Lucas 6
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARIB
1 ꞊Glooyi do 'ka Yesu waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑kë bɔ ꞊dhia 'blee‑ 'wo ꞊bluu'‑ kë ‑na ‑a 'ka ‑a ‑bhlö ‑nu 'gü. 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ꞊bluu'‑ ‑kpa 'bhaa ‑nu bho 'wo‑ ꞊sii si wo kwɛɛ 'ö 'wo‑ ga ‑nu ‑bhö.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Falizi ‑mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë mü, 'wo‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Më ‑kë 'ö pë kwaa‑ tɔng ‑ya pö kö ꞊kun 'kwa‑ ‑kë ꞊glooyi 'ka 'ö 'ka‑ ‑kë ‑ɛ?»
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ꞊nɛɛ, yi do 'ka Davidö waa‑ ö bha mɛ ‑nu din ‑yö ‑an ‑kun bhë kaa‑ pö ꞊a?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 ‑Ya ‑pö yi bhë ‑a 'ka ‑yö ‑dho 'yö ‑da ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ, 'yö ꞊bluu'‑ 'wo‑ ‑ya ‑Zlan ‑bha 'ka bhë 'ö slabhomɛ ꞊va ‑ya nu ‑a ‑dhë 'yö‑ ‑bhö 'yö‑ 'bhaa nu ö bha mɛ ‑nu ‑dhë, 'kɛɛ kö kwa ‑bha tɔng ‑ya ‑pö sla‑ ‑bho ‑Zlan ‑dhë ‑mɛ ‑nu ‑de 'sloo ꞊nɛ 'wo dho ꞊bluu'‑ bhë ‑a ‑bhö. ꞊Ya kë 'dhö kö pë ma ꞊guë' ‑nu ‑wa ‑kë bhë, 'yaa 'wun yaa ꞊va 'kpaan 'ka.»
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 'Ö Yesu ‑ya pö 'zü ꞊nɛɛ: «Ma Mɛgbö, 'a tɔɔ ꞊glooyi ‑de gia‑ bhë ‑a ‑gɔmɛ.»
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 ꞊Glooyi do 'bhaa 'ka Yesu ‑yö ‑da Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ do 'gü, 'ö yö ‑an ꞊daan' ‑sü ‑bha. Gɔɔn‑ do ‑yö ‑kë mü, 'ö‑ ꞊kwɛɛ‑ 'gü ‑gbiö ‑yö ga ‑a ‑bha.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ Falizi ‑mɛ ‑nu 'yan ‑yö ‑kë Yesu ‑bha, kë ꞊nɛ ‑yö ‑dho mɛ ‑dhɛ bo ꞊glooyi 'ka kö ‑waan ‑a dɔ, bhii pë 'wo ‑kë ‑a ꞊mɛɛ' ꞊dhia 'ö tɔɔ 'wun 'wo dho ‑a dɔ ‑a ‑bha ꞊nɛ ꞊ya 'wun yaa kë.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑an ‑bha ‑zotadhe ‑dɔ bhë, 'yö‑ pö mɛ 'yö‑ ‑gbiö ‑yö ga ‑a ‑bha bhë ‑a ‑dhë: «‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü dɔ ü ‑gɛan mɛ 'plɛ 'dhiö zö!»
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «A ‑dho ka ꞊dhɛɛ' kpɔ: ‑Më 'ö kwa ‑bha tɔng ‑ya pö 'kwa‑ kë ꞊ɛ? ‑Wo 'wun ‑së kë ꞊glooyi 'ka i 'iin ‑wo 'wun yaa kë e? ‑Wo mɛ dha ꞊i 'iin ‑wo mɛ 'gü ꞊siö'‑ e?»
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 ꞊Dhɛ 'yö ‑an 'plɛ ‑ta ‑ga, 'yö‑ pö mɛ 'ö bhë ‑a ‑dhë: «‑Bhö ü ‑gbiö 'po!»
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 'Ö 'wun ‑yö ‑na mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ‑zuë 'sönggö ‑sönggö, 'wo yö pë 'wo dho ‑a kë Yesu 'ka ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha wo 'ko ‑nu ‑dhë.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 'Töng 'ö 'dhö bhë ‑a 'ka, Yesu ‑yö ‑dho ‑tɔn tuö kö ‑yaan ꞊bhɛa'‑; 'ö gbeng ‑yi do sü 'ö ꞊bhɛa ‑a 'ka ‑Zlan ‑dhë.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya 'po, 'yö ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë, 'yö ‑an 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ sü ‑an 'gü; 'yö ‑an 'tɔ kpɔ bɔmɛ ‑nu 'ka.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Mɛ 'wo 'dhö bhë ‑an 'tɔ 'ö ꞊nɛ: Simɔ 'yö‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka waa‑ ö dheglu Andre, Zakö, Zan, Filipö, Baatelemi,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matiö, Toma, Zakö Alefe gbö, Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ 'yënngsiömɛ 'ka ö ‑bha 'sɛgɔ ‑wun 'gü.
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Zakö gbö Zudë waa‑ Zuda Ikaliɔtö 'yö dho zlöö 'yö ‑kë Yesu 'dhɔɔdɔmɛ 'ka.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Yesu waa‑ mɛ ‑nu 'wo bhë ‑wo ‑go ‑tɔn tuö 'wo dho 'wo ꞊gbaannu ‑dhɛ 'kpɛkpɛ ‑dhɛ do ‑bha. ‑A ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑kë mü. 'Go mü 'zü 'ö mɛ ‑gbaa ꞊va 'wo go Zude ‑sɛ ‑nu, Zeluzalɛmë plöö ‑dhɛ ‑nu 'iin pödhɛ ‑nu 'wo ‑an ‑zütodhɛ ‑nu 'gü ‑nu, Tii ‑dhɛ waa‑ Sidɔn ‑dhɛ ‑nu 'wo 'yoo 'kpong 'dhiö,
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 ‑wo ‑nu ‑a 'piö mü kö 'waan‑ wo 'to 'to ‑a ‑wo ‑bha, 'iin kö ‑yö ‑an ‑bha 'yua ‑nu bho ‑an 'gü. 'Ö mɛ ‑nu 'ö ‑zuu yaa ꞊ya ‑an 'tu bɔ bhë 'yö ‑an ‑dhɛ bo 'pö.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Mɛ 'plɛ ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ 'pa ‑a 'ka, bhii 'ö tɔɔ ꞊ya kë 'dhö 'piigbeedhɛ ‑yö ‑go ‑a 'gü, 'yö ‑an 'plɛ ‑dhɛ bo.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya ö bha ꞊guë' ‑nu ‑ga, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «꞊Zuögludhi ‑yö kë mɛ ‑nu 'ka 'yenazë ka ‑gɔ, bhii 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑yö ‑dho kë ka ‑bha 'ka.
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 ꞊Zuögludhi ‑yö kë mɛ ‑nu 'ö din 'dho ka kë ‑na bhë ka ‑gɔ, bhii 'ö tɔɔ ‑bhöpë ‑nu ‑dho kë ka ‑gɔ ꞊va.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 ꞊Zuögludhi ‑yö kë ka ‑gɔ, 'kö ‑kë ꞊nɛ mɛ ‑nu ‑wo ‑ya ka ‑san 'ka, 'ö 'wo ‑kan ka ‑bha, 'iin 'wo 'si ‑nu bho ka ‑gɔ, 'ö 'wo ka bho yunng, ma 'a Mɛgbö 'ka n 'tɔ ‑wun 'gü 'dhee!
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 ‑Ka ꞊zuögludhi kë yi 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'wo dho kaa ka 'ka ‑a 'ka; ‑ka ‑lö ꞊zuögludhi 'ka, bhii 'ö tɔɔ ka 'kian ꞊va ‑yö ‑ya ‑sü 'ka ka ‑gɔ dhang‑ 'gü. ‑Kɔ do 'ö bhë ‑a 'ka, 'ö ‑an 'bhɛma ‑nu ‑wa ꞊kaa' ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'ka 'pö 'dhiö ‑be.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 'Kɛɛ 'yena ‑wun ‑yö ‑dho kë ꞊bhɔɔmɛ ‑nu ka 'ka, bhii 'ö tɔɔ 'ka ka ‑bha 'wun ‑së ‑nu 'plɛ yö 'saadhö.
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 'Yena ‑wun ‑dho kë pëyagɔmɛ ‑nu ka 'ka, bhii 'ö tɔɔ din ‑yö ‑dho ka kë! 'Yena ‑wun ‑yö ‑dho kë mɛ ‑nu 'ka 'yee 'to ‑na ka 'ka, bhii 'ö tɔɔ ka ‑dho kë ꞊zuö' 'klobhɔdhe waa‑ 'gbo bɔ ‑sü ‑an 'gü!
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 'Yena ‑wun ‑yö ‑dho kë mɛ ‑nu 'ö mɛ 'plɛ 'dho 'wun ‑së ꞊blɛɛ' ‑na ka ‑gɔ bhë ka 'ka, bhii 'ö tɔɔ ‑kɔ do 'ö bhë ‑a 'ka 'ö ‑an 'bhɛma ‑nu ‑wa ꞊kaa' ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ꞊suazë ‑nu ‑gɔ!
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 'Kɛɛ mɛ ‑nu 'ka ka 'to 'to ‑na n ‑ma ꞊nɛ, a‑ ‑pö ka ‑dhë: ‑Ka ka yaagümɛ ‑nu ‑dhɔ kë, 'ka 'wun ‑së kë mɛ ‑nu 'wo ka ‑san zë ‑na bhë ‑an ‑dhë.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 ‑Ka 'dhuë‑ 'kpɔ mɛ ‑nu 'wo 'wun 'kpöü ‑ya ‑na ka ‑bha bhë ‑an ‑bha, 'ka ꞊bhɛa'‑ mɛ ‑nu 'wo 'wun 'gbee‑ wɔ ‑na ka ‑ta bhë ‑an ‑wun 'gü.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 ꞊Ya kë ꞊nɛ mɛ ꞊ya ü 'to ‑ma, ‑bhö ‑a kë ꞊plɛ ‑naa ‑zɔn ‑a ‑dhë, 'iin mɛ ꞊ya ü bha gblang 'sü, ‑bhö ü ꞊kwaa' ‑a ‑zü ‑yö ü bha ‑dasɔ 'sü 'pö.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Mɛ ꞊ya pë ‑dhɛ ü ‑gɔ, ‑bhö ‑a nu ‑a ‑dhë, 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ ꞊ya pë 'sü ü ‑gɔ, kö ꞊kun 'ü‑ ‑dhɛ ‑a ‑gɔ gbɔ.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Pë 'ka‑ 'piö kö mɛ ‑ya kë ka ‑dhë bhë, ‑kaa kë 'pö ‑an ‑dhë.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'ka‑ ‑dhɔ kë mɛ 'ö ka ‑dhɔ ‑kë ‑a 'ka, ‑a ꞊truën ‑dho kë ka ‑gɔ ‑më 'ka ɛ? 'Kɛɛ kö 'wunyaakëmɛ ‑nu ‑wa ‑dhɔ ‑kë mɛ ‑nu 'wo ‑an ‑dhɔ ‑kë ‑an 'ka ꞊nɛ ‑kɔ do bhë ‑a 'dhö 'pö.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka 'wun ‑së kë mɛ 'ö 'wun ‑së ‑kë ka ‑dhë ‑a ‑dhë, ‑a ꞊truën ‑dho kë ka ‑gɔ ‑më 'ka ɛ? 'Kɛɛ kö 'wunyaakëmɛ ‑nu ‑wa ‑kë ꞊nɛ ‑kɔ do bhë ‑a 'dhö!
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka 'pë dɔ mɛ 'ka‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ, ‑yö ‑dho ka ‑bha 'pë bho ‑a ‑bha, ‑a ꞊truën ‑dho kë ka ‑gɔ ‑më 'ka ɛ? 'Wunyaakëmɛ ‑nu ‑wo 'pë ‑dɔ wo 'ko ‑nu ‑bha. ‑Yö ‑kë 'dhö kö 'pë ‑nu 'wo‑ dɔ wo 'ko ‑nu ‑bha bhë, ‑waan ‑a ‑yɛ 'zü kë wo 'ko ‑nu ‑dhë!
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 ‑Abi'! Ka ‑bha 'ka, ‑kaa ‑dhɔ kë ka yaagümɛ ‑nu 'ka, 'ka 'wunsë kë ‑an ‑dhë. 'Go mü 'ka pë ‑nu nu ‑an ‑dhë, kö ꞊kun 'ka ka ‑zo ‑kë ‑a ‑yɛ 'zü 'piö. ꞊Ya kë 'dhö ka ‑dho ka 'kian ꞊va yö, 'ö 'ka dho kë ‑Zlan 'ö ‑ziö pë 'plɛ ‑ta bhë ‑a ‑bha 'në ‑nu 'ka, bhii ‑a këwun ꞊yö ‑së mɛ ‑nu 'waa mɛ ‑ya 'ti kë waa‑ 'gluyaamɛ ‑nu ‑an 'ka.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Ka 'pö, ‑ka pa mɛ ‑nu 'yena yö ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ka Dë ‑Zlan 'dho pa ‑sü 'ka mɛ ‑nu 'yena yö ‑sü 'ka bhë ‑a 'dhö!
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Kö ꞊kun 'ka za dɔ mɛ gbɛ ‑bha, ‑yö ‑kë 'dhö kö ꞊kun 'ö ‑Zlan ‑dho za dɔ ka ‑bha. Kö ꞊kun 'ka za ‑lo mɛ gbɛ tuö, ‑yö ‑kë 'dhö kö ꞊kun 'ö ‑Zlan dho za ‑lo ka tuö. ‑Ka ziö mɛ ‑nu ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu ‑ta, ꞊ya kë 'dhö, ‑Zlan dho ziö ka ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu ‑ta 'pö.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 ‑Ka pë nu mɛ ‑nu ‑dhë, ꞊ya kë 'dhö ‑Zlan ‑yö ‑dho pë nu ka ‑dhë 'pö; ‑yö ‑dho pë dan papasü 'ö‑ ‑lo ka ‑bha gblang 'yuö‑ 'gü, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑dho ö bha gbaɔ dan 'yö‑ nu ka ‑dhë ꞊nɛ ‑kɔ 'ka‑ nuë ka 'ko ‑nu ‑dhë bhë ‑a 'dhö.»
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 'Ö Yesu ‑yö 'wun ꞊zuan' do ‑zɔn ‑an ‑dhë 'zü 'ö‑ pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ 'yënngtiimɛ ‑nu ꞊wa 'dhiö ‑sü wo 'ko 'ka, ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha ꞊plɛ wo 'ka 'dho ‑püö ‑glu 'kpa 'dhi do 'gü a?
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 ꞊Guë' gbɛ 'yaa ꞊va yaa zië ö ‑gɔmɛ ‑ta, 'kɛɛ ꞊guë' mɛ 'ö ꞊ya pë dɔ ꞊duö ‑së 'ka, ‑yö ‑dho kë ꞊nɛ ö ‑gɔmɛ 'dhö.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 ‑Më 'yö‑ ‑kë 'ö ꞊blëë' 'yö ü dheglu 'yënngdhö bhë 'ü‑ ‑ga, 'kɛɛ kö ü ‑bha 'lü ‑gba ‑yö ü 'yënngdhö ꞊e?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ü ‑dho ‑a pö ‑kɔklë ü dheglu ‑dhë: ‹N dheglu, dɔ! 'A ꞊blëë' bho ü 'yënngdhö›, kö bhi ‑de 'pö ü ‑bha 'lü ‑gba ‑yö ü 'yënngdhö ꞊e? Mɛ 'yan ‑ta ‑wun kë ‑mɛ, ‑bhö ü ‑bha 'lü ‑gba 'yö ü 'yënngdhö bhë ‑a bho mü ꞊kun kö 'ü ‑dhɛ yö ‑së 'ka 'üën‑ ꞊tun ü dheglu ‑bha ꞊blëë' bho ‑a 'yënngdhö ‑süë.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 'Lü ‑së 'yaa bha ö bhɛ yaa 'ka 'iin 'lü yaa ‑de 'pö 'yaa bha ö bhɛ ‑së 'ka.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 'Lü 'ö ‑dhö ‑wa ‑dɔ ö bhɛ ‑bha. 'Waa figö bhɛ bho 'ginng ‑kpɔɔ 'gü 'iin 'waa lɛzɛn ‑kpa bho dankpɔɔ 'gü.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'ö mɛ këwunsëëzë ‑yö ö ‑bha pë ‑së sü ö ꞊zuö' 'gü, 'ö mɛ këwunyaazë ‑de 'pö 'yö ö bha 'wun yaa sü ö ꞊zuö' 'gü, bhii 'wun 'yö mɛ ꞊zuö' pa, ö 'dhi ‑ya ꞊blɛɛ.»
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 'Ö‑ pö: «‑Më 'ö ‑kë 'ka n ‑dhɛ ka Dëmɛ, 'ö pë 'a‑ pö ka ‑dhë 'kaa‑ kë ꞊ɛ?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 A ‑dho mɛ 'yö n ‑wo ma 'yö‑ kun ‑së 'ka, ‑a ‑bhɔa ‑zɔn ka ‑dhë:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 ‑Yö ‑bhɔ mɛ 'ö dho ö bha 'kɔ dɔ ꞊dhia, 'yö 'sɛ pɔn ꞊gbiin, 'yö dho 'ö yöë ‑guö ‑bha ‑a zü ꞊luu'‑ ‑sü 'ka ‑a ‑bha. 'Kö ‑kë ꞊nɛ 'yiga ‑nu ‑wo ‑pa, 'wo ‑ma 'kɔ 'dhö bhë ‑a ‑bha, ‑dɔ gɛnngdhö ‑sü ‑ya ‑gɔ, bhii 'ö tɔɔ 'kɔ bhë ‑yö ‑dɔ ‑së 'ka.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 'Kɛɛ mɛ 'yö ö 'to to n ‑wo ‑bha 'ö yaa‑ 'kun, ‑yö ‑bhɔ mɛ 'ö dho ö bha 'kɔ dɔ ꞊dhia, 'yö‑ zü ‑gban 'sɛ ‑ta dhuö ‑dhɛ gia‑ ‑bha 'ö 'yaa 'sɛidhö ‑a ‑bha. ꞊Dhɛ 'ö 'yiga ‑nu ꞊wa pa, 'ö 'yi ‑nu ‑wo ‑ma ‑a ‑bha 'ö to mü 'ö ‑lo; 'yö‑ 'plɛ ‑yö ꞊wüü 'töüdhö.»
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.