Lucas 23
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö mɛ ‑nu 'wo dho wo 'ko ꞊bhaa bhë ‑wo ‑luu 'wo dho Yesu 'ka Pilatö 'dhiö.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 ꞊Dhɛ 'wo ‑lo, 'wo yö 'wun ‑dɔ ‑a ‑bha ‑sü ‑bha ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ, yi‑ ‑yö kö ꞊ya kwaa‑ wɔ ‑kɔ 'plɛ bho zian; ‑ya ‑pö mɛ ‑nu ‑dhë kö ꞊kun 'wo 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑gludë Sezaa ‑dhë 'iin 'go mü ‑ya ‑pö yö gia‑ 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'ö ‑gludë 'ka.»
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 'Ö Pilatö ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Zuifö ‑nu ‑bha ‑gludë ‑mü ü 'ka a?»
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Pilatö ‑ya ‑pö slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ gbung 'wo bhë ‑an ‑dhë: «Mɛa‑, 'wun yaa 'ö mɛ 'ö ꞊nɛ dho ‑a kë kö ‑yaan kë ‑a 'klo bhɔ ‑gɛn 'ka 'yaa 'dhö!»
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 'Kɛɛ ‑wo ‑yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü ‑wo ꞊faan' 'ka 'wo‑ pö: «꞊Ya 'sɛgümɛ ‑nu ‑blü dɔ 'yënng ‑sü 'ka ö bha mɛ ꞊daan' ‑wo bhë ‑a 'ka, ‑ya zü ‑dɔ Galile 'ö bɔ ‑a 'ka Zude 'sɛgɔ 'saadhö 'gü, ö ꞊ga 'ö ꞊ya nu ꞊ya ꞊loë' zö bhë.»
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 ꞊Dhɛ 'ö Pilatö ꞊ya ‑an ‑wo ma, 'yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ ꞊nɛ Galile mi ‑mü ‑a?»
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 'Ö ꞊dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ ‑yö go 'pian 'ö Elɔdö ‑ya ꞊kɔɔn bhë ‑a 'ka, 'ö‑ bɔ Elɔdö 'yö ‑kë Zeluzalɛmë 'töng 'ö 'dhö bhë ‑a 'ka bhë ‑a ‑dhë.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Elɔdö ꞊zuö' 'glu ‑yö ‑dhi kö waa‑ Yesu ‑waan ‑kpën wo 'kuë‑, bhii 'ö tɔɔ ‑yö Yesu 'tɔ ‑ma 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ. ‑Ya ‑ya ꞊zuö' 'piö kö ‑yaan ‑kpën ‑a ‑bha, ‑yö kë 'dhö kö ‑yaan ‑dhidhaapë do kë ö 'yaan 'ka.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 'Ö ꞊dhɛɛ' ꞊plëëzë kpɔ ‑a ‑gɔ, 'kɛɛ Yesu yaa‑ gbɛ ‑daa kë.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo ‑kë mü, ‑wo ‑kë 'wun dɔ ꞊dhia Yesu ‑bha 'gbee‑ 'ka.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Elɔdö waa‑ ö bha 'dhasi ‑nu ‑wo 'yan ꞊ziö' ꞊kaa', 'wo lë‑ ‑kpɔ ‑a ‑ta. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa sɔ do 'gianzë ‑së ‑da ‑a ‑bha, 'yö 'wo‑ bɔ Pilatö ‑dhë 'zü.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Yi gia‑ 'ö bhë ‑a 'ka, 'ö Elɔdö waa‑ Pilatö 'wo kaa 'bhazë 'ka, 'kɛɛ 'dhiö ‑bezë, ‑siödhe ‑kë ‑an ziën.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Pilatö ‑yö slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu, 'dhiö ‑sü mɛ 'ka ‑mɛ ‑nu, waa‑ 'sɛgümɛ ‑nu ‑an 'plɛ ꞊dhɔɔ ‑kë wo 'ko ꞊bhaa,
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ka‑ ‑kun 'ka nuë n ꞊dhia, 'ö 'ka‑ pö ꞊nɛɛ ꞊ya 'sɛgümɛ ‑nu bho zian ‑ta, 'kɛɛ n dë, ‑a ꞊dhɛɛ' 'a‑ ‑kpɔ ka 'plɛ ka wö 'dhiö ꞊nɛ pë yaa 'yö dho ‑a kë kö ‑a ‑wun ‑yaan ‑lo ‑a tuö 'maa‑ yö ‑na.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Elɔdö ‑de 'pö yaa 'wun yaa gbɛ yö ‑a ‑bha. Pë ‑kë 'yö‑ bɔ kwa ‑dhë bhë. Kö gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ 'wun yaa gbɛ 'ö dho kë ‑a 'kun ‑gɛn ‑waan zë 'yaa 'dhö.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö kö ‑yö ‑dho ‑ma ‑klaa 'ka kö 'aan‑ n ꞊kwaa'‑ ‑a ‑zü.»
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 ['Töng bhë ‑a 'ka, Paakö ‑yi 'saadhö 'ka, Pilatö ꞊dua' ‑mü kö ‑yö mɛ do bho ‑an ‑dhë ‑kanso 'gü.]
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 'Yö ‑an 'plɛ ‑wo ‑gbla wo 'kuë ꞊nɛɛ: «Mɛ 'ö ꞊nɛ, ‑bhö ‑a zë 'ü Balaba ‑zë bho mü ꞊zian' yi ‑dhë!»
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Balaba 'ö bhë ‑yö ‑dho ‑kanso 'gü dɔ 'yö‑ wo mɛ ‑nu ‑gɔ 'yënng pö‑ do 'gü waa‑ mɛ zë 'yö‑ wo bhë ‑an ‑wun 'gü.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 ꞊Dhɛ kë ꞊nɛ Pilatö ‑ya ‑kë kö 'yö ö ꞊kwaa' Yesu ‑zü bhë, 'yö 'wun ꞊blɛɛ 'zü ‑dëüwo mɛ gbung 'wo bhë ‑an ‑dhë.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 'Kɛɛ ‑an 'plɛ ‑wo ‑we ‑a 'piö 'gbla ‑sü 'ka 'wo‑ pö: «‑Bhö ‑a dɔ ‑gaatalü ‑bha! ‑Bhö ‑a dɔ ‑gaatalü ‑bha!»
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 'Ö Pilatö ‑ya pö ‑an ‑dhë ‑gwaa kë ‑yaagazë ꞊nɛɛ: «Pë yaa ‑mlë 'ö‑ ‑kë ‑ɛ? 'Wun yaa gbɛ 'ö dho kë ‑a zë ‑gɛn 'ka, 'maa‑ yö ‑na. A ‑dho ‑a kë 'wo‑ ‑ma ‑klaa 'ka kö 'aan‑ n ꞊kwaa'‑ ‑zü.»
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 'Kɛɛ ‑wa ‑pö ‑kplawo wo ‑wo 'gbee‑ 'ka ꞊nɛ Yesu ‑yö dɔ ‑gaatalü ‑bha. 'Ö ‑an ‑wo ‑yö dho 'ö to ‑a ‑bha.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 'Ö Pilatö ‑yö ‑we ‑a ‑bha ‑an ‑gɔ kö pë 'wo‑ ‑dhɛ 'yaan‑ ‑a nu ‑an ‑dhë.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 'Ö gɔɔn‑ 'ö dɔ 'yënng 'go mü 'yö mɛ zë 'wo‑ 'tɔ pö bhë 'yö ö ꞊kwaa‑ ‑zü, 'yö Yesu dɔ ‑an kwɛɛ kö pë 'yö ‑dhi ‑an ‑dhë ‑waan kaa.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 ꞊Dhɛ 'wo 'dho ‑na Yesu 'ka, ‑wo ‑kpën mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ 'ö go Silɛnë ‑a ‑bha kö ‑yö 'go ‑na ꞊bhlöö‑; 'wo‑ kun 'gbeetadhɛ 'ka 'ö Yesu ‑dɔ ‑a ‑ta ‑lü bhë 'wo‑ nu ‑a ‑dhë kö ‑ya bun ‑a 'piö.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑ziö ‑a 'piö, 'ö dhoo ‑nu 'wo ‑kë ‑an 'piö 'wo 'gbo bɔ wo ‑de ꞊maa 'ma ‑sü 'ka Yesu ‑wun 'gü.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Yesu ‑yö ꞊dhië dhoo ‑nu bhë ‑an 'piö, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: «Zeluzalɛmë dhoo ‑nu, kö ꞊kun 'ka 'gbo bɔ n ‑wun 'gü! ‑Ka 'gbo bɔ ꞊zian' ka gia‑ waa‑ kaa‑ 'në ‑nu ka ‑wun 'gü,
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 bhii yi ‑nu ‑wo ‑dho nu, 'ö 'töng 'dhö bhë ‑a 'ka mɛ ‑nu ‑dhoë pö: ‹Dhoo ‑nu 'wo 'bhüödhe 'ka 'ö waa 'në 'kpɔ 'ö waa 'yɔn ‑da 'në 'dhii ‑an 'glu ‑yö dhi!›
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 ‑A yi 'ö 'dhö bhë ‑a 'ka, mɛ ‑nu ‑wo ‑dho ‑a pö ‑tɔn ‑nu ‑dhë: ‹‑Ka ‑püö yi ‑ta zö!› 'Wo‑ pö 'zü goo ‑nu ‑dhë: ‹‑Ka yi ‑ta ‑kpa!›
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Bhii 'wun ꞊suu'‑ ꞊nɛ ‑a kë 'wo‑ wo ‑na 'lü ‑saa 'ka ꞊nɛ kö 'lü 'kpɛazë, ‑më wo 'ka 'dho kë ‑a 'ka ɛ?»
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 ‑Wo ‑kë 'dho ꞊dhia gɔɔn‑ ‑nu ꞊plɛ këpëyaazë 'ka, 'wo ‑an kpa Yesu ‑bha kö ‑waan ‑an zë 'pö.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑lo ‑dhɛ 'wo‑ ‑dhɛ «mɛ ‑gɔ ‑klëë» ‑a ‑bha, 'wo Yesu dɔ ‑gaatalü ‑bha, 'wo ꞊taan ‑gban ‑a ‑kɔ ‑nu waa‑ ‑a ‑gɛn ‑nu ‑ta. ‑Wo këpëyaamɛ ꞊plɛ 'wo bhë ‑wo ‑an ‑dɔ ‑gaatalü ‑bha 'pö, ‑a mɛ do ‑yö ‑kë ‑a ꞊kwɛɛ‑ 'gü, 'ö‑ mɛ do ‑yö dɔ ‑a ꞊kwaa‑ 'gü.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 'Ö Yesu ‑ya pö: «N Dë, ‑bhö ü ‑zo bho ‑an ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu 'piö, bhii pë ‑nu 'wo‑ kë ‑na bhë 'waa‑ dɔ wo ‑de ‑gɔ.»
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Mɛ ‑nu ‑wo ‑kë mü ‑a ‑ga ‑sü 'gü, 'ö Zuifö ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu ‑wo yö duö 'luu ‑sü ‑a ‑bha ‑sü 'gü, 'wo‑ pö: «Yö 'ö mɛ 'waa ‑nu dha ꞊nɛ, ꞊ya kë ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'ö‑ sü yö ‑mü ‑a 'ka kö ‑yö ö ‑de dha 'pö ee!»
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 'Dhasi ‑nu ‑de 'pö ‑wo duö 'luu ‑sü ‑a ‑bha, 'wo ‑drɔɔn ꞊gliisü 'yi sü 'wo ꞊yɔɔn ‑a 'ka, ‑a 'dhi 'sɔɔ,
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ Zuifö ‑nu ‑bha ‑gludë ‑mü ü 'ka, ‑bhö ü ‑de dha 'kwa‑ ‑ga!»
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 ‑A ‑gɔ ‑ta dhuö ‑gaatalü ‑bha, pë 'wo‑ ꞊bɛɛn 'ö tɔɔ: «Mɛ ꞊nɛ 'ö tɔɔ Zuifö ‑nu ‑bha ‑gludë».
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Këpëyaamɛ ‑nu 'wo ‑an dɔ ‑gaatalü ‑bha bhë 'yö‑ mɛ do ‑yö ö 'dhi sü Yesu 'gü 'ö‑ pö: «Ü 'ka‑ pö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑mü ü 'ka a? ‑Bhö ü ‑de dha 'ü yi dha 'pö ee!»
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 'Yö‑ mɛ do ‑yö 'wun ‑blɛɛ ö 'bhamɛ bhë ‑a 'ka 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «Bhi 'ö 'klobhɔdhe do bhë 'ü‑ 'gü ꞊nɛ ‑a 'dhö, 'suö 'yaa ü kë ‑Zlan ‑dhë ‑a?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Ko ‑bha 'ka, koë‑ 'klobhɔdhe ‑yö ko ‑ma ‑kun, bhii 'ö tɔɔ pë ‑nu 'ko‑ ‑kë bhë 'ko‑ ꞊truën yö ‑na bhë; 'kɛɛ yö ‑zë, yaa pë yaa gbɛ kë.»
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö‑ pö Yesu ‑dhë: «Yesu, ü ‑zo ‑yö ‑büö n 'ka 'töng 'ü 'dhoë‑ nuë ü bha 'tɔbhɔdhe 'gü bhë ‑a 'ka!»
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'ö‑ pö: «A‑ ‑pö ü ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: ‑Dhɛkpaɔyi gia‑ 'ö ꞊dɛɛ ꞊nɛ ‑a 'ka, 'ü dho kaa n 'piö 'tɛɛpadhɛ 'ö ‑Zlan 'piö ‑a ‑bha.»
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 — ausente —
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 'Ö Yesu ‑yö ‑gbla ‑wo 'gbee‑ 'ka 'ö‑ pö: «N Dë, 'ma n nii ‑lo ü kwɛɛ!»
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 ꞊Dhɛ 'wun bhë 'dhasi ‑gɔmɛ ꞊yaa‑ yö, 'ö yö ‑Zlan 'tɔ 'saa ‑blü ‑sü ‑bha 'ö‑ pö: «'Wun gia‑ 'ka, gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ 'wun 'kpaan 'wo‑ dɔ ‑a ‑bha!»
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 'Ö mɛ ‑gbaa 'wo kë mü bhë 'ö 'wun ‑nu bhë 'ö ‑kë ‑an 'yaan. ꞊Dhɛ 'go mü, ‑wo ‑yɛ wo 'zü 'wo dho wo ‑gɔ kɔɔ wo ‑tong ‑ta ‑ma ‑sü 'ka.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Yesu 'bhamɛ ‑nu waa‑ dhoo ‑nu 'wo ‑kë ‑a 'piö kö ‑yö Galile bhë, ‑wo ‑dɔ ꞊gbiin 'ö pë ‑nu 'wo ‑kë bhë 'wo ‑an yö.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 — ausente —
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 'Ö ‑ziö 'ö dho Pilatö 'piö, 'ö Yesu ꞊glöö ‑dhɛ ‑a ‑gɔ.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ꞊glöö bho ‑gaatalü ‑bha, 'ö sɔ do ꞊ploo ‑a 'ka 'ö‑ sü 'yö‑ ‑da ‑guö ‑du do 'ö 'pɔn ‑sü 'ka, 'ö waa mɛ ꞊glöö gbɛ ‑da mü do ꞊kun ‑a 'gü.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 ‑Yö ‑kë Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi ‑waamayi 'ö ‑an ‑bha ꞊glooyi züdɔyi 'ka bhë ‑a 'ka.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Dhoo ‑nu mɛ 'wo go Galile ‑sɛ 'gü 'wo ‑ziö Yesu 'piö bhë, ‑wo ‑ziö Zozɛfu 'piö, 'wo ‑dhɛ ‑ga ‑glu 'ö bhë ‑a 'gü, 'ö ‑kɔ 'ö Yesu ꞊glöö ‑yö ꞊wɔa' bhë 'wo‑ yö.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo nu wo ꞊plöö 'wo 'yɔn ‑nu, pë 'yi 'tëë ‑sëëzë ‑nu ‑pë ‑kë kö 'waan‑ ‑lo Yesu ꞊glöö ‑ta. 'Ö ꞊glooyi 'ka 'wo wo 'tɛɛ pa ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑an ‑bha tɔng 'dhö ‑a 'ka ‑a 'dhö.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.