Lucas 24

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ꞊Dhɛ Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi ꞊ya ziö, ‑dhɛkpaɔyi mɛ 'ö yö ‑a 'piö bhë ‑a ‑dhiadhiö tii 'gü, dhoo ‑nu 'wo bhë ‑wo ‑dho ‑a blɔɔn‑ ꞊taa; ‑wo ‑dho 'yɔn ‑nu, pë 'yi 'tëë ‑sëëzë ‑nu, 'wo‑ ‑yuö ‑kë bhë ‑a 'ka;
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 'yö ꞊dhɛ ꞊wa ‑lo 'ma, 'wo ‑guö 'fa 'yö yö ‑glu bhë ‑a 'dhiö bhë 'wo‑ yö kö ꞊ya 'go ‑glu 'dhi 'dhiö.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 'Ö 'wo ‑da ꞊gluudhö mü, 'kɛɛ waa Dëmɛ Yesu ꞊glöö yö.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑dhɛ ‑ga 'wun bhë ‑a 'gü 'sengdhö 'ö 'waa‑ 'slë gbɛ yö ‑na wo ‑de ‑gɔ, 'ö gɔɔn‑ ‑nu ꞊plɛ 'ö sɔ 'bhü ‑sü 'dhö ‑an ‑bha bhë, 'wo ‑wo ‑an 'dhiö mü.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 'Ö 'suö ‑yö ‑da ‑an 'gü, 'ö 'wo wo ‑gɔ ‑gblü 'sɛi. 'Ö gɔɔn‑ ‑nu 'wo bhë 'wo‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Më ‑kë 'ö mɛ 'ö 'bhee‑ 'ka‑ ꞊mɛɛ gamɛ ziën ꞊ɛ?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 'Yaa zö gbɔ ꞊ya 'go ga 'gü, ka ‑zo ‑yö ‑büö 'wun 'ö‑ ꞊blɛɛ ka ‑dhë kö ‑yö ꞊tun Galile bhë ‑a 'ka. Kë‑ wo bhë ‑ya pö:
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Mɛgbö ‑dho dɔ 'wunyaakëmɛ ‑nu kwɛɛ kö ‑wa dɔ ‑gaatalü ‑bha. 'Go mü kö ‑yaan 'go ga 'gü ‑dhɛkpaɔyi kë ‑yaaga ‑naa 'ka!»
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö ‑an ‑zo ‑yö ‑büö Yesu ‑wo 'ö bhë ‑a 'ka.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 'Ö 'wo go ‑glu bhë ‑a 'gü, 'wo dho 'wo‑ ꞊blɛɛ ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga do 'wo bhë waa‑ mɛ 'bhaa ‑nu 'wo to ‑an ‑dhë.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Dhoo ‑nu 'wo bhë 'wo tɔɔ Mali 'ö go Madala 'dhö, Zanë 'dhö waa‑ Mali Zakö dhe 'dhö, 'iin dhoo ‑nu 'bhaa ‑nu 'wo ‑kë ziö ꞊dhia ‑an 'piö bhë, wo 'plɛ 'wo 'wun 'ö ꞊nɛ 'wo‑ ꞊blɛɛ Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑dhë.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 'Kɛɛ 'yö ‑kë ‑a ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊zuö' 'piö ꞊nɛ pë 'kpaandhö, waa ‑an ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 'Ö Piɛɛ ‑yö ꞊luu 'ö dho ‑bla 'ka blɔɔn‑ ꞊taa 'ma, 'yö ꞊kloo ö ‑dhɛ ‑ga kö sɔpɛn 'wo‑ ꞊ploo Yesu 'ka bhë ‑a 'flëë ꞊nɛ 'ö mü. 'Yö ‑yɛ ö 'zü 'yö nu ö ‑gɔ kɔɔ 'tetundhe ꞊va 'ka, pë 'yö ‑kë bhë ‑a ‑wun 'gü.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Yi gia‑ bhë ‑a 'ka 'ö Yesu ‑bha ꞊guë' ꞊plɛ ‑wo ‑da zian 'ö dho Emaisö plöö ‑dhɛ 'ö 'go mü 'dho Zeluzalɛmë 'yö dho ‑mɔ 'kilong 'gɔɔ‑ do ö ga do ‑bha bhë ‑a ‑ta.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 ‑An ‑bha 'dho ‑sü 'ka, 'wun ‑nu 'wo ‑kë 'saadhö bhë, ‑wo kë ‑a ‑ta 'dɔɔ dɔ ꞊dhia.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 ‑Wo ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia, 'ö Yesu gia‑ ‑yö ‑yɔɔn ‑an ‑bha 'ö 'wo 'ta ‑da ‑bhüö 'gü.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 ‑Wa ‑yö, 'kɛɛ pë do 'bhaa ‑ya ‑kë 'ö waa‑ dɔ ‑a ‑bha ‑kë Yesu 'ka ‑sü 'ka.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 'Ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «‑Më ‑wun 'ö 'ka‑ ꞊blɛɛ' ‑na ka 'ko ‑dhë 'ka 'ta 'sü ‑sü 'ka ꞊nɛɛ?» 'Ö mɛ ꞊plɛ 'wo bhë, ‑an ꞊zuö' ‑yö ‑da 'yena 'gü, 'yö 'wo ꞊gbaannu.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 'Ö‑ mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Kleopa bhë 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «Ü ‑dho kë do 'ö Zeluzalɛmë plöö, 'ö pë ‑nu 'wo kë yië ꞊plɛ ꞊nɛ 'ö 'bhaa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊a?»
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 'Yö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Më ‑wun ‑nu 'wo ‑kë ‑ɛ?»
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Yi ‑bha slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ 'dhiö ‑sü yi 'ka ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑kun 'wo‑ dɔ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ‑nu kwɛɛ 'wo‑ zë ‑a ‑dɔ ‑gaatalü ‑bha ‑sü 'ka.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Yi yi ‑zo ‑gɔn ‑be ꞊nɛ, mɛ 'ö dho Izlaɛlö bho 'gan 'gü 'yö ‑mü ‑bezë; 'kɛɛ ꞊dhɛ pë ‑nu 'wo bhë 'wo ‑kë ꞊nɛ ‑a ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'ö ꞊nɛ.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 'Ö dhoo ‑nu 'bhaa ‑nu 'wo yi 'piö 'wo yi dɔ ‑gbɔudhö 'zü ꞊nɛɛ, 'ö bhii ꞊dhɛ ꞊wa ‑so ‑dhiadhiö tii 'gü ꞊wa 'dho ‑a blɔɔn‑ ꞊taa,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 waa‑ ꞊glöö yö; 'yö 'wo nu 'wo‑ pö yi ‑dhë wo ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑yö, 'ö 'wo‑ pö wo ‑dhë ꞊nɛ ꞊ya 'go ga 'gü.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Yö do bhë 'zü, gɔɔn‑ 'bhaa ‑nu 'wo yi kpö 'gü ‑wo dho 'wo ‑lo ‑a blɔɔn‑ ꞊taa 'ma 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'wo‑ yö ꞊nɛ ‑kɔ 'ö dhoo ‑nu ‑wa ꞊blɛɛ ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö, 'kɛɛ Yesu 'pö waa‑ yö.»
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «'Oo gɔɔn‑ ‑nu 'ö 'wunbhokoudɔdhe gbɛ 'yaa ‑an ‑gɔ, 'ö pë ‑nu 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'dho ‑a ꞊blɛɛ' ‑na, 'ö 'kaa‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ 'siö‑!
25 Então Jesus lhes disse:
26 'Yaa 'dhö ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'yënng ‑dho bhɔ ‑yaan ꞊tun ‑da ‑na ö ‑bha 'tɔbhɔdhe 'gü a?»
26 Pois era preciso que o
27 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'wun 'ö ‑gban ö ‑bha 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'ö‑ zü ‑yö dɔ Moizö ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö dho 'ö yöë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'saadhö ‑an ‑bha 'sëëdhɛ ‑be ‑bha, 'yö‑ ‑gɛn pö ‑an ‑dhë.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 ꞊Dhɛ 'ö 'wo ꞊yɔɔn ‑na pödhɛ 'wo 'dho ‑na ‑a 'gü bhë ‑a 'sɔɔ, 'ö Yesu ‑ya kë ꞊nɛ mɛ 'ö 'dhoë‑ pödhɛ gbɛ 'gü ‑a 'dhö.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 'Yö 'wo‑ ‑gban ‑a ‑bha 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö 'to yi 'piö, lan‑ ꞊ya ‑püö 'saadhö, 'bin ꞊ya bhɔ 'më ‑sü ‑bha!» 'Ö to ‑an 'piö 'wo dho ‑an ‑gɔ kɔɔ.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 ꞊Dhɛ ꞊wa 'dho pë ‑bhö ꞊dhia, 'ö ꞊bluu'‑ sü, 'yö ‑Zlan zuö pö ‑a ‑ta, 'yö‑ 'klu kan 'ö‑ nu ‑an ‑dhë.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑an 'yan 'dhi ‑yö ‑po, 'ö 'wo‑ dɔa Yesu 'ka. 'Yö to mü 'yö ꞊dhɔng ‑an wö 'dhiö mü.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 'Wo yö ‑a ‑pö wo 'ko ‑dhë ‑sü ‑bha ꞊nɛɛ: «Pë ‑nu 'wo ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka, ꞊dhɛ 'ö ‑an ‑gɛn pö ‑na ko ‑dhë zian ‑gbloo 'piö ꞊sia bhë, pë 'ö ‑kë ꞊nɛ ꞊zuögludhi 'dhö ‑a 'siö ‑yö ‑ya n ꞊zuö' 'gü, (꞊yaa‑ kë ü ‑gɔ 'dhö 'pö a)?»
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo ꞊luu 'wo dho Zeluzalɛmë plöö, 'ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga do 'wo bhë waa‑ wo 'bhamɛ ‑nu 'wo ‑an yö wo 'ko ꞊bhaa mü,
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 'wo‑ pö mɛ ꞊plɛ 'wo bhë ‑an ‑dhë: «Dëmɛ ꞊ya 'go ga 'gü giagiawo, ‑yö ö ‑de ‑zɔn Simɔ ‑dhë!»
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 'Ö wo ‑de 'pö pë ‑nu 'wo ‑kë zian ‑gbloo 'piö waa‑ ‑kɔ 'wo Yesu dɔ ‑a 'ka kö ꞊ya ꞊bluu'‑ 'klu 'kan bhë, 'wo‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'pö.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 ‑Wo ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia, 'ö Yesu gia‑ ‑yö ‑wo ‑an ziën mü, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «꞊Zuöyagluu ‑yö kë ka ‑gɔ!»
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 'Yö 'siö ‑yö ‑kan ‑an 'plɛ 'gluu, 'ö 'suö ‑yö ‑da ‑an 'gü, bhii pë 'ö ‑kë ‑an ꞊zuö' 'gü ‑bezë 'ö tɔɔ 'wa mɛ ‑zii yö.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 'Ö Yesu ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë: «‑Më ‑kë 'ö 'siö ‑yö ‑kan ka 'gluu i? ‑Më ‑kë 'ka dɔ 'dudhö ꞊e?
38 Mas ele disse:
39 ‑Ka n ‑kɔ ‑nu waa‑ n ‑gɛn ‑nu ‑an ‑ga 'dhɛ! ꞊Taanga pin ‑nu 'waa ‑mü ‑a? Ma gia‑ ‑mü! ‑Ka 'pa n 'ka, 'ka n ‑ga, bhii mɛ ‑zii kwi waa‑ ‑a ga 'waa ‑dhö ꞊nɛ ‑kɔ 'a‑ 'ka ꞊nɛ ‑a 'dhö!»
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 'Wun bhë ‑ya ‑blɛɛ ‑an ‑dhë ö ‑kɔ ‑nu, ö ‑gɛn ‑nu ‑a ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 ꞊Dhɛ 'ö‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ö ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑sü yaa kë ‑an ‑gɔ ‑së 'ka ꞊kun bhë, ꞊zuögludhi ꞊va waa‑ 'tetundhe 'yö ‑kë ‑an 'gü bhë ‑a ‑wun 'gü, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Bhöpë 'bhaa ‑yö ka ‑gɔ zö ꞊a?»
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 'Ö 'wo 'yuö‑ ‑pla ‑sü 'klu do nu ‑a ‑dhë.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 'Yö‑ sü 'ö‑ ‑bhö ‑an wö 'dhiö mü.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «Pë 'a‑ pö ka ‑dhë kö a ꞊tun ka 'piö yö ꞊ga 'ö ꞊nɛ: Pë 'yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka n ‑wun 'gü tɔng 'ö Moizö ‑ya nu ‑a 'gü, ‑a mɛ 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, ‑a mɛ 'ö 'Tan 'sëëdhɛ 'gü, ‑an 'plɛ 'dhiö ‑dho ‑mɔ 'kuë.»
44 Depois disse:
45 'Ö ‑an ꞊zuö' 'dhi ‑po 'wunbhokoudɔdhe ‑gɔ kö ‑waan pë ‑nu 'wo ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka bhë ‑an ‑gɛn dɔ.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 'Ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Pë 'yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, yö kun tɔɔ: ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'yënng ‑dho bhɔ, 'ö ga, 'ö‑ ‑dhɛkpaɔyi kë ‑yaaga ‑naa bhë 'yö goë ga 'gü.
46 e disse:
47 Pë 'ö dho kë 'ö tɔɔ mɛ ‑nu ‑dho 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ'‑ ‑a 'tɔ 'gü 'sɛgümɛ 'saadhö ‑an ‑dhë; ‑a zü ‑dho dɔ Zeluzalɛmë plöö ‑waan mɛ ‑nu ꞊dhɔɔ kë kö ‑waan wo ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü ꞊dhië' ‑Zlan 'piö kö ‑yaan ziö ‑an ‑bha ‑wun yaa ‑nu ‑ta.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ka 'ka tɔɔ pë ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an ꞊goo‑.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 'Ö ma gia‑ 'a dho pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go ka ‑dhë bhë ‑a bɔ ka ‑dhë. 'Kɛɛ ‑ka 'to plöö zö ‑yö 'dho ‑yö yöë 'piigbeedhɛ 'ö go ‑Zlan 'piö ‑a ‑bha ‑yɔɔ ka ‑ta ‑yi ‑bha.»
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑yö ‑an sü 'ö go ‑an 'ka plöö 'ö dho ‑an 'ka 'pian 'ö bɔ Betani ꞊zian' ‑a 'ka. ‑Dhɛ bhë ‑a ‑bha 'yö ö ‑kɔ ꞊luu 'ö 'dhuë‑ kpɔ ‑an ‑bha.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 ‑Yö ‑to 'dhuë‑ ‑kpɔ ‑an ‑bha ꞊dhia, 'ö go ‑an 'piö mü 'ö dho dhang‑ 'gü.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Wo 'pö ‑wa 'tɔ 'saa ‑blü, 'wo ‑yɛ wo 'zü, 'wo nu Zeluzalɛmë ꞊zuögludhi ꞊va 'ka;
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 ‑wo ‑to zlöö ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü ‑a 'tɔ 'saa ‑blü ‑sü 'ka.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.