Lucas 24
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA
1 ꞊Dhɛ Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi ꞊ya ziö, ‑dhɛkpaɔyi mɛ 'ö yö ‑a 'piö bhë ‑a ‑dhiadhiö tii 'gü, dhoo ‑nu 'wo bhë ‑wo ‑dho ‑a blɔɔn‑ ꞊taa; ‑wo ‑dho 'yɔn ‑nu, pë 'yi 'tëë ‑sëëzë ‑nu, 'wo‑ ‑yuö ‑kë bhë ‑a 'ka;
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 'yö ꞊dhɛ ꞊wa ‑lo 'ma, 'wo ‑guö 'fa 'yö yö ‑glu bhë ‑a 'dhiö bhë 'wo‑ yö kö ꞊ya 'go ‑glu 'dhi 'dhiö.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 'Ö 'wo ‑da ꞊gluudhö mü, 'kɛɛ waa Dëmɛ Yesu ꞊glöö yö.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑dhɛ ‑ga 'wun bhë ‑a 'gü 'sengdhö 'ö 'waa‑ 'slë gbɛ yö ‑na wo ‑de ‑gɔ, 'ö gɔɔn‑ ‑nu ꞊plɛ 'ö sɔ 'bhü ‑sü 'dhö ‑an ‑bha bhë, 'wo ‑wo ‑an 'dhiö mü.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 'Ö 'suö ‑yö ‑da ‑an 'gü, 'ö 'wo wo ‑gɔ ‑gblü 'sɛi. 'Ö gɔɔn‑ ‑nu 'wo bhë 'wo‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Më ‑kë 'ö mɛ 'ö 'bhee‑ 'ka‑ ꞊mɛɛ gamɛ ziën ꞊ɛ?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 'Yaa zö gbɔ ꞊ya 'go ga 'gü, ka ‑zo ‑yö ‑büö 'wun 'ö‑ ꞊blɛɛ ka ‑dhë kö ‑yö ꞊tun Galile bhë ‑a 'ka. Kë‑ wo bhë ‑ya pö:
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Mɛgbö ‑dho dɔ 'wunyaakëmɛ ‑nu kwɛɛ kö ‑wa dɔ ‑gaatalü ‑bha. 'Go mü kö ‑yaan 'go ga 'gü ‑dhɛkpaɔyi kë ‑yaaga ‑naa 'ka!»
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö ‑an ‑zo ‑yö ‑büö Yesu ‑wo 'ö bhë ‑a 'ka.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 'Ö 'wo go ‑glu bhë ‑a 'gü, 'wo dho 'wo‑ ꞊blɛɛ ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga do 'wo bhë waa‑ mɛ 'bhaa ‑nu 'wo to ‑an ‑dhë.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Dhoo ‑nu 'wo bhë 'wo tɔɔ Mali 'ö go Madala 'dhö, Zanë 'dhö waa‑ Mali Zakö dhe 'dhö, 'iin dhoo ‑nu 'bhaa ‑nu 'wo ‑kë ziö ꞊dhia ‑an 'piö bhë, wo 'plɛ 'wo 'wun 'ö ꞊nɛ 'wo‑ ꞊blɛɛ Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑dhë.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 'Kɛɛ 'yö ‑kë ‑a ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊zuö' 'piö ꞊nɛ pë 'kpaandhö, waa ‑an ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 'Ö Piɛɛ ‑yö ꞊luu 'ö dho ‑bla 'ka blɔɔn‑ ꞊taa 'ma, 'yö ꞊kloo ö ‑dhɛ ‑ga kö sɔpɛn 'wo‑ ꞊ploo Yesu 'ka bhë ‑a 'flëë ꞊nɛ 'ö mü. 'Yö ‑yɛ ö 'zü 'yö nu ö ‑gɔ kɔɔ 'tetundhe ꞊va 'ka, pë 'yö ‑kë bhë ‑a ‑wun 'gü.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Yi gia‑ bhë ‑a 'ka 'ö Yesu ‑bha ꞊guë' ꞊plɛ ‑wo ‑da zian 'ö dho Emaisö plöö ‑dhɛ 'ö 'go mü 'dho Zeluzalɛmë 'yö dho ‑mɔ 'kilong 'gɔɔ‑ do ö ga do ‑bha bhë ‑a ‑ta.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 ‑An ‑bha 'dho ‑sü 'ka, 'wun ‑nu 'wo ‑kë 'saadhö bhë, ‑wo kë ‑a ‑ta 'dɔɔ dɔ ꞊dhia.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 ‑Wo ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia, 'ö Yesu gia‑ ‑yö ‑yɔɔn ‑an ‑bha 'ö 'wo 'ta ‑da ‑bhüö 'gü.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 ‑Wa ‑yö, 'kɛɛ pë do 'bhaa ‑ya ‑kë 'ö waa‑ dɔ ‑a ‑bha ‑kë Yesu 'ka ‑sü 'ka.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 'Ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «‑Më ‑wun 'ö 'ka‑ ꞊blɛɛ' ‑na ka 'ko ‑dhë 'ka 'ta 'sü ‑sü 'ka ꞊nɛɛ?» 'Ö mɛ ꞊plɛ 'wo bhë, ‑an ꞊zuö' ‑yö ‑da 'yena 'gü, 'yö 'wo ꞊gbaannu.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 'Ö‑ mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Kleopa bhë 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «Ü ‑dho kë do 'ö Zeluzalɛmë plöö, 'ö pë ‑nu 'wo kë yië ꞊plɛ ꞊nɛ 'ö 'bhaa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊a?»
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 'Yö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Më ‑wun ‑nu 'wo ‑kë ‑ɛ?»
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Yi ‑bha slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ 'dhiö ‑sü yi 'ka ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑kun 'wo‑ dɔ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ‑nu kwɛɛ 'wo‑ zë ‑a ‑dɔ ‑gaatalü ‑bha ‑sü 'ka.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Yi yi ‑zo ‑gɔn ‑be ꞊nɛ, mɛ 'ö dho Izlaɛlö bho 'gan 'gü 'yö ‑mü ‑bezë; 'kɛɛ ꞊dhɛ pë ‑nu 'wo bhë 'wo ‑kë ꞊nɛ ‑a ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'ö ꞊nɛ.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 'Ö dhoo ‑nu 'bhaa ‑nu 'wo yi 'piö 'wo yi dɔ ‑gbɔudhö 'zü ꞊nɛɛ, 'ö bhii ꞊dhɛ ꞊wa ‑so ‑dhiadhiö tii 'gü ꞊wa 'dho ‑a blɔɔn‑ ꞊taa,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 waa‑ ꞊glöö yö; 'yö 'wo nu 'wo‑ pö yi ‑dhë wo ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑yö, 'ö 'wo‑ pö wo ‑dhë ꞊nɛ ꞊ya 'go ga 'gü.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Yö do bhë 'zü, gɔɔn‑ 'bhaa ‑nu 'wo yi kpö 'gü ‑wo dho 'wo ‑lo ‑a blɔɔn‑ ꞊taa 'ma 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'wo‑ yö ꞊nɛ ‑kɔ 'ö dhoo ‑nu ‑wa ꞊blɛɛ ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö, 'kɛɛ Yesu 'pö waa‑ yö.»
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «'Oo gɔɔn‑ ‑nu 'ö 'wunbhokoudɔdhe gbɛ 'yaa ‑an ‑gɔ, 'ö pë ‑nu 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'dho ‑a ꞊blɛɛ' ‑na, 'ö 'kaa‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ 'siö‑!
25 Então ele lhes disse:
26 'Yaa 'dhö ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'yënng ‑dho bhɔ ‑yaan ꞊tun ‑da ‑na ö ‑bha 'tɔbhɔdhe 'gü a?»
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'wun 'ö ‑gban ö ‑bha 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'ö‑ zü ‑yö dɔ Moizö ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö dho 'ö yöë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'saadhö ‑an ‑bha 'sëëdhɛ ‑be ‑bha, 'yö‑ ‑gɛn pö ‑an ‑dhë.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 ꞊Dhɛ 'ö 'wo ꞊yɔɔn ‑na pödhɛ 'wo 'dho ‑na ‑a 'gü bhë ‑a 'sɔɔ, 'ö Yesu ‑ya kë ꞊nɛ mɛ 'ö 'dhoë‑ pödhɛ gbɛ 'gü ‑a 'dhö.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 'Yö 'wo‑ ‑gban ‑a ‑bha 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö 'to yi 'piö, lan‑ ꞊ya ‑püö 'saadhö, 'bin ꞊ya bhɔ 'më ‑sü ‑bha!» 'Ö to ‑an 'piö 'wo dho ‑an ‑gɔ kɔɔ.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 ꞊Dhɛ ꞊wa 'dho pë ‑bhö ꞊dhia, 'ö ꞊bluu'‑ sü, 'yö ‑Zlan zuö pö ‑a ‑ta, 'yö‑ 'klu kan 'ö‑ nu ‑an ‑dhë.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑an 'yan 'dhi ‑yö ‑po, 'ö 'wo‑ dɔa Yesu 'ka. 'Yö to mü 'yö ꞊dhɔng ‑an wö 'dhiö mü.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 'Wo yö ‑a ‑pö wo 'ko ‑dhë ‑sü ‑bha ꞊nɛɛ: «Pë ‑nu 'wo ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka, ꞊dhɛ 'ö ‑an ‑gɛn pö ‑na ko ‑dhë zian ‑gbloo 'piö ꞊sia bhë, pë 'ö ‑kë ꞊nɛ ꞊zuögludhi 'dhö ‑a 'siö ‑yö ‑ya n ꞊zuö' 'gü, (꞊yaa‑ kë ü ‑gɔ 'dhö 'pö a)?»
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo ꞊luu 'wo dho Zeluzalɛmë plöö, 'ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga do 'wo bhë waa‑ wo 'bhamɛ ‑nu 'wo ‑an yö wo 'ko ꞊bhaa mü,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 'wo‑ pö mɛ ꞊plɛ 'wo bhë ‑an ‑dhë: «Dëmɛ ꞊ya 'go ga 'gü giagiawo, ‑yö ö ‑de ‑zɔn Simɔ ‑dhë!»
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 'Ö wo ‑de 'pö pë ‑nu 'wo ‑kë zian ‑gbloo 'piö waa‑ ‑kɔ 'wo Yesu dɔ ‑a 'ka kö ꞊ya ꞊bluu'‑ 'klu 'kan bhë, 'wo‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'pö.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 ‑Wo ‑to 'wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia, 'ö Yesu gia‑ ‑yö ‑wo ‑an ziën mü, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «꞊Zuöyagluu ‑yö kë ka ‑gɔ!»
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 'Yö 'siö ‑yö ‑kan ‑an 'plɛ 'gluu, 'ö 'suö ‑yö ‑da ‑an 'gü, bhii pë 'ö ‑kë ‑an ꞊zuö' 'gü ‑bezë 'ö tɔɔ 'wa mɛ ‑zii yö.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 'Ö Yesu ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë: «‑Më ‑kë 'ö 'siö ‑yö ‑kan ka 'gluu i? ‑Më ‑kë 'ka dɔ 'dudhö ꞊e?
38 Mas ele lhes disse:
39 ‑Ka n ‑kɔ ‑nu waa‑ n ‑gɛn ‑nu ‑an ‑ga 'dhɛ! ꞊Taanga pin ‑nu 'waa ‑mü ‑a? Ma gia‑ ‑mü! ‑Ka 'pa n 'ka, 'ka n ‑ga, bhii mɛ ‑zii kwi waa‑ ‑a ga 'waa ‑dhö ꞊nɛ ‑kɔ 'a‑ 'ka ꞊nɛ ‑a 'dhö!»
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 'Wun bhë ‑ya ‑blɛɛ ‑an ‑dhë ö ‑kɔ ‑nu, ö ‑gɛn ‑nu ‑a ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 ꞊Dhɛ 'ö‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ö ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑sü yaa kë ‑an ‑gɔ ‑së 'ka ꞊kun bhë, ꞊zuögludhi ꞊va waa‑ 'tetundhe 'yö ‑kë ‑an 'gü bhë ‑a ‑wun 'gü, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Bhöpë 'bhaa ‑yö ka ‑gɔ zö ꞊a?»
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 'Ö 'wo 'yuö‑ ‑pla ‑sü 'klu do nu ‑a ‑dhë.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 'Yö‑ sü 'ö‑ ‑bhö ‑an wö 'dhiö mü.
43 e ele comeu na presença deles.
44 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «Pë 'a‑ pö ka ‑dhë kö a ꞊tun ka 'piö yö ꞊ga 'ö ꞊nɛ: Pë 'yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka n ‑wun 'gü tɔng 'ö Moizö ‑ya nu ‑a 'gü, ‑a mɛ 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, ‑a mɛ 'ö 'Tan 'sëëdhɛ 'gü, ‑an 'plɛ 'dhiö ‑dho ‑mɔ 'kuë.»
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 'Ö ‑an ꞊zuö' 'dhi ‑po 'wunbhokoudɔdhe ‑gɔ kö ‑waan pë ‑nu 'wo ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka bhë ‑an ‑gɛn dɔ.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 'Ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Pë 'yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, yö kun tɔɔ: ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'yënng ‑dho bhɔ, 'ö ga, 'ö‑ ‑dhɛkpaɔyi kë ‑yaaga ‑naa bhë 'yö goë ga 'gü.
46 E disse-lhes:
47 Pë 'ö dho kë 'ö tɔɔ mɛ ‑nu ‑dho 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ'‑ ‑a 'tɔ 'gü 'sɛgümɛ 'saadhö ‑an ‑dhë; ‑a zü ‑dho dɔ Zeluzalɛmë plöö ‑waan mɛ ‑nu ꞊dhɔɔ kë kö ‑waan wo ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü ꞊dhië' ‑Zlan 'piö kö ‑yaan ziö ‑an ‑bha ‑wun yaa ‑nu ‑ta.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ka 'ka tɔɔ pë ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an ꞊goo‑.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 'Ö ma gia‑ 'a dho pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go ka ‑dhë bhë ‑a bɔ ka ‑dhë. 'Kɛɛ ‑ka 'to plöö zö ‑yö 'dho ‑yö yöë 'piigbeedhɛ 'ö go ‑Zlan 'piö ‑a ‑bha ‑yɔɔ ka ‑ta ‑yi ‑bha.»
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑yö ‑an sü 'ö go ‑an 'ka plöö 'ö dho ‑an 'ka 'pian 'ö bɔ Betani ꞊zian' ‑a 'ka. ‑Dhɛ bhë ‑a ‑bha 'yö ö ‑kɔ ꞊luu 'ö 'dhuë‑ kpɔ ‑an ‑bha.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 ‑Yö ‑to 'dhuë‑ ‑kpɔ ‑an ‑bha ꞊dhia, 'ö go ‑an 'piö mü 'ö dho dhang‑ 'gü.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Wo 'pö ‑wa 'tɔ 'saa ‑blü, 'wo ‑yɛ wo 'zü, 'wo nu Zeluzalɛmë ꞊zuögludhi ꞊va 'ka;
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 ‑wo ‑to zlöö ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü ‑a 'tɔ 'saa ‑blü ‑sü 'ka.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.