhɔtii ‑maa kë ꞊dhia bhë 'wo ꞊duë 'wo dho 'wun ‑taɔ 'ö bhë ‑a 'ka ‑an ‑bha pödhɛ ꞊va waa‑ pödhɛ 'sɛɛn‑ ‑nu ‑bha. 'Ö mɛ ‑nu ‑wo nu kö 'waan‑ wo 'yan dɔ pë ‑nu 'wo ‑kë bhë ‑an ‑bha.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 'Wo nu 'wo ‑lo Yesu 'piö kö gɔɔn‑ 'ö ‑zuu yaa ꞊plëëzë ‑nu ‑wo ‑kë ‑a 'gü bhë ‑yö mü. ‑Yö ‑kë ꞊yaannu ꞊süë' ‑potaasü 'gü kö sɔ ‑nu ‑wa ‑bha, kö 'wun ‑bho 'kou dɔ ‑sü ꞊ya kë ‑a ‑gɔ ‑së 'ka. 'Ö 'suö ‑yö ‑da ‑an 'gü.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Gɔɔn‑ 'ö ‑zuu yaa ‑kë ‑a 'gü bhë waa‑ ‑bhɔtii ‑nu, pë 'ö ‑kë ‑an 'ka bhë, mɛ ‑nu 'ö ‑an 'yan dɔ ‑a ‑bha, ‑wa ‑wun ꞊blɛɛ mɛ ‑nu 'wo nu bhë ‑an ‑dhë 'pö.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ‑yö ziö, ‑yö 'go wo ‑gɔ 'sɛ 'gü.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 ꞊Dhɛ 'ö Yesu 'dho ‑da ‑na 'yitagɔ 'gü, 'ö gɔɔn‑ 'ö ‑zuu yaa ‑nu ‑wo go ‑a 'gü bhë ‑ya pö ‑a ‑dhë 'ö 'to ‑a 'piö.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Yesu yaa 'we ‑a ‑bha ‑a ‑gɔ, 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö 'yɛ ü 'zü, 'ü 'dho ü ‑mɛ ‑nu 'piö, 'ü pë 'ö kwa Dëmɛ ‑ya ‑kë ü ‑dhë ü 'yena yö ‑sü 'ka bhë, 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë!»
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 'Yö gɔɔn‑ bhë 'yö dho, 'ö bɔ 'sɛgɔ 'ö‑ pödhɛ 'dhö 'gɔɔ‑ do bhë ‑a 'gü, pë 'ö Yesu ‑ya ‑kë ‑a ‑dhë bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka. 'Ö mɛ ‑nu 'saadhö 'wo 'wun ‑nu 'wo bhë 'wo‑ ma, 'ö ‑an 'te ‑yö tun 'gbönggböng.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑da 'yitagɔ 'gü 'ö 'yipuë bhë 'wo‑ ‑kan 'zü. 'Ö mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo nu 'wo ꞊nië ‑a ‑zü 'yi 'kpong 'dhiö mü.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 ‑Wo ‑kë ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha, 'ö Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ꞊kɔɔnmɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Zailusö ‑yö ꞊gbëü; 'ö‑ 'yan ‑da Yesu 'gü. ꞊Dhɛ ‑kë 'pö 'ö nu 'ö ‑lo ö kpɔn 'gü ‑a 'dhiö,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 'Ö‑ ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ‑yö nu ö ‑dhë ꞊naazë 'ka ꞊nɛɛ: «N 'dhu 'ö 'dhoë‑ ga, ꞊bhɛa'‑ 'a‑ wo ü ‑dhë, ‑bhö nu 'ü ü ‑kɔ pa ‑a 'ka kö ‑a ‑dhɛ ‑yö bo, kö ‑kë ‑a 'gü ‑sü ‑yaan kë ‑a ‑gɔ!»
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 ꞊Dhɛ ‑kë 'pö, Yesu ‑yö ‑ziö ‑a 'piö. 'Ö mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑to ‑a 'piö, 'ö ‑an 'dho ‑sü 'ka, 'wo ‑kë ꞊maa 'ma ꞊dhia ‑a ‑bha zian 'plɛ 'ka.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü dhebɔ do 'ö fɛi yën ꞊yua' ‑ya ‑kë 'ö ‑kwɛ ‑ya kë 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ ‑yö ‑kë mü.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 ‑A 'yënng ‑ya bhɔ ꞊duö ꞊dhɔngtrɔ ‑nu 'piö, yö do bhë 'zü, ‑ya ö bha 'wëüga ‑nu 'plɛ 'gü ꞊siö' 'kɛɛ ‑a ‑dhɛ bhë yaa bo. Pë 'ö ‑kë ꞊zian' 'ö tɔɔ 'dho 'ö‑ ‑bha 'yua ‑ya wo 'dhiö ‑kplawo.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 ‑Yö Yesu ‑wun ‑ma 'ö nu mɛ ‑nu gbung 'gü mü, 'ö pa ‑a ‑bha sɔ 'ka ‑a ꞊zlöö ꞊zian'.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Bhii ‑yö ‑kë ‑a pö ꞊dhia ö ‑de ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: «꞊Ya kë ꞊nɛ 'ma 'pa ‑a ‑bha sɔ 'kpaan ‑de 'ka ꞊sia, n ꞊dhɛ ‑dho bo.»
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 'Ö to mü, 'ö‑ ‑bha fɛi yën ꞊yua' ‑yö ꞊gbaannu, 'ö yö gia‑ 'ö‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ö ‑dhɛ ꞊ya bo.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 ‑Dhɛ do bhë ‑a 'gü, Yesu ‑ya ꞊dɔa' ꞊nɛ 'gügbeedhɛ do ꞊ya 'go ö 'gü. 'Ö ꞊dhië ö ‑zü mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo bhë ‑an ziën, 'ö‑ pö: «Dö 'ö pa ma sɔ 'ka ꞊nɛ ꞊ɛ?»
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'wo‑ pö: «Bhi gia‑, 'ü‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ, mɛ ‑gbaa ‑nu ‑wo ꞊maa 'ma ‑na ü ‑bha zian 'plɛ 'ka, 'ü ꞊dhɛɛ' kpɔ 'zü ꞊nɛ dö 'ö pa ü 'ka a?»
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑dhɛ ‑ga ö ‑zü 'to ‑dhɛ ‑nu ‑bha kö mɛ 'ö pë ‑kë bhë 'yaan‑ ‑a yö.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Dhebɔ 'ö bhë 'siö‑ ‑kaan ‑a 'gluu 'ö yö ꞊zluun ‑sü ‑bha, bhii yö gia‑ ‑ya ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ pë 'ö ‑kë bhë ö ‑dhɛ ꞊ya bo. 'Ö nu 'ö ‑lo ö kpɔn 'gü Yesu 'dhiö, 'yö ‑kɔ 'ö ‑kë ‑a 'ka bhë 'ö‑ 'plɛ ꞊blɛɛ, ‑a ‑yö sia‑ ‑sü 'ka.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N 'dhu, ü ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü ꞊ya ü ‑dhɛ bo, ‑bhö 'dho ꞊zuöyagluu 'ka; 'yua bhë ö 'ka 'dho ü kë gbɔ!»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Yesu ‑yö ‑to 'wun bhë ‑a ꞊blɛɛ' ꞊dhia, 'ö bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑go Zailusö ‑gɔ kɔɔ, 'wo nu 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Ü 'dhu 'yan ga; kö ꞊kun 'ü kwa ‑gɔmɛ bho piën‑ 'kpaan!»
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 'Kɛɛ Yesu 'to yaa kë ‑an ‑wo ‑nu 'piö, 'ö‑ pö Zailusö ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ö 'suö ‑yö ü ‑kë, ‑bhö ‑zo yö n ‑ma dosɛn!»
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 'Ö Yesu yaa 'we ‑a ‑bha mɛ gbɛ ‑gɔ kö ‑yaan ziö ö 'piö ‑a 'ke yaa kë Piɛɛ 'dhö, Zakö waa‑ ö dheglu Zan ‑an 'ka.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 'Wo dho 'wo ‑lo Zailusö ‑gɔ kɔɔ. 'Ö Yesu ‑yö ‑kpën mɛ gbung ‑nu 'wo ‑kë ‑zuö dɔ ꞊dhia waa‑ mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'gbo ‑nu bɔ ꞊dhia ꞊gblaa 'gbla ‑sü 'ka ‑an ‑bha.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 ꞊Dhɛ ꞊ya ‑da kɔɔ 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Më 'ö ‑kë 'ka ‑zuö ‑nu dɔ, 'ka 'gbo ‑nu bɔ ꞊ɛ? 'Në 'ö ꞊nɛ yaa ga, yi 'kpaan 'ö‑ zë.»
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 'Ö 'wo yö ‑kaan ‑a ‑bha ‑sü 'gü.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 'Ö Yesu ‑yö ‑ya 'në 'ö bhë ‑a ‑kɔ ‑bha 'ö‑ pö Eblö ‑wo 'gü: «Talita kumi!» ‑A ‑gɛn 'ö tɔɔ: «'Nëdhezë, a‑ ‑pö ü ‑dhë, 'ü ꞊luu'‑!»
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 ‑Dhɛ do bhë 'ö to ‑a ‑bha, 'ö ꞊luu 'ö yö 'ta ‑sü ‑bha. ('Nëdhezë bhë ‑a ‑kwɛ ‑yö ‑kë ꞊nɛ pë 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'dhö.)
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 'Kɛɛ Yesu ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë 'gbee‑ 'ka ꞊nɛ kö ꞊kun 'wo‑ ꞊blɛɛ mɛ gbɛ ‑dhë, 'ö‑ pö ‑a ‑bha mɛ ‑nu ‑dhë: «‑Ka ‑bhöpë nu ‑a ‑dhë, ‑ya ‑bhö!»
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.