Lucas 6

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 ꞊Glooyi do 'ka Yesu waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑kë bɔ ꞊dhia 'blee‑ 'wo ꞊bluu'‑ kë ‑na ‑a 'ka ‑a ‑bhlö ‑nu 'gü. 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ꞊bluu'‑ ‑kpa 'bhaa ‑nu bho 'wo‑ ꞊sii si wo kwɛɛ 'ö 'wo‑ ga ‑nu ‑bhö.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Falizi ‑mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë mü, 'wo‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Më ‑kë 'ö pë kwaa‑ tɔng ‑ya pö kö ꞊kun 'kwa‑ ‑kë ꞊glooyi 'ka 'ö 'ka‑ ‑kë ‑ɛ?»
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ, yi do 'ka Davidö waa‑ ö bha mɛ ‑nu din ‑yö ‑an ‑kun bhë kaa‑ pö ꞊a?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 ‑Ya ‑pö yi bhë ‑a 'ka ‑yö ‑dho 'yö ‑da ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ, 'yö ꞊bluu'‑ 'wo‑ ‑ya ‑Zlan ‑bha 'ka bhë 'ö slabhomɛ ꞊va ‑ya nu ‑a ‑dhë 'yö‑ ‑bhö 'yö‑ 'bhaa nu ö bha mɛ ‑nu ‑dhë, 'kɛɛ kö kwa ‑bha tɔng ‑ya ‑pö sla‑ ‑bho ‑Zlan ‑dhë ‑mɛ ‑nu ‑de 'sloo ꞊nɛ 'wo dho ꞊bluu'‑ bhë ‑a ‑bhö. ꞊Ya kë 'dhö kö pë ma ꞊guë' ‑nu ‑wa ‑kë bhë, 'yaa 'wun yaa ꞊va 'kpaan 'ka.»
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 'Ö Yesu ‑ya pö 'zü ꞊nɛɛ: «Ma Mɛgbö, 'a tɔɔ ꞊glooyi ‑de gia‑ bhë ‑a ‑gɔmɛ.»
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 ꞊Glooyi do 'bhaa 'ka Yesu ‑yö ‑da Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ do 'gü, 'ö yö ‑an ꞊daan' ‑sü ‑bha. Gɔɔn‑ do ‑yö ‑kë mü, 'ö‑ ꞊kwɛɛ‑ 'gü ‑gbiö ‑yö ga ‑a ‑bha.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ Falizi ‑mɛ ‑nu 'yan ‑yö ‑kë Yesu ‑bha, kë ꞊nɛ ‑yö ‑dho mɛ ‑dhɛ bo ꞊glooyi 'ka kö ‑waan ‑a dɔ, bhii pë 'wo ‑kë ‑a ꞊mɛɛ' ꞊dhia 'ö tɔɔ 'wun 'wo dho ‑a dɔ ‑a ‑bha ꞊nɛ ꞊ya 'wun yaa kë.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑an ‑bha ‑zotadhe ‑dɔ bhë, 'yö‑ pö mɛ 'yö‑ ‑gbiö ‑yö ga ‑a ‑bha bhë ‑a ‑dhë: «‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü dɔ ü ‑gɛan mɛ 'plɛ 'dhiö zö!»
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «A ‑dho ka ꞊dhɛɛ' kpɔ: ‑Më 'ö kwa ‑bha tɔng ‑ya pö 'kwa‑ kë ꞊ɛ? ‑Wo 'wun ‑së kë ꞊glooyi 'ka i 'iin ‑wo 'wun yaa kë e? ‑Wo mɛ dha ꞊i 'iin ‑wo mɛ 'gü ꞊siö'‑ e?»
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 ꞊Dhɛ 'yö ‑an 'plɛ ‑ta ‑ga, 'yö‑ pö mɛ 'ö bhë ‑a ‑dhë: «‑Bhö ü ‑gbiö 'po!»
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 'Ö 'wun ‑yö ‑na mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ‑zuë 'sönggö ‑sönggö, 'wo yö pë 'wo dho ‑a kë Yesu 'ka ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha wo 'ko ‑nu ‑dhë.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 'Töng 'ö 'dhö bhë ‑a 'ka, Yesu ‑yö ‑dho ‑tɔn tuö kö ‑yaan ꞊bhɛa'‑; 'ö gbeng ‑yi do sü 'ö ꞊bhɛa ‑a 'ka ‑Zlan ‑dhë.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya 'po, 'yö ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë, 'yö ‑an 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ sü ‑an 'gü; 'yö ‑an 'tɔ kpɔ bɔmɛ ‑nu 'ka.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Mɛ 'wo 'dhö bhë ‑an 'tɔ 'ö ꞊nɛ: Simɔ 'yö‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka waa‑ ö dheglu Andre, Zakö, Zan, Filipö, Baatelemi,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matiö, Toma, Zakö Alefe gbö, Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ 'yënngsiömɛ 'ka ö ‑bha 'sɛgɔ ‑wun 'gü.
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Zakö gbö Zudë waa‑ Zuda Ikaliɔtö 'yö dho zlöö 'yö ‑kë Yesu 'dhɔɔdɔmɛ 'ka.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Yesu waa‑ mɛ ‑nu 'wo bhë ‑wo ‑go ‑tɔn tuö 'wo dho 'wo ꞊gbaannu ‑dhɛ 'kpɛkpɛ ‑dhɛ do ‑bha. ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑kë mü. 'Go mü 'zü 'ö mɛ ‑gbaa ꞊va 'wo go Zude ‑sɛ ‑nu, Zeluzalɛmë plöö ‑dhɛ ‑nu 'iin pödhɛ ‑nu 'wo ‑an ‑zütodhɛ ‑nu 'gü ‑nu, Tii ‑dhɛ waa‑ Sidɔn ‑dhɛ ‑nu 'wo 'yoo 'kpong 'dhiö,
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 ‑wo ‑nu ‑a 'piö mü kö 'waan‑ wo 'to 'to ‑a ‑wo ‑bha, 'iin kö ‑yö ‑an ‑bha 'yua ‑nu bho ‑an 'gü. 'Ö mɛ ‑nu 'ö ‑zuu yaa ꞊ya ‑an 'tu bɔ bhë 'yö ‑an ‑dhɛ bo 'pö.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Mɛ 'plɛ ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ 'pa ‑a 'ka, bhii 'ö tɔɔ ꞊ya kë 'dhö 'piigbeedhɛ ‑yö ‑go ‑a 'gü, 'yö ‑an 'plɛ ‑dhɛ bo.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya ö bha ꞊guë' ‑nu ‑ga, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «꞊Zuögludhi ‑yö kë mɛ ‑nu 'ka 'yenazë ka ‑gɔ, bhii 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑yö ‑dho kë ka ‑bha 'ka.
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 ꞊Zuögludhi ‑yö kë mɛ ‑nu 'ö din 'dho ka kë ‑na bhë ka ‑gɔ, bhii 'ö tɔɔ ‑bhöpë ‑nu ‑dho kë ka ‑gɔ ꞊va.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 ꞊Zuögludhi ‑yö kë ka ‑gɔ, 'kö ‑kë ꞊nɛ mɛ ‑nu ‑wo ‑ya ka ‑san 'ka, 'ö 'wo ‑kan ka ‑bha, 'iin 'wo 'si ‑nu bho ka ‑gɔ, 'ö 'wo ka bho yunng, ma 'a Mɛgbö 'ka n 'tɔ ‑wun 'gü 'dhee!
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 ‑Ka ꞊zuögludhi kë yi 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'wo dho kaa ka 'ka ‑a 'ka; ‑ka ‑lö ꞊zuögludhi 'ka, bhii 'ö tɔɔ ka 'kian ꞊va ‑yö ‑ya ‑sü 'ka ka ‑gɔ dhang‑ 'gü. ‑Kɔ do 'ö bhë ‑a 'ka, 'ö ‑an 'bhɛma ‑nu ‑wa ꞊kaa' ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'ka 'pö 'dhiö ‑be.
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 'Kɛɛ 'yena ‑wun ‑yö ‑dho kë ꞊bhɔɔmɛ ‑nu ka 'ka, bhii 'ö tɔɔ 'ka ka ‑bha 'wun ‑së ‑nu 'plɛ yö 'saadhö.
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 'Yena ‑wun ‑dho kë pëyagɔmɛ ‑nu ka 'ka, bhii 'ö tɔɔ din ‑yö ‑dho ka kë! 'Yena ‑wun ‑yö ‑dho kë mɛ ‑nu 'ka 'yee 'to ‑na ka 'ka, bhii 'ö tɔɔ ka ‑dho kë ꞊zuö' 'klobhɔdhe waa‑ 'gbo bɔ ‑sü ‑an 'gü!
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 'Yena ‑wun ‑yö ‑dho kë mɛ ‑nu 'ö mɛ 'plɛ 'dho 'wun ‑së ꞊blɛɛ' ‑na ka ‑gɔ bhë ka 'ka, bhii 'ö tɔɔ ‑kɔ do 'ö bhë ‑a 'ka 'ö ‑an 'bhɛma ‑nu ‑wa ꞊kaa' ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ꞊suazë ‑nu ‑gɔ!
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 'Kɛɛ mɛ ‑nu 'ka ka 'to 'to ‑na n ‑ma ꞊nɛ, a‑ ‑pö ka ‑dhë: ‑Ka ka yaagümɛ ‑nu ‑dhɔ kë, 'ka 'wun ‑së kë mɛ ‑nu 'wo ka ‑san zë ‑na bhë ‑an ‑dhë.
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 ‑Ka 'dhuë‑ 'kpɔ mɛ ‑nu 'wo 'wun 'kpöü ‑ya ‑na ka ‑bha bhë ‑an ‑bha, 'ka ꞊bhɛa'‑ mɛ ‑nu 'wo 'wun 'gbee‑ wɔ ‑na ka ‑ta bhë ‑an ‑wun 'gü.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 ꞊Ya kë ꞊nɛ mɛ ꞊ya ü 'to ‑ma, ‑bhö ‑a kë ꞊plɛ ‑naa ‑zɔn ‑a ‑dhë, 'iin mɛ ꞊ya ü bha gblang 'sü, ‑bhö ü ꞊kwaa' ‑a ‑zü ‑yö ü bha ‑dasɔ 'sü 'pö.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Mɛ ꞊ya pë ‑dhɛ ü ‑gɔ, ‑bhö ‑a nu ‑a ‑dhë, 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ ꞊ya pë 'sü ü ‑gɔ, kö ꞊kun 'ü‑ ‑dhɛ ‑a ‑gɔ gbɔ.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Pë 'ka‑ 'piö kö mɛ ‑ya kë ka ‑dhë bhë, ‑kaa kë 'pö ‑an ‑dhë.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'ka‑ ‑dhɔ kë mɛ 'ö ka ‑dhɔ ‑kë ‑a 'ka, ‑a ꞊truën ‑dho kë ka ‑gɔ ‑më 'ka ɛ? 'Kɛɛ kö 'wunyaakëmɛ ‑nu ‑wa ‑dhɔ ‑kë mɛ ‑nu 'wo ‑an ‑dhɔ ‑kë ‑an 'ka ꞊nɛ ‑kɔ do bhë ‑a 'dhö 'pö.
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka 'wun ‑së kë mɛ 'ö 'wun ‑së ‑kë ka ‑dhë ‑a ‑dhë, ‑a ꞊truën ‑dho kë ka ‑gɔ ‑më 'ka ɛ? 'Kɛɛ kö 'wunyaakëmɛ ‑nu ‑wa ‑kë ꞊nɛ ‑kɔ do bhë ‑a 'dhö!
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka 'pë dɔ mɛ 'ka‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ, ‑yö ‑dho ka ‑bha 'pë bho ‑a ‑bha, ‑a ꞊truën ‑dho kë ka ‑gɔ ‑më 'ka ɛ? 'Wunyaakëmɛ ‑nu ‑wo 'pë ‑dɔ wo 'ko ‑nu ‑bha. ‑Yö ‑kë 'dhö kö 'pë ‑nu 'wo‑ dɔ wo 'ko ‑nu ‑bha bhë, ‑waan ‑a ‑yɛ 'zü kë wo 'ko ‑nu ‑dhë!
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 ‑Abi'! Ka ‑bha 'ka, ‑kaa ‑dhɔ kë ka yaagümɛ ‑nu 'ka, 'ka 'wunsë kë ‑an ‑dhë. 'Go mü 'ka pë ‑nu nu ‑an ‑dhë, kö ꞊kun 'ka ka ‑zo ‑kë ‑a ‑yɛ 'zü 'piö. ꞊Ya kë 'dhö ka ‑dho ka 'kian ꞊va yö, 'ö 'ka dho kë ‑Zlan 'ö ‑ziö pë 'plɛ ‑ta bhë ‑a ‑bha 'në ‑nu 'ka, bhii ‑a këwun ꞊yö ‑së mɛ ‑nu 'waa mɛ ‑ya 'ti kë waa‑ 'gluyaamɛ ‑nu ‑an 'ka.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Ka 'pö, ‑ka pa mɛ ‑nu 'yena yö ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ka Dë ‑Zlan 'dho pa ‑sü 'ka mɛ ‑nu 'yena yö ‑sü 'ka bhë ‑a 'dhö!
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Kö ꞊kun 'ka za dɔ mɛ gbɛ ‑bha, ‑yö ‑kë 'dhö kö ꞊kun 'ö ‑Zlan ‑dho za dɔ ka ‑bha. Kö ꞊kun 'ka za ‑lo mɛ gbɛ tuö, ‑yö ‑kë 'dhö kö ꞊kun 'ö ‑Zlan dho za ‑lo ka tuö. ‑Ka ziö mɛ ‑nu ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu ‑ta, ꞊ya kë 'dhö, ‑Zlan dho ziö ka ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu ‑ta 'pö.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 ‑Ka pë nu mɛ ‑nu ‑dhë, ꞊ya kë 'dhö ‑Zlan ‑yö ‑dho pë nu ka ‑dhë 'pö; ‑yö ‑dho pë dan papasü 'ö‑ ‑lo ka ‑bha gblang 'yuö‑ 'gü, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑dho ö bha gbaɔ dan 'yö‑ nu ka ‑dhë ꞊nɛ ‑kɔ 'ka‑ nuë ka 'ko ‑nu ‑dhë bhë ‑a 'dhö.»
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 'Ö Yesu ‑yö 'wun ꞊zuan' do ‑zɔn ‑an ‑dhë 'zü 'ö‑ pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ 'yënngtiimɛ ‑nu ꞊wa 'dhiö ‑sü wo 'ko 'ka, ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha ꞊plɛ wo 'ka 'dho ‑püö ‑glu 'kpa 'dhi do 'gü a?
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 ꞊Guë' gbɛ 'yaa ꞊va yaa zië ö ‑gɔmɛ ‑ta, 'kɛɛ ꞊guë' mɛ 'ö ꞊ya pë dɔ ꞊duö ‑së 'ka, ‑yö ‑dho kë ꞊nɛ ö ‑gɔmɛ 'dhö.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 ‑Më 'yö‑ ‑kë 'ö ꞊blëë' 'yö ü dheglu 'yënngdhö bhë 'ü‑ ‑ga, 'kɛɛ kö ü ‑bha 'lü ‑gba ‑yö ü 'yënngdhö ꞊e?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ü ‑dho ‑a pö ‑kɔklë ü dheglu ‑dhë: ‹N dheglu, dɔ! 'A ꞊blëë' bho ü 'yënngdhö›, kö bhi ‑de 'pö ü ‑bha 'lü ‑gba ‑yö ü 'yënngdhö ꞊e? Mɛ 'yan ‑ta ‑wun kë ‑mɛ, ‑bhö ü ‑bha 'lü ‑gba 'yö ü 'yënngdhö bhë ‑a bho mü ꞊kun kö 'ü ‑dhɛ yö ‑së 'ka 'üën‑ ꞊tun ü dheglu ‑bha ꞊blëë' bho ‑a 'yënngdhö ‑süë.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 'Lü ‑së 'yaa bha ö bhɛ yaa 'ka 'iin 'lü yaa ‑de 'pö 'yaa bha ö bhɛ ‑së 'ka.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 'Lü 'ö ‑dhö ‑wa ‑dɔ ö bhɛ ‑bha. 'Waa figö bhɛ bho 'ginng ‑kpɔɔ 'gü 'iin 'waa lɛzɛn ‑kpa bho dankpɔɔ 'gü.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'ö mɛ këwunsëëzë ‑yö ö ‑bha pë ‑së sü ö ꞊zuö' 'gü, 'ö mɛ këwunyaazë ‑de 'pö 'yö ö bha 'wun yaa sü ö ꞊zuö' 'gü, bhii 'wun 'yö mɛ ꞊zuö' pa, ö 'dhi ‑ya ꞊blɛɛ.»
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 'Ö‑ pö: «‑Më 'ö ‑kë 'ka n ‑dhɛ ka Dëmɛ, 'ö pë 'a‑ pö ka ‑dhë 'kaa‑ kë ꞊ɛ?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 A ‑dho mɛ 'yö n ‑wo ma 'yö‑ kun ‑së 'ka, ‑a ‑bhɔa ‑zɔn ka ‑dhë:
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 ‑Yö ‑bhɔ mɛ 'ö dho ö bha 'kɔ dɔ ꞊dhia, 'yö 'sɛ pɔn ꞊gbiin, 'yö dho 'ö yöë ‑guö ‑bha ‑a zü ꞊luu'‑ ‑sü 'ka ‑a ‑bha. 'Kö ‑kë ꞊nɛ 'yiga ‑nu ‑wo ‑pa, 'wo ‑ma 'kɔ 'dhö bhë ‑a ‑bha, ‑dɔ gɛnngdhö ‑sü ‑ya ‑gɔ, bhii 'ö tɔɔ 'kɔ bhë ‑yö ‑dɔ ‑së 'ka.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 'Kɛɛ mɛ 'yö ö 'to to n ‑wo ‑bha 'ö yaa‑ 'kun, ‑yö ‑bhɔ mɛ 'ö dho ö bha 'kɔ dɔ ꞊dhia, 'yö‑ zü ‑gban 'sɛ ‑ta dhuö ‑dhɛ gia‑ ‑bha 'ö 'yaa 'sɛidhö ‑a ‑bha. ꞊Dhɛ 'ö 'yiga ‑nu ꞊wa pa, 'ö 'yi ‑nu ‑wo ‑ma ‑a ‑bha 'ö to mü 'ö ‑lo; 'yö‑ 'plɛ ‑yö ꞊wüü 'töüdhö.»
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.