João 20
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA
1 ꞊Dhɛ 'ö Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi ‑ta ‑dhɛ ꞊ya 'po, 'ö Mali 'go Madala ‑yö ‑so ‑dhiadhiö tii 'gü, 'ö dho blɔɔn‑ ꞊taa. ꞊Dhɛ ꞊ya 'dho ꞊ya ‑lo 'ma, 'ö‑ yö ꞊nɛ ‑guö 'fa 'ö 'wo‑ yö ‑guö ‑du bhë ‑a 'dhiö bhë, ꞊ya 'go ‑a 'dhiö.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 'Yö ‑ziö ‑bla 'ka 'ö dho Simɔ Piɛɛ waa‑ ꞊guë' mɛ 'ö‑ ‑dhɔ ‑yö Yesu ‑kë ꞊duö bhë ‑an 'piö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «꞊Wa kwa Dëmɛ bho ‑a blɔɔn‑ 'gü ꞊wa dhoë ‑dhɛ gbɛ 'gü, 'ö 'kwaa‑ ‑dhɛ dɔ 'pö 'sa.»
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 'Yö Piɛɛ waa‑ ꞊guë' mɛ bhë 'wo ‑ziö, 'wo dho blɔɔn‑ ꞊taa.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 'Dho 'wo ‑kë ‑a wo ꞊dhia bhë, ‑yö ‑kë ‑bla 'ka 'wo‑ sü; 'kɛɛ ꞊guë' 'ö bhë ‑yö ö ‑bha ‑sü 'gbee‑ 'ka 'ö dhoë Piɛɛ 'dhiö blɔɔn‑ ꞊taa.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 ꞊Dhɛ ꞊ya ‑lo 'ma, 'yö ꞊kloo 'ö ‑dhɛ ‑ga ‑guö ꞊duudhö mü. 'Yö sɔ 'pɛn ‑nu 'wo‑ ꞊ploo Yesu 'ka bhë, 'yö‑ yö sia‑ mü. 'Kɛɛ yaa 'to mü yaa ‑da kɔɔ.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 'Ö Simɔ ‑yö ‑lo mü, 'yö ‑da blɔɔn‑ 'gü; 'yö sɔ 'pɛn ‑nu bhë ‑an yö sia‑ mü.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Sɔ 'wo‑ kpa Yesu ‑gɔ ‑bha 'pö bhë ‑yö ‑kë mü 'pö, 'kɛɛ yaa kë sɔ 'pɛn ‑nu 'wo bhë ‑an 'piö. ‑Yö ‑kë ‑ya ‑sü 'ka kpöë ‑de ‑ta ‑dhɛ gbɛ 'gü.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ꞊guë' mɛ 'ö ‑lo 'dhiö ꞊sia bhë, 'ö ‑da blɔɔn‑ 'gü mü 'pö. ꞊Dhɛ 'ö‑ 'yan ‑ya ‑da pë ‑nu 'wo bhë ‑an ‑ta 'dhö, 'ö‑ ꞊tɛi' dɔ ö ꞊zuö' 'gü ꞊nɛ Yesu ꞊ya 'go ga 'gü.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑yan 'ö ‑kë Yesu ‑yö ‑dho go ga 'gü 'ka bhë, ꞊guë' ‑nu 'wo bhë kö waa‑ ‑gɛn ma ‑a ‑gɛn ma ‑kɔ gia‑ 'ka ꞊kun.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ꞊guë' ‑nu ꞊plɛ 'wo bhë 'wo ‑yɛ wo 'zü, 'wo dho wo ꞊plöö.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 ꞊Dhɛ pë ‑nu 'wo bhë ꞊wa kë 'dhö, Mali 'go Madala bhë, ‑yö ‑dho 'ma 'zü; 'ö dɔ plaan 'gbo bɔ ‑sü 'ka. 'Yö ꞊kloo kö ‑yaan ‑dhɛ ‑ga blɔɔn‑ 'gü.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 'Yö‑ 'yan ‑yö ‑da ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ꞊plɛ ‑ta kö ‑wo ‑ya ‑sü 'ka ‑dhɛ 'ö Yesu ꞊glöö ‑yö ‑kë ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha; sɔ 'puu ‑yö ‑kë ‑an ‑bha. ‑A mɛ do ‑yö ‑kë ‑dhɛ 'ö bɔ Yesu ‑gɔ bɔ ‑dhɛ 'ka bhë ‑a ‑bha, 'ö‑ mɛ do 'bhaa ‑yö ‑kë 'pian 'ö Yesu ‑gɛn ‑yö bɔa bhë ‑a 'ka.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 'Ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wa ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊woë' ꞊nɛɛ: «Dhebɔ, ‑më 'ü‑ ‑gbo bɔ ꞊ɛ?»
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 'Yö ꞊dhɛ ꞊yaa‑ pö 'dhö, 'yö ‑dhɛ ‑ga ö ꞊zlöö; 'ö Yesu yö kö ‑yö ꞊gbaannu ꞊süë' mü, 'kɛɛ yaa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ Yesu ‑mü.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 'Ö Yesu ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Dhebɔ, ‑më 'ü‑ ‑gbo bɔ ‑na ꞊nɛ ꞊ɛ? Dö 'ü‑ ꞊mɛɛ?»
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Mali!»
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ü n kuënnu, bhii n 'ka dho n Dë 'piö dhuö ꞊kun. 'Kɛɛ ‑bhö 'dho 'ü‑ pö n dhegluzë ‑nu ‑dhë a 'dho ‑na n Dë 'ö ka Dë 'ka, n ‑ma ‑Zlan 'ö ka ‑bha ‑Zlan 'ka 'pö bhë ‑a 'piö.»
17 Jesus continuou:
18 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Mali 'ö go Madala bhë 'ö ‑ziö, 'ö dho ꞊guë' ‑nu 'piö 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Ma Dëmɛ yö!»
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Yi gia‑ bhë ‑a 'yinia 'piö, Yesu ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑kë wo 'kuë‑ 'kɔ do 'gü. 'Yö 'wo 'kɔdhi ‑nu ‑zuö wo ‑blü bhii 'suö ‑yö ‑an ‑kë Zuifö ‑nu ‑dhë. ꞊Dhɛ 'wo dho ‑a ‑ga kö Yesu ꞊ya ‑wo ‑an ziën mü. 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «꞊Zuöyagluu ‑yö kë ka ‑gɔ!»
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 ꞊Dhɛ ꞊ya 'wun ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë 'dhö, 'ö ö ‑kɔ ‑nu waa‑ ö 'sɛn 'piö ‑dhɛ ‑zɔn ‑an ‑dhë. 'Ö ‑an ꞊zuö' 'glu ‑yö dhi Dëmɛ yö 'wo‑ wo bhë ‑a ‑wun 'gü.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 'Yö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë 'zü: «꞊Zuöyagluu ‑yö kë ka ‑gɔ! ‑Kɔ do gia‑ 'ö n Dë ‑yö n bɔ ‑a 'ka 'a nuë ka 'piö bhë, ma ‑de 'pö 'ma ka bɔ.»
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 ꞊Dhɛ ꞊ya ‑wo ‑nu 'wo bhë ‑a pö ‑an ‑dhë 'dhö, 'ö 'tëë ‑piö ‑an ‑bha 'ö‑ pö: «‑Zuu 'slööslö 'a‑ nu ka ‑dhë bhë!
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Mɛ ‑nu 'ö 'ka 'dhoë‑ ziö ‑an ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta, ‑Zlan ‑dho ziö ‑an ‑bha ꞊sɔɔn yaa 'ö bhë ‑a ‑ta; mɛ ‑nu 'ö 'ka dho ‑an ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑wun ‑nu ‑lo ‑an tuö, ‑Zlan 'ka 'dhö ziö ‑an ‑bha ꞊sɔɔn yaa 'ö bhë ‑a ‑ta.»
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 ꞊Dhɛ 'ö pë ‑nu bhë 'wo kë ‑na 'dhö, kö Yesu ꞊ya nu ö ‑bha mɛ ‑nu ziën bhë, ꞊guë' ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ꞊ga ꞊plɛ 'wo bhë ‑a mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Toma 'wo‑ 'tɔ kpɔ ‑Flɛan 'ka bhë, yaa kë mü.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 ꞊Dhɛ ꞊ya 'yɛ ö 'zü ꞊ya nu, 'ö‑ 'bhamɛ ‑nu ‑wa pö ‑a ‑dhë: «'Yië kwa Dëmɛ yö.»
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 ꞊Dhɛ 'dhɔɔgɔ do ꞊ya ziö, Yesu ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑kë wo 'kuë‑ 'zü 'kɔ bhë ‑a 'gü kö ꞊wa 'kɔdhi ‑nu ‑zuö wo ‑blü, 'ö Yesu ‑yö ‑da ‑an 'piö kɔɔ 'ö dɔ ‑an ziën. Toma ‑yö ‑kë ‑an 'piö yi bhë ‑a 'ka. 'Yö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Zuöwaannudhe ‑yö kë ka ‑gɔ!»
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 'Yö‑ pö Toma ‑dhë: «‑Dhɛ ‑ga zö 'dhɛ! Ü ‑kɔnëga 'pa ma bhüö pin ‑nu 'ka n kwɛɛ 'dhɛ! Ü ‑kɔ ‑sɔ n 'sɛn 'piö 'dhɛ! ‑Bhö ü bo ‑kɔ pë ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑sü 'ka 'ü n ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑!»
27 E logo disse a Tomé:
28 'Yö Toma ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ma ‑Zlan!»
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ 'bha n yö bhë, 'ü n ‑ma ‑go ga 'gü ‑sü ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ bhë ɔɔ? 'Kɛɛ mɛ ‑nu 'ö waa n yö 'ö 'wo n ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ bhë, ‑an ‑bha ꞊yö ‑së!»
29 Jesus lhe disse:
30 Kë‑ wo bhë Yesu ‑yö ‑dhidhaapë ꞊plëëzë 'bhaa ‑nu ‑kë ö ‑bha ꞊guë' ‑nu 'yan 'dhiö, 'kɛɛ 'waa ‑ya ‑sü 'ka 'sëëdhɛ ꞊nɛ ‑a 'gü.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 'Kɛɛ ‑an mɛ ‑nu 'wo ‑ya ‑sü 'ka zö bhë, ‑wo ‑ya 'dhö kö Yesu ‑bha ‑kë ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ, ‑a Gbö 'ka ‑sü 'ö bhë 'kaan‑ ‑dhɛ 'wun gia‑, 'iin kö ‑zo ‑yö ‑a ‑bha ‑sü do 'ö bhë 'kaan‑ bɔ ‑a ‑ta kö ꞊toëpö ‑këdhösü bhë 'kaan‑ ‑a yö.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.